Υπάρχει τέτοιο όργανο; Αν όχι, φτιάχνεται;

μαντολίνο
μπουζούκι
μπαγλαμάς
τρίχορδο
τζουράς

(Μουσικάντης) #1

Καλησπέρα!

Είμαι ερασιτέχνης “γρατσουνιστής”, δεν ξέρω πολλά από όργανα,

απλά έχω όργανα στο σπίτι και κάθε βράδυ,

αρπάζω και βαράω για να φύγουν οι χαρμάνες από την πίκρα, το άγχος & το στρες της ημέρας.

Ξεκίνησα μικρό παιδάκι ως κιθαρίστας “με το ζόρι”,

μετά έγινα 4-χορδος, μετά 3-χορδος, μετά τζουρο-μπαγλαμουστής, (κατά το τραγουδιστής)

και κατέληξα μαντολινουστής.

Γενικά τα παίζω ακόμα όλα, αλλά “κόλλησα” στο μαντολίνο λόγω μικρού μεγέθους,

και επειδή “φτάνεις” να παίξεις σχεδόν τα πάντα στην 1η θέση, χωρίς να κουνάς το χέρι σου,

με βόλεψε ρε αδερφέ, και “βαριέμαι” το μπουζούκι το πάνω-κάτω σαν το ασανσέρ…

Και μιάς και παίζω κυρίως για την πάρτη μου, ρωτώ λοιπόν,

υπάρχει κάποιο όργανο που να είναι στο μέγεθος, κάτι μεταξύ,

τζουρά (με μήκος ταλαντούμενης χορδής περίπου 60 ας πούμε που είναι ο δικός μου) και έχω σαν μπούσουλα, και

μπαγλαμά
(που και πάλι είναι μεγαλύτερος από όλα τα μαντολίνα που έχω παίξει)?

Δηλαδή αν υπάρχει κάποιο τρίχορδο “μπουζουκοειδές”,

που να είναι κάπου στη μέση σε διαστάσεις, μήπως με βολεύει στο παίξιμο.

Αν ναι, πως το λένε και που το βρίσκει κανείς?

Αν δεν υπάρχει, είναι κάτι εύκολο και λογικό να φτιαχτεί? (θα παίζει?)

Ξέρετε κάποιον που θα είχε όρεξη ή θα μπορούσε να μου φτιάξει πειραματικά ένα τέτοιο όργανο,

entry level, χωρίς τρελά φράγκα, ούτε την άριστη-ραφινάτη κατασκευή,

για να δώ πώς ακούγεται και αν βολεύει στο παίξιμο?

Ευχαριστώ τους γνωρίζοντες & κατέχοντες το θέμα…


(Νίκος Σαρηγιάννης) #2

το “ασανσέρ” που λες είναι βασικό συστατικό του ήχου και του ύφους στο τρίχορδο. με οριζόντιο παίξιμο και καλή δακτυλοθεσία (1-2 όταν έχεις ημιτόνιο και 1-3 όταν έχεις τόνο) θα παίζεις εύκολα και ωραία. αν θες ντε και καλά κάθετο παίξιμο, δοκίμασε να κουρδίσεις σε ντουζένια που έχουν την βάση στη μεσαία χορδή.
ίσως πάλι να σε βολέψει ένας μικρός τζουράς (στα 50κάτι εκατοστά) ή ένας μεγάλος μπαγλαμάς (μέχρις 40 εκατοστά). με διάφορα πάχη χορδών θα πετύχεις την κατάλληλη τάση.
για κατασκευαστή δεν ξέρω, αλλά οι ειδικές παραγγελίες πληρώνονται. ίσως βρείς κάποιον ερασιτέχνη που να πειραματίζεται με διάφορα μήκη χορδής, θα πρέπει να πάρεις όμως το ρίσκο του πειραματισμού.


