Ε ναι. Ρώτησα γιατί όλο και κάποιους παλιότερους θα είχε γνωρίσει, ίσως από γονείς ή παππούδες..
Το δικό μου όνομα φαίνεται στο Γλωσσάρι (: με όνομα και επίθετο γνωστά 
εδώ στο φόρουμ). Επομένως, για ό,τι λημματογραφείται εγώ αναλαμβάνω την ευθύνη.
Έχω αντιληφθεί κάτι λάθος;
Εσύ δεν καταγράφεις απλώς ό,τι συμφωνεί η συλλογικότητα όπως προκύπτει κάθε φορά από την παράθεση στοιχείων, τεκμηρίων και ανταλλαγή επιχειρημάτων;
Ναι, αλλά πάντα την τελική ευθύνη για ό,τι καταγράφεται έχω εγώ.
Π.χ., σε σχετικές συζητήσεις που κατά καιρούς έγιναν σε άλλους ιστότοπους [ βλέπε blog Σαραντάκου] “στη συντονίστρια” έπεφτε η ευθύνη…
Μόνο ως προς το εάν κατέγραψες με ακρίβεια τα τελικώς συμφωνηθέντα από τη συλλογικότητα.
Αυτό ναι.
Τα λήμματα τα τεκμηριώνει διαβουλευτικά η συλλογικότητα (όπου μετέχεις κι εσύ)
Στη “συλλογικότητα” εντάσσονται πολλοί, επώνυμοι, ανώνυμοι κ.λπ.
Όμως, για όποια διαφωνία / ένσταση για το τι ανεβαίνει στο Γλωσσάρι, ουδείς θα αναζητήσει ποιος από τη “συλλογικότητα” πρότεινε κάτι, αλλά ποιος αναλαμβάνει την τελική ευθύνη της καταγραφής…
Διαφωνούμε. Ούτε το ένα ούτε το άλλο θα αναζητήσει κάποιος.
Απλώς θα πει “α, στο Ρεμπέτικο Φόρουμ στο Γλωσσάρι γράφουν αυτό κι αυτό κλπ”
Και μια που ανέφερες τον Σαραντάκο, εδώ βλέπω ένα παράδειγμα:
“Η άλλη πλευρά τώρα, που ακούει kounelaki, έτσι τουλάχιστον όπως έχει αποτυπωθεί ο προβληματισμός της σε ρεμπέτικο φόρουμ (το οποίο έχει καταρτίσει και σχετικό «Ρεμπέτικο Γλωσσάρι», όπου έχει λημματογραφήσει τη σχετική λέξη), ένα φεγγάρι (που κράτησε χρόνια) διαβεβαίωνε ότι «Κουνελάκι»=ύψωμα στη Δραπετσώνα, χωρίς να εισφέρει την παραμικρή τεκμηρίωση από συγχρονικές ή άλλες πηγές. Όταν το φεγγάρι αυτό άλλαξε, άλλαξε και το σημαινόμενο του αδήλου αυτού σημαίνοντος: τώρα «Κουνελάκι»=ονομασία της περιοχής Ευγένειας στον Πειραιά, με επίκληση αφενός προσωπικής μαρτυρίας μέλους του εν λόγω Φόρουμ και αφετέρου επίκληση σχετικού συμβολαιογραφικού εγγράφου της εποχής που κάνει λόγο για τέτοια τοποθεσία. Αναμένω την παρουσίαση του σχετικού τεκμηρίου, αν και θεωρώ ότι θα έπρεπε πρώτα να παρουσιαστεί το τεκμήριο και μετά να καταχωριστεί το συγκεκριμένο λήμμα στο συγκεκριμένο Ρεμπέτικο Γλωσσάρι. Τελειώνοντας, θα ήθελα να υπογραμμίσω πόση περίσκεψη χρειάζεται η σύνταξη ενός τέτοιου Γλωσσαρίου, όταν μάλιστα copy-pastώνεται χρόνια τώρα στο διαδίκτυο άκριτα…”
Αν εσύ έχεις βρει κάποιο σχόλιο στο εν λόγω ιστολόγιο που να σε κατονομάζει ως υπεύθυνη για το τι γράφεται στο Γλωσσάριο, καλό θα ήταν να το βλέπαμε.
