Επιτρέψτε μου μια σφήνα που είναι ακόμη πιο οφ-τόπικ κι από άλλες. Θα το πω γιατί θέλω να το πω, κι ελπίζω να μην ανοίξει συζήτηση - αλλιώς, μπορούμε και να το μετακινήσουμε.
Λοιπόν, τόσα χρόνια δεν ήξερα τι είναι ο Βιολιστής στη στέγη. Ήξερα μόνο τον τίτλο. Ήξερα και καναδυό τραγούδια (τουλάχιστον το If I were a rich man), αλλά δεν είμαι καν σίγουρος αν ήξερα ότι προέρχονται από την ταινία. Είδα λοιπόν το βιντεάκι του Λουκά και λέω «α, ώστε έτσι!»
Και τυχαίνει, μόλις δυο μέρες μετά, να πέσω σε αφιέρωμα στο ραδιόφωνο (στο Τρίτο). Όχι στην ταινία, αλλά στην πρώτη θεατρική παρουσίαση, Μπρόντγουεϊ 1964, από την οποία φαίνεται ότι υπάρχουν ηχογραφήσεις. Το πρώτο πρώτο που άκουσα ήταν ακριβώς αυτό που παρέθεσε κι ο Λουκάς, που άλλωστε είναι η αρχή του έργου. Φαίνεται ότι στο θεατρικό η διαφορά των δύο χωρικών σχετικά με το άλογο δεν αφορούσε την ηλικία του αλλά το αν ήταν πραγματικό άλογο ή μουλάρι. Κατά τα άλλα, σαφώς το ίδιο.
Δεν το είχα ξανακούσει ποτέ μου, και το άκουσα δυο φορές σε δύο μέρες!!
Ο καθένας μπορεί να έχει μερικά εγκυκλοπαιδικά κενά, όμως ποτέ δεν είναι αργά για να τα καλύψει.
Ανάμεσα στα ηχογραφήματα ο παρυσιαστής έλεγε και την υπόθεσητου έργου, αλλά δεν μπόρεσα να την ακούσω παρά αποσπασματικά.
Κάτσε να προλάβω πριν ξεφύγουμε… Γιατί θυμήθηκα και κάτι άλλο, πιο σχετικό αυτή τη φορά:
Έλεγα στο #37 ότι η Τράτα των Μεγάρων και η Τράτα της Σαλαμίνας είναι παραλλαγές του ίδιου χορού. Όμως και γενικότερα τα Μέγαρα και η Σαλαμίνα μοιράζονται παραλλαγές της ίδιας μουσικής παράδοσης, παρά τη γλωσσική διαφορά μεταξύ των δύο τόπων.
Πέρα από διάφορες δομικές ομοιότητες, κάτι ενδιαφέρον είναι ότι και τα δύο μέρη πρέπει να είχαν τόσο ισχυρή μουσική κουλτούρα ώστε έβγαλαν μουσικούς πανελλήνιας εμβέλειας. Από την Κούλουρη ήταν, φυσικά, ο Παπασίδερης (πολύ πρόσφατα έμαθα ότι δεν τον έλεγαν Παπασιδέρη!). Ήταν όμως κι ο Σιδέρης Ανδριανός, εντυπωσιακός για την εποχή του δεξιοτέχνης του λαούτου, με σημαντική παρουσία στις 78 στροφές και τακτικός συνεργάτης του Παπασίδερη, και νομίζω πατέρας του Σταύρου Ανδριανού που έπαιζε λαούτο στην ορρχήστρα του Σίμωνος Καρά.
Από τα Μέγαρα πάλι είναι η μουσική οικογένεια Ηλία (το επώνυμό τους), με επιφανέστερο τον Ιάκωβο Ηλία, βιολί.
Κάπου είχε πάρει το μάτι μου ένα βιβλίο σχετικό με το Κουλουριώτικο χασάπικο.
Είναι του Ηλία Δρίβα ο οποίος είναι κουλουριώτης και ομιλεί και στο σχετικό ντοκιμαντέρ!
Ειναι εξαντλημένο και καθώς πρόκειται περί προσωπικής έκδοσης δεν ξέρω αν υπάρχει δυνατότητα επανακυκλοφορίας!
