Γενική ερώτηση: Το να ανεβάζει η νεολαία στις μέρες μας το ρεμπέτικο, εξαιτίας των “χασικλίδικων” τραγουδιών, είναι κάτι που πρέπει να θεωρηθεί θετικό ή αρνητικό για το είδος αυτό;
Αυτό το κομμάτι τις νεολαίας δεν ασχολείτε με το ρεμπέτικο.Ξέρει μονο 5 τραγούδια και τέλος.Το ρεμπέτικο δεν έχει ανάγκη αυτούς τους νέους.Το ρεμπέτικο τραγούδι δεν είναι 5 χασικλίδικα τραγούδια και μάλιστα,συνήθως από κάκιστες διασκευές.Το ρεμπέτικο τραγούδι αναδείχθηκε μία φορά.Από εκεί και πέρα όλοι ξέρουμε πως αυτό το είδος μουσικής ήταν για όλο τον λαό και τώρα ευτυχώς η δυστυχώς είναι για λίγους.Εγώ θα πω ευτυχώς.
Αποψη ή διαπίστωση όπως θέλετε πείτε το διαβάστε και κρίνετε . Δεν μπορεί η νέα γενιά ώς κανόνα να μεταφέρει το ρεμπέτικο και λαικό (με τη σωστή έννοια) γιατί δεν το ΄χει…
Δεν το ΄χει γιατί δεν είναι οτι δεν το ακούει εστω και ξόφαλτσα από τα Μ.Μ.Ε υπάρχουν άφθονα μέσα τα τελευταία 20 χρόνια από τα μαγαζιά-ταβέρνες που παίζουν δεκαετίες τώρα ,αλλά είναι η επόμενη γενιά που δεν θα μεταφέρει απο την σημερινή (εμάς) τίποτα που να θυμιζει παλιό,νοσταλγικό,πονεμένο ,ρομαντικό ,έλληνικά ερωτικό συναίσθημα μέσα από το Ρεμπέτικο .Όλα αυτά που εμείς όχι ότι τα βιώσαμε αλλα υπήρχε η αύρα και την αισθανθηκαμε,η αύρα από τα βιώματα της προηγούμενης γενιάς από την καθημερινότητά τους και την νιώσαμε.Είμαι καθηγητής και καθημερινά τους βλέπω και δεν βλέπω τίποτα που να θυμίζει εμένα. Παίζουμε στα μαγαζιά και δεν ακούν,έρχονται για να χουν για συντροφιά μια μουσική υπόκρουση κατα την ώρα της οινοποσίας και άν ακούσουν κατι …γνωστό να σιγοτραγουδίσει κάποιος απο αυτούς για ένα λεπτό και να συνεχίσει την κουβέντα εκεί που την άφησε…δεν το΄χουν…δεν το ΄χουν.Αυτά τα λίγα παιδιά που είναι δίπλα μας και ξέρουν και αντιλαμβάνονται που είναι η εξαίρεση στον κανόνα και είναι λίγα ,δεν φτάνουν να μεταφέρουν κάτι ,γιατί δεν θα τους ακούσει κανένας .
