Α.Σταθοπουλος μπουζουκια προς πωληση

Ο τιτλος ισως εσκεμενα δελεαστικος, αλλα χαιρομαι που τελικα κατι εχει αλλαξει στην οργανοποιια παραδοσιακων οργανων, απο τον Ισιδωρο Παπαδαμου.

Οταν βλεπω ενα μαστορα με οραμα, δεν μπορω να μην το αναφερω

http://www.trixordo.com/index.php?page=shop.product_details&category_id=7&flypage=shop.flypage&product_id=189&option=com_virtuemart&Itemid=26

Να που καποιοι οργανοποιοι σιγα σιγα τολμουν να κανουν τα πρωτα βηματα, προς την εδραιωση της μορφης του μπουζουκιου οπως αυτο ηταν στα πρωτα βηματα του, και οπως θα επρεπε να ειναι.

Μπραβο κυριε Ισιδωρε για αυτη τη προσπαθεια,
Η αισθητικη των μπουζουκιων σας εχει αρχισει το τελευταιο διαστημα, να ειναι ελκυστικη, οχι μονο σε αυτο το μπουζουκι.
Η φορμα, η πεναρα, τα καλουπια, υποδηλωνουν μια ομορφη προπολεμικη αισθητικη αποψη.(Συμβαδιζει και ταιριαζει κατα πολυ με την αισθητικη μου!)

Περιμενουμε ηχητικο δειγμα, απο το Σταθοπουλαικο μπουζουκι, να δουμε και κατα ποσο ο ηχος του, συμβαδιζει με την εμφανιση του.

— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 17:11 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 16:22 —

Βεβαια δυο παρατηρησεις.

Θα περιμενα ενα προτοτυπο σχεδιο διακοσμησης που θα ακολουθουσε το στυλ τυπου Α.Σταθοπουλου, μιας και το συγκεκριμενο ειναι απομιμηση ενος Α.Σταθοπουλου οργανου, απο μελος του φορουμ.(εκτος του γορδονιου γυρω απο την τρυπα που ειναι παρμενο απο αλλο Α.Σταθοπουλο)

Εαν σκοπος του κυριου Παπαδαμου ηταν η πληρης αποτυπωση πιστου αντιγραφου, θα περιμενα εξαιρετικη ποιοτητα υλικων, ιδια συνδεση χελιδονι, ιδια φορμα ηχειου, και ιδιο μανικο.

???

Μα είναι λογική αυτή; Δεν αρνούμαι τα μπράβο στον μάστορη, και μακάρι να υπάρξουν κι άλλοι και ο συναγωνισμός να βγάζει όλο και καλύτερα όργανα σ’ αυτό το στυλ (δηλαδή και σ’ αυτό το στυλ), και μάλιστα αν έψαχνα μπουζούκι δεν αποκλείεται καθόλου να στρεφόμουν σε κάτι τέτοιο. Αλλά το «ευτυχώς που κάποιοι τολμούν να πάνε προς τα πίσω, όπως θα έπρεπε» με βρίσκει εντελώς αντίθετο.
Μπορούμε να εδραιώσουμε τη μορφή όχι μόνο του μπουζουκιού, αλλά και του ανθρώπου όπως ήταν στα πρώτα του βήματα. Αλλά δε νομίζω να θέλουμε, όσο κι αν ο πρώτος άνθρωπος ήταν αγνός κλπ κλπ.

Το μπουζούκι ανήκει στην κατηγορία παραδοσιακών οργάνων . Κρατώντας και υπενθυμίζοντας στο πλατύ κοινό , την φόρμα που το μπουζούκι αρχικά είχε, μόνο κακό δεν θα μπορούσε να επιφέρει κατα την γνώμη μμου.

Δεν είμαι αντίθετος στη πρόοδο, αλλα θα μπορούσα και εγώ να κάνω σύλλογισμους ακραίους , και να πρότεινα να εξελιχτουμε σε μπουζούκια εξ ολόκληρου απο ανθρακονηματα και αηχα;;;

Για να πω την αλήθεια δυσκολεύομαι να κατανοήσω την έκφραση όπως θα έπρεπε να είναι.