Σε κάθε περίπτωση, για μένα, δεν έχεις “ευθύνη τεκμηρίωσης των λημμάτων” παρά μόνο καταγραφής του ό,τι συμφώνησε η συλλογικότητα
Ας το διασαφήσει η διαχείριση του Φόρουμ, παρακαλώ
1 «Μου αρέσει»
Δε βρήκα σε ποιο σημείο αναφέρεται το όνομα της Ελένης, πέρα από το ότι τα μηνύματα όπου περιλαμβάνεται το Γλωσσάρι τα έχει ανεβάσει η ίδια ως μέλος. Αλλά δεν έχει σημασία: η υπογραφή είναι οπωσδήποτε βαρύ πράγμα, και δε θα κοιτάξουμε αν κάποιος στου Σαραντάκου είπε «το φόρουμ» αντί να πει «η συντάκτρια Ελένη».
Από την άλλη πλευρά, στον Πρόλογο λέει ευθέως:
Αλλά φυσικά, όποιος κάνει την τελική διαμόρφωση του λήμματος έτσι όπως θα αναρτηθεί έχει αναπόφευκτα μια ευθύνη, είτε υπογράφει είτε όχι: όσο κι αν η συλλογική προσπάθεια έχει καταλήξει σ’ ένα περιεχόμενο λήμματος στο οποίο συμφωνούν όλοι όσοι ασχολήθηκαν, για την τελική ανάρτηση δε θα κάτσουμε όλοι μαζί στο πληκτρολόγιο, ένας θα κάτσει. Και μπορεί να γράψει λ.χ.:
…τη στιγμή που κάποιος άλλος, συμφωνώντας 100% επί του περιεχομένου, να διαμόρφωνε το τελικό λήμμα διαφορετικά.
Θα μου πεις: το αν γράφει «ρετσινιά» ή «στίγμα», «ψευδής κατηγορία» ή «άδικη κατηγορία» κλπ. δεν είναι θέμα τεκμηρίωσης αλλά διατύπωσης. Αλλά ωστόσο είναι νομίζω φανερό πόσο ασαφή είναι τα όρια. Υπάρχει αναπόφευκτα κάποιο σημείο όπου δεν μπορείς παρά να πεις «συμφωνήσαμε όσο είναι δυνατόν να συμφωνήσει μια ομάδα ανθρώπων στο τι σημαίνει “αβανιά” (τυχαίο παράδειγμα επειδή είναι η πρώτη λέξη αλφαβητικά), τώρα η Ελένη / ο Χ αναλαμβάνει την τελική διατύπωση όσων είπαμε». Ακόμη κι αν η «τελική» διατύπωση παραμένει ανοιχτή σε σχόλια και διορθώσεις, κι αυτές ένα χέρι θα τις περάσει, όχι όλη η ομάδα.
Χώρια που, ποια ομάδα; Μόλις πρότινος αναφέρθηκε ότι…
(Και πώς αλλιώς όμως; Να στρατολογήσουμε λεξικογράφους; Όταν η διαδικασία είναι ανοιχτή και μπορεί να συμμετάσχει οποιοσδήποτε άνθρωπος στον κόσμο έχει πρόσβαση στο ίντερνετ, αλλά τελικά μαζεύονται λίγοι, το αποδέχεσαι: μαζεύτηκαν λίγοι, τι να κάνουμε τώρα, αυτοί είμαστε, πάμε να δούμε τι θα κάνουμε. Σιγά μην πούμε «το Γλωσσάρι παγώνει μέχρι να αυξηθούν οι συμμετοχές»!)
Λοιπόν, τι γίνεται τώρα στην περίπτωση που η δημόσια μεν, πλην ολιγοπρόσωπη στην πράξη, διαβούλευση δεν έχει μπορέσει να συμφωνήσει; Ο τελικός συντάκτης τι θα γράψει;
Έτσι θεωρητικά, το λογικό θα ήταν να πει κανείς «ας μη γράψει τίποτα αν δεν υπάρχει ομοφωνία». Αλλά νά που στην περίπτωση του κουνελακιού / βουνελακιού έχει πράμα να γράψει κανείς ακόμη και χωρίς ομοφωνία. Και μάλιστα, ενώ η ίδια η Ελένη είπε παραπάνω ακριβώς αυτό, να μην μπει τίποτε μέχρι να καταλήξουμε σε κάτι πιο βέβαιο, εγώ διαφώνησα λέγοντας να μπουν κι οι δύο απόψεις. Δηλαδή δεν επιτεύχθηκε ομοφωνία ούτε στο αν θα μπει το λήμμα ολωσδιόλου. Το οποίο όμως πρέπει να απαντηθεί, δεν μπορούμε και να βάλουμε το λήμμα και να μην το βάλουμε, δυοίν θάτερον!
Δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε πάντοτε την ομοφωνία. Λέμε όσα λέμε, φέρνει ο καθένας τη συμβολή του, αλλά το τελικό χέρι είναι μοιραία ένα.
Μόνο για την καταγραφή
Ομοφωνία ασφαλώς δεν θα περιμένουμε, αν και είναι επιθυμητή.
