Γνωρίζει κάποιος εάν παιζόταν-τραγουδιόταν η “Μηλίτσα” σε κάποιο μέρος της Ελλάδας με εναλλαγή δύο ρυθμών όπως στην συγκεκριμένη ηχογράφηση με τον Παπασιδέρη;
AI-generated summary
Η συζήτηση αφορά το παραδοσιακό τραγούδι “Μηλίτσα” και την εκδοχή του με εναλλαγή δύο ρυθμών όπως στην ηχογράφηση του Παπασιδέρη. Ο χρήστης kostas82 ρωτά εάν αυτή η εκδοχή ήταν γνωστή σε συγκεκριμένες περιοχές της Ελλάδας. Ο Νίκος Πολίτης επιβεβαιώνει ότι η εκδοχή με εναλλαγή ρυθμών υπήρχε και αναφέρει ότι η βιομηχανία δίσκων εξασφάλιζε την κυκλοφορία τραγουδιών με αυξημένη ζήτηση. Ο pepe προτείνει τη Λευκάδα ως πιθανή περιοχή με τέτοιους διπλούς χορούς και αναφέρει ότι η κατεργασία του τραγουδιού από τον Παπασιδέρη, πιθανότατα στηρίζεται στη λευκαδίτικη εκδοχή από τη συλλογή του ΣΔΕΜ. Αναφέρεται επίσης ότι υπάρχουν πολλές παραλλαγές, ορισμένες από τις οποίες δεν περιλαμβάνουν καν τη “μηλιά”. Ο χρήστης alk παρέχει συνδέσμους για διάφορες παραλλαγές του τραγουδιού ενώ ο pepe προσθέτει επιπλέον πληροφορίες για διαφορετικούς δίσκους και παραλλαγές. Ο emc αναφέρεται σε ένα παρόμοιο μικρασιάτικο τραγούδι και το “αλανάκι” ως παράδειγμα επώνυμης δημιουργίας της εποχής εκείνης.
1 «Μου αρέσει»
Δεν γνωρίζω πού παιζόταν έτσι το τραγούδι. Είναι όμως χίλια τοις εκατό σίγουρο ότι, για να προγραμματίσει η βιομηχανία δίσκων ηχογράφηση με αυτά τα χαρακτηριστικά, ήταν εξασφαλισμένο ότι ο δίσκος θα αγοραζόταν. Άρα ναι, σίγουρα υπήρχε Μηλίτσα με εναλλαγή διαφορετικών ρυθμών. Και ως γνωστόν, δεν είναι η μοναδική περίπτωση, και το άλλο παρόμοιο που μισοθυμάμαι, μικρασιάτικο είναι κι αυτό.
1 «Μου αρέσει»
Μήπως στη Λευκάδα; Εκεί έχουν τέτοιους διπλούς χορούς.
1 «Μου αρέσει»
Ευχαριστώ πολύ κ.Νίκο και Περικλή για τις απαντήσεις! Θα ψάξω να δω αν υπήρχε-υπάρχει τέτοια εκδοχή στην Λευκάδα.
βρήκα μια συλλογή διαφορων παραλλαγών της Μηλιτσας. Πολύ ενδιαφέρον
2 «Μου αρέσει»
Λοιπόν, είναι πράγματι το λευκαδίτικο, ελαφρώς διασκευασμένο από τον Παπασίδερη (ίσως και ακούσια, από μνήμης): το τσέκαρα από τον δίσκο του ΣΔΕΜ -Συλλόγου προς διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής- Τραγούδια των Επτανήσων, επιμ. Σ. Καρά. Σίγουρα θα υπάρχει κάπου στο ΥΤ. Ο τίτλος στον δίσκο είναι «Μηλιά».
Υπάρχουν άπειρες, είναι από τα πιο διαδεδομένα δημοτικά τραγούδια. Υπάρχουν ακόμη και παραλλαγές όπου δε γίνεται κανένας λόγος για μηλιά, απλώς, μετά από έναν διαφορετικό πρόλογο, ο αφηγητής βρίσκεται και πάλι στα μνήματα όπου αρχίζει το κύριο και σταθερό μέρος της αφήγησης.
Εδώ και δύο δικές μου καταγραφές, μία σχετικά απροσδόκητη από Νάξο και μία τέρμα απροσδόκητη από Σαντορίνη:
1 «Μου αρέσει»
Και από άλλον δίσκο το λευκαδίτικο. Εδώ δεν είναι αυθεντική καταγραφή, είναι νεότερη εκτέλεση στηριγμένη σε καταγραφή - κατά πάσα πιθανότητα σ’ εκείνην του Καρά που λέγαμε παραπάνω.
Αν το αφήσετε να παίζει, το επόμενο τραγούδι είναι επίσης λευκαδίτικο και εναλλάσσει κι αυτό ρυθμούς, καλαματιανοτσάμικο.
1 «Μου αρέσει»
νομίζω αυτη είναι απο τις αγαπημένες μου
Από μια άλλη ομάδα παραλλαγών:
Παρακολουθήστε τους στίχους. Ξεκινάει τελείως άσχετα από τη Μηλίτσα, αλλά τελικά στην ίδια ιστορία μπαίνει, όσο κι αν η ηχογράφηση τελειώνει πριν ολοκληρωθεί η ιστορία - προφανώς για λόγους διάρκειας.
1 «Μου αρέσει»
Και το αλανάκι που είναι επώνυμη δημιουργία για οπερέττα που τότε περνούσε μια φάση μάγκικη
2 «Μου αρέσει»