Παιδιά, πολιτισμός είναι και ο αθλητισμός. Όποιος θέλει να μάθει τένις, συνήθως θα πάει σε κάποιο μάθημα -φτηνό, ακριβό ή δωρεάν. Για ποδόσφαιρο, που είναι πιο διαδεδομένο στον τόπο μας, υπάρχουν οι ίδιες επιλογές, αλλά επιπλέον μπορείς και να μην πας πουθενά: ο περισσότερος κόσμος (εκτός φυσικά από τους επαγγελματίες) νομίζω ότι έμαθε μπάλα από τους φίλους του.
Το κόστος μιας παροχής είναι συνάρτηση, μεταξύ άλλων βέβαια, και του πόσο την έχεις ανάγκη. Αυτό μπορεί να κυμανθεί σε επίπεδα από ηθικά έως ανήθικα κατά περίπτωση. Αλλά το «θέλω μπουζούκι = θέλω οπωσδήποτε μάθημα» δεν ισχύει.
Μα όλα αυτά τα “από μόνα τους” είναι που κάνουν τον πολιτισμό στο σύνολό τους. Δεν είπε κανείς ότι όλοι θα γίνουν επαγγελματίες καλλιτέχνες, αλλά σίγουρα η επαφή με την τέχνη και ο αθλητισμός (όχι ο πρωταθλητισμός της ντόπας…) μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους και πιο υγιείς. Άλλωστε κάτι παραπάνω ξέρανε σχετικά οι αρχαίοι ημών πρόγονοι…
Όχι βέβαια, δεν κολλήσαμε στο αν πολιτισμός είναι μπουζούκι ή πιάνο, αν αθλητισμός είναι τένις ή ποδόσφαιρο, κολλήσαμε όμως στο ότι τα θέλουμε όλα δωρεάν για όλους. Φυσικά, δεν έχουν βρεθεί οι ανάλογοι χορηγοί (η παρένθεση διαφημήσεων κατά τη διάρκεια του μαθήματος παρουσιάζει προβλήματα) και τα απαραίτητα κονδύλια πρέπει να βρεθούν μέσα απ’ τον προϋπολογισμό. Εκτός αν έχει κάποιος άλλη, πιο πρωτότυπη ιδέα.
Οι ελεύθεροι Αθηναίοι Πολίτες είχαν δούλους για να βγάζουν τη χοντροδουλειά, ώστε να εξασφαλίζεται και το κόστος για έναν δάσκαλο μουσικής και έναν δάσκαλο σωματικής αγωγής (δούλους φυσικά και αυτούς).
και τώρα που ζούμε ως μισθωτοί σκλάβοι στην καπιταλιστική “αντιπροσωπευτική δημοκρατία” μας, θα μπορούσαμε, με ότι περίσσευε από τις χορηγίες της μίζας των γερμανικών (και άλλων…) εταιρειών , να απολαμβάνουμε τα αγαθά του πολιτισμού και του αθλητισμού αν …δεν ήταν τόοοσο μοναχοφάηδες τα λαμόγια μας…
Η αναμενόμενη διάρκεια ζωής ενός σκλάβου στην κλασική Αθήνα ήταν, όταν έβγαινε για πώληση νέος και σφριγηλός, 4 – 5 χρόνια ή κάτι λίγο παραπάνω. Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία που ξέρουμε για το κόστος ετήσιας ενοικίασης σε σχέση με κανονική πώληση: το κόστος πωλήσεως ήταν ίσο με τρία ετήσια ενοίκια. Μην συγκρίνουμε λοιπόν τόσο εύκολα τη σημερινή μας κατάσταση με εκείνη των σκλάβων.
Όπως όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει, το θέμα έχει τελείως ξεφύγει. Ή θα επιστρέψουμε στο καθεστώς όπου συζητάγαμε επί παντός επιστητού, οπότε όμως ο τίτλος του θέματος αυτού θα έπρεπε να γίνει “Δωρεάν μουσική παιδεία στο λαό!!” ή κάτι τέτοιο, ή θα χρειαστεί να το κλείσουμε.
