Προύσα

Καλημέρα

Η Προύσα ποιος δρόμος είναι; Εψαξα στο φόρουμ αλλά δεν βρήκα κάτι.

Ευχαριστώ

Νιαβεντ, με καθε επιφυλαξη…

Το τραγούδι είναι νιαβέντ όπως λέει ο guvs. Η εισαγωγή όμως είναι σε νικρίζ. Ο Δημήτρης Μυστακίδης έχει ένα βιβλίο για τη λαϊκή κιθάρα που υπάρχει στο φόρουμ σε pdf που εξηγεί πάρα πολύ καλά τους δρόμους και όχι μόνο. Είναι για μένα το πιο κατατοπιστικό από όλα όσα έχω δει μέχρι στιγμής για τους λαϊκούς δρόμους.

Επειδη φανταζομαι πως και ο φιλος δεν εχει τρομερες γνωσεις πανω στους δρομους, οπως και εγω (5-6 το πολυ να ξερω) καλο θα ηταν να το διαβασουν οσο περισσοτεροι γινεται. Το κακο ειναι πως θελει αρκετα μεγαλη εμπειρια για να ξεχωρισεις την παραμικρη διαφορα…Διονυσε, ευχαριστω (-ουμε) για την παρατηρηση (οι λιγοτερο γνωστες!).Καλημερα!

Το κουράζω τώρα αλλά θα δοκιμάσω την τύχη μου. Εαν το διαβάσει κάποιος που παίζει κάτι σε μι-λα-ρε-σολ (βιολί, λαούτο κλπ) ας μου πει ποιος είναι ο πιο εύκολος νικρίζ και ο πιο εύκολος νιαβέντ δρόμος (κοινώς - ξεχνόντας το συγκεκριμένο κομμάτι, από πού να πιάσω τους δρόμους αυτούς; Με ποια πρώτη νότα;). Το κομμάτι το λατρεύω, αλλά από όπου και να το παίξω τα δάχτυλά μου δεινοπαθούν. :112: Μιας και μάλλον είναι οι πιο δύσκολοι δρόμοι για μι-λα-ρε-σολ θέλω να τους εξασκήσω.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Guvs μη φαντάζεσαι ότι έχω τρομερές γνώσεις. Οι πραγματικοί γνώστες είναι άλλοι :slight_smile:
Αμα γράψεις σε ένα χαρτί τους δρόμους με κάποιες μικρές παρατηρήσεις, όταν παίζεις, μετά καταλαβαίνεις περίπου τι γίνεται. Βέβαια υπάρχουν τραγούδια όπου γίνεται χαμός και μπορείς να δείς πολλές εναλλαγές ή ακόμα και τραγούδια σαν το Γιοβάν Τσαούς του Γιοβάν Τσαους όπου τα πράγματα δεν ερμηνεύονται επαρκώς με τους λαϊκούς δρομους που ξέρουμε.
Αν θέλει κανείς να πιάσει την ουσία των δρόμων, ή αν δεν έχει επαρκές γνώσεις να μπερδευτεί ακόμα περισσότερο, πρεπει να ανατρέξει στο βιβλίο του Ευγένιου Βούλγαρη και του Βασίλη Βανταράκη “Το αστικό λαϊκό τραγούδι στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου”.

Καλα, το να γινει καταγραφη ειναι απαραιτητο(και το εχω ηδη κανει), απλα θεωρω πως θελει τρομερη εμπειρια το να καταλαβεις την παραμικρη διαφορα, ακομα και σε πιο “ευκολα” τραγουδια. Αλλα, οσο ζουμε μαθαινουμε, και αυτη η ενασχοληση ειναι πολυ ομορφη και σε “αναγκαζει” να μαθαινεις και να προσαρμοζεσαι συνεχως.

Γιατί δεν πάς σε ένα βιβλιοπωλείο να δεις τι παίζει από μεθόδους; Θα είναι πιο εύκολο να καταλάβεις σε σχέση με ένα ποστ.
Αν παίζεις λαούτο, θα ανατρέξω πάλι στο Δημήτρη Μυστακίδη και τη μέθοδο του, που χωρίς να την έχω δεί, πιστεύω, με βάση τη μουσική και ακαδημαϊκή του εμπειρία, ότι θα είναι καλή.
http://xilouris.gr/catalog/product_info.php?products_id=7309

Εαν δε, έχεις την οικονομική δυνατότητα και τον χρόνο, ένας δάσκαλος σε αυτή τη πρώτη φάση θα σε γλυτώσει από πολλά λάθη και πολλές ώρες επίπονης και κουραστικής μελέτης, προσπαθώντας να καταλάβεις μόνος σου τι γίνεται.

