Καλημέρα,
Το φόρουμ για όσους ανήκουν και ασχολούνται με τον ευρύτερο χώρο του ρεμπέτικου… οργανοπαίχτες, μουσικοί, δάσκαλοι, ερασιτέχνες οργανοποιοί, επαγγελματίες οργανοποιοί, συγγραφείς, συλλέκτες δίσκων, χομπίστες που διατηρούν προσωπικό αρχείο, ερευνητές κλπ κλπ… αποτελεί σημείο ακόμη αναφοράς και θα έπρεπε να εξακολουθεί και σημείο επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων…
Έχει πλούτο ιστορικών αναφορών, γνώσεων και απόψεων…
Ωστόσο μέσα από τις αυστηρές κριτικές, την ανθρωποφαγία και τις ανασφάλειες που βγαίνουν μέσα από την ανωνυμία του γραπτού λόγου πάρα πάρα πολλοί έχουν αποχωρήσει από την ενεργή συμμετοχή τους εδώ… Και αυτό είναι η πραγματικότητα… Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μείνει μια μικρή παρέα ανθρώπων που συμφωνούν, διαφωνούν, τσακώνονται, ανεβοκατεβάζουν τον τόνο και το ύφος τους μεταξύ τους…
Οι σιωπηλοί αναγνώστες, ανώνυμοι επισκέπτες, παλαιά μέλη που δεν κάνουν login παρακολουθούν με λύπη αυτή την παρέα που αυτοεπιβραβεύεται και στη συνέχεια μεταξύ των μελών της βγαίνει η χολή σε chat και τηλέφωνα…
Μέσα σε όλο αυτό κατακρίνονται από αυτόκλητους επιμελητές βιβλίων, ερευνητές/συγγραφείς/συλλέκτες.
Δικαστές μαθητές δικάζουν δάσκαλους, ειδικοί κριτές οργάνων για βέργες, ανθρακονήματα και “μανικετόκουμπα” στέλνουν στον Καιάδα οργανοποιούς, έμπειρους επαγγελματίες που ζουν κ παλεύουν για το βίος τους με τη δουλειά τους… Αλλά παλεύουν και για να κρατηθεί αυτή η τέχνη και να πάει λίγο παρακάτω…
Και οι ίδιοι κ οι ίδιοι άνθρωποι αλληλοβαπτίζονται με τίτλους και ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ και είναι έτοιμοι να ΦΑΝΕ όποιον διαφωνήσει… Αυτή η κακεντρέχεια έφαγε το φόρουμ, δείτε επιτέλους καλοσυνάτα νέες προσπάθειες, αγκαλιάστε νέα παιδιά που κάνουν σεμινάρια και ενισχύστε τα …
Δυστυχώς αυτό που περιγράφω εκπέμπει το φόρουμ προς τα έξω…
Και αυτό δεν είναι προσωπική κρίση, είναι συνολική πολλών ανθρώπων που απαξιούν να επανέλθουν και να συμμετέχουν…
Και πολλοί εξ αυτών θα είχαν πολλά να δώσουν…
Συγγνώμη αν δεν ακούγονται όμορφα τα λεγόμενα μου, συγγνώμη αν χαλάνε τον αλληλοναρκισιμό πολλών εδώ… Αλλά ας μην κρύβεται κάνεις πίσω από το δάχτυλο του…
Μπορείτε κ εμένα να φάτε και να με φιμώσει ελεύθερα η τρομολαγνία πολλών εδώ πίσω από την κουρτίνα της ανωνυμίας και την αυτοπεποίθηση που δίνει σε πολλούς μια οθόνη και ένα πληκτρολόγιο…
Φιλικά κάνω την παρούσα αναφορά…
Και εύχομαι να αλλάξει κάτι πριν αποχωρήσουν κ οι λίγοι που έχουν απομείνει κ το σκέφτονται κάθε φορά πριν γράψουν κάτι εδώ…
Καλή συνέχεια σε όλους…