Θεωρω οτι το θεμα εχει ολοκληρωθει και πλεον εχει ξεφυγει απο την αρχικη του στοχευση.Προσωπικα δε,εχω καλυφθει απο τις πολλες και διαφορετικες αποψεις και σας ευχαριστω πολυ ολους για τη συμμετοχη σας.Παρακαλω πολυ τη Διαχειριση του forum να κλεισει το θεμα.Ευχαριστω.
Πριν κλείσει το θέμα θα ήθελα να πω κι εγώ τη γνώμη μου σχετικά με τη δωρεάν παροχή τέτοιων υπηρεσιών. Τις δωρεάν παροχές νομίζω ότι τις πληρώνουν όλοι οι φορολογούμενοι και όχι το κράτος. Περιληπτικά και χωρίς να αναλύω το ευκολονόητα, συμφωνώ με την δωρεάν παιδεία, μέχρι εκεί που είναι υποχρεωτική, δωρεάν (πληρωμένο από μας) σύστημα υγείας για όλους. Δε συμφωνώ να παρέχεται κάτι δωρεάν σε λίγους που να το πληρώνουν όλοι. Θέλω τα λεφτά που πληρώνουμε όλοι να πηγαίνουν σε τομείς που είναι για όλους. Υγεία, παιδεία, δρόμους, άμυνα της χώρας, δημόσιες συγκοινωνίες, περιβάλλον.
Φίλε μου, τα θέματα δεν ανήκουν σε αυτόν που τα ανοίγει αλλά στο φόρουμ. Ως εκ τούτου, δεν κλείνουν ανάλογα με την επιθυμία του δημιουργού τους αλλά εάν και εφόσον κριθεί αναγκαίο από την διαχειριστική ομάδα.
Για το θέμα μας τώρα. Δυστυχώς, αποδείχθηκε ότι είναι πολύ δύσκολο σαν θέμα ώστε να συζητηθεί μέσω πληκτρολογίου. Άλλα είπα, άλλα καταλάβατε. Άσε που ο καθένας μας πιάνει και διαφορετικό θέμα.
Να 'μαστε καλά.
Μουσικη (και αθλητισμος) = παιδεια.
Αυτο ειναι που δεν καταλαβαινουμε ή μαλλον αγνοουμε.
Δεν το θεωρω χομπι, το κανεις γιατι σου αρεσει βεβαια και δεν θα εισαι αμορφωτος αν δεν ασχολεισαι, αλλα ειναι κομματι της παιδειας.
Προφανως οι αποψεις ποικιλουν απο ατομο σε ατομο, αλλοι ειναι υπερ της ελευθερης αγορας και των χαρακτηριστικων της και αλλοι οχι. Επιτρεψτε μας λοιπον να ειμαστε ρομαντικοι και να θελουμε μια κοινωνια οπου το κρατος θα εξυπηρετει τις αναγκες των απλων ανθρωπων χωρις να πασχιζουν για τα αυτονοητα.
Το πώς θα γινει αυτο ειναι αλλουνου παπα Ευαγγελιο και δεν υπαρχει περιπτωση να βγει ακρη εδω μεσα, δεν εχει σχεση (τουλαχιστον αμεση) με τη μουσικη.
Αλλα ακομα και υπερ των χαρακτηριστικων της ελευθερης αγορας να ειμαστε (που υπαρχουν αρκετοι εδω απο ο,τι φαινεται, κανενα προβλημα βεβαια) πρεπει να παρουμε στα σοβαρα το ρολο του κρατους, γιατι ολοι να νομιζουμε οτι απλα πρεπει να σκεκεται και παρακολουθει? Εχω σοκαριστει που διαβαζω “ρεμπετικο” forum και βλεπω αποψεις ανθρωπων που ασχολουνται με το ειδος στο να ειναι κατα των δωρεαν μαθηματων με δασκάλους πληρωμενους απο το κρατος. Αφου κατι τετοιο μονο να διαδωσει τη μουσικη μπορει, πώς ακριβως θα τη βλαψει?