Αν αναφέρεσαι στο μαντολίνο, είναι εύκολο (όχι σαν το μπουζούκι βέβαια), αφού η ΡΕ χορδή είναι “ενεργή” και όχι συνοδείας όπως στο λαούτο. Τόσο ο νιαβέντ, όσο και οι άλλοι μινόρε δρόμοι (αρμονικό μινόρε, ουσάκ κλπ), είναι από τους πιο εύκολους στο μαντολίνο.
Δεν ξέρω τις εννοείς πρώτη νότα, αλλά το τραγούδι αυτό παίζεται εύκολα στις χορδές ΛΑ και ΡΕ με βάση τη ΡΕ (ανοιχτή ΡΕ).

Νομίζω πως δεν υπάρχουν εύκολοι και δύσκολοι δρόμοι σε κανένα συγκερασμένο όργανο. Υπάρχουν ευκολότερες θέσεις και καλές δαχτυλοθεσίες. Συνεπώς φίλε, προσπάθησε να δεις όλες τις πιθανές θέσεις να παίξεις τον δρόμο πολλές φορές, κι όλα τα άλλα θα έρθουν…

Κάπου έχουμε αρχίσει καλά. :slight_smile: Οταν λέω “πρώτη νότα”, για παράδειγμα στη Συλλογή Δρόμων του φόρουμ ο Νικρίζ (http://www.rembetiko.gr/forums/group.php?do=picture&groupid=15&attachmentid=3720 ) ξεκινάει από Ντο (σε παρένθεσι Σι, γιατί υπάρχει παρένθεση; τελικά είναι Σι ή Ντο;)
Ναι, για μαντολίνο μιλάω. Μάλλον κάτι λάθος κάνω γιατί αυτοί οι δρόμοι είναι που μου έχουν βγάλει την ψυχή. :112:

Η νότα σε παρένθεση στην αρχή μιας κλίμακας, δείχνει εάν ο προσαγωγές (η 7η νότα της κλίμακας) έχει ύφεση, δίεση ή αναίρεση σε αυτή τη θέση (γιατί κάποιοι δρόμοι στην οκτάβα αλλάζουν συμπεριφορά, όπως και στο συγκεκριμένο παράδειγμα του ΝΙΚρίζ που δείχνει να γίνεται αναίρεση στην κάτω οκτάβα) . ΔΕΝ είναι η πρώτη νότα της κλίμακας.

autir, σου δείχνω την εισαγωγή. Εδω μπορείς να καταλάβεις πως πάει το νικρίζ. Είναι από Ρε η τονικότητα.

Σι(2) Ντο(3) Σι (2) Λα(1) Σολ#(1) (ΣΤΗ ΡΕ, ή ψιλή, ή καντίνι)
Φα(3), Μι(2) Ρε(1) Μι(2) Φα(2) Μι(2) Ρε(2 ή 1) Ντο#(1) Ρε (2 ή 1) Μι(2) Φα(3) (ΣΤΗ ΛΑ)
Σολ#(1) Λα (2) (ΣΤΗ ΡΕ)
proussa..jpg

Οι δαχτυλοθεσίες που είναι σε παρένθεση είναι ανάλογα με τη μελωδία και το πως βολεύει κάθε παίχτη. Το 2-3 στη Ρε χορδή μπορεί να γίνει και 3-4. Πάλι εξαρτάται απο τον παίχτη. Γενικά δεν υπάρχει απόλυτη δαχτυλοθεσία. Καποιες όμως παίζονται το ίδιο από τους περισσότερους.

Και μια εκτέλεση που μου αρέσει πολύ. Στο τρίχορδο είναι ο Πέτρος Δαλάτσης

//youtu.be/VDw5QG-QMO4

Ο babis το διατύπωσε πιο σωστά. Οι θέσεις και οι δαχτυλοθεσίες είναι εύκολες ή λιγότερο εύκολες.
Όσον αφορά όμως (όλες) τις πιθανές θέσεις για να παιχτούν κάποιοι δρόμοι, νομίζω ότι δεν τίθεται θέμα επιλογής. Λόγω της κλίμακας του οργάνου (μαντολίνου), θα έλεγα ότι είναι αρκετά δύσκολο να παιχτούν κάποιοι δρόμοι σε διαφορετική θέση από την “καθιερωμένη”. Π.χ. τραγούδια σε ΦΑ# ή ΣΙ σεγκιάχ.
Πάντα με κάθε επιφυλαξη και με την μικρή εμπειρία που έχω πάνω στο όργανο.

“… που ειδικεύεται σε μεγάλα και μικρά μεγέθη και ακόμη πολλά παπούτσια από τα αποθέματα…”

Στα παπούτσια τα τακούνια είναι κούφια; (Αμαν μ’ αυτά τα καταραμένα σπάμ…)