Μέσα και εγώ…
Στο ρόλο της υπεράσπισης!
Πάμε για κοντρίτσες;
:090:
Χιχιχιιιιι… Ήρθε και ο Λάουντα !
Και τι θα κάνω τώρα εγώ; Τον κατήγορο ; :019:
Αααα… δεν παίζω !
Λοιπόν, θα κάνω τη διανομή εγώ γιατί είσαστε όλοι άσχετοι.
Πρόεδρος του δικαστηρίου: Admin. Αθόρυβος, δίκαιος, δεν ανακατεύεται πουθενά. Αδέκαστος!
Εισαγγελέας: Ελένη. Εχει έτοιμη την καταδικαστική πρόταση, απλά περιμένει να τελειώσει ο χαβαλές για να την διαβάσει.
Δικηγόρος της κατηγορουμένης: Ιωάννα. Μαχητικοτάτη, αγωνιστικοτάτη, καυγατζού και έχει τη φήμη να εμφανίζει αθωωτικά ντοκουμέντα απ’ το πουθενά!
Star witness: Ο Φέρρης! Γνωρίζει τους πάντες και τα πάντα. Είναι ικανός να σου φέρει φωτογραφία του ιδίου με τον πατέρα Μερκούρη και τον Αρη Βελουχιώτη να παίρνουν πρωϊνό στο Ritz του Λονδίνου.
Μάρτυρες κατηγορίας: Εγω, Αρης, Πολίτης, babis, theos1960, yiorgosv κ.λπ. Ενίοτε και ανάλογα με τα κέφια ή το χανγκόβερ του καθενός, οι μάρτυρες κατηγορίας θα κάνουν και χρέη μάρτυρα υπεράσπισης. Μπορούν ανα πάσα στιγμή να τσακώνονται και αναμεταξύ τους χωρίς να ενοχλείται (ή να το παίρνει χαμπάρι) ο πρόεδρος διότι θα είναι συμμένος πάνω απ’ το laptop να παρακολουθεί το forum.
Πολιτική Αγωγή: Δεν απαιτείται, αλλά θα μπει ο ΓΙΑΝΝΗΣ για να μπορεί να τσακώνεται ελεύθερα με την Ιωάννα. Το ίδιο επιθυμεί και η Ιωάννα, οπότε παράλληλα με τη διαδικασία θα γίνεται που και που και ένα ψιλο-μπάχαλο στους διαδρόμους μεταξύ τους με θέμα τον κώδικα συμπεριφοράς και τη δεοντολογία.
Μάρτυρες υπεράσπισης: Κανένας. Οι μάρτυρες κατηγορίας επαρκούν μια χαρά.
Κατηγορητήριο: Δεν υπάρχει. Διαμορφώνεται στην πορεία από τις καταθέσεις των μαρτύρων.
Λοιπόν, ξεκινάμε; Βαρέθηκα να περιμένω.
:092:
Quiz .
Πασίγνωστος και δημοφιλής συνθέτης και ερμηνευτής ο οποίος κάνει την υπέρβαση, εμφανίζει τρείς δίσκους με πρωτοποριακές ενορχηστρώσεις,και όπως εμφανίστηκε έτσι εξαφανίστηκε.Γιατί;;
Η ίδια ερώτηση, με διαφορετικό πρόσωπο αναφοράς αλλά με την ίδια απάντηση θα μπορούσε να γίνει πολλές φορές.
Αυτό που θέλω να πώ είναι ότι όσο και να ψάχνουν λεπτομέρειες και αναφορές και μαρτυρίες διάφοροι καλοπροαίρετοι ερευνητές, η πραγματική ιστορία της δημιουργίας ενός καλλιτεχνικού έργου δεν θα γίνει ποτέ γνωστή σε όλους.Θα την κατέχουν μόνο αυτοί που πήραν μέρος στην παραγωγική διαδικασία αυτής της δημιουργίας.Και απ αυτούς ο καθένας θα έχει και την δική του εκδοχή.
Α…όχι!
Ανακατανομή ρόλων:
Συνήγορος υπεράσπισης: εγώ.
(Πλιζ…)
:090:
Από το ΠΑΣΟΚ τα πιο ωραία παραμύθια είναι εκείνα που διάβασε για τα παιδιά κάποια παραμονή Χριστουγέννων η γιαγιά Μελίνα! Αν και από Tv, την είχα απολαύσει με το γιόκα μου!:088:
Οχι δεν γίνεται. Πρέπει να αναλάβεις και την απαγγελία των κατηγοριών.