Γειά και χαρά και από εμένα και χαίρομαι που τα ξαναλέμε μετά από καιρό λόγω υποχρεώσεων.Ως νέος αρχικά βλέπω τους συνομηλίκους μου να έχουν άγνοια για το ρεμπέτικο. Προσοχή όχι άγνοια για τα ρεμπέτικα τραγούδια οι περισσότεροι ξέρουν μερικά, αλλά για την έννοια ρεμπέτικο, το τρόπο ζωής των ανθρώπων αυτών καθώς και τον αλτρουισμό που μετέδιδαν. Οι περισσότεροι θεωρούν τους παλιούς ρεμπέτες ως άνθρωποι του υποκόσμου, της φυλακής που επιδίδονται σε κλοπές. Ως ένα βαθμό έχουν δίκαιο καθότι βλέπουν τη λεγόμενη βιτρίνα. Φαντάζονται το ρεμπέτη με το μαχαίρι έτοιμο να επιτεθεί και να αφοπλίσει εκείνο που προσβάλλει την αξιοπρέπεια του. Αυτό κατά την άποψη μου είναι που τους κάνει να θαυμάζουν τα τραγούδια αυτά. Τους βλέπουν ως άνδρες με τόλμη και ανδρεία. Δεν θα διαφωνήσω σε αυτό με τους συνομηλίκους μου. Η ουσία είναι πιο βαθιά την οποία γνωρίζουν όσοι μελετούν για το ρεμπέτικο και το τρόπο ζωής. Οι ρεμπέτες όντος ήταν κουτσαβάκια και όντος ήταν ήταν “ετοιμοπόλεμοι” πάντα. Όχι όμως για τον εκατό τους. Είχαν μέσα τους ένα αίσθημα κοινωφέλειας και αγάπη για το άνθρωπο που αδικείται. Γι αυτό το λόγο ήταν έτοιμοι να σκοτώσουν, καθώς δεν άντεχαν την κοινωνική αδικία. Πολλοί θεωρούσαν τους ρεμπέτες ως ασυναίσθητα όντα και αυτό το μεταφέρουν και σε εμάς τους νέους. Είναι σφάλμα όλοι τους ήταν πολύ ευαίσθητη, με μεγάλη καρδιά και αγάπη. Εξάλλου τέτοια γλέντια που έκαναν μόνο οι άνθρωποι με μεγάλοι ψυχή μπορούσαν να κάνουν και αυτό το άισθημα το μετέφεραν και στα τραγούδια τους. Τέλος για να μην μακρηγορώ οι νέοι σήμερα είναι ημιμαθείς ως προς αυτό το μουσικό κεφάλαιο του τόπου. Γι αυτό άλλωστε τα εφήμερα “σουξέ” ασπάζονται από την νεολαία αφού η ίδια δεν έχει ένα πρότυπο μουσικής και άγεται και φέρεται. Είναι λυπηρό για τη πολιτισμική ταυτότητα της Ελλάδας να έχει μια νεολαία που να είναι ευπαθής στο μιμιτισμό και να μην γνωρίζει την ιστορία της μουσικής
Ας μην υποτιμάμε ένα κομμάτι της νεολαίας (κυρίως απόφοιτοι των μουσικών λυκείων και οι παρέες τους…) που συνεχίζουν με γνώση και σεβασμό την παράδοση και τους χαιρόμαστε σε μουσικές σκηνές και μικρά ταβερνάκια…Πιστεύω ότι αρκεί η “σπίθα” για να ξανα-ανάψει η φωτιά στις κατάλληλες συνθήκες…
1 «Μου αρέσει»
Γεια σας παιδιά,
Πιστεύω ότι αυτό που έχουμε εμείς υποχρέωση να κάνουμε, είναι να μιλήσουμε στα παιδιά μας γι΄αυτό το είδος μουσικής, γι΄αυτό τον ρεμπέτικο τρόπο ζωής και να τους δώσουμε να καταλάβουν τις σωστές διαστάσεις του θέματος. Απ΄εκεί και πέρα αυτό που θα προκείψει δεν μπορούμε να το ελέγξουμε. Δηλαδή για παράδειγμα τα δικά μου παιδιά (κυρίως τα δύο μεγαλύτερα) 15 και 14 ετών γιος και κόρη αντίστοιχα, δεν μπορούσαν να παραδεχτούν ότι ακούνε μουσική που περιέχει μπουζούκι (πόσο μάλλον ρεμπέτικα) επειδή τότε θα θεωρούνταν από τους φίλους τους σαν οπισθοδρομικοί, σαν “μη μοντέρνοι” και όταν ερχόντουσαν φίλοι τους στο σπίτι ήθελαν να εξαφανίζω το μπουζούκι μου. Δημιούργησα λοιπόν τις κατάλληλες συνθήκες και τους μίλησα για το ρεμπέτικο, σε κάποια άλλη στιγμή είδαμε και κάποιες ταινίες - ντοκυμαντέρ, οπότε τους κέντρισε το ενδιαφέρον. Βέβαια σήμερα δεν μπορώ να πω ότι είναι και φανατικά ρεμπετάκια, ειδικά ο γιος μου που ανήκει κυρίως στη ροκ μουσική, αλλά τουλάχιστον δεν απαξιώνουν τώρα πια το ρεμπέτικο, αντίθετα το σέβονται, δεν ντρέπονται να μιλήσουν γι΄αυτό με τους φίλους τους και να απαιτήσουν και από αυτούς σεβασμό. Για μένα αυτό είναι το ζητούμενο. Δεν χρειάζεται να αρέσει σε όλους το ρεμπέτικο, ούτε και να το αγαπάνε όλοι. Όλοι (ειδικά οι απανταχού Έλληνες) όμως οφείλουν να σέβονται αυτό το τεράστιο κεφάλαιο της (σύγχρονης?) ιστορίας μας.
