Δεν ήμουν ποτέ καλός στα λόγια και μάλλον δε θα γίνω τώρα. Βλέπω ότι αυτό που λέω δε γίνεται κατανοητό. Για τις καθημερινές που συζητάμε να μπει μουσική με ποσοστά στο μαγαζί, δεν υπάρχει περίπτωση να μπει με άλλο τρόπο. Με συλλογικές συμβάσεις και σταθερό μεροκάματο ΔΕ ΒΓΑΙΝΕΙ το μαγαζί ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΑΙΝΕΙ μουσική. Με ποσοστά, δημιουργούνται έστω και υποτυπώδεις συνθήκες για μεροκάματο για κάποιους. Αυτός που θα παίξει με ποσοστό, μπορεί έστω να ελπίζει σε ένα μικρό έως και αξιοπρεπές μεροκάματο. Μπορεί βεβαίως να κάτσει σπίτι του να κλαίει τη μοίρα του αν δεν έχει κάτι άλλο, ή να βγει πλατεία και να βάλει τη θήκη του οργάνου μπροστά του για να πέφτουν τα κέρματα. Και αυτό το έχω ακούσει από κάποιους που είναι σε απελπιστική κατάσταση.
τωρα αυτο με την ανοικτη θηκη μπροστα στον μουσικο…γιατι μου ακουγεται πιο αξιοπρεπες απο αλλες προτασεις;;;
“Υποτυπωδεις συνθηκες”…???Ε αν ειναι να μιλαμε για υποτυπωδεις αυνθηκες,μπορουμε να γινουμε ρακοσυλλεκτες…Που θα γινουμε στο τελος δηλαδη αν δεν παρουμε την υποθεση στα χερια μας…Και οι ρακοσυλλεκτες “ζουνε” σε υποτυπωδεις συνθηκες…
Το ότι δεν συμφωνούμε μαζί σου δεν σημαίνει το ότι δεν γίνεσαι κατανοητός . Τα μαγαζιά κλείνουν επειδή ο κόσμος δεν έχει λεφτά να ξοδέψει . Οι λύσεις που προτείνεις θα λειτουργήσουν σε ελάχιστες περιπτώσεις . Παλιά οι σερβιτόροι δούλευαν με ποσοστά 12% επι της είσπραξής τους στις ταβέρνες και 13 ~ 16 % στις καφετέρειες . Όταν άρχισαν οι καλές εποχές στα μαγαζιά κάποιοι εργαζόμενοι προλάβανε και πήρανε καλά λεφτά . Το σύστημα αυτο όμως κόπηκε τότε και μπήκαμε στη λογική του μεροκάμματου γιατί έπαψε να συμφέρει τους μαγαζάατορες . Δεν θέλω να μπω σε μεγάλη ανάλυση περί το ποσο κόστιζε τότε να φας σε μια ταβέρνα σε σχέση με το βασικό μεροκάματο αλλά έπαιζε ρόλο . Στο λέω αυτό για να σου πω ότι αν σήμερα το κόστος μιας βραδυνής εξόδου είναι τα 2/3 στην καλύτερη ή και ξεπερνά το μεροκάμματο ο άλλος θα κάτσει σπίτι του και τσάμπα μουσική να του δώσεις και τσάμπα χορευτριες να του δώσεις .
Με επιχειρησιακές (ή και ατομικές) συμβάσεις και κυμαινόμενο μεροκάματο που θα πάμε? στο να ωφεληθούν κάποια μαγαζιά κατά στατιστική τύχη, μες στο γενικότερη χασούρα δικαιωμάτων? αυτό είναι το ζητούμενο? το να έχουν υποτυπώδεις συνθήκες οι εργαζόμενοι? αυτές τις κατάκτησαν τον περασμένο αιώνα, πως είναι δυνατόν να θεωρούμε ρεαλιστικό να έχουμε -έστω- δουλειά, αντί να βαθύνουμε στα χαρακτηριστικά αυτής? Εκτός αν ρεαλισμός θεωρείται ακόμα αυτή η χρεωκοπημένη θεωρία (με ιστορικούς όρους εννοώ χρεωκοπημένη, καθώς έχει διαψευστεί πολλάκις…) που εν ολίγοις λέει να δεχόμαστε την κατάσταση όπως σχηματίζεται (από άλλους ενίοτε), γιατί δεν αλλάζει -και ούτε αξίζει να διερευνήσουμε τις δυνατότητες αλλαγής ή καλύτερων λύσεων.