Οπως και στην περίπτωση της κατηγορουμένης Νάνας.
Μάλισταααα…
Ο theos1960 αυτομολεί στους μάρτυρες υπεράσπισης.
(Εχει πολλά προβλήματα αυτή η δουλειά και δε βοηθάει κανένας)
Άλλο Νάνα άλλο ΜΕΛΙΝΑ! :106:
Κι εσύ τέκνον Ελένη;
Λοιπόν, τα παρατάω!
Τα βροντάω κάτω και φεύγω απ’ το forum.
(Χρόνια ήθελα να το πω κι εγώ. Ολοι όσοι σέβονται τον εαυτό τους και κάνουν κάτι στη ζωή τους, περάσανε από εδώ και παραιτήθηκαν με ένα ταραταζούμ. Μετά “φτιάξανε όνομα”. Σειρά μου κι εμένα. Νομίζω;)
Γιατί, καλέ μου;
Απλώς αλλάζουν οι ρόλοι!
Πού είναι το πρόβλημα; Πάμε με χίλια…
Να υποψιαστώ ότι ψάχνουμε δικαιολογία να την κάνουμε; :080:
Δεν αφήνετε τα δικαστήρια για τους πεθαμένους (στο θεό για να τους κρίνει) και να φτιάξετε καμιά ρεμπέτικη, πολιτική παράταξη. Εξουσία η μιά, εξουσία κι η άλλη. Κι όχι τίποτ΄ άλλο αλλά όπως πάει το πράμα , θα μας προλάβουν άλλοι (άσχετοι φυσικά)!
Ελένη σε άλλο ύφος μας είχες συνηθίσει, πιο διανοούμενο. Εδώ, άλλη Ελένη μου έφερες στη σκέψη…
Θα μπορουσαμε να συνεχίσουμε πανω στη βάση Μίκης και Μάνος.
Οχι βέβαια απαξιωνοντας τον έναν από τους δυο, αλλά σχετικα με το ποια στοιχεια του καθενός προτιμάμε.
Τίμια συζήτηση ομως, χωρίς ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ αντιπαραθέσεις!.
Οσο για την Ελένη θα έλεγα ότι το ύφος της ειναι στο λαϊκό περισσοτερο και της Ιωάννας πιο πολύ στο διαννοουμενίστικο.
(Ελπίζω να μην παρεξηγηθεί η Ιωάννα… αμάν…) :112:
η μεστότερη και περιεκτικότερη πρόταση, όσον αφορά αυτή τη συζήτηση!
Ναι, αλλά όταν η φράση αυτή είναι ολόκληρος ο σχολιασμός για το μήνυμα Νο. 1 αυτού του θέματος, αφήνει απέξω στοιχεία όπως
«Ο Θεοδωράκης δεν κατάφερε ποτέ να γίνει Μάνος Χατζιδάκις»
Ας αναρωτηθούμε: το επιδίωξε;
«Δεν υπήρξε αληθινή πηγή έμπνευσης, όπως ο Μάνος. Στηρίχτηκε και στην πολιτική. Σήμερα ελάχιστα τραγούδια του ακούγονται στο εξωτερικό. Δεν θέλω να υποβιβάσω τη δουλειά του, αλλά σε μένα δεν ταίριαζε καθόλου».
Του Χατζιδάκι πόσα τραγούδια ακούγονται σήμερα στο εξωτερικό;
και στο κάτω κάτω, αν ο Επιτάφιος, ή το Άξιον Εστί, ή, ή,… δεν είναι έμπνευση τι είναι; αντιγραφή;
Ο Θεοδωράκης -έτσι κι αλλιώς -δεν έχει ανάγκη υπεράσπισης.
Απλώς καταλήξαμε σε κάποια συμπεράσματα για τη συνεντευξιαζόμενη:
Αμετροέπεια που καθόλου δεν συνάδει με την ηλικία της, ρεβανσισμός αψυχολόγητος, εμπάθεια κλπ., με αποτέλεσμα την απαξίωσή της στη συνείδησή μας.
