Πρόβλημα τεχνικής φύσεως στο παίξιμο του μπουζουκιού!

μπουζούκι

(Γρηγόρης (Fisherman)) #1

Καλησπέρα σε όλους τους φίλους του μπουζουκιού,

Θα ήθελα να εκφράσω ένα πρόβλημα ας το πω, που αντιμετωπίζω τα χρόνια που ασχολούμαι με το μπουζούκι και θα ήμουν ευγνώμων εάν κάποιος θα μπορούσε να βοηθήσει.

Το θέμα μου έχει να κάνει με τη μετάβαση από την πρώτη προς τη δεύτερη χορδή με άρση (πάνω πένα) σε πολύ γρήγορα περάσματα. Κομμάτια όπως πχ το ‘‘χασαποσέρβικο’’ που ακολουθεί τους ‘‘χαρταετούς’’ του Μίκη Θεοδωράκη περιλαμβάνουν τέτοια περάσματα με αποτέλεσμα να μη μπορώ να τα παίξω σωστά στην ταχύτητα που θέλω. Με δύο δασκάλους που έχω κάτσει στο παρελθόν δε είχαν κάτι συγκεκριμένο το οποίο θα με βοηθούσε πάνω σε αυτό το θέμα. Με το πέρασμα του χρόνου υπάρχει εξέλιξη όμως, κυρίως στη δουλειά, δεν έχω κάποιες φορές την ψυχολογία που χρειάζεται να παίξω μεγάλες ταχύτητες με τέτοια περάσματα. Και ως γνωστόν, η μουσική είναι ψυχολογία πάνω απ’ όλα.

Όλες οι γνώμες ευπρόσδεκτες παιδιά!


#2

Χωρίς να είμαι ειδικός στο θέμα, θα σου προτείνω το εξής:
Βρες μια φράση 10 φθόγγων που να περιλαμβάνει τουλάχιστον μία μετάβαση από τη μια χορδή στην άλλη και παίξτην αρχικά ξεκινώντας με πέννα σε θέση (κάτω πέννα) και μετά ξεκινώντας με πέννα σε άρση (πάνω πέννα). Εκτός από την αλλαγή του τονισμού της φράσης (που βοηθά στο να μάθεις να ελέγχεις ρυθμικά καλύτερα την πέννα σου) θα σε βοηθήσει στο -ας το πούμε πρόβλημα- της μετάβασης από τη μια χορδή σε μια άλλη. Στην αρχή κάνε το με την ησυχία σου και όσο το συνηθίζεις ανέβασε τη ταχύτητα.

Ελπίζω σαν άσκηση/συμβουλή να σου φανεί χρήσιμη.


(Mark) #3

Θα σου πω τι πιστεύω με βάση το δικό μου παίξιμο. Είναι καθαρά πως το βλέπω εγώ.

Ας ξεκινήσουμε με το γεγονός ότι πρέπει να βρεθεί η σωστή στάση του καρπού που βολεύει για να παίζεις άνετα και γρήγορα, σε μία χορδή έστω. Το ζητούμενο είναι όταν μετακινείσαι σε χορδές το χέρι να έχει όσο το δυνατόν μια στάση τέτοια σε οποιαδήποτε χορδή και να είσαι, άρα μιλάμε για ελαφριά μετακίνηση του καρπού πάνω κάτω ανάλογα με τη χορδή.

Το ιδανικό είναι ίσως να μάθει κανείς να παίζει με κλειστό το χέρι, για να έχει μεγάλη ελευθερία κινήσεων. Για μελέτη σε αυτό μπορεί να βοηθήσει το να κρατάς κάτι, π.χ. έναν αναπτήρα στην κλειστή παλάμι.

Αρκετοί παίζουν ακουμπώντας τα τελευταία δάχτυλα στο καπάκι του οργάνου. Είναι προφανές πως ο αντίχειρας και ο δείκτης που κρατάνε την πένα θα πρέπει να κουνιούνται με έναν τρόπο κάπως ανάλογο με το σπάσιμο του καρπού σε αυτήν την περίπτωση.

Προσωπικά έχω βρει πως με βολεύει να χρησιμοποιήσω κάτι και από τα 2. Δηλαδή ενώ έχω κλειστό το χέρι και δουλεύω κυρίως με σπάσιμο του καρπού, αρκετές φορές βολεύει να χρησιμοποιώ την κίνηση των δαχτύλων που κρατάνε την πένα, χωρίς να ακουμπάω τα υπόλοιπα δάχτυλα στο καπάκι απαραίτητα. Βρίσκω πως αυτό βοηθάει σε περιπτώσεις όπως αυτή που αναφέρεις που παίζεις ένα μεγάλο κομμάτι της φράσης στη μία χορδή(1η) και χρειάζεται να κάνεις ένα μικρό πέρασμα στην 2η.