Εγω θα πω δυστυχως ενα μικρο κομματι της νεολαιας ασχολειται και ακουει ρεμπετικο.Γιατι το ρεμπετικο ειναι λαϊκο τραγούδι που καποτε ακουγονταν απο ακρη σε ακρη στην Ελλαδα μας,γιατι να μην επιθυμουμε να ειναι ετσι παλι?Τι θεωρουμε του εαυτους μας ελιτ?Αυτα αμα τα ακουγαν οι μεγαλοι του ρεμπετικου θα μας εριχναν καμια σφαλιαρα,γιατι ηταν ανθρωποι λαϊκοι,της πιατσας.Δυστυχως λοιπον το μεγαλυτερο κομματι της νεολαιας ασχολειται με μουσικη για τα σκουπιδια και δεν γνωριζει καν οτι υπαρχει και το ρεμπετικο.Δυστυχως λογω της ναρκωκουλτουρας που κυριαρχει, υπαρχουν πολλοι που λενε πως ακουνε ρεμπετικο και ξερουν μονο για τα χασισια και τραγουδια που καλλιεργουν αυτη τη νοοτροπια,ενα μικρο κομματι του ρεμπετικου.Οσο για τα μουσικα εγω δαφωνω ΚΑΘΕΤΑ απο φιλους και γνωστους που εχω που ειναι ή εχουν τελειωσει μουσικο σχολειο…Στα μουσικα το ρεμπετικο ειναι πιο απαγορευμενο απο οτι ηταν απο τις κυβερνησεις που το πολεμουσαν…Ειναι μια περιοδος κενη οπου απο τα παραδοσιακα εντοπια και σμυρνεϊκα,κατευθειαν περναν στον Χατζηδακι,τον Θεδωρακη και τον Μαρκοπουλο και μεχρι εκει…Κανουν και μια συναυλια-αφιερωμα και τελειωσε.Στα μουσικα δεν υπαρχουν καθηγητες,βασικες ελλειψεις μαστιζουν αυτα τα σχολεια,προσπαθουν να εισβαλλουν στους μαθητες αρρωστες αντιληψεις για τη μουσικη…Κυριαρχει στα μουσικα ενας ελιτισμος τυπου “εμεις ειμαστε η νεα γενια μουσικων…” που προς θεου δεν την φτιαχνουν απο το μυαλο τους τα παιδια που πηγαινουν σε τετοια σχολεια.Αυτα για τα Μουσικα που υπο αλλες συνθηκες θα μπορουσαν να ειναι σχολεια που πραγματικα θα αναδεικνυαν και θα παρηγαγαν πολιτισμο…Οταν ομως το να ασχολειται ενας νεος με τη μουσικη θεωρειται πολυτελεια πρεπει να αναλογιστουμε τι πρεπει να κανουμε…
Το θέμα νεολαία και ρεμπέτικο ,αποτελεί ένα επί μέρους κεφάλαιο του ,κατά την γνώμη μου , ζητήματος ʽʼ κοινωνία και ρεμπέτικο ,μιλώ πάντα για την σημερινή ελληνική κοινωνία. Η νεολαία είναι ένα κομμάτι της σύγχρονης κοινωνίας ,με τα θετικά και τα αρνητικά της .Ποιές είναι οι ʽʼπηγέςʼʼ απ΄τις οποίες αντλεί ο σημερινός νέος τα μουσικά του ακούσματα? Έχει χρόνο ν α διαθέσει για την αναζητήσει ʽʼδιαφορετικών ʽʼ ειδών μουσικής έξω απ΄αυτά που παίζονται από τα ηλεκτρονικά μέσα ? Ποια είναι τα στέκια, που συχνάζουν, η διασκεδάζουν οι νεολαίοι σήμερα? Και τι παίζεται εκεί? Ποιο είναι το κοινωνικό, γενικότερα περιβάλλον, που ζουν και δρουν σήμερα οι νέοι? Όχι μόνο στο κοινωνικό, αλλά και στο στενά οικογενειακό περιβάλλον τι ακούν ? Τι βλέπουν? Μη παίρνουμε σαν παράδειγμα τις προσωπικές μας εμπειρίες. Κακά τα ψέματα, εκεί ʽʼεξωʼʼ επικρατεί μία εντελώς διαφορετική πραγματικότητα…. ελαφρύ ,γρήγορο ,εύπεπτο.
