Παναγιώτης Τούντας, παρτιτούρες σε δημοπρασία

Γνωρίζει κάποιος εάν υπήρξε αγοραστής και αν ναι, ποιος είναι αυτός (για τις παρτιτούρες του Παναγιώτη Τούντα);

Δημοπρατούνται (9.5.2021) από τον Οίκο ΦΡΑΤΤΗ (Λαμπόβου 3 & Δυρραχίου 67, Αθήνα, τηλ. 210 5147168, mail info@frattisauctions.com.

Ρώτα εκεί, αν και πιθανον η απάντηση να είναι απόρρητη.

Ευχαριστώ πολύ Περικλή, το σκέφτηκα αλλά κι εγώ θεωρώ ότι αυτή η πληροφορία θα είναι απόρρητη. Δε χάνω κάτι όμως να κάνω την προσπάθειά μου…

Αν το πήρε ο δήμος ή άλλος επίσημος φορέας, φαντάζομαι ότι δε θα είναι απόρρητη.

Άρα, αν σου πουν ότι δεν μπορούν να αποκαλύψουν, μάλλον θα τα πήρε ιδιώτης!

1 «Μου αρέσει»

Δεν τις πηρε κανείς. Είναι ακόμη προς πώληση.4000…

Ευχαριστώ πολύ δάσκαλε για την πληροφορία.

Η τιμή αυτή πάντως δεν ακούγεται απαγορευτική, ειδικά για συλλογικότητες. Αλλά και ατομικά να το δει κάποιος, υπάρχουν άνθρωποι που πληρώνουν τέτοιο ποσό για ένα μουσικό όργανο (χωρίς φυσικά να μειώνω την αξία της επιλογής), άλλα θεωρώ ότι είναι προσιτή. Θα έλεγα ότι δεν είναι αρκετό το ενδιαφέρον και όχι τα χρήματα.

Ισως θα μπορούσαν να χαρακτηριστουν ιστορικα ντοκουμέντα.
Ισως θα μπορουσαν να αγοραστουν και να τοποθετηθουν στο μελλοντικο μουσείο ρεμπέτικου στον Πειραια.
Ίσως πολλά…

Ξέρουμε, με ποιόν τρόπο οδηγήθηκε αυτό το υλικό να πάρει το δρόμο της δημοπρασίας;

Είδε κανένας λεπτομερή κατάλογο, ποιά τραγούδια, ποιές είναι χειρόγραφες, ποιές τυπωμένες; Και για τις τυπωμένες, τον αριθμό καταλόγου/χάραξης του εκδότη; Για να μπορούμε να συγκρίνουμε με τις ψηφιοποιημένες.

Αυτό που βλέπω είναι το εξής:

Στη Δημοπρασία του ΦΡΑΤΤΗ στις 9/5/2021 δημοπρατήθηκαν 180 χειρόγραφες παρτιτούρες του Τούντα στο εύρος τιμής 10.000-12.000 ευρώ.

Στη Δημοπρασία στις 11/9/2022 δημοπρατήθηκαν 11 ιδιόχειρες παρτιτούρες του Τούντα στο εύρος τιμής 4.000-5.000 ευρώ.

Αν αγοράστηκαν δεν γνωρίζω.

1 «Μου αρέσει»

Η δε περιγραφή της Δημοπρασίας 11/9/2022 έχει ως εξής:

"11 ιδιόχειρες παρτιτούρες του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΟΥΝΤΑ από το αρχείο του σπουδαίου Σμυρνιού συνθέτη. Περιέχουν 7 εντελώς ανέκδοτα και αδημοσίευτα κομμάτια τα: Φυλακισμένος Ντερβίσης, Ζεϋμπέκικο αρ. 4, Τα μάτια της, Συρτός, Στη Σκερτερία, Τι μου κοπανάς Ρετσέτες καθώς και το ζεϋμπέκικο Μάρκος και Μπάτης. Το τελευταίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον καθώς έχουμε αναφορά στους Μάρκο Βαμβακάρη και Γιώργο Μπάτη, ιστορικά πρόσωπα του ρεμπέτικου τραγουδιού. Η συλλογή Τούντα κλείνει με ιδιόχειρες παρτιτούρες μεγάλων του επιτυχιών, όπως Το μπαρμπούτι, Κουβέντα με τον Χάρο (κιθάρα), Λιλή η Σκανδαλιάρη, Ας τα Κόλπα και μία μη ιδιόχειρη που είναι τμήμα του αρχείου του συνθέτη, με το τραγούδι Καραβοκύρη μου Χρυσέ.

Επίσης 4 παρτιτούρες του μεγάλου συνθέτη του ρεμπέτικου Ιάκωβου Μοντανάρη (1892-1965) γνωστού από το περίφημο τραγούδι Κακούργα Πεθερά το οποίο είχε το ρεκόρ με τις περισσότερες πωλήσεις στην ιστορία του γραμμοφώνου. Εδώ περιλαμβάνονται 2 ανέκδοτες ιδιόχειρες προπολεμικές παρτιτούρες του συνθέτη με το τραγούδι Χωριατοπούλα και τον άγνωστο Ύμνο των Ποδοσφαιριστών, καθώς και 2 παρτιτούρες των κομματιών, Στην Πολη δεν ξαναπατώ και Αρμενάκι."

(Σκερτερία, μήπως Σκεντερία;)

Οπότε, συνάγεται ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές δημοπρασίες με άλλο υλικό η κάθε μία. Αναρωτιέμαι, πάντως, με ποια λογική οι μεν 180 παρτιτούρες εκτιμήθηκαν έως και 12.000 ευρώ, ενώ οι 11 παρτιτούρες έως 5.000. Κάτι δυσανάλογο δεν συμβαίνει εδώ;

3 «Μου αρέσει»

Σκεντερία, θα συμφωνούσα κι εγώ. Έχει πολλές παραστάσεις από Αλεξάνδρεια ο Τούντας, έχει ήδη χρησιμοποιήσει τη λέξη στο πασίγνωστο «Ζαχαρένιο χανουμάκι». Άλλο λάθος: «Λιλή η Σκανδαλιάρη». Φυσικά και δεν ήταν γνωστό το επίθετο της (ανύπαρκτης…) Λιλής, που όπως ξέρουμε απ’ τη Ρόζα ήταν, κατά δήλωσή της, “η πρώτη σκανταλιάρα”. Τώρα, σε ό,τι αφορά την κοστολόγηση, είναι προφανές ότι άλλη μεταχείριση θα έχουν οι παρτιτούρες δισκογραφημένων κομματιών, και εντελώς διαφορετική εκείνες που δεν δισκογραφήθηκαν, αφού μάλιστα δεν ισχύουν πλέον και τα δικαιώματα.