Οπωσδήποτε το μπουζούκι είναι λαϊκό όργανο και κατά συνέπεια είναι συνδεδεμένο με την Ελληνική λαϊκή μουσική.
Κατά ένα μέρος η εξέλιξη του οργάνου ακολουθεί την εξέλιξη της λαϊκής μας μουσικής.

Το βιολί, η κιθάρα και άλλα μουσικά όργανα τα οποία στις μέρες μας βλέπουμε να μην εξελίσσονται ίσως να έχουν μεγαλύτερη εξελικτική ιστορία από αυτήν του μπουζουκιού.

Δεν υπάρχει πρέπει ή δεν πρέπει στην εξέλιξη.
Σε πολλούς δεν αρέσουν τα ‘‘σκυλάδικα’’ και όμως υπάρχουν.
Σε μερικούς δεν αρέσουν τα ‘‘τετράχορδα’’ και όμως έχουν δημιουργηθεί.

Στην εξελικτική πορεία αν κάτι γίνει αποδεκτό παραμένει, αν όχι απορρίπτεται

Ο χρόνος θα δείξει ποιά θα είναι, αν θα είναι, η τελική μορφή του μπουζουκιού.

Στην κλασική μουσική μπαρόκ κυρίως από την δεκαετία του 1980 και μετά το νεωτερο κίνημα αυτή της μουσικής επεστίασε στους αυθεντικούς τρόπους ερμηνείας αυτής μουσικής και έφερε στο προσκήνιο την ανακατασκευή και αντιγραφή πρωτότυπων σωζόμενων οργάνων,τσέμπαλα ,όργανα,βιολιά ,λαούτα αναγεννησιακά που θα εξυπερετούσαν το ανάλογο αποτέλεσμα
Το αποτέλεσματα αυτά σήμερα έιναι πολύ εντυπωσιακά και δεν έχει καμία σχέση με αυτό που υπήρχε πριν.

Στην Ελλάδα όσον αφορά την λαική μας μουσική δεν βλέπουμε να υφίσταται κάτι ανάλογο
Αγαπάμε το προπολεμικό τραγούδι αλλά όταν παίζουμε τραγούδια αυτής της εποχής ,αυτό γίνεται σχεδόν πάντα με την χρήση οργάνων εντελώς διαφορετικής σχολής με τεχνικές του 1960-1970 που δεν έχουν καμία σχέση με την φιλοσοφία της σχολής του 1920-1930.Η σύνδεση της μουσικής με το όργανα πιστεύω είναι άρρηκτη.
Κατά την γνωμη μου πρέπει σαφώς να γίνει μια αντιγραφή των παλιών οργάνων για κάθε ρεπερτόριο ξεχωριστά για λόγους επιστημονικής μελέτης και προσέγγισης.Νομίζω ο ταμπουράς του Μακρυγιάνη αντιγραμμένος από τον Νίκο Φρονιμόπουλο αποτελεί φωτεινό παράδειγμα.

Αντιγράφωντας ένα ζοζέφ του 1950 ,θα έχεις ένα όργανο για όλο τον μεταπολεμικό Τσιτσάνη ,Μητσάκη ,Παπαιωάννου κλπ.
Αντιγράφωντας πάλι ένα Γκέλη η ένα Κοπελιάδη θα έχεις πάλι το ύφος εκείνης της συγκεκριμένης εποχής.
δηλαδή θα είσαι κοντά στην Πειραιώτικη σχολή.Το ίδιο θα ισχύει όχι μόνο για τα μπουζούκια αλλά και για τα υπόλοιπα παραδοσιακά όργανα.

Οι διαφορές στον ήχο και στον χειρισμό στα παλιά όργανα είναι πάρα πολύ σημαντικές για να τις παραβλέψουμε.Επομένως γνώμη μου είναι οτί αυτή η επιστροφή πρέπει να γίνει οπωσδήποτε και ότι κάθε μάστορας οφείλει να ασχοληθεί με το να φτιάξει η να έχει στο ιστορικό του ένα-δύο ακριβή αντίγραφα τέτοιων οργάνων.

