Ευχαριστώ φίλε για τις ευχές!
Στο χαρτί λέει να χρησιμοποιείς μόνο αυτό τον τύπο χορδών, και ότι το όργανο είναι φτιαγμένο για να είναι πάντα με χορδές επάνω κουρδισμένο.
Δεν φαίνεται σε φωτό αυτό που λέω. Είναι μια γραμμή από το ηχείο και πάει πίσω, περνάει και τον καβαλάρη και χάνεται κάτω απ τη χορδιέρα. Έχει λογική να είναι ένωση. Παίζει αυτό; Θα έβαζα και στοίχημα ότι τα καπάκια στα μπουζούκια μονοκόμματα.
Όχι δεν είναι μονοκόμματα.Είναι κολλημένα στη μέση.Βάλε όμως μια φωτογραφία να δούμε μήπως φανεί κάτι άλλο τώρα που είναι καινούργιο μην τρέχεις αργότερα γιατί μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε.
Ναι, η ένωση μοιάζει να είναι. Οι κάθετες γραμμές του ξύλου δε συνεχίζουν κι απ’ τις δύο πλευρές της «ρωγμής», άρα δεν είναι το ίδιο κομάτι ξύλο. Θα πρέπει να υπάρχει σ’ όλο το μήκος (ή ύψος) του καπακιού, έστω κι αν είναι δυσδιάκριτη.
Φαίνεται να είναι η ένωση αλλά ας γράψουν και άλλοι που γνωρίζουν παραπάνω από τέτοια ζητήματα.
Φαίνεται απειροελάχιστα. Έβαλα φακό και μόνο σε συγκεκριμένη γωνία φαινόταν στη φωτό. Αρα δεν είναι πρόβλημα έτσι; Από ήχο γ…άει πάντως.
Τελικά παιδιά αν αντί για 11/14,5/24 βάλω 11/14/22 μπορεί να δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα; Λογικά η περισσότερη πίεση δε θα δημιουργούσε πρόβλημα;
Από τις φωτογραφίες μοιάζει να είναι η ένωση στα δύο κομμάτια του καπακιού. Υπάρχουν και όργανα με ενιαίο καπάκι, απλά δεν είναι το συγκεκριμένο ένα από αυτά.
Όσο για τις χορδές καλό είναι να ακολουθείς αυτά που λέει ο κατασκευαστής του. Παρόλα αυτά, μπορείς να κάνεις το “πείραμα” σου και να παρατηρήσεις εάν υπάρχουν μεταβολές στο όργανο σε βάθος χρόνου.
Κατά τη προσωπική μου άποψη (αν και δεν είμαι οργανοποιός) τα πάχη χορδών που προτείνεις μοιάζουν να είναι μέσα στα επιτρεπτά όρια της αλλαγής.
Συμφωνώ με όλα όσα είπες. Ευχαριστώ.
Καλησπέρα σας, κάθε πότε αλλάζετε τις χορδές του Σπουρδαλακη;
@roukou η απάντηση στο ερώτημά σου είναι κάπως σύνθετη. Επειδή χρησιμοποιώ κι εγώ χορδές του Σπουρδαλάκη, έχει να κάνει με το πόσο πολύ παίζεις, πόσο ιδρώνει το χέρι σου κλπ. Ένα μέσο όρο με καθημερινό παίξιμο της 1 ώρας και όχι πολύ ιδρώτα, μπορούν άνετα να βγάλουν 2-3 μήνες. Σε όργανο που δε χρησιμοποιώ μπορώ άνετα να τις κρατήσω και χρόνο.
Γενικά τις θεωρώ τίμιες. Εδώ να πω ότι όταν αλλάζω, δεν αλλάζω μόνο μια χορδή, αλλά ολόκληρο το σετ.
@Antonis_SDTC μήπως επειδή είναι καινούριο όργανο προτείνει βαρειά μπουργάνα ώστε να τραβήξει πιο γρήγορα το μανίκι; Η ελάχιστη διαφορά στη μεσαία είναι καθαρά για λόγους ισορροπίας του σετ.
Προσωπικά μου αρέσει η χοντρή μπουργάνα γιατί δουλεύει καλά στο ανοιχτό παίξιμο αλλά και στα ντουζενια.
@roukou παλιά έβαζα κι εγώ ινοξ νεοριον, όμως κάποια στιγμή χάλασε πολύ η ποιότητα. Συνεχές τρίξιμο, μέτρια απόδοση, φοβήθηκα ότι είχε πάθει κάτι το όργανο. Μόλις έβαλα τις κλασικές έξτρα λαούτο, το όργανο ακούστηκε όπως πριν.
Αν θες οπωσδήποτε ινοξ λόγω ιδρώτα και διάρκειας, έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για τις χορδές του Μαρινάκη. Δυστυχώς δεν τις έχω δοκιμάσει ακόμα στο δικό μου, αλλά έχω παίξει ένα εξαιρετικό όργανο αρματωμένο με αυτές.
Καλημέρα Νίκο. Στο χαρτάκι με τις οδηγίες λέει ότι το όργανο πρέπει να παραμένει συνεχώς κουρδισμένο για να σταθεροποιηθεί το μανίκι σε βάθος χρόνου. Μου ακούγεται λίγο οδηγία πασπαρτού, δε νομίζω ότι αφορούν κάθε όργανο ξεχωριστά. Εμένα ας πούμε που είναι με βέργα δε νομίζω ότι είναι τόσο σοβαρό αυτό. Και για τις χορδές λέει να μην αλλάζουμε νούμερα γιατί μπορεί να προκληθεί βλάβη στο όργανο. Δηλαδή αν από 11-24 βάλω 10-22 τι θα γίνει; Και με βέργα κι όλας. Γνωστός μου οργανοποιός με πολύ μεγάλο όνομα κι απ τους πιο παλιούς, μου είπε δε θα πάθει τίποτα. Άντε να χρειαστεί λίγο ρύθμιση η βέργα και πάλι μου λέει μάλλον δε θα χρειαστεί.
Όσο πιο φρέσκο είναι ένα όργανο, ειδικά τον πρώτο χρόνο, τόσο πιο ευμετάβλητο είναι. Στην αρχή το μανίκι είναι πίσω, ώστε μέσα σε αυτή την εναλλαγή των τεσσάρων εποχών με την τάση των χορδών να έρθει στην ευθεία. Γι’αυτό πιθανολογω ότι προτείνει 24αρα μπουργανα.
Μετά αποκτά μια σταθερότητα η οποία εντείνεται με τα χρόνια. Στην πράξη, η βέργα ή τα κοκκαλάκια θέλουν ρύθμιση στην αλλαγή χειμώνα-καλοκαίρι (υγρασία/ξηρασία), καθώς και σε αλλαγή πάχους χορδών (10/11/12), καθώς και στο πέρασμα από ασήμι σε μπρούντζο και πίσω. Σε ένα καλοφτιαγμένο όργανο, όσο περνάνε τα χρόνια αυτές οι ρυθμίσεις είναι όλο και πιο μικρές, ίσως και αχρειαστες.
Οι έξτρα λαούτο για τρίχορδο αξίζουν τελικά;
Εχει πειραματιστεί κανείς, να προτείνει κάποιες άλλες;
Δεν ξέρω αν θυμάσαι τις παλιές του Στεφανίδη (αντίστοιχες της Σονάτα), αυτές που φέρνει ο Μάνθος είναι στο ίδιο στυλ αλλά καλύτερες ποιοτικά.
υπάρχει κάποιο λινκ;
είναι καλές, τις βάζω κι εγώ