Γιάννη το ότι δεν ασχολούνται όλοι δε σημαίνει πως είναι και άγνωστο είδος στις ηλικίες εώς 25-30. Εμένα τουλάχιστον ο κύκλος μου ακούει συνήθως ρεμπέτικο και ροκ, και δεν περιορίζεται στα χασικλίδικα.
Αλλά και όσον αφορά τα μουσικά, δεν είναι ακριβώς όπως περιγράφεις… Ούτε απαγορευμένα είναι τα ρεμπέτικα, ούτε θέλουμε να το γυρίζουμε σώνει και καλά στο έντεχνο ή στο Σμυρνέικο. Και θα σου φέρω και παράδειγμα: Εχουμε αναλάβει συνολα τα οποία ξεκίνησαν για Σμυρνείκα, αλλά επειδή μαζεύτηκαν 15 μπουζούκια τα αλλάξαμε και τα κάναμε ρεμπέτικα. Και έχουμε βγάλει μέχρι στιγμής παπαιωάννου, τσιτσάνη, και κάτι τσιφτετέλια που αρέσουν στα παιδιά. Οκ δε θα κάνουμε και χασικλίδικά, αλλά κάθε άλλο παρα το απαξιώνουμε αυτό το είδος. Τι εννοείς ότι καλλιεργούνται άρρωστες αντιλήψεις για τη μουσική? Τα παιδιά διδάσκονται από καθηγητές μουσικής που ασχολούνται χρόνια με το αντικείμενο. Δεν έχω δει καμιά άρρωστη αντίληψη. Καλό είνια να μη γενικέυουμε και να είμαστε και λίγο πιο συγκεκριμένοι. Μην απαξιώνεις την προσπάθεια που γίνεται στα μουσικα. Εγω φέτος δουλεύω περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά που είμαι στο μεροκάματο.
Και για το ψώνιο που λές, όσα παιδιά πάνε να την ψωνίσουν προσωπικά εγώ αυτό που τους λέω είναι πως πάντα θα είναι καλύτεροι από κάποιον, και πάντα θα είναι χειρότεροι από κάποιον άλλον. Ο μόνος που πρέπει να ασχολούνται είναι ο εαυτός τους.
Συμφωνω με το μπάμπη και είναι πολύ εύλογες οι απορίες που θέτει. Όντως η νεολάια δεν ασχολείται με τη έρευνα όχι μόνο για το ρεμπέτικο αλλά γενικά για κάθε είδους έρευνα που έγκειται στο ενδιαφέρον τους
Αν κι εμένα με συγκινούν περισσότερο τα παραδοσιακά γενικά αλλά και τα εξ’ ανατολής ακούσματα, δούλεψα τα τελευταία χρόνια, για ευνόητους λόγους, 3 σεζόν (διήμερο) και σε κάποιο ρεμπετάδικο. Δεν μπορώ να πω ότι είχε και πολύ δουλειά το μαγαζί, σπάνια γέμιζε (ήταν και μεγάλο) όμως το κοινό που μάζευε στην συντριπτική πλειοψηφία ήταν φοιτητόκοσμος και γενικά νεολαία. Πιστεύω ότι όλος ο κόσμος γνωρίζει το ρεμπέτικο άσχετα αν του αρέσει ή όχι.
Αυτό για τις άρρωστες αντιλήψεις στην μουσική, προσωπικά δεν το καταλαβαίνω και μου φαίνεται κάπως βαρύ για τα σχολεία και τους καθηγητές. Κι εγώ θα ήθελα να προβάλλεται περισσότερο το είδος που μου αρέσει, αλλά υπάρχουν τόσα είδη μουσικής που ο κάθε καθηγητής νομίζω διδάσκει το είδος που γνωρίζει περισσότερο.