Καλησπερα…και με ποιον τροπο θα γνωριζουμε εμει οι μουσικοι το τζιρο του μαγαζιου…?
Μόνο έτσι. Τώρα, αν αυτό θεωρείται ρεαλισμός… Ξέρεις πολλούς που είναι διατεθειμένοι αυτή τη στιγμή να πάρουν τα όπλα στα χέρια; Και, συνειδητοποιείς τι θα σήμαινε αυτό για την κοινωνία; Μήπως έχεις την εντύπωση ότι θα κερδιζόταν αυτός ο αγώνας;
πέτρο, μαζεμένες οι διαφωνίες! με χρονολογική σειρά:
α) η γνωστή ιστορία με τα καημένα αφεντικά που όλο πληρώνουν νοίκια-λογαριασμούς-υποχρεώσεις, και με τους χουβαρντάδες εργαζόμενους που πρέπει να τους συμπονούν και να τους βοηθάνε, αφού ως γνωστόν οι ίδιοι δεν έχουν νοίκια-λογαριασμούς-υποχρεώσεις!
β) είδες που είχα δίκιο; πρέπει να γεμίσει το μαγαζί για να πάρει ο μουσικός ένα συνηθισμένο μεροκάματο (60-80, μαύρα και κάτω από τη σύμβαση), δηλαδή γενικά θα βγάζει κανένα αγχωμένο σαραντάρι και θα νοιώθει και τυχερός…
γ) είναι αξιοπρεπέστατο να παίζεις στον δρόμο και δύσκολο να κερδίσεις το κοινό. άλλο αν στην ελλάδα θεωρείται ντροπή.
Μια ερώτηση προς όλους τους μουσικούς που έχουν δουλέψει έστω και μια φόρα ως επαγγελματίες.Πως κοστολογείτε την αμοιβή σας?Με ποίο τρόπο?Ποιοι είναι οι παράγοντες(π.χ. εμπειρία τόσα ?/ώρα,όργανο τόσα ?/ώρα, συντήρηση οργάνου τόσα ?/ ώρα κτλ.)?
Σεβαστές όλες οι απόψεις Νίκο. Ο χρόνος θα δείξει αν θα προχωρήσει αυτό το σύστημα αμοιβής.
Εγώ εύχομαι από τη μεριά μου σε όλους τους μουσικούς να έχουν δουλειά καθημερινά, με ασφάλιση και με το επιθυμητό μεροκάματο.
Ε ναι, αυτό θα ήταν μια αρχή.
