Θα διαφωνήσω λιγο: Ένα οποιοδήποτε κούρδισμα ανατολικής βγάζει όλο το μακάμ.
Μπορείς να παιξεις τα πάντα με ενα νέι, η ένα ταμπουρ. Τα κουρδίσματα τα θέλεις μονο για το τρανσπόρτο.
Το συγχρονο πιάνο δεν φτιάχτηκε για τον συγκερασμο. φτιάχτηκε για τις δυναμικές. Μπορεί να παιξει δυνατα και απαλα (forte-piano) Μπορείς να κουρδισεις και ενα τσεμπαλο συγκερασμενα αλλα υποθετω ειναι θεμα εποχης:Αν παιζεις μπαροκ μαλλον δεν το θελεις αλλα οσο πλησιάζεις τον μοτσαρτ ισως ειναι πιο χρησιμο.
ο Μπαχ δεν νομιζω να επινόησε το καλοσγκερασμένο συστημα. Το εκμεταλεύτηκε ομως σε μεγαλο βαθμο ως μια καινοτομια
Το επινόησε ο Μπαχ, έγραψε 48 πρελούδια και φούγκες που είναι το πρώτο έργο για αυτή τη μουσική και η βάση της δυτικής αρμονίας.
Το πιάνο μπορεί να χορδιστεί με διάφορους τρόπους (το κάνουν οι Αραβες και οι Τούρκοι) και τώρα βγήκε και ένα καινούριο μηχάνημα που χωρίς να πειράξει το κούρδισμα παρεμβαίνει στο πιάνο να δώσει μικροτόνους, δεν το εχω δοκιμάσει αυτό ακόμη. Οπότε παίζω με διάφωνα διαστήματα για την ώρα.
Το μακάμ για να παιχτεί σωστά πρέπει να έχει σωστό χόρδισμα για το συγκεκριμένο μακάμ. Κάποια μακάμ σε κάποιες παραδοσεις μπορούν με ένα χόρδισμα να παίξουν μαζί (πχ ραστ και σεγκά υπό προϋποθέσεις) αλλα΄όλοι οι καλοί μουσικοί αλλάζουν χορδίσματα ενώ παίζουν ή προτιμούν να παίζουν κομμάτια στο ίδιο βασικό μακάμ στη σειρά σαν σουίτα-φαζλ-φασίλ και μετά αλλάζουν χόρδισμα αφού παίξουν τα κομμάτια.
Αυτοί που έχουν ένα χόρδισμα για πολλά τραγούδια σε διάφορα μακάμ δεν παίζουν σωστά μακάμ. Θα στο έλεγαν και αυτοί που παίζουν συγκερασμένα όργανα πχ κιθάρα και στην παραδοσιακή μουσική πρέπει να χορδίζουν τακτικά αν θελουν να μην φαλτσάρουν. Εκεί που δεν υπάρχει χόρδισμα, πχ κλαρίνο, εκεί είναι δύσκολο να βρεις καλό καλλιτέχνη, ακριβώς γιατί εκεί πρέπει να χορδίσουν το αυτί τους να παίξει με διαστήματα και διαφωνίες. Δηλ είναι πολύ πιο δύσκολο από την κιθάρα, λαούτο, και για αυτό δύσκολο να βρεις καλό κλαρινοπαίκτη σήμερα. .
Θα το ξαναψαξω αλλά οπως καταλαβαίνω εγώ το πράγμα: Οι τροποι κουρδίσματος ήταν αρκετοι και πολλοι μουσικοί πειραματιζόντουσαν. Ανάμεσα τους και ενας θεωρητικός Andreas Werkmeister που εδωσε ώθηση στη ιδέα επινόησης συστήματος που επιτρέπει δημοκρατικά πρόσβαση σε ολες τις τονικότητες. Ο Μπάχ συνεθεσε τα έργα αλλα δεν μας άφησε καν οδηγίες για το ακριβως κούρδισμα χρησιμοποίησε καθως η ιδέα του συγκερασμού ηταν ακομα ρευστή.
Δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε. Δηλαδή αν έχω μια λύρα ή ένα κανονάκι πρεπει να ξανακουρδίσω όταν αλλαζει το μακάμ; Γιατί;
Άλλο το φόρτε πιανο (ως πρώιμη μορφή πληκτροφόρου) αλλο το πιανοφόρτε.
Αν θέλετε μην χορδίζετε όταν αλλάζει το βασικό μακάμ, τι με πειράζει εμένα; σας είπα τί κάνουν οι μουσικοί που με έμαθαν από παιδί μέχρι σήμερα και φαίνεται και στις παραστάσεις τους κλπ, . Εσείς κάνετε ό,τι καταλαβαίνετε. Οι ακροατές ας ακούσουν ό,τι τους αρέσει.
Τα ονόματα του πιάνου είναι αυτά, προφανώς εχει εξελιχθεί το όργανο και ο μηχανισμός αλλά αν κοιτάξετε τα έργα για πιάνο που έγραφε ο Μότζαρτ ή ο Μπετόβεν δεν είνια για άλλο όργανο. Δηλ για τον ίδιο λόγο που δεν λέμε ότι είναι άλλο οργανο το βιολί του Παγκανίνι με τα σημερινά (ενώ είναι) για τονί ίδιο λόγο λέμε ότι ο Μότζαρτ έγραψε για πιάνο.