Προσωπικά πιστεύω πως μέχρι και σήμερα ο ρόλος των μουσικών στα σχολεία(αναφέρομαι στα δημόσια) είναι αρκετά υποβαθμισμένος. Δεν ξέρω αν είναι εξαιρέσεις αλλά στο τόπο μου το μάθημα της μουσικής το διδάσκουν αρκετοί καθηγητές των αγγλικών,γαλλικών και γερμανικών. Αντί δηλαδή το μάθημα που στο γυμνάσιο κυρίως πρέπει να διδάσκεται σωστά για να αποκτούν οι μαθητές μουσική παιδεία και να αναπτύξουν μια μουσική καλλιέργεια και γνώση,όχι τεχνοκρατική πότε λόγου χάρη γεννήθηκε, ποια ημερομηνία και να επιβάλλουν να γνωρίζουν απ’ έξω το μάθημα. Τι είναι ιστορία; Και η αντίφαση είναι πως ακόμη και οι ίδιοι οι καθηγητές αναρωτιούνται πως η νεολαία ακούει “σκουπίδια”.Δεν ήθελα να γίνω ερειστικός, ούτε να θίξω τους μουσικούς με διάθεση να προσφερουν στα σχολεία γιατί αν και ολίγοι υπάρχουν, αλλά επειδή ως μαθητής βίωσα την αμάθεια των ατόμων που δίδασκαν το μάθημα αυτό , είχα αγανακτήσει. Όλα τα προβλήματα θεωρώ πως εκπορεύονται από τη παιδεία και μόνο αν υπάρξει μια λύση, τότε ναι τα παιδιά να ξέρουν για το παραδοσιακό, ρεμπέτικο και να μην νοιάζονται μόνο για τα εφήμερα σουξε
Σας πληροφορω οτι πολλοι νεοι της ηλικιας μου (17)δεν ξερουν πως ειναι το μπουζουκι,αφου οταν πηγα με το Λυκειο στην Κων/πολη με το ζορι τους επεισα οτι το σαζι που πηρα ειναι…σαζι…και οχι μπουζουκι…Καλα για πραματα τυπου μπαγλαμα και τζουρα μη μιλησω…
Σε αυτο το βιντεο μπορεις να καταλαβεις γιατι ευλογα το μπερδευουν…Αν ο μεσος νεος εχει παει 3-4 φορες τον χρονο σε σκυλαδικο,σιγουρα αυτο το νομιζει μπουζουκι…χαχαχαχαχααχα!!!Τωρα παρατηρησα απαντησεις απο την τελευταια φορα που ποσταρα σε αυτο το θεμα κ επειδη εχει ακομα αρκετο ενδιαφερον…Στα μουσικα λοιπον γενικα γνωριζω οτι γινεται μια δουλεια αρπα κολλα,επειδη τα περισσοτερα παιδια που πηγαινουν σε μουσικο κανουν μαθηματα κ σε ωδεια κ επειδη οι περισσοτεροι καθηγητες μουσικης ειναι ωρομισθιοι κ επισης εχουν δουλειες εκτος μουσικου,οοοοολη η δουλεια επικεντρωνεται στην παρουσιαση του “εργου” στο τελος της σχολικης χρονιας…Επισης επειδη γνωριζω αρκετους “μουσικους” που πηγαν σε μουσικο σχολειο κ παρα πολλους μουσικους που δεν πηγαν σε μουσικο σχολειο θεωρω πως μπορω να εχω μια αποψη…Μπορει σε καποιο μουσικο να γινεται καλη δουλεια αλλα αν του Βολου θεωρειται ενα απο τα καλυτερα στην Ελλαδα απο οσο επισης ταπεινα γνωριζω,τοτε κλαφτα Χαραλαμπε για την “καλη” δουλεια που γινεται…Επισης οι γονεις μου ειναι καθηγητες κ προφανως γνωριζουν πολλους που δουλευουν ή δουλεψαν στο μουσικο,μουσικους και μη…Η κατασταση κωμικοτραγικη μεχρι αηδιας για την νεα γενια μουσικων…Επισης εχω ξαδερφακι που ηταν χρονια στην συμφωνικη ορχηστρα του Βολου,την διελυσαν για οικονομικους λογους γι αυτο κ δεν ειναι πλεον,κ μπορω να ξερω κ απο εκει μερικα πραγματα για τις αντιληψεις των παιδιων απο το μουσικο…Αυτες ειναι οι πηγες μου!