Ρε παιδιά, μήπως το παρακάνουμε; Εντάξει, να έχουμε «ρεμπέτικο γλωσσάρι» για την εξυπηρέτησή μας. Όμως έ, αν κάποιος τύχει να ακούσει το «Μας φέρθηκες μπαμπέσικα» και θέλει να ενημερωθεί για το ποιοι είναι οι Λύκοι και οι Αλπίνοι του Μουσσολίνι, ε, ας το ψάξει και μόνος του!
(γιατί και για τους “Λύκους” φοβάμαι ότι μπορεί να προκύψει θέμα…)
Από τον Πρόλογο του Γλωσσαρίου:
“με γνώμονα λέξεις και εκφράσεις σπάνιες, ιδιωματικές, που αποτελούν δάνεια από ξένες γλώσσες, διαφοροποιημένες σημασιολογικά από την επίσημη κοινή νεοελληνική ή και παραφθαρμένες σε σχέση μ’ αυτήν.
Επίσης, άγνωστες στο ευρύ κοινό στην πλειοψηφία τους”
Αν θεωρεί κάποιος ότι τα ήδη υπάρχοντα λήμματα του Γλωσσαρίου δεν πληρούν τα προπαρατεθέντα κριτήρια, ευχαρίστως να γίνει μια γόνιμη συζήτηση. Το ίδιο και για όσα προς καταχώριση προτεινόμενα λήμματα.
Επίσης πολύ χρήσιμη θα έβρισκα μια “διαβούλευση” και για τους στίχους από όπου έχουν αντληθεί λήμματα, βλέπω, για παράδειγμα, Λ. Παπαδόπουλος-Μ. Λοϊζος, Γκάτσος-Χατζιδάκις, Λειβαδίτης-Θεοδωράκης, Τζαβέλλας-Σουγιούλ, Γαλανός-Ξαρχάκος, Τσώτου-Κριμιζάκης, Γιαννακόπουλος-Σουγιούλ κλπ κλπ
Γενικότερα, θα εύρισκα χρήσιμη μια συζήτηση για τον χαρακτηρισμό “ρεμπέτικο” στο Γλωσσάρι: τι μπορεί να αναμένει ότι θα βρει εκεί ο αναγνώστης μας από ορολογική/θεματολογική άποψη; Μπορεί να βρει εκεί και λήμματα που δεν τα συναντάμε σε “ρεμπέτικα” τραγούδια (υπό συζήτηση και αυτός ο όρος) αλλά και σε δημοτικά, παραδοσιακά, ελαφρολαϊκά κ.λ.π.;