Προτείνω να μην λημματογραφηθεί καμιά από τις εκδοχές: πέρα από το υποκειμενικό του ακούσματος, για καμιά δεν υπάρχουν συγκεκριμένες και αδιάψευστες πληροφορίες και καλώς είχε αφαιρεθεί από το Γλωσσάρι.
Εξάλλου, η συζήτηση είναι προσβάσιμη στο κοινό αυτή τη στιγμή [: παλαιότερα, στο νήμα «Ρεμπέτικη φρασεολογία και άγνωστες λέξεις» μπορεί να χανόταν το νήμα μέσα στο πλήθος των πληροφοριών] , επομένως καθένας μπορεί να καταλήξει σε όποια εκφορά του στίχου θεωρεί επικρατέστερη.
Ας επανέλθουμε στο θέμα, μόνο αν υπάρξουν σαφείς σχετικές πληροφορίες.
Διαφωνώ και θεωρώ εύλογη την εισαγωγή μόνο του λήμματος “βουνελάκι” με απλή μνεία της ετέρας ακουστικής εικόνας ή διττό λήμμα κατά την ανωτέρω πρότασή μου (τροποποίηση αυτής του Pepe)
Μπάμπη, εγώ εννοούσα αυτήν που λέει η Ελένη (και ο Άνθιμος και άλλοι), «Ρεμπέτικη φρασεολογία και άγνωστες λέξεις», που όμως είναι χαώδης και τεράστια. Την άλλη, που βρήκε ο @alko101 , δεν τη θυμόμουν. Ρίχνω μια ματιά και βλέπω πάλι εκατόν-τόσα μηνύματα. Είναι πολύ περίπλοκη η ζωή.
" Ο Σταμάτης Ελευσινιώτης γεννήθηκε στις 8.11.1926 στην Σαλαμίνα.
Πατέρας του ήταν ο Παναγιώτης Ελευσινιώτης και μητέρα του η Ελευθερία Φαρμακόρη. Εκεί έβγαλε την πρώτη Δημοτικού, στα λεγόμενα «καινούργια».
Την επόμενη χρονιά, το 1934, ο πατέρας του έπιασε δουλειά στα Λιπάσματα κι ενοικίασαν σπίτι στην Ραιδεστού και Ψαρών μέχρι το 1940 που μετακόμισαν στο σπίτι της γιαγιάς του στην Καλλέργη. "
“Οι σχολικές εκδρομές ήταν δύο διαδρομών, η πρώτη «στο βουναλάκι», απομεινάρι τμήματος των λόφων με την κοινή ονομασία Καραβάς στο τέρμα της Αγίου Δημητρίου προς την Πέτρου Ράλλη, περιφραγμένο άλσος σήμερα που τότε φύτρωναν αγριολούλουδα και θυμάρια. Υπήρχε ένα βαθούλωμα - γκρεμός εκεί που σκεπάστηκε πριν φυτευτεί.”
"Μετά το 1941-42 άρχισαν κι εδώ οι καταπατήσεις και ξεπετάγονταν παράγκες που γέμισαν το τόπο, από τα Δεκεμβριανά κι ύστερα. Όσοι δεν είχαν άλλο σπίτι πλήρωναν αποζημίωση στο δημόσιο και κατοχύρωναν το οικόπεδο, ειδάλλως το έχαναν. "
Επειδή μένω στη περιοχή (όπως κι άλλοι χρήστες του Φόρουμ) τα ονόματα που αναφέρονται είναι στα Ταμπούρια Κερατσινίου (όρια ΒΔ με Πειραιά)
"Διαβάζοντας μια πρόσφατη δημοσίευση του εξαίρετου Πειραιολόγου Δ. Κρασονικολάκη, έπεσα στο παρακάτω απόσπασμα:
“Οι σχολικές εκδρομές ήταν δύο διαδρομών, η πρώτη «στο βουναλάκι», απομεινάρι τμήματος των λόφων με την κοινή ονομασία Καραβάς στο τέρμα της Αγίου Δημητρίου προς την Πέτρου Ράλλη, περιφραγμένο άλσος σήμερα που τότε φύτρωναν αγριολούλουδα και θυμάρια”
1 «Μου αρέσει»
ZARAZ
(Κουνάβης Ευώδιος, ποιητής (εκ του προχείρου και εν πλήρει φορμαλισμώ))
91
Also, for what it’s worth: υποτίθεται ότι η Κυψέλη είναι “εξευγενισμένη” μορφή τοπωνυμίου “Διψέλι” ή “Γυψέλι”, σαν τον “Βόλο” (κανονικά “Γόλο” ή ίσως “Γώλο”) ένα πράμα.
Είναι πολύ περίπλοκη η ζωή.