Πάει μακρυά η βαλίτσα . Ασφαλώς και δεν υπάρχουν και πολύ διατεθειμένοι . Εδώ σας ρώτησα ποιος είναι διατεθημένος να μάθει για τον σύλογο των μουσικών και να πληροφορηθεί για τις δράσεις του και δεν έχει εμφανιστεί κανείς και φτάσαμε να βγούμε στο βουνό ? Πολύ ποιο απλά πράγματα χρειάζονται για να αλλάξουν τα πράγματα , ούτε ηρωισμοί ουτε απαραιτήτως βία . Και το πρώτο είναι ο καθένας να μιλήσει σε πρώτο πρόσωπο και να πει " Είμαι διατεθημένος να μπω στον αγώνα και να κάνω το ελάχιστο που μπορώ και αυτό είναι … "
Είναι γεγονός (ή φημολογείται) ότι, φέτος, φίρμες της δισκογραφίας πληρώνονται με ποσοστά (!!!) σε γνωστό στέκι της Αθήνας. Οι καταστηματάρχες δηλώνουν ότι δεν βγαίνουν, δεν φτάνει η πίτα να πληρώσουν τους μουσικούς, οι μουσικοί συνεπώς έχουν πρόβλημα βιοποριστικό αν η αγορά καθιερώνει (που καθιερώνει) τέτοια πρακτική. Βέβαια, για να μην αδικούμε κανέναν, στην Ελλάδα κοροιδευόμαστε γενικά σαν κοινωνία μεταξύ μας. Είμαστε σε ένα σάπιο κλαράκι σε ύψος 150 μέτρα απάνω και χοροπηδάμε σαν αθλητές χορεύοντας. Θέλω να πω ότι όλο το σύστημα είναι διαλυμένο, οι συλλογικές συμβάσεις υπάρχουν για να παραβιάζονται, ο ΦΠΑ για να μην καταβάλλεται, οι ασφαλιστικές εισφορές για να μην εισπράττονται, ο ελεύθερος επαγγελματίας που δεν έδωσε ποτέ απόδειξη φωνάζει που ο πολιτικός έκλεψε, ο πολιτικός που υπάρχει μέσα από τις εξυπηρετήσεις διαμαρτύρεται γιατί τον πιέσανε ενώ αυτός δεν ήθελε να αδικήσει κανέναν, ο δημόσιος υπάλληλος διαμαρτύρεται για τον διπλανό του που είναι αδίστακτος και χρηματίζεται (ενώ και ο ίδιος δεν φταίει πουθενά) ενώ μπορεί να έχει προσληφθεί λάθρα και αναξιοκρατικά αδικώντας κάποιους άλλους. Γι αυτό το τουρλουμπούκι δεν φταίει ο μικρομεσαίος καταστηματάρχης (έτσι μπορεί, έτσι τον μάθανε, έτσι πορεύεται) και πολύ περισσότερο ο μουσικός για να περιμένει τα ποσοστά και τα τυχερά. Είναι δομικό το πρόβλημα, νοοτροπίες, συνήθειες και αυθαιρεσίες δεκαετιών που γιγαντώθηκαν. Μέσα και στις ζοφερές εξελίξεις του σήμερα βέβαια που να βρεις ρεμπέτικα, μεροκάματα, μουσικούς κλπ… Ψιλά γράμματα, “ο σώζων εαυτόν σωθήτο”…
Συμβουλές προς πολίτες μουσικούς της χώρας που τρείς υπουργοί κλέβουν 10,5 δις ευρώ με κόλπο real estate ή αλλιώς 3,5 τρισεκατομμύρια δραχμές (αφού έχουν κλέψει κάτι δις με Siemens και Βατοπέδια και υποβρύχια και αεροπλάνα) και η προσπαθεια να σωθεί εξαντλείται στα μεροκάματα…
Το παραπάνω ποστ του Γρηγόρη ήταν η αφορμή να διαβάσω μια συζήτηση που δεν είχα πάρει χαμπάρι.
Η παρέμβασή μου είναι ετεροχρονισμένη. Δεν ξέρω αν έχετε όρεξη να ξαναζωντανέψει η συζήτηση. Ωστόσο έχω να κάνω την εξής παρατήρηση:
Νομίζω πως όλοι όσοι εκφράστηκαν, θεωρούν ως επαγγελματική μουσική δραστηριότητα την ταβέρνα ή το ρεμπετάδικο. Δεν έχει παίξει κανείς σε μουσική σκηνή; Εκεί οι όροι είναι πολύ διαφορετικοί. Έπαιζα σε μουσικές σκηνές μέχρι προ διετίας περίπου. Από τότε που σταμάτησα, η οικονομική κρίση έχει προχωρήσει με άλματα και δεν ξέρω τι εξελίξεις έχουν γίνει στον συγκεκριμένο χώρο. Ήδη τότε πάντως το είδος “μουσική σκηνή” μου φαινόταν ότι πνέει τα λοίσθια.