Και πιστεύω πως πάνω από όλα τα περισσότερα προβλήματα που συναντάμε όταν προσπαθούμε να βελτιωθούμε είναι θέμα συγχρονισμού των 2 χεριών. Αν συγχρονιστούν σωστά και βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο και τα 2, το αποτέλεσμα θα είναι καλό.


(Thanasis312) #4

Καλησπέρα!!! Προσάθησε να αλλάξεις την πένα σου δηλ στην μεταβαση η πρωτη νοτα της 2ης χορδης να ειναι θεση. Εμενα αυτο με βοηθησε αρκετα αλλα δεν λειτουργει σε ολα τα κομματια. Αλλιως ανελησε τις φρασεις νοτα-νοτα και ξεκινα αργα αργα μεχρι να το συνηθησεις. Οσο για την πενα, το κλειστο χερι με αποκλειστικη κινηση του καρπου νομιζω οτι είναι πιο σωστό παίξιμο. Εχω παρατηρησει οτι τα μεγαλα ονοματα του οργανου αυτη την τεχνικη χρησιμοποιουν, είναι όμως πολύ δύσκολο να συνηθησεις να παιζεις έτσι.


(Γρηγόρης (Fisherman)) #5

Καλησπέρα παιδιά,

καταρχάς σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις και τις συμβουλές σας, θα δοκιμάσω και θα επανέλθω σύντομα στο θέμα…

Καλό βράδυ σε όλους!


(Γρηγόρης (Fisherman)) #6

Καλησπέρα και πάλι παίδες,

Mark,
δε μου είναι ιδιαίτερα δύσκολο να υιοθετήσω το παίξιμο με κλειστό το χέρι. Ίσως γιατί γενικά δεν παίζω με τα δάχτυλα πολύ απλωμένα. Παρατήρησα ότι βολεύει καλύτερα με αυτόν τον τρόπο στο θέμα που αντιμετωπίζω και έχω μεγαλύτερη καθαρότητα στις νότες σε μεγάλες ταχύτητες.

Θα ήθελα λίγο να την αναλύσουμε αυτήν την τεχνική, τι άλλα προτερήματα έχουμε παίζοντας με το χέρι κλειστό.


(Mark) #7

Λένε πως αν ακουμπάς τα δάχτυλα στο καπάκι(το αντίθετο από το να το έχεις κλειστό δηλαδή) επηρεάζει τον ήχο. Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει, καθώς υπάρχουν αρκετοί μεγάλοι παίκτες που παίζουν με αυτόν τον τρόπο. Προσωπικά δεν βλέπω διαφορά ιδιαίτερη.

Μου έχει συμβεί επίσης το εξής. Έχω την εντύπωση πως το καπάκι κατά κάποιο τρόπο πάλλεται έτσι ώστε το νιώθεις έντονα. Αν δεν έχω κλειστό το χέρι και ακουμπάω πάνω του, έχω παρατηρήσει μετά από ώρα ένα πολύ ελαφρύ μούδιασμα.

Συνολικά πιστεύω πως με κλειστό χέρι θέλει λίγο περισσότερη δουλειά για να το κάνεις κτήμα σου(αν ακουμπάς δηλαδή είναι πιο εύκολο να παίζεις με εναλλαγές μεταξύ των χορδών), αλλά έχεις μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων.

Επίσης ένα άλλο θέμα λίγο σχετικό, είναι η γωνία του καρπού που σχηματίζεται στον νοητό άξονα που ξεκινάει από τη μύτη της πένας όπως βρίσκεις τις χορδές. Μου είναι λίγο δύσκολο να το εκφράσω αυτό που εννοώ, αλλά θα προσπαθήσω. Αν το όργανο βρίσκεται σε μια τέτοια θέση ώστε οι χορδές είναι παράλληλα με το πάτωμα, η επιφάνεια της πένας να βρίσκεται επίσης παράλληλα με αυτό. Ή αν είχαμε ένα νοητό επίπεδο κάθετο στις χορδές, η πένα να εφάπτεται σε αυτό. Ελπίζω να μη σε μπέρδεψα έτσι όπως το διατυπώνα. Απλά μου έχει τύχει αρκετές φορές που δυσκολεύομαι να παίξω κάτι να παρατηρήσω πως αν διορθώσω ακόμα και τη γωνία που κρατάω την πένα να με βοηθήσει περισσότερο.