Και οχι δεν ζω σε αλλο κοσμο, τα βλεπω και σε παιδια της ηλικιας μου. Πραγματικα εαν ξερατε ποσα παιδια δεν ασχολουνται με τη μουσικη γιατι δεν εχουν χρηματα να δωσουν στα μαθηματα θα απορουσατε για τα καλα. Οχι γιατι δεν εχουν χρηματα απαραιτητα, αλλα γιατι τα δεινουν αλλου. Με 4 χιλιαρικα τη χρονια στο φροντιστηριο αιντε κανε και μουσικη. Και δεν ειναι μονο για εφηβικα χρονια, απο τριτη δημοτικου κανουν φροντιστηριο Αγγλικων…
Και λαμβανοντας υπ’ οψιν την ιστορια που κουβαλαει το ρεμπετικο, που αποτελουνταν απο ανθρωπους χαμηλοτερων ταξεων με πολυ λιγα χρηματα, που πασχιζαν μεχρι και φαί να αγορασουν σε αρκετες περιπτωσεις, ισως θα επρεπε να ειμαστε πιο ευαισθητοι στο θεμα… ισως παντα, αποψη μου.
Ζητω να συγχωρεθω για τον τονο μου, δεν θελω να φανω επιθετικος (αν και μαλλον απετυχα). Οι απόψεις στο ζητημα προφανως ποικιλουν, δεν θα αμφισβητησω κανεναν.
Απλα οπως ειπα και πιο πανω, περιμενα μια πιο “αντι-Καπιταλιστικη” προσεγγιση απο ανθρωπους του “ρεμπετικου” (ή που τουλαχιστον ακουν/ασχολουνται με αυτο).
Φίλε Αστέρη, δε βλέπω τίποτε επιλήψιμο στον τρόπο που τα λες. Αντιθέτως!
Αλλά ειλικρινά δεν καταλαβαίνω: όποιος πάει σε δάσκαλο, ή ονειρεύεται να πάει αλλά δεν μπορεί, έχει πρώτα εξαντλήσει τις δυνατότητες να μάθει μόνος του; Πόσο δύσκολο πια φανταζόμαστε ότι είναι;
Χωρίς φυσικά να θέλω να παραστήσω τους δασκάλους ως περιττούς (η δουλειά μου είναι δάσκαλος, αν και οχι μουσικής), μου φαίνεται λίγο ετοιματζήδικη αυτή η στάση.
Και όταν συν θεώ έρθει η ονειρεμένη κοινωνία με το ονειρεμένο κράτος που θα μας παρέχει όλα όσα δικαιούμαστε, πώς θα λειτουργήσει αν οι πολίτες δεν έχουν μάθει να στηρίζονται και λίγο στον εαυτό τους; Από τον ουρανό θα πέσει;
όντως πήγε μακριά η κουβέντα…
πάνω στο αρχικό θέμα, υπάρχουν δάσκαλοι με 10 ευρώ και δάσκαλοι με 50. με 50 υπήρχαν και πριν 15 χρόνια, 70 σημερινά δηλαδή -χωρίς να είναι πάντα αντίστοιχη η τιμή με την ποιότητα.
ως μαθητής καιρό τώρα προσπαθώ να βρώ χρόνο (μελέτης) και χρήματα για μαθήματα πχ φωνητικής, αλλά δεν έχω τίποτα από τα δύο. ως δάσκαλος αντί να ανεβάζω τις τιμές με τα χρόνια, τις κατεβάζω γιατί βλέπω ότι κόσμος που θέλει να μάθει, πραγματικά δεν έχει (ενώ παλιά παζάρευαν το μάθημα και μετά τα σκάγαν σε φίρμες, ρούχα ή τραγουδιστές). σιχαίνομαι να λέω όχι για οικονομικούς λόγους, καθώς και να κάνω παζάρια. δεν το λέω για διαφήμιση, αλλά σαν θλιβερή διαπίστωση…
από την άλλη, πάντα θα υπάρχει κάποιος φίλος που θα παίζει σωστά και θα έχει μεταδοτικότητα, κάποιο δημοτικό ωδείο (από τα καλά), κάποια πολιτιστική ομάδα με δωρεάν ή συμβολική συνδρομή, τέλος ο καθένας μπορεί να ανταλλάξει την τέχνη του (υδραυλικά, ιατρική, ζωγραφική) με μαθήματα -κανείς δεν χάνεται. έτσι κι αλλιώς αν δεν προσπαθήσει ο μαθητής (και είναι στοίχημα του δασκάλου να τον εμπνεύσει) και 100 το μάθημα να δίνει δεν θα προχωρήσει.