Στη μουσική σκηνή η αμοιβή με ποσοστά είναι απολύτως στάνταρ. Από πλευράς του μαγαζάτορα αυτό φαίνεται αρκετά λογικό, γιατί τα μαγαζιά αυτά πουλάνε μόνο μουσική, και μάλιστα την πολύ συγκεκριμένη μουσική που παίζει το κάθε σχήμα. Από πλευράς του μουσικού όμως είναι μια δύσκολη κατάσταση: ο κόσμος θα έρθει μόνον επειδή παίζεις εσύ. Αν δε σε ξέρει, δε θα έρθει! Μιλάμε για μαγαζιά που έχουν κάθε μέρα άλλο πρόγραμμα, οπότε δεν ισχύει η παράδοση που μπορεί να έχει δημιουργήσει μια ταβέρνα, που μαζεύει κάπως πιο εύκολα κόσμο.
Την πρώτη φορά θα φωνάξεις φίλους και συγγενείς. Άντε και την δεύτερη - τρίτη φορά. Κάποια στιγμή αρχίζεις να ντρέπεσαι να σε συντηρούν οι φίλοι και οι συγγενείς! Η ελπίδα σου είναι ότι:
-το μαγαζί θα κάνει κι αυτό μια κίνηση να σε διαφημίσει κάπως
-σιγά σιγά θα φτιάξεις ένα κοινό (πολύ σιγά όμως!)
Αν δε γίνουν αυτά;
Συνέβη να παίξουμε για 10 άτομα και να μη βγάλουμε ούτε το ταξί για το σπίτι. Άλλες φορές συνέβη να μην έρθουν ούτε τόσοι, οπότε ο μαγαζάτορας μας έδιωξε. Κι εγώ το ίδιο θα ‘κανα. Δεν εργαστήκαμε απλήρωτοι, φυσικά όμως όλη η πρόβα και η προετοιμασία και το να βάλουμε τα τραγούδια σε μια σειρά κλπ κλπ. πήγαν χαμένα -και αυτή η δουλειά είναι μεγαλύτερη για τις συναυλίες απ’ ό,τι για τα σταθερά προγράμματα τύπου κάθε μέρα ή κάθε Σάββατο.
Βλέπεις ότι αυτό το καθεστώς με τα ποσοστά δε σε συμφέρει, αλλά ότι δεν πρόκειται να αλλάξει γιατί το μεροκάματο δε συμφέρει τον μαγαζάτορα. Η μόνη λύση είναι: αλλάζεις πιάτσα, επομένως αλλάζεις λίγο και μουσικό ύφος (από το συναυλιακό στο πιο “διασκεδαστικό”), αφήνεις τον μαγαζάτορα των μουσικών σκηνών να την παλέψει μόνος του, και το πολύ πολύ, ίσως, επιστρέφεις μετά από μερικά χρόνια όταν (αν) έχεις δημιουργήσει πλέον ένα κοινό που θα γεμίσει το μαγαζί για πάρτη σου.
(Προσωπικά απλώς εγκατέλειψα το όλο σχέδιο. Δε με ενδιέφερε να βιοποριστώ από τη μουσική, έχω άλλο κύριο επάγγελμα. Με ενδιέφερε να παίξω κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο που δεν ήθελα να το προσαρμόσω. Δεν τράβηξε, το παράτησα. Είχα όμως την πολυτέλεια της επιλογής.)
ήμουνα σερβιτόρος σε ένα εστιατόριο-ταβέρνα. ο μαγαζάτορας έδινε το 13 τοις εκατό επι του τζίρου.αν έκανε το μαγαζί πχ 10000 οι σερβιτόροι περναμε 1300 και τα μοιραζόμασταν.ειναι καλή φάση τα ποσοστά.δεν λέω να μην έχει καθόλου δουλειά το μαγαζί αλλά αν έχει μια υποτυπώδη δουλειά βγαινουν καλά λεφτά
Να πω κι εγώ την γνωμη μου?!!