#8

Προσπάθησε να βρεις τις κατάλληλες ασκήσεις ώστε να χτυπήσεις εκεί που πονάς. Θεωρώ ότι με καθημερινή μελέτη θα είναι θέμα χρόνου να λύσεις το πρόβλημα σου. Μην απογοητεύεις αν αργείς να δεις αποτέλεσμα. Θα έρθει. Και μετά θα βρεις το επόμενο σου πρόβλημα. Δεν υπάρχει μουσικός που να μην τραβάει ζόρια. Αυτό κρατάει μια ζωή. Αυτή είναι άλλωστε και η ομορφιά της μουσικής. Μια ζωή θα την ψάχνουμε την φάση!

— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 07:31 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 07:13 —

Επίσης θα σου πρότεινα ως εξαιρετική άσκηση για αυτό που θες το ρυθμικό μέρος από της πενιές του Μπέμπη και το σόλο Μιλάνου. Βρες ασκήσεις όπου θα έχεις και άρση στην δεύτερη ή και τρίτη χορδή σε συνδυασμό με κίνηση προς τα κλειδιά και όχι προς την τρύπα. Είναι δυσκολότερο αλλά θα δεις καλύτερα αποτελέσματα. Μελέτη και υπομονή.


(Γρηγόρης (Fisherman)) #9

Σας ευχαριστώ παιδιά για τις απαντήσεις!

Seaside83, συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λες!

Mark, μια χαρά κατάλαβα τι εννοείς ήσουν πολύ περιγραφικός, ευχαριστώ!


(Γρηγόρης (Fisherman)) #10

Εξαιρετικό κομμάτι το σόλο του Μιλάνου, δεν το γνώριζα, μόλις το πέρασα και σίγουρα βοηθάει στο θέμα!


(Ανεστακος) #11

Φίλε θέλει ξερή προπόνηση αυτό. Σε δικαιώνει όμως, γιατί άμα το πάρεις σοβαρά και το δουλέψεις, δίνει διπλή χαρά. Θα έρθει η στιγμή που θα αναρωτιέσαι πως δεν μπορούσες να παίξεις κάτι πιο παλιά.
Για να παίξεις γρήγορα, είναι παγκόσμιο γεγονός του χειρισμού της πένας, ότι πρέπει να έχει ελεύθερο χέρι. Υπάρχουν παίκτες που παίζουν γρήγορα με δάχτυλο στο καπάκι, αλλά έχουν όρια. Δε μας χαλάει αυτό. Π.χ. ο Τρίγκας, που τον έχω δει να ζορίζεται σε μια πολύ γρήγορη φράση του Τσιμπίδη. Παίζει γρήγορα και με πενιά και ακουμπά. Αλλά ξαναλέω ότι έχει όρια. Και υποψιάζομαι πως κάνει ζημιά στο χέρι. Η αλήθεια είναι ότι η καρπική κίνηση του ελεύθερου χεριού, προσφέρει πολλή άνεση στην ταχύτητα. Για τις εναλλαγές των χορδών, θες δυο τρία πράγματα. Καταρχάς επανάληψη φράσεων τέτοιου είδους, όπως σου είπαν. Δεύτερον, εναλλαγή των τεχνικών άρσης θέσης. Η άλλη χορδή που θα μπεις, είναι και αυτή ευτυχώς χορδή, οπότε το ίδιο πράγμα θα κάνεις. Τρίτον, έλεγξε τη δύναμη που βάζεις γιατί το γρήγορο παίξιμο απαιτεί ελάχιστη.
Εδώ να πω ότι το καλύτερο χρώμα το μπουζούκι το βγάζει όταν η πένα έχει δείκτη και αντίχειρα. Μπορείς να κεντήσεις θαυματουργά. Τσιτσάνης φερ ειπείν. Αλλά στην ταχύτητα, όπως τα είπαμε. Εγώ ρε φίλε έψαξα τη δεξιοτεχνία, έτσι για το χαβά, μου χάρισε κάτι ώρες μελέτης, τα κατάφερα και τώρα πίσω εκεί που ήθελα. Μάρκο κ.λ.π. Αλλά με μεγαλύτερη άνεση και γκάμα στη σκέψη. Προπόνηση αδερφέ! Αφού το αγαπάμε

Υ.Γ. Και κάτι ακόμα που θεωρώ σημαντικό. Προφανώς το παν για να παίξεις γρήγορα είναι η πένα…μέχρι να τη βρεις! Γιατί μετά είναι το αριστερό χέρι. Αν δεν προλαβαίνουν τα χέρια, τζάμπα πάει η πενιά. Οπότε άσκησε την ταυτόχρονη κίνηση των χεριών. Τρέξε όσο μπορείς, όχι σαν να σε κηνυγούν!


(Γρηγόρης (Fisherman)) #12

Σε ευχαριστώ για την εμπεριστατωμένη απάντηση φίλε μου!

Συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λες! Ερώτηση, την περίοδο που ασχολήθηκες με ταχύτητα ποια ήταν η δομή της μελέτης σου?