Απο εκει κ περα δεν ειμαι κανενας παντογνωστης που να ισχυριζομαι οτι τα ξερω ολα,αν καπως,καπου,καποτε μου αποδειξει το αντιθετο θα το παραδεχθω…Θεωρω οτι τα μουσικα σχολεια αυτη τη στιγμη ειναι αναξιοποιητα…Οτι θα μπορουσαν να αποτελεσουν πραγματικα μοναδα παραγωγης πολιτισμου.Ας σκεφτουμε τι ισχυει τωρα…Για να σε παρουν σε μουσικο δινεις εξετασεις…Αυτο σημαινει οτι πρεπει να εχεις εξασκηθει σε καποιο οργανο απο μικροτερη ηλικια πηγαινωντας σε ωδειο ή σε δασκαλο,αυτο προϋποθετει οτι η οικογενεια σου μπορει να διαθεσει καποια χρηματα γι’αυτον τον σκοπο…Αν ομως εχεις κλιση στη μουσικη κ ο μπαμπας ειναι σκουπιδιαρης κ η μαμα σου δουλευει σε εργοστασιο υφαντουργιας(τυχαια παραδειγματα) μαλλον δεν μπορεις να πας σε μουσικο…Ετσι λεω τωρα…Γιατι για παραδειγμα μπορει να σου αρεσει να παιζεις μπουζουκι αλλα τα 600 ευρω για να σου παρουν ενα οργανακι ειναι ο μισθος τους ενος γονεα…Κ για να σε πανε σε δασκαλο θελουν 150 ευρω τον μηνα το λιγοτερο…Αρα τετοια παιδια δεν συχναζουν σε μουσικα σχολεια…Εχει αλλη κοινωνικοταξικη διαρθρωση…Δεν μιλαμε για ενα σχολειο που οι γονεις των παιδιων ζουνε στο οριο της φτωχειας,που οι μισθοι των γονιων τους δεν ξεπερνανε μηνιαιως τα 2000 ευρω…Απο τον περιγυρω μου καταλαβαινω οτι ολο κ περισσοτερες οικογενειες τεινουν σε αυτη τη κατασταση…Λαθος κανω?Αρα τα μουσικα ειναι σχολεια για λιγους κ θα γινουν για λιγοτερους…Μονο που το μερακι για την μουσικη πηγαζει σε μεγαλο βαθμο στην νεολαια…Μονο τυχαια ομως ασχολειται ενας νεος με τη μουσικη…Φανταστειται με το ρεμπετικο…
για να σε πανε σε δασκαλο θελουν 150 ευρω τον μηνα το λιγοτερο
επ… πιπερι…
Εισαι και Βολιώτης… :109:
Μιλανος 30-40 το μηνα; Καπου εκει τελος παντων… 2 φορες τη βδομαδα ( η οσες θελεις. Μπορεις να τον ζαλιζεις καθε μερα) :112: :088::090:
Παντως ο μεσος όρος εκει που λες ειναι… και βαλε ισως…
Γεια σε ολους !!!
Με λενε Κωστα και ειμαι σχεδον ανενεργος στο φορουμ.
Ειδα ομως το θεμα και δεν μπορουσα να μην πω και γω κατι 
Ειμαι 18 … ενας νεος λοιπον χεχε
Αυτο που θελω να πω ειναι οτι τα τελευταια 3 χρονια αρχισα να ακουω ρεμπετικο,που απ’τον θειο μου κολλησα και δεν μπορω να σας περιγραψω ποσο αγαπαω αυτο το ειδος μουσικης!!!
Οσον αφορα τους περισσοτερους νεους … δεν μπαινουν καν στον κοπο να ακουσουν τα πιο βατα για αυτους λαϊκα ,δεν περιμενα να ακουσουν ρεμπετικα.