στο γενικό τώρα: εφ’οσον πληρώνουμε ένα κάρο έμμεσους και άμεσους φόρους, είναι στοιχειώδης απαίτηση να έχουμε τουλάχιστον νοσοκομεία (όχι παραρτήματα φαρμακευτικών) και σχολεία (όχι αποθήκες και πλυντήρια παιδικών εγκεφάλων). σε αυτό το πλαίσιο, είναι απόλυτα δίκαιο και εφικτό να λειτουργούν ποιοτικά δημόσια/δημοτικά ωδεία με καλοπληρωμένους καθηγητές και χαμηλά δίδακτρα. λεφτά υπάρχουν, όσοι θέλουν να χαρίσουν κανένα τάνκ στα στρατά μας ή κανένα φορτίο δακρυγόνα στους μπάτσους μας, ας τα βάλουν από την τσέπη τους -μια μέρα θα τα βρούν απέναντί τους…
να με συμπαθάτε για την φλυαρία, έγινα και δραστήριο μέλος τρομάρα μου
Πιστεύω ότι όλοι θέλουμε τις δωρεάν παροχές από το κράτος. Οι αντιρρήσεις που έχουμε κάποιοι από εμάς, νομίζω ότι είναι επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό θα έχει επίπτωση στις εισφορές των φόρων μας, που κάποιοι, κυρίως νεώτεροι φαίνεται να μη το λαμβάνουν υπόψη τους.
Να δώσω ένα παράδειγμα, όπως αντιλαμβάνομαι εγώ τα πράγματα.
Ας υποθέσουμε ότι το φόρουμ, είναι ένα κράτος και τα μέλη του, οι πολίτες του. Για να συντηρηθεί αυτό το κράτος θα έπρεπε να έχει και κάποια έσοδα ώστε να καλύψει το κόστος των υπηρεσιών που παρέχει. Αγορές σέρβερ, λογισμικού, υπολογιστών και προσωπικού που κάνει τη συντήρηση σε αυτά, ενοικίαση χώρου κλπ.
Θα έπρεπε να φορολογήσει τους πολίτες του ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός. Και ας πούμε ότι φορολογούσε 1 ρεμπετοσέντσι το κάθε γράμμα που γράφει ο κάθε πολίτης, αφού είχε υπολογίσει ότι με το σύνολο του όγκου αυτού καλύπτει τα κόστη που είπαμε προηγουμένως και μόνον αυτά.
Τώρα αν μερικοί πολίτες, ένα μικρό ποσοστό, ήθελαν να πηγαίνουν στη ταβέρνα μια φορά το μήνα, αλλά δεν είχαν τη δυνατότητα, θα ήθελαν να τους καλύψει το φόρουμ αυτή την εκδήλωση. Και έστω ότι το φόρουμ θα πειθόταν. Τι θα σήμαινε αυτό? Πρόσθετο κόστος που θα έπρεπε από κάπου να το βρεί.
Θα έπρεπε λοιπόν ο κάθε πολίτης να δίνει 1.5 ρεμπετοσέντσι για κάθε γράμμα που γράφει.
Αν υποθέσουμε ότι το φόρουμ έχει 500 μέλη και το 10%, δηλαδή 50 μέλη (τα ίδια πάντα) θέλουν τη ταβέρνα τους μια φορά το μήνα, τα υπόλοιπα μέλη είναι σύμφωνα να υποστούν την επιβάρυνση του μισού ρεμπετοσεντσιού ανά γράμμα?
Πολύ θα ήθελα να γίνει δημοσκόπηση επ’ αυτού, αν υπάρχει τέτοια δυνατότητα για να δούμε τα αποτελέσματα.