Είναι σημαντικό όντως να υπάρχουν ακριβή αντίγραφα των οργάνων της δεκαετίας του 20, του 30 κοκ, όπως πρέπει να υπάρχουν και σημερινά μπουζούκια, σύγχρονα τα οποία να ακολουθούν την εξέλιξη των αρχών της διεθνούς οργανοποιίας.
Εγώ βρίσκω το εγχείρημα του κου Παπαδάμου -αναφορικά και με το μοντέλο Γιοβαν Τσαούς και το μοντέλο Σταθόπουλου- σημαντικό και μόνο διότι καλύπτει ένα πεδίο αισθητικό το οποίο απουσιάζει ή τελοσπάντων δεν είναι τόσο διαδεδομένο στην αγορά. Καλύπτεται δηλαδή ένα εμπορικό κενό (τολμώ να προσθέσω μάλιστα στον αντίποδα πολλών αστραφτερών κιτς και -τελικά- άφωνων ξυλουργημάτων που έχουμε βαρεθεί να βλέπουμε) .
Σύμφωνα με το σάιτ, εδώ έχουμε να κάνουμε με όργανο “τύπου” Σταθόπουλου και τύπου “Τσαούς” και όχι με ακριβή αντίγραφα, αλλά υποθέτω ότι ακόμα και αν εφαρμόζονται έστω κάποιες (και όχι όλες) βασικές κατασκευαστικές αρχές της εποχής (π.χ. διαστάσεις/κλίμακα, σχήμα, τσάκιση, ροζέτα) θα δώσουν ήδη κάποιο άλλο ηχητικό αποτέλεσμα από το “σημερινό”.
Μακάρι να ακούσουμε ένα δείγμα…

κατσε ομως γιατι μπορει ο ηχος να μην εχει καμια σχεση με αυθεντικο μπουζουκι σταθοπουλου γιατι εχω ακουσει πολλα μπουζουκια που εξωτερικα μοιαζουν πολυ με τα παλια αλλα απο ηχο δεν οπως αυτο
http://www.youtube.com/watch?v=LvNum4f5Sw4&feature=relmfu

κατσε ομως γιατι μπορει ο ηχος να μην εχει καμια σχεση με αυθεντικο μπουζουκι σταθοπουλου γιατι εχω ακουσει πολλα μπουζουκια που εξωτερικα μοιαζουν πολυ με τα παλια αλλα απο ηχο δεν οπως αυτο

http://www.youtube.com/watch?v=LvNum...feature=relmfu

Εκεί τα πράγματα δυσκολεύουν . Επίσης δεν ξέρω κατα πόσο ο ήχος των προ πολεμικών μπουζούκιων , όπως αυτός ακούγεται στις ηχογραφησεις , είναι πολυ κοντά στον πραγματικό ήχο που τα μπουζούκια αυτά είχαν .
καπου τελευταία εάν θυμάμαι καλα διάβασα ένα άρθρο ενός μέλους του φόρουμ που πειραματιστικε με το να εξερευνήσει το πραγματικό ήχο παλαιών μπουζούκιων απο ηχογραφησεις καταλήγοντας στο συμπερασμα ότι ο ήχος τους δεν ήταν πολυ διαφορετικός απο τον ήχο των σημερινών μπουζούκιων . Μπορεί όμως και να κάνω λάθος και να μην θυμάμαι σωστά.
Τωρα όσο αναφορά το παράδειγμα που ανέφερες .
ο ήχος πιστευω δεν εξαρτάτα τοσο απο την εξωτερική εμφάνιση ενός μπουζουκιου
Εαν η κλίμακα , τα καμαρια,και γενικά όλο το στήσιμο του μπουζουκιου είναι σύγχρονο , τότε πιστεύω πως θα βγάλει σύγχρονο ήχο . Αλλα σε αυτό αρμόδιοι είναι να απαντήσουν οι οργανοποιοι