Υ.Γ. Βρε παιδιά, το ύφος προσαρμόζεται στο πνεύμα της συζήτησης…
[Αν υποψιαστώ ότι είμαι διχαΛΑσμένη προσωπικότητα, να πάρω των ομματιών μου… (λέμε τώρα…)]
Ρε ΚΚ, δεν είσαι σωστός επαγγελματίας. Αν τσαντίζεσαι για μια τέτοια κατανομή των ρόλων, τι να ‘λεγαν τότε ο Αρτέμης Μάτσας ή ο Ανέστης Βλάχος; Φεύγω απ’ το πλατό και πάω να γίνω μηχανικός;
Ναι, αλλά βλέπεις τι γίνεται εδώ μέσα.
Η γνώμη είναι σα τις μασχάλες.
Εχει ο καθένας από δύο.
Τα βροντάω κάτω και πάω σε άλλο στουντιο να στήσω λαϊκό δικαστήριο.
Επίσης: Η παρουσία μου σ’ αυτό το φόρουμ εις το εξής θα είναι διακριτική έως ανύπαρκτη διότι ΓΡΑΦΩ ΒΙΒΛΙΟ!
Τι; Εγώ στου πγαδ’ κατούρσα;
Να, πώς σχολίασε την περίφημη συνέντευξη ο Νότης Μαυρουδής στο TAR, 4/3/2007:
Αντιγράφω από το Νότη: “Η ζωή έχει ανάγκη από …καταθέσεις. Δεν εννοώ τραπεζικές, αλλά ηθικές, καθώς και καταθέσεις ιδεών… Εάν θέλεις να καταγραφείς στοιχειωδώς στην ιστορία, κατάθεσε. Κατάθεσε κάτι τέλος πάντων που να σπρώχνει τη χώρα να πάει παρά πέρα.” :110:
Να λοιπόν μια σπουδαία φράση από ένα σπουδαίο και σεμνό δημιουργό! που αφορά πρωτίστως όλα τα δημόσια πρόσωπα της νεοελληνικής κοινωνίας, αλλά και τον καθένα μας ως προς τη δική του προσωπική ιστορία της καθημερινότητάς του…
Υ.Γ.
Να είσαι καλά Ελένη που το εντόπισες!
Είπα ότι ο Μίκης “…ήρθε στην Ελλάδα για να τον τρέχει ο κάθε λοχαγάκος στην ασφάλεια… Την ίδια εποχή αυτή η ευγενική κυρία τραγούδαγε για τους λοχαγάκους. Τότε που όπως έλεγε η σχωρεμένη η Μοσχολιού, είχανε τσιλιαδόρο έξω από το μαγαζί και μόλις έσκαγαν οι μπάτσοι φυγάδευαν το Λοΐζο από το παράθυρο της κουζίνας. Και η κυρία συνέχιζε να τραγουδάει για λοχαγάκους (ενίοτε και συνταγματαρχάκους) και πηγαινοερχόταν προφανώς ελεύθερα στη Γαλλία, όταν κάποιοι δεν μπορούσαν να πάνε από Πειραιά στο Παγκράτι. Αυτά τα θυμήθηκε στη συνέντευξή της; Θυμήθηκε ότι την εποχή που αυτή έγινε γνωστή, υπήρχε και η Χούντα ή μήπως διάβαζε σαν κάτι άλλους;”.
Σίγουρα κάποιοι θα θυμήθηκαν την πολιτικο-ιδεολογική μου θέση.
Ο Ν. Μαυρουδής λέει:
“…την εποχή που …καιγόταν το πελεκούδι με πολέμους σε Βιετνάμ, Χούντες ελληνικές, αγώνες για ατομικά δικαιώματα μέσα σε Πανεπιστήμια και πεζοδρόμια κι εσύ σφύριζες κλέφτικα, όταν το ελληνικό τραγούδι προσπαθούσε να φτιάξει την νέα ταυτότητά του, μέσα στο ʼ60, με παρέα τους ποιητές της γενιάς, κι εσύ γινόσουν (σε παγκόσμιο επίπεδο) εκπρόσωπος της τραγουδιστικής ελαφρότητας.
Τέλος, όταν ο Μίκης αγωνιζόταν για ιδέες και για το μέλλον της Ελλάδας ανά τον κόσμο, εσύ και πάλι σφύριζες κλέφτικα ανά τον κόσμο, ε, το πράγμα παίρνει και τραγελαφικές διαστάσεις”.
Κι απ’ ό,τι ξέρω ο Μαυρουδής δεν είναι …κομματόσκυλο σαν κι εμένα.