ωραία τα λες, μόνο που δεν είναι έτσι στην πραγματικότητα. θα πληρώναμε 50 ρεμπετοσέντσια ήδη, εκ των οποίων τα περισσότερα θα πηγαίνανε σε μίζες του ελαττωματικού σέρβερ και “διάσωση” των τραπεζών δεδομένων, οι οποίες θα είχαν ήδη βουλιάξει το σύστημα. οπότε θα ανέβαινε η φορολογία έτσι κι αλλιώς. άσε που θα μας παίζανε στη πόκα και στο πινάκλ τα ρεμπετοένσημα από τα γλέντια και θα μας κόβανε κρασομισθούς και μεζεδοσύνταξη. θα σου λέγανε “μαζί τα ήπιαμε” και θα σε τσακίζανε στο ξύλο (με εξοπλισμό πληρωμένο από τους φόρους σου) άμα αντιμιλούσες.
Είναι φυσικό, όταν κάποιος πει: “πήγα για μαθήματα και τα βρήκα πανάκριβα για την τσέπη μου”, το θέμα να επεκτείνεται στην παιδεία, εν προκειμένω την καλλιτεχνική, και να μην περιορίζεται στο ότι ο χ δάσκαλος ζήτησε 50 ενώ θα έπρεπε να ζητήσει 40 ή 60.
Το ίδιο θα γινόταν αν κάποιος έλεγε: “πήγα για εξετάσεις στο νοσοκομείο, μου ζήτησαν 70, τους χαιρέτισα κι έφυγα” - πάλι το θέμα θα αποκτούσε προεκτάσεις σαν κοινωνικό ζήτημα. Και είναι φυσικό αυτό, και δε νομίζω ότι έτσι το θέμα ξεφεύγει, ίσα-ίσα έρχεται στις πραγματικές διαστάσεις του.
Δημήτρη, και οι Δήμοι “κράτος” είναι, και μάλιστα “καλλικράτος”, τώρα μάλιστα που αναλαμβάνουν και την αρμοδιότητα των σχολείων, εκεί θα είναι αστείο που θα συζητάμε για τους πόρους και πώς θα γίνει να είναι καθαρές οι τουαλέτες και να 'χουν τα σχολεία θέρμανση το χειμώνα.
Εν πάση περιπτώσει, η καλλιτεχνική παιδεία είτε με επαγγελματικό σκοπό είτε σαν προσωπική καλλιέργεια, δεν είναι πολυτέλεια ούτε εκκεντρική απασχόληση, κι ούτε αφορά λίγους. Νομίζω αφορά κάθε παιδί και κάθε “μεγάλο”, είτε πρόκειται για μουσική είτε για άλλες πευρές της τέχνης και του πολιτισμού.
Κι επίσης: Σε κάθε “οργανωμένη κοινωνία” οι πόροι προέρχονται στην πραγματικότητα από την παραγωγική διαδικασία και από πουθενά αλλού. Είναι εντελώς διαφορετικό το θέμα ότι αυτοί οι “πόροι” που παράγονται από την κοινωνία καταλήγουν στην Ελβετία και σε οφσόρ εταιρίες, εντελώς διαφορετικό επίσης ότι τα τελευταία 20 χρόνια η φορολογία των επιχειρηματικών κερδών πήγε από το 45% στο 20% (για να φτάσουμε εδώ που έχουμε φτάσει) και εντελώς άλλο πράγμα να ισχυρίζεται κανείς ότι πόροι “δεν υπάρχουν”.
ΥΓ Τώρα, αν φέρω το ζήτημα της καλλιτεχνικής (και όχι μόνο) παιδείας σε αντιδιαστολή, με τις 42000 άδειες για “φρουτάκια” που ψήνονται, την “πάω τη βαλίτσα μακριά” πάλι;
Η μουσική παιδεία στα σχολεία είναι μεγάλο πράγμα. Προσωπικά το κλικ στη μουσική μου το έκανε ένας καθηγητής μουσικής στην Α’ Γυμνασίου. Αυτό ήταν όμως, μετά συνέχισα μόνος μου, σε Ωδεία.
Υπό αυτή την έννοια τα δύο μπορούν να συνυπάρχουν σε αρμονία, δεν είναι αντίθετα όπως πάει να φανεί στη συζήτηση. Αυτό που αλλάζει είναι το μουσικό επίπεδο που επιθυμεί νο καθένας.