Σε ποια επιχείρηση ο υπάλληλος εχει την μεταχείριση που εχουν οι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ μουσικοί?
Όπως ,το φαγητό τους ,την ώρα προσέλευσης και αποχώρησης,εχω δει μουσικούς που ξεκίνησαν στιν 11:00 και στις 3:00 σταματήσαν με τσαμπουκά. εχω δει μουσικούς να κατεβάζουν σε ενα βράδυ την κάβα του μαγαζιού.και τσαμπουκά να ζητάνε και φαγητό…
ποιος τα πληρώνει αυτά ρε μάγκες? μήπως παίρνουν λίγο νυχτοκάματο?.110? το Π/Σ 90? την Κυριακη και το ΙΚΑ τους!!!
το να δίνει ο μαγαζάτορας ποσοστά , ειναι στην κρίση που περνάνε τα μαγαζιά , το πιο δίκαιο…εχει δουλειά παίρνεις οτι σου αναλογεί…
οι μάγειρες που το κάνουν στα περισσότερα μαγαζιά δεν ειναι επαγγελματίες ε?
και πιο δίκαιο ακόμα θα ήταν να κόβουν αποδείξεις παροχής υπηρεσιών οι ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ μουσικοί.ποιος απο αυτούς δηλώνει τα έσοδα του αυτα!!!??(εχουν και πρωινή δουλειά, κάνουν και κανα μαθηματακι, καμιά αρπαχτουλα την Τετάρτη -Πέμπτη!!)
ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΝΕΙΣ!!!
Με το μπαρντον αν σας κούρασα αλλα απο την κουβέντα εδω κατάλαβα το εξης :τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μας!!!
Καλημέρα!!!
γιώργο μάλλον ζεις σε άλλον πλανήτη, ή απλά έχεις μαγαζί και μας κάνεις πλάκα. όλοι πρέπει να δουλεύουμε με αξιοπρέπεια, εννοείται με στάνταρ μεροκάματο και ωράριο. καταστήματα που σερβίρουν φαΐ είναι υποχρεωμένα να σερβίρουν και στους εργαζόμενους (και αυτονόητο -εξάλλου δεν στοιχίζει τίποτα, σε αντίθεση με την κάβα). και αν λόγω στυγνού εκβιασμού οι σερβιτόροι, μάγειροι, λαντζιέρηδες κλπ έχουν χειρότερες συνθήκες εργασίας, αυτό δεν λόγος να πέσουμε πιο κάτω όλοι αλλά να ανεβούμε όλοι μαζί.
δεν ξέρω που είδες τα 100άρια και το ίκα, εδώ παλεύουμε για κανένα 60άρι και 50άρι τις καθημερινές. και πόσοι έχουμε εκβιαστεί για 40άρια κλπ… μακάρι να είχα ίκα και αρκετή δουλειά, να δίνω και κανένα φόρο για να πληρώνονται οι μίζες και οι μπάτσοι. έτσι κι αλλιώς θα μου τα πάρουν από αλλού, μην ανησυχείς.
και στις 3 τις νύχτα έλεος, όποιος θέλει να διασκεδάσει ας φέρει φίλους σπίτι -θα γλιτώσει και τα κερατιάτικα. να περιμένουν τον τελευταίο πελάτη όλο το προσωπικό;
αυτό με τα μας/σας κλπ, ας το πούμε αλλιώς. τόσα χρόνια, από τις καλές μέρες στις άσχημες, στα κέρδη αφεντικά και στις χασούρες φίλοι. αν ήθελα να έχω τα οφέλη αλλά και τα αντίστοιχα ρίσκα, θα άνοιγα δικό μου μαγαζί.
εντάξει, λόγω ηλικίας (11 δηλώνεις απ’ό,τι βλέπω) ίσως σε δικαιολογούσα, αλλά κι η ανιψούλα μου πιο λογικά σκέφτεται…
Γεια σου φιλε liga rosa !
