Ο ήχος της Σαντορίνης: κλαρίνο, τσαμπούνα

AI-generated summary

Η συζήτηση εξετάζει την παραδοσιακή μουσική της Σαντορίνης, με έμφαση στο κλαρίνο και την τσαμπούνα. Παρότι το νησί δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό για τη μουσική του παράδοση, κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα κυριάρχησε η κομπανία με κλαρίνο, δύο βιολιά και λαούτο, ενώ παλαιότερα παιζόταν και τσαμπούνα.

Παρουσιάζεται ένας σπάνιος δίσκος του 1969 με δύο χαρακτηριστικά κομμάτια: ένα με κλαρίνο και βιολί, βασισμένο σε παραδοσιακή καντάδα της Σαντορίνης, και ένα με τσαμπούνα και τουμπάκι. Ο τσαμπουνιέρης είναι ο Μαθιός Μαρκουλής από την Οία, αδελφός του τελευταίου γνωστού παραδοσιακού τσαμπουνιέρη Βαγγέλη Μαρκουλή. Η ηχογράφηση επιβεβαιώνει το ιδιαίτερο τοπικό ύφος της Οίας και θεωρείται μοναδική, καθώς η τσαμπούνα ακούγεται αυθεντικά, χωρίς παραγωγικές παρεμβάσεις.

Γίνεται επίσης αναφορά σε παλαιότερες ερασιτεχνικές καταγραφές των Μαρκουλή και Φάνη Αρβανίτη, καθώς και σε μια διαδικτυακή συλλογή σχετικών ηχογραφήσεων. Ο δίσκος θεωρείται εξαιρετικά σπάνιος και ελάχιστα τεκμηριωμένος στις δισκογραφικές βάσεις. Σχολιάζεται, τέλος, ότι οι αυθεντικές εμπορικές ηχογραφήσεις τσαμπούνας της ίδιας περιόδου είναι ελάχιστες, καθώς οι περισσότερες είχαν υποστεί επεξεργασία.

Η Σαντορίνη δεν είναι καθόλου γνωστή για την παραδοσιακή της μουσική. Σ’ όλο το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα η κυρίαρχη κομπανία ήταν κλαρίνο με δύο βιολιά και λαούτο. Το κλαρίνο σήμερα σε καμία περίπτωση δε μας φέρνει στον νου νησιώτικα, κι όμως είχε δημιουργήσει μια παράδοση σε αρκετά νησιά (Πάρο, Νάξο, Σαντορίνη, Ανάφη κ.α.) η οποία τελικά υποχώρησε, αφήνοντας βασικό όργανο στα νησιά το βιολί.

Στη Σαντορίνη παίζονταν επίσης τσαμπούνες, όπως σ’ όλο λίγο πολύ το Αιγαίο. Ο τελευταίος παραδοσιακός τσαμπουνιέρης της Σαντορίνης, ο Βαγγέλης Μαρκουλής από τη Χώρα (Οία), πέθανε γύρω στο 2015, αφήνοντας πίσω του κάποιες ερασιτεχνικές καταγραφές. Σώζονται επίσης κάποιες οικιακές κασέτες μ’ έναν ακόμη, λίγο παλιότερο, τον Φάνη Αρβανίτη από το Ακρωτήρι. Ό,τι υπάρχει από αυτούς τους δύο το έχω ανεβάσει στο ΥΤ: https://www.youtube.com/@thesaurus_tsambunae

Τώρα όμως ανακάλυψα ένα εντελώς απίθανο δισκάκι, του 1969, μ’ ένα τραγούδι με κλαρίνο και βιολί κι ένα με τσαμπούνα και τουμπάκι, που αποτυπώνουν τον παραδοσιακό ήχο της Σαντορίνης όσο είναι δυνατόν πιστότερα:

Το πρώτο κομμάτι είναι ο σκοπός μιας παραδοσιακής καντάδας της Σαντορίνης, διασκευασμένης σε συρτό για λόγους, μάλλον, εμπορικούς. Το κλαρίνο (ο άλλοθεν άγνωστος Γιάννης Ζέρβας) δεν πρέπει να είναι ντόπιο, ντόπιοι όμως (από την Οία) είναι ο Μαθιός Μαρκουλής, βιολί, και η γυναίκα του Ελένη Μαρκουλή, τραγούδι. Συμμετέχει κι ένας ανώνυμος σαντουριέρης, παρόλο που δεν έπαιζαν σαντούρια στη Σαντορίνη.