Κακά τα ψέματα, ακόμα και αν γίνονται μαθήματα μουσικής σε σχολεία ή σε δημοτικά ωδεία με χαμηλότατες τιμές, από ένα σημείο και μετά δεν καλύπτουν κάποιους μουσικούς. Ο λόγος είναι ότι απευθύνονται σε όλο τον κόσμο, και άρα το επίπεδο δεν μπορεί από ένα σημείο και μετά να ανέβει. Εξαιρέσεις μπορούν να υπάρξουν αλλά δεν θα είναι ο κανόνας.
Εκεί λοιπόν μπαίνουν τα ιδιαίτερα. Επομένως βρίσκω λίγο “ασχετη” την σύνδεση μεταξύ των δύο, παρόλο που επήρθε φυσιολογικά στη συζήτηση. Στην πρώτη περίπτωση της δωρεάν μουσικής παιδείας μιλάμε για τη μουσική αγωγή του λαού, κάτι που όλοι εδώ το υποστηρίζουν, στη δεύτερη περίπτωση μιλάμε για μουσικούς που θέλουν να εξελιχθούν ή να γίνουν επαγγελματίες.
Με συντομία, για κάποιον που θέλει να μάθει, εαν περάσει από τα ακόλουθα στάδια όπως:
Να βλέπει youtube, συζητήσεις, ιντερνετ γενικότερα
Να κάνει παρέες με φίλους μουσικούς, να πηγαίνει σε μουσικές βραδιές,
Να δοκιμάσει οικονομικούς δασκάλους, δημοτικά ωδεία,
και δεν καλύπτεται,
τότε μπαίνει ένα θέμα ενός ιδιαίτερου 50 ευρώ. Γιατί το περιπλέκουμε;
Μακριά από μένα τέτοιου είδους συγκρίσεις, κ. Νίκο μου! Η αναφορά στους αρχαίους ημών προγόνους ήταν για τις απόψεις τους περί “παιδείας” και τη σύνδεση της “εκπαίδευσης” με τον “πολιτισμό” μιας κοινωνίας …Γιατί πιστεύω ότι η πολύπλευρη παιδεία και η υγεία (ισορροπία) πνεύματος και σώματος των πολιτών είναι αγαθά τα οποία θα πρέπει να παρέχει κάθε πολιτεία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη.
Και επειδή το μπαχαλέψαμε το θέμα, όποιος θέλει μαθήματα μουσικής ψάχνει “Σ. Καρράς”, “ΜΕΛΜΟΚΕ”, ή βάζει αγγελία στο φόρουμ, ή ρωτάει φίλους και γνωστούς…
Εγω το ξαναειπα κ πριν…Ουτε μπαχαλευτηκε το θεμα,ουτε τιποτα…Ισα-ισα που εκφραζει μια ανησυχια…Κ αν δεν μας “ενοχλουσε” τους περισσοτερους θα εμενε στα 3-4 πρωτα ποσταρισματα…Κ αν δεν μας ανησυχουσε τιποτα δεν θα ειχαμε και τετοιου ειδους θεματα,σε μονιμη βαση το τελευταιο διμηνο και με πολυ εντονες συζητησεις…Παντως θα πληρωνουμε για τα παντα,θα το δειτε,θα μας φορολογουν και τον αερα…Τα σχολεια και τα πανεπιστημια το λιγοτερο σε 5 χρονια θα λειτουργουν με ιδιωτικοοικονομικα κριτηρια με βαση το κερδος του επιχειρηματια.Αν απο αυτο πρεπει να συμπερανουμε οτι καλως υπαρχει ιδιωτικη εκπαιδευση κακο του κεφαλιου μας.Εγω δεν το δεχομαι.Η παιδεια και η μουσικη και γενικοτερα ο πολιτισμος πρεπει οχι να ειναι κατι προσβασιμο αλλα ΚΤΗΜΑ του λαου,βασικο του δικαιωμα κ αν θελετε κ υποχρεωση για την ολοπλευρη αναπτυξη της προσωπικοτητας του.