Οχι δεν ζω σε αλλο πλανητη.
ξερω καλα τι λεω επισης!! δεν εχω μαγαζι τετοιου ειδους!!!
αυτα τα μεροκαματα που ανεφερα ειναι αληθινα!!!εχω πολλους φιλους μουσικους . οπως και μαγαζατορες.
μιλαω σαν τριτος που γνωριζει την κατασταση .
και δεν καταλαβαινω τι παει να πει στις 3 να παει σπιτι του να διασκεδασει?? ποιος εργαζομενος δουλευει 4 ωρες και αμοιβεται με 40 ?(μεροκαματο κρισης ).
και το φαγητο του και τα ποτα του πληρωμενα?
ο οικοδομος? ο ιδιωτικος υπαλληλος?
το θεμα μας ομως ειναι τα ποσοστα που καποιοι που θεωρουν την δουλεια τους σοβαρη,το ζητησαν πρωτοι απο τον μαγαζατορα…
στο θεμα της αποδειξης δεν βλεπω να αναφερεις κατι? Ή τα δηλωνουν οι μουσικοι τα εσοδα τους,οτι κι αν παιρνουν.δεν νομιζω…
ο φιλος μου ο Γιωργος μουσικος στο επαγγελμα μονο μουσικος ,οχι και δασκαλος ,εχει κανει εναρξη σαν ελευθερος επαγγελματιας στη εφορια και κοβει παραστατικα σε οποια δουλεια κι αν πηγαινει και σε πληροφορω οτι εχει καθημερινα δουλεια .
απο αυτον πηρα την αφορμη να απαντησω στο θεμα…
δεν ξερω αν η δουλεια σου ειναι μονο μουσικος η κανεις και πρωινη .γιατι οι περισσοτεροι κανουν μια πρωινη δουλεια και το ΠΣΚ δουλευουν σαν μουσικοι…
Σε ποιον πλανητη ζω τελικα??? ποιο ειναι τελικα το λογικο σ αυτη την κριση που περναμε?!!!
η ηλικια μου ειναι 53!!!κι αυτο ειναι το 100στο μου μηνυμα στο φορουμ…νασαι καλα!!!
ΥΓ/ μουσικοι που δουλευαν χρονια σε μεζεδοπωλειο με μεροκαματο 115 Π/Σ και 90 την Κυριακη αληθεια, φετος που τους ζητηθηκε μειωση στα 90 και 70 αντιστοιχα δεν δεχτηκαν και αποχωρησαν…
Φίλε γιώργο απλώς στο θέμα που αναφέρεις για 4ωρη εργασία νομίζω ότι αδικείς τους μουσικούς. Τις πρόβες δεν τις υπολογίζεις ως εργασία. Επίσης έχεις υπόψη σου τι φορολογική επιβάρυνση έχει κάποιος ο οποίος δουλεύει με δελτίο παροχής υπηρεσιών; Ταυτόχρονα νομίζω ότι για τους εργαζόμενους με πρόσληψη δεν υπολογίζεις τις εισφορές του εργοδότη τους για την ασφάλεια ως μεροκάματο.
Κάνε αυτές τις διορθώσεις στους υπολογισμούς σου και δες τι απολαβές έχει ο εργαζόμενος με πρόσληψη και τι αυτού του είδους οι μουσικοί.
Υπάρχουν βέβαια και άλλοι παράμετροι που δια ζώσης θα μπορούσα να σου θέσω. Όπως για παράδειγμα το επίπεδο κατάρτησης του εργαζόμενου. Με ποιούς συγκρίνεις τους μουσικούς; Με ανειδίκευτους εργάτες χωρίς προϋπηρεσία;
Υ.Σ Δεν είμαι επαγγελματίας μουσικός και δυστυχώς εδώ και 4 μήνες έχω κάρτα ανεργίας, έχω επίγνωση αυτών που έγραψα παραπάνω.