Τα συγκερασμένα ναι έχουν σχέση με τη δημοκρατία δηλ να μειώσουν την απαίτηση για χορδίσματα και γνώσεις τρόπων κάνοντας τη μουσική εύκολη για τα λαίκά παιδιά της γειτονιάς, ο Μπαχ έφτιαξε το σύστημα αυτό διότι χωρίς μουσική η ιδέα από μόνη της δεν φτάνει. Τα χορδίσματα επίσης εξελίχθηκαν, άλλο είχε ο ίδιος (που δεν χώνευε το πιάνο αλλά το χρησιμοποιούσε από ανάγκη) άλλο άλλοι μετά, άλλο τον 20 αι στη Γαλλία κλπ. Τα συγκερασμένα όμως μέσες άκρες δεν έχουν μεγάλες διαφορές στο χόρδισμα. Για μη συγκερασμένα στο πιάνο είναι άλλη συζήτηση.
Τι σας έμαθαν; Χωρις ιχνος ειρωνιας ρωταω.Δωστε μου ενα παραδειγμα. Δείξτε μου 2 Τούρκικα μακάμ που δεν παίζονται με ενα κούρδισμα η που δεν καλυπτονται επαρκώς απο περντέδες.
Μπορούν να παιχτούν όλα με ένα χόρδισμα, και με συγκερασμένο όργανο, κάνετε ό,τι κρίνετε καλύτερο για τον ήχο που θέλετε. Δεν θα τσακωθούμε για τα χορδίσματα, δεν υπάρχει λόγος.
Το όργανο του Μότσαρτ (φορτεπιάνο μάλλον θα το λέγαμε) γυρω στο 1780 ήταν μια πρώιμη μορφή πληκτροφόρου με περιπου 5 οκταβες εκταση και πολύ ελαφρύ ήχο.
ο Μπετοβεν περίπου 30 χρόνια αργότερα είχε ενα όργανο πολύ πιο κοντα στη σημερινη του μορφή. Έχει σημασία να διαχωρίζουμε.
Το βιολί απο την άλλη δεν αλλάζει ριζικά κατασκευή μετά τον Στραντιβάρι. Αλλάζουν και εκεί λεπτομέριες αλλά οχι στον ιδιο βαθμό.
Ε καλά, αν αρχίσουμε να λέμε ότι ο Μπαχ δεν έπαιζε σε πιάνο και ότι το πιάνο ( επειδή θεωρείτο αρχικά πολύ χυδαίου ήχου όργανο και οι πρώιμες μορφές ) ήταν με ήχο που δεν ενοχλούσε τόσο όσο το σημερινό, τότε ναι, ο Μπαχ δεν έφτιαξε την δυτική αρμονία, ούτε αυτή φτιάχτηκε στο πιάνο, κανείς δεν ξέρει πώς προέκυψε η παράδοση και γιατί όλοι μελετούν Μπαχ για αρμονία και ιστορία της αρμονίας. Εάν έχετε κάποια εναλλακτική ιστορία της δυτικής μουσικής με πηγές να μας πείτε. Αν όχι, πάλι δεν χάλασε ο κόσμος. Δεν παρεξηγείται ο Μπαχ βασικά, όπως έλεγε και η δασκάλα μου.
Η κουβέντα ξεφευγει. Μελεταω Μπαχ καθημερινά γιατι είναι η δουλειά μου οπως ειναι η δουλειά μου να προσπαθω να αιτιολογώ αυτά που λέω (περι μουσικής) με επιχειρήματα που θεωρω λογικά.Αν προκύψει μπροστά μου πηγή που να δείχνει με βεβαιότητα τρόπο που επινόησε ο Μπαχ να κουρδίζει το πληκτροφόρο οργανο του θα χαρω να την μελετήσουμε μαζί. Μέχρι τότε το μόνο που μπορεί να αιτιολογηθεί είναι οι μουσικοί νεωτερισμοί και εξέλιξη που εισηγαγε το έργο του. Ούτε αρμονία εφτιαξε. Πολυφωνία υπήρχε απο τον μεσαίωνα και σίγουρα στο πρωιμο μπαροκ πριν καν γεννηθεί.
Γενικά, δεν καταλαβαίνω πού είναι το πρόβλημα. Εσείς αρνείστε το ρόλο του Μπαχ στη ιστορία της μουσικής που πάλεψε να παίζουμε όλες τις κλίμακες με ένα χόρδισμα (διότι πριν ήθελαν διαφορετικά) όταν παίζουμε συγκερασμένα, και αρνείστε και το ρόλο του χορδίσματος σε διαφορετικούς τρόπους, και προτιμάτε με ένα χόρδισμα να βγουν όλοι οι τρόποι της τροπικής μουσικής. Εμένα δεν με πειράζει, ό,τι θέλετε, την αντίφαση όμως σε αυτά πού λέτε τη βλέπετε; Δεν με πειράζει τί θα κάνετε παίζοντας Μπαχ ή Τούντα, δεν θα σας ακούσω, ούτε αυτοί θα σας ακούσουν. Το ακροατήριό σας αν αρεστεί, υποθέτω σας αρκεί.