Ετσι το βλεπω εγω και τα αλλα τα ακουω βερεσε,περι χομπι κτλ…Χομπι ειναι τωρα που εχουν προσβαση λιγοι,αυτοι που μπορουν να το στηριξουν και οικονομικα…Δηλαδη 10.000.000 ανθρωποι που ζουν στην Ελλαδα εχουν κ απο ενα χομπι και απλα το δικο μας ειναι η μουσικη…???Να γελασω η να κλαψω???Αυτος που ζει στα παγκακια τι χομπι εχει ακριβως???Να μαζευει απο τα σκουπιδια το φαγητο του!!!Α τι ωραια!!!Και δεν πληρωνε 50 ευρω το μαθημα!!!Να παω κ εγω να το κανω…Για το τι ισχυει σημερα τα ειπε ο Αγης κ με καλυψε…
Αυτό είναι το ζητούμενο Πέλυ μου,και σε έναν βαθμό,-έστω τυπικά- γίνεται.Σε όλα τα σχολεία υπάρχει μάθημα γυμναστικής,καλλιτεχνικών,και μουσικής.Εδώ όμως μιλάμε πια για εξειδίκευση,δεν είναι θέμα γενικής παιδείας ,και πολυμορφώσεως,είναι θέμα καθαρά ατομικό.Και είναι γεγονός ότι δωρεάν εξειδίκευση προσφέρουν μόνον άλλου είδους καθεστώτα,αλλά αν κάνουμε τέτοια συζήτηση,-πάντως όχι σε αυτό εδώ το θέμα-,κλάφτα Χαράλαμπε.Στον δικό μου δήμο, της ΝΙΚΑΙΑΣ-ΡΕΝΤΗ, έναν από τους πιο καταχρεωμένους δήμους της χώρας , λειτουργεί Δημοτικό ωδείο,σχολή λαικής μουσικής,σχολή βιτρώ,σχολή αγιογραφίας,κ.α. σχολές,έναντι συμβολικού χρηματικού ποσού.Με πάρα πολύ καλά αποτελέσματα,που σημαίνει ότι γίνεται καλή δουλειά.Γι αυτό και συμφωνώ με το δεύτερο σκέλος της απάντησής σου,ότι όποιος θέλει ΨΑΧΝΕΙ και βρίσκει.Αρκεί να μην έχει παρωπίδες.Και φυσικά κι όπως είπε κι ο φίλος ΔΙΟΝΥΣΟΣ, την εξειδίκευση την πληρώνεις με ιδιαίτερο μάθημα,που κι εκεί όμως μπορείς να βρεις την άκρη.
Παιδιά όλοι συμφωνούμε ότι θα ήταν σημαντικό και απαραίτητο το κράτος να παρέχει δωρεάν ή πολύ φθηνά μαθήματα μουσικής μέσα από οργανωμένο πρόγραμμα. Πράγμα που γίνεται σε μερικές περιπτώσεις και σήμερα, είτε από Δήμους, είτε από ιδιωτικούς φορείς, είτε από τα μουσικά λύκεια, φιλαρμονικές, μαντολινάτες κτλ. Φυσικά μπορούν και πρέπει να γίνουν περισσότερα.
Η διαφωνία μου είναι ότι το ποστ άνοιξε με γενικόλογα περί ιδιαίτερων μαθημάτων. Σε όλες τις μουσικές του κόσμου, το να μαθητεύσεις δίπλα σε έναν δεξιοτέχνη ενώ έχεις ένα προχωρημένο επίπεδο και θες να το τελειοποιήσεις, πληρώνεται παραπάνω. Εάν δεν μιλάμε για αυτό και μιλάμε για αρχάριο/μεσό μαθητή, ας κάνουμε λοιπόν μια δημοσκόπηση, να δούμε τί ποσό θεωρεί ο καθένας ότι είναι σωστό σύμφωνα με τις σημερινές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες για ένα “απλό” ιδιαίτερο μάθημα μιας ώρας με έναν οποιονδήποτε καθηγητή (επιλογές πχ. 5-10-15-20-25-30-35-40-45-50…) κι ας υπάρχει και η επιλογή δωρεάν, να δούμε τί πιστεύουμε…