όποιος έχει ακούσει ή παίξει καλοσυντηρημένα όργανα της εποχής (μπουζούκια, κιθάρες, κλπ) και έχει ακούσει καθαρούς και σωστά ψηφιοποιημένους 78άρηδες, ξέρει ότι ο ήχος των οργάνων αποτυπώθηκε πολύ καλά στις ηχογραφήσεις. και ότι φυσικά ήταν διαφορετικός ο ήχος των οργάνων.
ελπίζω ο παπαδάμου να είχε την δυνατότητα να μελετήσει και μιμηθεί στην ολότητά τους όργανα του σταθόπουλου και όχι μόνο τα εμφανή στοιχεία όπως σκάφος, κλίση καπακιού (επιτέλους!), κλίμακα, κλπ. νομίζω μια βασική δυσκολία είναι στον καβαλλάρη επειδή σπάνια σώζεται ο αρχικός -και έχει τεράστια συμβολή στον τελικό ήχο. πάντως του έχω εμπιστοσύνη και τον εκτιμώ σαν οργανοποιό, πολύ θα ήθελα να δοκιμάσω το συγκεκριμένο όργανο.

Για μένα καλά κάνουν κάποιοι οργανοποιοί που κατασκευάζουν όργανα προσπαθώντας να αντιγράψουν τα παλιά μοντέλα Σταθόπουλου κ.λπ., αλλά δε νομίζω όμως αυτό να γίνεται για να εδραιωθεί η μορφή του μπουζουκιού. Επιπλέον, διαφωνώ στο ότι, η μορφή του θα έπρεπε να είναι έτσι από τη στιγμή που το μπουζούκι έχει εξελιχθεί αρκετά, και είναι αποδεκτό από πολλούς αν όχι τους περισσότερους.
Προσωπικά, μου αρέσουν τα παλιά όργανα ως προς την αισθητική γιατί είναι λιτά και δεν είναι διακοσμητικά φορτωμένα. Στο θέμα του ήχου όμως, προτιμώ τον ήχο των σημερινών μπουζουκιών, που έχουν μεγάλα σκάφη και δίνουν όγκο στον ήχο κάτι που δεν μπορεί να γίνει στα παλιά λόγω του μικρού ηχείου τους. Δύο παραδείγματα τρίχορδου-τετράχορδου για το ποιος ήχος μπουζουκιού μου αρέσει:


http://www.youtube.com/watch?v=ibQ_qJn_dvc

Ενώ ο ήχος από το μπουζούκι Ραπακούσιου (μικρού σκάφους) που παρέθεσε ο ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ στο #7 δεν μου αρέσει καθόλου.

Έχει γίνει συζήτηση για τον ήχο των προπολεμικών μπουζουκιών σε αυτό το θέμα, στο οποίο πήραν μέρος και συμφουρομίτες οργανοποιοί.

Ειναι θεμα ρεπερτοριου και γουστου τελικα.
Το μπουζουκι του Ραπακουσιου εχει πιο οξυ ηχο, πριμαριστο. Αυτα που παρεθεσες ειναι πιο μπασα, εχουν πιο γλυκο ηχο. Ο παλαιικος, πιο σερτικος ηχος των προπολεμικων ηχογραφησεων -τουλαχιστον οπως ηχει στα δικα μου αφτια- χρειαζεται μια τετοια προσεγγιση, αλλα οσο προχωραμε προς το σημερα χρειαζεται και πιο γλυκος και πιο μπασος ηχος στο οργανο για να πετυχουμε την πρωτοτυπη ηχογραφηση.

Το μπουζούκι στην αρχη δεν πρέπει να είναι πρίμο και ωριμάζοντας να βαθαίνει; Τουλάχιστον έτσι είχε πει ο κ. Σπουρδαλάκης σε μια συνεντευξή του στην " Κλίκα " αν δεν κάνω λάθος.
Συνεπώς, και το εν λόγω όργανο του κ. Ραπακούσιου με τον καιρό δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει πιο μπάσο;

Σπαστο καπακι συνηθως σημαινει πριμο οργανο.Ολα τα προπολεμικα ηταν αρκετα πιο πριμα απο τα σημερινα οργανα.