Προσωπικα εκτος απο αυτα τα δυο,ακουω τα παντα σχεδον…αρκει να μου καθεται στο αυτι βεβαια.
Ελπιζω να ειμαι πιο ενεργος απο δω και περα,μιας και τελειωσα με το σχολειο .
Καλη σας συνεχεια
Μπράβο σου φίλε!!
Είναι πολύ θετικό να βλέπουμε νέα παιδιά να ‘‘ανήγουν’’ τα αυτιά τους και να ακούν την πραγματικά ποιοτική Ελληνική μουσική!
Παρακολούθησα με προσοχή το θέμα (πολύ ωραίο θέμα) και είδα ότι υπάρχουν εμμονές τύπου “οι νέοι ΔΕΝ ακούν ρεμπέτικο” ή οι “νέοι ΑΚΟΥΝ ρεμπέτικο” ένω τα πράματα κατά την άποψή μου, δεν έιναι ακριβώς έτσι. Το πώς κινείται η νεολαία σε σχέση με τη μουσική ή οποιαδήποτε άλλη παράδοση έχει να κάνει με τις επιρροές που δέχεται 1ον. Από την οικογένεια 2ον. Από τους φίλους… Η επιρροή που δέχονται όλα τα παιδιά στην εφηβεία και πιο μετά από τους φίλους τους φίλους έιναι τεράστια, γιατί είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη (σε αυτήν την ηλικία σίγουρα) που έχει κάποιος να είναι ενσωματομένος και αρεστός στους γύρω του, που πολλές φορές τον κάνει να υπερβεί τον αληθινό του χαρακτήρα και εαυτό. Ξεκίνησα απο το 2ο και πάω στο 1ο λέγοντας…όταν λοιπόν από τη γενιά των γονιών τους (σε συντριπτική τουλάχιστον πλειοψηφία) τα παιδιά παραλαμβάνουν αμερικανοσουξεδάκια, ποπ-ροκ εμετούς και σκυλολαικά θα παραμείνουν σε αυτά, γιατί αυτά ξέρουν και ακούν οι πολλοί, στα μαγαζιά που υπάρχουν μόνο αυτά τα τραγούδια παίζουν και επίσης, αν δέν ακούσουν και δεν συμπεριφερθούν σύμφωνα με αυτά, θα βρεθούν στο περιθώριο από φίλους, κοπέλες κ.λ.π…Εγώ λοιπόν πιστεύω ότι παρόλο το άσχημο κλίμα που περιέγραψα, υπάρχουν πολλά παιδιά που είτε από τύχη είτε από το περιβάλλον τους, βρέθηκαν να ακούν ρεμπέτικη και παραδοσιακή μουσική και να προσπαθούν να την αναπαράγουν και να την ψάξουν παρά το χάσμα γενεών που υπάρχει ανάμεσα…Στο δικό μου μικρόκοσμο και τον κύκλο (γιατι οι γενικότητες είναι ανακριβείς και υποκειμενικές) βλέπω πως οι νέοι είναι περισσότεροι στον αριθμό αλλά και πιο δυναμικοί, όσο αφορά την ενασχόληση με την παραδοσιακή μουσική, από τη γενιά των γονιών τους. Αυτό το καταλαβαίνει κανείς επίσης αν πάει στο μουσικό χωριό, στο Χουδέτσι κ.λ.π όπου η παρουσία των νέων είναι έντονη και ελπιδοφόρα.
Τώρα όσο αφορά στην πολιτική, δεν θα εμβαθύνω εφόσον έχει ξανασυζητηθεί, αλλά και εκεί όπως και στη μουσική αυτό που μεταβίβασαν οι μεγαλύτεροι στους σημερινούς νέους, δεν περιγράφεται ούτε με τις ασχημότερες λέξεις που έχω στο λεξιλόγιό μου. Δεν θα φλυαρήσω άλλο και θα κλείσω εδώ αφήνοντας περαιτέρω απόψεις για κουβέντα…
Καλησπέρα,
θα ήθελες να αναλύσεις το παραπάνω διεξοδικότερα;
ψυχραιμία θανάση μου, άλλο “ποπ-ροκ” που γράφει ο βούδας κι άλλο “ροκ” που του χρεώνεις εσύ.