(Μουσικάντης) #3

Ευχαριστώ φίλε liga rosa,

για το μικρότερο όργανο είναι γιατί θέλω να μπορώ να παίζω και συγχορδίες, όχι μόνο μελωδίες,

και στο τρίχορδο & τζουρά δεν “ανοίγουν” άνετα τα δάκτυλα για συγχορδίες 2ο-4ο-7ο τάστο όπως πιάνω στο μπαγλαμαδάκι.

Ζορίζομαι, αλλά επειδή έχω άνετο & προπονημένο άνοιγμα, πιστεύω ότι με κάτι μικρότερο θα τα κατάφερνα,

χωρίς να “χαλιέμαι” ενώ παίζω από το σφίξιμο.

Οπότε λες ότι “μικρό” τζουρά 50άρι ή “μεγάλο” μπαγλαμά 40άρι βρίσκω εύκολα αν βγώ στους δρόμους?

Αν έχεις προτάσεις θα με βοήθαγες ακόμα περισσότερο…

Ευχαριστώ και πάλι…


(Νίκος Σαρηγιάννης) #4

δυστυχώς δεν έχω άμεσα προτάσεις, αλλά υπάρχουν αρκετοί ερασιτέχνες οργανοποιοί εδώ στο φόρουμ. τί ποσό μπορείς να διαθέσεις;


(Μάνος Τουρπάλης) #5

καλημέρα (καλησπέρα πλέον).
Έχω δείξει εδώ δύο οργανάκια με ενδιάμεσες κλίμακες, το μπαγλαμίλι που πλησιάζει πολύ σε μεγάλο μπαγλαμά (42 εκ.)
http://www.rembetiko.gr/forums/showthread.php?t=28412
και ένα με 47 κλίμακα
http://www.rembetiko.gr/forums/showthread.php?t=28445

Σαν κατασκευή δεν υπάρχει πρόβλημα, μπορείς να κάνεις ό,τι φανταστείς. Αλλά το πραγματικό πρόβλημα είναι οι χορδές.
Οι χορδές που βρίσκεις εύκολα στο εμπόριο αντιστοιχούν σε συνήθη μήκη κλίμακας : π.χ. χορδές μπαγλαμά για κλίμακες 36-40 εκ., μπουζουκιού μέχρι 70 άντε 72 εκ. (υποθέτω, δεν έχω δοκιμάσει).
Αν η κλίμακα είναι μεγαλύτερη από αυτό το “εύρος λειτουργίας” η χορδή σπάει κι αν είναι μικρότερη δεν φορτίζεται αρκετά και το όργανο “δεν έχει φωνή”.
Μπορεί να παίξει καλά σε άλλα κουρδίσματα - ντουζένια ή αλλαγή τόνου. Π.χ. στο δεύτερο link με “συμβατικές” χορδές μπουζουκιού το όργανο παίζει πιο καλά σε Σολ Ρε Σολ (αντί για Ρε Λα Ρε). Αλλά αυτό είναι ήδη ένας περιορισμός (ντουζένια ή αλλο κούρδισμα).

Συμφωνώ λοιπόν με τον liga rosa και θα σε συμβούλευα κι εγώ να μην μπλέξεις με ψάξιμο σε χορδές και παραγγελίες στο εξωτερικό κτλ. και να συμβιβαστείς με έναν τζουρά με μικρή κλίμακα.
Δεν έχω κάτι πιο συγκεκριμένο υπόψη μου, αλλά αυτή η λύση θέλει απλώς ψάξιμο σε κάτι απτό και κατανοητό, αλλιώς αρχίζεις πειράματα.