Το δεύτερο είναι 100% αυθεντικό. Τσαμπουνοτούμπακα χωρίς καμία απολύτως επέμβαση από την παραγωγή, σ’ έναν σκοπό που έχει καταγραφεί κι από τους δύο προαναφερθέντες Σαντορινιούς τσαμπουνιέρηδες (και επίσης και από ασυνόδευτους τοπικούς τραγουδιστές, καθώς και σε σύγχρονες σαντορινιές παραγωγές). Παίζει ο Μαθιός Μαρκουλής (που στο άλλο κομμάτι παίζει βιολί), αδελφός του Βαγγέλη με την τσαμπούνα. Ήξερα ότι υπήρχε αυτός ο αδερφός κι ότι έπαιζε βιολί, όχι όμως ότι έπαιζε και τσαμπούνα, και ασφαλώς δεν περίμενα να έχει γράψει και δίσκο. Ούτε και γενικότερα ήλπιζα ότι θα βρισκόταν ποτέ ηχογράφηση από κάποιον τρίτο Σαντορινιό τσαμπουνιέρη.

Αυτό το ανέλπιστο εύρημα επιβεβαιώνει το τοπικό ύφος της Οίας, αφού ο Μαθιός παίζει ακριβώς όπως κι ο αδερφός του ο Βαγγέλης - κάπως διαφορετικά από τον Αρβανίτη από το Ακρωτήρι, αν και έχουν το ίδιο ρεπερτόριο.

Αξίζει να παρατηρήσουμε ότι ο ήχος της τσαμπούνας έχει γραφτεί καλύτερα, και ακούγεται καθαρότερος από το κλαρίνο με το βιολί, που «τσιμπάνε» αρκετά. Ίσως βέβαια η πλευρά με το κλαρίνο να έχει παιχτεί περισσότερες φορές, από το 1969 που βγήκε ο δίσκος (57 χρόνια!), παρά η πλευρά με την τσαμπούνα.

Ο δίσκος πρέπει να είναι αρκετά σπάνιος. Δεν τον έχει το Discogs, όσο για το GreekDiscography γνωρίζει την ύπαρξή του και τα στοιχεία του (κωδικοί, συντελεστές κλπ.) αλλά χωρίς φωτογραφία. Κανείς από τους συμμετέχοντες δε φαίνεται να ξαναηχογράφησε ποτέ τίποτε άλλο.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Άλλοι κρυμμένοι θησαυροί από την ανεξερεύνητη παράδοση της Σαντορίνης στην παρακάτω λίστα:

2 «Μου αρέσει»

Αυτό είναι κάτι μοναδικό για τη δισκογραφία της εποχής. Στα κοντινά χρόνια (από το 1967 μέχρι το 1976) οι μοναδικές άλλες εμπορικές ηχογραφήσεις τσαμπούνας που έχω εντοπίσει είναι πεντέξι κρητικά με συμμετοχή των αφών Ξυλούρηδων, Ψαρονίκου και Ψαρογιάννη, και δύο με τον Κονιτόπουλο. Όλα είναι πειραγμένα. Καθαρή τσαμπούνα, έτσι όπως παιζόταν στ’ αλήθεια στα χωριά, υπάρχει σε 6 παλιότερες (~1950) καλύμνικες ηχογραφήσεις της Αμεριής, που στόχευαν αυστηρά στο καλύμνικο κοινό της διασποράς (ήταν η εποχή που οι αμερικάνικες εταιρείες έβγαζαν τέτοιους δίσκους για τις μεταναστευτικές κοινότητες, σε μικρό τιράζ, προκειμένου να πουλήσουν γραμμόφωνα), και από κει και πέρα σε δίσκους εθνογραφικού περιεχομένου που εμφανίστηκαν αργότερα.