Φίλοι, δεν νομίζω ότι “φιλολογικά” η παράμετρος πρίμος/μπάσος ήχος αρκεί για να περιγράψουμε τί ήταν τότε και τί είναι τώρα το μπουζούκι. Θα πρότεινα να προσθέσουμε και όρους όπως ξύλινος/μεταλικός, παχύς/ψιλός, στακάτος/διαρκής, μουντός/λαμπερός, σκληρός/απαλός και άλλους. Επίσης, τα όργανα που παίζουν στις αρχές τις δεκαετίας του 30 και παλαιότερα, δεν έχουν προφανώς τον ίδιο ήχο με τα όργανα του 1947. Δηλαδή, άλλο το όργανο του Μάρκου στο “Εφουμέρναμε ένα βράδυ” και άλλο του Μητσάκη στα μεταπολεμικά του άσματα. Αυτές τις δύο περιπτώσεις όμως νομίζω κάπως τις συγχέουμε, γενικά σαν “παλιά μπουζούκια-παλιός ήχος”.
Πιστεύω λοιπόν ότι τα προπολεμικά μπουζούκια είχαν πιο ξύλινο, πιο στακάτο, πιο παχύ, πιο μουντό, πιο σκληρό και (όπως είπατε) πιο πρίμο ήχο από τα σημερινά.

Πιστεύω θα μπασάρει λίγο με τον καιρό, αλλά όσο και να ωριμάσει σε καμιά περίπττωση δε θα πλησιάσει τον ήχο των μπουζουκιών που παρέθεσα στο # 10, κυρίως λόγω του ηχείου του (σκάφος) που είναι μικρό, όπως όλα τα παλιά τρίχορδα. Τα μεγάλα σκάφη είναι αυτά που συμβάλλουν πολύ στο γεμάτο μπάσο και ογκώδη ήχο.

Μολις ακουσα τον ηχο απο το οργανο του Παπαδαμου( στυλ Σταθοπουλου) στην ιστιοσελιδα του οργανοποιου.

Γλυκυτατο παιξιμο σε μινορε, και ηχος απο τον οργανοποιο , αλλα δεν νομιζω πως θυμιζει ηχο Σταθοπουλο.Μπορει και να κανω λαθος!
Ο ηχος του κ.Παπαδαμου πιστευω ειναι πιο πριμος, ενω του Σταθοπουλου πιο βαθυς και πιο γεματος σε ηχοχρωμα και πιο ξεροσκαστος.
Βεβαια πως να συγκρινεις ηχο οργανου 100 χρονων με οργανο ενος μηνος
Οι εχοντες Σταθοπουλο ας μας διαφωτισουν παρακαλω

θα συμφωνήσω μαζί σου, αλλά σίγουρη απάντηση θα έχουμε σε έναν αιώνα από τώρα. έχω την εντύπωση πως ο παπαδάμου έδωσε αρκετό από τον δικό του χαρακτήρα στο όργανο.

Εννοείς το έκανε με τη θέλησή του ή δεν μπόρεσε να αντιγράψει πιο πιστά το αντίγραφο;

Υ.Γ. Μήπως γνωρίζει κανείς απο ποιούς κατασκευαστές είναι τα μπουζούκια το τρίχορδο του Βαγγέλη Λιόλιου και το τετράχορδο του Μανώλη Καραντίνη στα βίντεο που παρέθεσα στο μήνυμα # 10;

αυτό δεν μπορώ να το ξέρω, θα έπρεπε να ρωτήσουμε τον ίδιο.
ακόμα κι αν έχεις στη διάθεσή σου να μελετήσεις ένα όργανο, καθώς και γνώσεις της οργανοποιίας της εποχής, πάλι είναι αμφίβολο αν θα βγάλεις τον ίδιο ήχο σε ένα αντίγραφο. ίσως είναι πιο εύκολο να αντιγράψεις μόνο τον ήχο, φτιάχνοντας ένα όργανο με τον τρόπο που ξέρεις ήδη.
από την άλλη, οι περισσότεροι οργανοποιοί (μοιραία ίσως) βάζουν δικά τους στοιχεία, ακόμα και σε επισκευές οργάνων -παλιών ή νέων.

Liga Rosa,

Εχοντας παλιά όργανα πως τα χαρακτηρίζες τον ήχο τους;
έχεις υπόψη σου ήχο σημερινού μπουζουκιου απο οργανοποιο που φέρνει πλησιέστερα σε αυτό τον ήχο;