#6

Κάποιος οργανοποιος είχε φτιάξει ένα “μπαγλαματζουρ” με μήκος χορδής 47εκ αλλά και πάλι θα σου φανεί μεγάλο για αυτό που θες
Η λογική του τρίχορδου οργάνου είναι άλλη από του τετράχορδου, το οριζόντιο παίξιμο, όπως το έχεις καταλάβει ήδη και εσύ
Για συγχορδίες και ένας μπαγλαμάς βολεύει, αλλά για σολαρισμα είναι πολύ μικρός, αυτό και πάλι δεν σημαίνει ότι δεν γίνεται
Οπότε βαλε κάτω τι θες να κάνεις εσύ με το όργανο και ανάλογα ψάξε


#7

Για να καταλάβω. Το όργανο που οι διαστάσεις του σε βόλεψαν πιο πολύ είναι το μαντολίνο, και θα ήθελες κάτι ανάλογο σε μπουζουκοειδές τρίχορδο; Ε τότε, γιατί όχι έναν κανονικό μπαγλαμά;

Αν όχι, τότε οι μεγαλύτεροι μπαγλαμάδες που μπορεί κανείς να βρει χωρίς ειδική παραγγελία δεν απέχουν πολύ από τους αντίστοιχους μικρότερους τζουράδες. Πάντως, θα συνιστούσα να διαλέξεις κάτι που ήδη υπάρχει, όχι ειδική παραγγελία. Οι μόνες περιπτώσεις μουσικών που ξέρω που να έκαναν προκοπή με όργανα δικής τους εμπνεύσεως (ή του μάστορα, ή από κοινού - πάντως όχι στάνταρ όργανα) ήταν όσοι ήδη έπαιζαν καλά κάποιο στάνταρ όργανο, και είχαν σαφή εικόνα των επιπλέον δυνατοτήτων που γύρευαν. Για τη φάση σου, όπως την περιγράφεις, είναι βέβαιο ότι κάποιο από τα όργανα που ήδη έχουν επινοηθεί θα σε βολέψει. Έστω κι αν στην αρχή χρειαστεί να μάθεις κάποια πατήματα ή κάποιες κινήσεις που δεν ξέρεις και θα απαιτήσουν προσπάθεια.

Για να το κάνω πιο συγκεκριμένο: Θα μπορούσες να παραγγείλεις ένα όργανο ενδιάμεσο μεταξύ τζουρά και μπαγλαμά, που να κουρδίζει επίσης στο ενδιάμεσο, π.χ. Λα-Μι-Λα (ψηλό λα σαν τη μεσαία του μπαγλαμά, χαμηλό λα σαν τη μεσαία του τζουρά και του μπουζουκιού), εκεί δηλαδή όπου οι πιο συνηθισμένες χορδές θα σονάρουν σωστά. Αναλογικά πρόκειται για το ίδιο κούρδισμα όπως το Ρε-Λα-Ρε, απλώς παίζει άλλες τονικότητες. Για να παίζεις μόνος σου, χωρίς ούτε συμπαίκτη, ούτε φωνή που να ψάχνεις να βρεις ποιος τόνος τη βολεύει καλύτερα, ούτε ηχογράφηση που πατάς επάνω για να βγάλεις το κομμάτι, μόνος εντελώς σόλο, η δυσκολία μετάβασης από το Ρε-λα-Ρε σ’ αυτό το κούρδισμα είναι Μηδέν στρογγυλό. Μετά όμως, αν πρέπει να συμβιβάσεις τις τονικότητες που πιάνει αυτό το όργανο με κάτι άλλο (άλλο όργανο, φωνή κλπ.), ξέρεις τι θα πρέπει να κάνεις; Το πιθανότερο είναι ότι θα μπλέξεις.

Ένας περπατημένος τρίχορδος θα μπορούσε, μέσα από την εμπειρία του, να καταλήξει ότι θα ήθελε κι ένα όργανο σε τέτοιους τόνους για ορισμένες συγκεκριμένες δουλειές. Αυτός δε θα έμπλεκε. Αλλά στατιστικά σχεδόν όλοι οι τρίχορδοι καλύπτονται και με το παραπάνω από τα υπάρχοντα όργανα και κουρδίσματα, και τέτοιοι πειραματισμοί είναι σπάνιοι.