Περδικόπουλος-Τσιτσάνης στα Τρίκαλα το 1936

τρίκαλα
μαντόλα
τσιτσάνης
περδικόπουλος

(Φώτης Χατζίδης) #1

Στις 24 Ιουλίου του 1936 στην εφημερίδα “Θάρρος” των Τρικάλων καταχωρείται η παρακάτω διαφήμιση:

[b]ΑΠΟΨΕ ΕΙΣ ΤΟ “ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΝ”

[i]Αφίχθησαν εις την πόλιν μας ο κ. Δημ. Περδικόπουλος μετά τα του συμπατριώτου μας κ. Βασιλείου Τσιτσάνη, οι οποίοι θα παίξουν δι΄όλίγας ημέρας εις το καφενείον του σταθμού “Θεσσαλικόν”. Οι δύο καλλιτέχναι εκτελεσταί δίσκων γραμμοφώνων των εταιρειών “Κολούμπια” και “Οντεόν” υπόσχονται να ευχαριστήσουν τους Τρικκαλινούς ο μεν κ. Περδικόπουλος διά της ωραίας και γλυκειάς του φωνής συνοδευομένης υπό κιθάρας, ο δε κ. Τσιτσάνης διά του υπερόχου παιξίματος της μαντόλας.

[/i][/b]Όπως μας πληροφορούν οι Θεόφιλος και Φωτεινή Αναστασίου στο (ακυκλοφόρητο) βιβλίο τους “Βασίλης Τσιτσάνης ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ” αυτή είναι η πρώτη διαφήμιση που καταχωρείται και έχει το όνομα του Τρικαλινού συνθέτη.

Πρέπει να πούμε ότι μέχρι τότε ο Τσιτσάνης είχε ηχογραφήσει ένα του τραγούδι, “Σένα ντεκέ σκαρώσαμε” με την Γεωργία Μηττάκη στα φωνητικά, ενώ συμμετείχε με το μπουζούκι του και στον “Αμαξά” του Δημήτρη Περδικόπουλου.

Η συμβολή του Δ. Περδικόπουλου στην μουσική εξέλιξη του Τσιτσάνη είναι χωρίς αμφιβολία καθοριστική. Ο Περδικόπουλος είχε δεκάδες ηχογραφήσεις γραμμοφώνου όταν βρίσκεται με τον Τσιτσάνη στα Τρίκαλα τον Ιούλιο του 1936. Είναι αυτός που ανακάλυψε τον Τσιτσάνη σε περιοδεία του το 1935 στην Θεσσαλία, και είναι αυτός που θα πάρει από το χέρι τον Τσιτσάνη όταν ο “Βλάχος” αποφάσισε τον Νοέμβριο του 1935 να κατέβει στην Αθήνα. Μαζί θα ηχογραφήσουν το πρώτο τραγούδι του Τσιτσάνη και μαζί θα πορευτούν στις επόμενες ηχογραφήσεις του Τρικαλινού. Τα περισσότερα από τα πρώτα τραγούδια του Β.Τσιτσάνη θα έχουν την φωνή του Δ.Περδικόπουλου.


#2

Αυτό είναι κάποιος ευπρεπισμός αντί για μπουζούκι;


#3

Ή και άγνοια.


(Φώτης Χατζίδης) #4

Καλημέρα pepe

Μάλλον η καταχώρηση της διαφήμισης πρέπει να έγινε από τους υπεύθυνους του “Θεσσαλικόν” οι οποίοι θα γνώριζαν μόνο την μαντόλα και όχι το μπουζούκι.

Όμως σε διαφήμιση στις 22 Αυγούστου και στις 11 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς για την ταβέρνα των Καταφυγιώτη και Κοντογιάννη πάλι στα Τρίκαλα μεταξύ άλλων γράφουν ότι “Για τους πολύ μερακλήδες θα΄χουμε και το μπουζουκάκι του γνωστού Τσιτσάνη με τον Αμαξά”.

Τις δύο αυτές καταχωρήσεις, που όπως μας ενημερώνουν οι Θεόφιλος και Φωτεινή Αναστασίου μπήκαν στις εφημερίδες “Θάρρος” και “Αναγέννηση” των Τρικάλων, δεν τις έχω βρει. Συγκεκριμένα στην εφημερίδα “Θάρρος” στις ημερομηνίες που αναφέρονται δεν υπάρχουν καταχωρήσεις που να αναφέρονται στον Τσιτσάνη. Ενδέχεται να υπάρχουν στην “Αναγέννηση” όμως μέχρι τώρα δεν έχω βρει την συγκεκριμένη εφημερίδα εκείνης της περιόδου. Ελπίζω σύντομα να βρεθεί για να δούμε ολόκληρη την καταχώρηση.


(Φώτης Χατζίδης) #5

Τέσσερα χρόνια μετά τις πρώτες επισκέψεις του Βασίλη Τσιτσάνη στην πατρίδα του τα Τρίκαλα, τον βρίσκουμε να επιστρέφει στον τόπο που γεννήθηκε. Συγκεκριμένα στις 4 Μαίου 1940, λίγους μήνες αφού είχε απολυθεί από τον Στρατό, ο Β.Τσιτσάνης διαφημίζεται στην τοπική εφημερίδα “Αναγένησσις”.

Την πληροφορία για το δημοσίευμα την πήρα από το βιβλίο “Βασίλης Τσιτσάνης ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ” των Θεόφιλου και Φωτεινής Αναστασίου.


(Φώτης Χατζίδης) #6

Η πρώτη (ίδια) καταχώρηση προηγήθηκε στις 22 Ιουλίου 1936. Η διαφήμιση συνεχίστηκε μέχρι και τις 27/7/1936, μερικές μέρες πριν την δικτατορία του Μεταξά όπου βρήκε τον Τσιτσάνη και τον Περδικόπουλο στα Τρίκαλα. Ο Τσιτσάνης πρέπει να επέστρεψε στην Αθήνα προς το τέλος Σεπτεμβρίου 1936. Τον Οκτώβριο, κατάφερε να περάσει στις πλάκες γραμμοφώνου τα τραγούδια “Μαντήλι Χρυσοκεντημένο” και “Πικρός είναι ο πόνος μου” με την Ελβίρα Κάκκη. Ήταν το δεύτερο και τρίτο τραγούδι του αντίστοιχα στην δισκογραφία.

Ένα μήνα περίπου μετά την απόλυση του από τον Στρατό, ο Τσιτσάνης επισκέπτεται την ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Τρίκαλα. και παίζει στο καφενείο της οικογένειας του. Ο Τσιτσάνης πρέπει να έπαιξε μόνο για λίγα βράδια σύμφωνα με την διαφήμιση. Η παρακάτω διαφήμιση στην τοπική εφημερίδα, δημοσιεύτηκε στις 4 και 5 Μαϊου 1940.

%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B9%CF%82%20%CE%A4%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%89%CE%BD%204-5-1940


(Νίκος Πολίτης) #7

Μαντόλα (μάλλον μαντολίνο πρέπει να ΄ταν) είχε πάντως και ο πατέρας του Τσιτσάνη, που άλλαξε το μάνικο και το έκανε σαν μπουζούκι το οργανάκι. Σίγουρα λιγότερο επιρρεπής σε πιθανά μπλεξίματα ήταν η επιλογή μαντόλα, το 1936. Τέσσερα χρόνια μετά, ο Τσιτσάνης ήταν ήδη σταρ, και με μπουζούκι.