Διάβασα ένα ισπανόφωνο άρθρο με τον τίτλο LA PRESENCIA DE LO ESPAÑOL EN LA MÚSICA LIGERA DE ENTREGUERRAS (1930-1940) Y EN LA MÚSICA REBÉTIKA GRIEGAS (Η παρουσία του ισπανικού στοιχείου
στην ελαφριά μουσική της μεσοπολεμικής περιόδου (1930–1940)
και στη ρεμπέτικη μουσική της Ελλάδας). Εκτός από τα γνωστά κομμάτια αναφέρει και το τραγούδι “Μαριγούλα Μανταλένα”, που στην ελληνική δισκογραφία φέρνει το Σπύρο Περιστέρη ως συνθέτης.
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο είναι όμως ένα ισπανόφωνο τραγούδι με παρόμοιο τίτλο, το “Maria Magdalena”, τραγουδισμένο από την αργεντινή τραγουδίστρια Imperio Argentina:
Δεν ξέρω αν το συγκεκριμένο τραγούδι έχει ήδη αναφερθεί ως “περιπλανόμενο” εδώ, αλλά κατά τη γνώμη μου είναι ένα ωραίο δείγμα του κοσμπολιτισμού της ελληνικής ιστορικής δισκογραφίας:
Το άρθρο είναι σε συλλογικό τόμο, γι’ αυτό είναι δύσκολο να το παραθέσω στο φόρουμ, παρόλο που είναι ελεύθερης πρόσβασης.
Η κατάληξη, Μαρία Μαγδαλένα // Μαριγούλα Μαντελένα, μοιάζει. Ίσως και καναδυό ακόμα νοτούλες από δω από κει, στο ματζόρε μέρος του ισπανικού.
Πρωτότυπη είναι η σύνθεση του Περιστέρη. Αλλά ή κλείνει το μάτι στο σουξέ της Ιμπέριο Αρχεντίνα, που κι από αλλού τη θυμόμαστε να διασταυρώνεται με το ρεμπέτικο, ή άκουσε μια φορά φευγαλέα το τραγούδι και αντέγραψε ό,τι σκόρπιο συγκράτησε.
Εψαξα στο φόρουμ μηπως κι εχει γίνει λόγος γι αυτο αλλα δεν το βρήκα.Αν κάνω λάθος ας σβήσει καποιος την ανάρτηση.
Μου φαίνεται λοιπόν παράξενο που συναντάει κανείς πολλές φορές για τίτλο του τραγουδιού , Μαριγούλα Μανταλένα,ενω ο τίτλος οπως ειναι απο τυπωμένος στον δίσκο , αλλα και που ακούγεται καθαρά στο τραγούδι , είναι Μαριγούλα Μαντελένα.
Στην ιστοσελίδα είναι γραμμένο Μανταλένα , αλλα και στο βιβλίο του Μανιάτη με την καταγραφή των δίσκων γραμμοφώνου!!
Έχεις δίκιο! Στην έντυπη ετικέτα μπορεί κανείς να νομίσει ότι έγινε τυπογραφικό λάθος (πρβλ. Το Τουστ, Ραστ’ε του Τεκέ, Μαχμούρ Μανές αντί Μαχούρ, και πολλά άλλα), ή απλά να θυμάται το όνομα όπως το λέμε συνήθως, Μανταλένα.
Αλλά πράγματι ο Βαμβακάρης τραγουδάει ολοκάθαρα, και όχι μία φορά, Μαντελένα. Κανένα τυπογραφικό λάθος.
(Το «Μανταλένα» είναι αντιδάνειο από την ιταλική μορφή του «Μαγδαληνή»: Maddalena. Σήμερα τις Μαγδαληνές τις φωνάζουν συνήθως Μάγδα ή και ολόκληρο Μαγδαληνή, αλλά παλιότερα το Μανταλένα πρέπει να ήταν συχνό. [Και ακόμη παλιότερα το Μυγδάλω και Μυγδαλιά!] Το Μαντελένα, που δεν το έχω ξανακούσει, μοιάζει να προέρχεται από τη γαλλική μορφή του ίδιου ονόματος, Madelene, που προφέρεται Μαντλέν, χωρίς -ε-, ή και Μαντελέν.)