Με το πλειοψηφικό, όμως, εύλογο είναι να λειτουργούμε.
Και με “ειδοποίηση” κάθε φορά από την υπεύθυνη καταγραφής του λήμματος:
-Παιδιά οι περισσότεροι από όσους συμμετείχαν προτείνουν αυτό, οπότε μπαίνει έτσι
ή
-Παιδιά, τελικά δεν τεκμηριώθηκε το kounelaki, συμφωνούμε να αφαιρεθεί;
Η τεκμηρίωση γίνεται κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης και μόνο
Αυτονόητο το βρίσκω
Ρε συ Pepe, καταλαβαινόμαστε πιστεύω…
Δεν είναι τόσο απλό.
«Παιδιά, εδώ λέμε ή να βάλουμε “κουνελάκι”, ή “βουνελάκι”, ή και τα δύο ή τίποτα. Πάρτε θέση.» Και δεν παίρνει κανείς θέση. Τι κάνεις; Ακόμη κι αν δεν κάνεις τίποτα, δηλαδή δε βάλεις κανένα λήμμα, θέση είναι (η μία από τις τέσσερις).
Εννοείται ότι δεν κάνεις τίποτε από μόνος σου σε αυτή την περίπτωση
Όταν φτιάξεις δικό σου, προσωπικής σου εργασίας και μόνο, Γλωσσάρι, κάνεις ό,τι νομίζεις
Δεν υπάρχει «δεν κάνεις τίποτα», αυτό λέω!
Έχεις τέσσερις επιλογές, εκ των οποίων η μία είναι να μη γραφτεί τίποτα. Πώς προκρίνεις αυτήν, αν δεν είναι προϊόν διαβούλευσης;
Προσωπικά δεν θέλω να καταχραστώ άλλο χώρο.
Απλώς θα ήθελα μια διευκρίνιση από τη διαχείριση στο ερώτημά μου
Και να επιβεβαιώσω Ελένη μου, ότι είναι πολύ σοβαρό και αξιόπιστο άτομο.
2 «Μου αρέσει»
Μια εποχή που δούλευα σε μηχανουργείο στην Ρετσίνα,ερχόταν ο Βραχνάς να μαζέψει σαβούρα και έριχνε και καμιά πενιά για τους μάγκες της πιάτσας που τον γούσταραν.
Ανάμεσα σε άλλα τραγούδια έλεγε κι αυτό ο Μουστάκιας.
Πέντε μάγκες στον Περαία.
Εχω ακούσει από κάποιους γεροντομαγκες σε ένα τέτοιο νταβαντούρι , ότι υπήρχε ένα ύψωμα με μεγάλα θυμάρια και δεντράκια, που πήγαιναν τα ζευγαράκια να κάνουν το κέφι τους.
Και τον λόφο αυτόν τον ονόμασαν Κουνελάκι γιατί , οτι έκαναν το έκαναν στην ζούλα και στο τσάκα τσάκα όπως τα κουνέλια , και επειδή στην γλώσσα την μάγκικη την παλιά ,το έπνιγαν το κουνελάκι😉
2 «Μου αρέσει»
Είχε γίνει μια συζήτηση και ο Πέτρος PeVen είχε ανεβάσει το συγκεκριμένο σημείο από καθαρή κόπια JSP στο ΥΤ και είχαμε “ψηφίσει” αρκετοί (μεταξύ των οποίων κι εγώ) ξεκάθαρα, Κουνελάκη.
1 «Μου αρέσει»
Ναι, έχει παρουσιαστεί αυτό:
Και ο Σταύρος Κουρούσης, καθαρότατη κόπια με άκουσμα καθαρά “Κουνελάκη”.
1 «Μου αρέσει»
Υπάρχει ακόμη η υπόνοια ,ότι ο λόφος (δεν υπάρχει πια , είναι κτισμένος από πολυκατοικίες,και είναι το ύψωμα όπου ξεκινάει η οδός Ψαρών μετά την Χαλκηδόνα Νίκαιας, πίσω από τον λόφο Α Καραβά ή Βώκου ,όπως επικρατεί σήμερα), ήταν κτήμα κάποιου κατοίκου Κουτελάκη ή Κουτουλάκη, (υπάρχει αυτό το όνομα στην περιοχή),και στο τραγούδι υπήρξε παραφθορά.Πάντως θεωρώ πιο απίθανο ο Καλυβόπουλος να είπε βουνελάκι αντί βουναλάκι.Δεν εξυπηρετούσε σε τίποτα, ούτε στην ομοιοκαταληξία,ούτε στο νόημα.Η έρευνα συνεχίζεται.
2 «Μου αρέσει»