Επισκευή βιολιού

βιολί

(system) #1

Ξέρει κανείς με ποιον τρόπο θα ξεκολλήσω το καπάκι ενός βιολιού για να βάλω στη θέση της την ψυχή του; (έτσι δε λέγεται αυτό το κομματάκι ξύλο που στηρίζει το καπάκι ακριβώς κάτω από το δεξί πόδι του καβαλάρη;) Προσπάθησα ζεσταίνοντας το όπως είχα κάνει επιτυχώς πριν από λίγο καιρό με ένα σάζι αλλά δεν έγινε τίποτα. Δε νομίζω να μπορεί να ξαναμπεί στη θέση του χωρίς να βγει το καπάκι αλλά μήπως ξέρει κανένας κανένα καλύτερο τρόπο;


#2

Βρήκα αυτό το παλιό θέμα και αποφάσισα να γράψω γιατι υπάρχουν πολύ λίγα για το βιολί σε αυτή τη σελίδα και μια και είναι το όργανό μου…λέω…ας προσθέσω και γω κάτι(οχι οτι θα ξαναμπεί ο χρήστης που άρχισε το thread το 2002)
Εχω δει πολλά σακατεμένα βιολιά απο “μάστορες” στην Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι οτι η κατασκευή βιολιών είναι εντελώς διαφορετική υπόθεση. Οι κύριες διαφορές όσων αφορά τις επισκευές είναι η χρήση ζωικής κόλλας και το διαφορετικό βερνίκι. Αν πάτε λοιπόν ένα βιολί σε μάστορα που ειδικεύεται σε μπουζούκια και δεν ξέρει απο βιολιά, το πιθανότερο είναι να το κολλήσει με λάθος κόλλα και να να το βάψει με λάθος βερνίκι. Αν το όργανο είναι παλιό και αξίζει κάτι, δεν χαλάμε μόνο τον ήχο του ετσι αλλα μειώνουμε συμαντικά και την αξία του. Το βερνίκι των βιολιων παίζει μεγάλο ρόλο στην αξία των οργάνων. Δεν πρέπει ποτέ να ξαναβάφουμε όργανα. Αν χρειάζονται διορθώσεις αυτές γίνονται απο ειδικούς και κρατώντας όσο ποιό πολύ απο το βερνίκι που υπάρχει στο όργανο.
Συγκεκριμένα για την ψυχή που αναφέρει ο χρήστης. Αν έχει φύγει η ψυχή του βιολιού αυτο συμαίνει ενα απο τα εξής

  1. Κοπανήσαμε το κακόμοιρο βιολί πολύ άσχημα…
    2 Η πίεση των χορδών και οι κλίσεις του καβαλάρη, χορδιέρας, ταστιέρας κλπ είναι λάθος και σταδιακά αλλάζουν το σχήμα του οργάνου.
  2. Η ψυχή κόντυνε λόγω έλλειψης υγρασίας.( συμβαίνει αν το ξύλο δεν είναι καλό)
    Το πρόβλημα είναι το εξής.ΑΝ έχει φύγει η ψυχή, κάτι απο τα παραπάνω θα πρέπει να διωρθωθεί πρίν ξαναμπεί.
    Η ψυχή δεν τοποθετείται νοίγοντας το καπάκι.Ενα ειδικό εργαλείο σε σχήμα Γ περίπου, αιχμηρό απο την μια άκρη “τσιμπαει” την ψυχη και έτσι την τοποθετούμε κάθετα στο όργανο. Η άλλη άκρη του είναι κατασκευασμένη με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε μπορούμε να σπρώξουμε είτε να τραβηξουμε την ήδη τοποθετημένη κάθετα ψυχη. Γιατί τα λέω όλα αυτα; Γιατί δεν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ένας βιολιστής η βιολιτζής να καταφέρει να κάνει μια ψυχή να στέκεται μέσα στο όργανο…και ακόμα και να τα καταφέρει, πολύ δύσκολα θα βρεί την σωστή θέση. Απο την άλλη…πολύ εύκολα θα κάνουμε ζημιά στο βερνίκι ή και στα ξύλα του οργάνου.
    Βιολιτζίδες και βιολονίστες λοιπόν σταματήστε να μαστορεύετε τα βιολιά σας και πάρτε τα σε κάποιον που θα φροντίσει να διασώσει τις ακουστικές τους ιδιότητες και την χρηματική τους αξία.

(Νίκος Φρονιμόπουλος) #3

Μιά λαϊκή παροιμία που περιγράφει τη δυσκολία που υπάρχει για να παίξει κανείς αυτό το υπέροχο όργανο, νομίζω πως περιγράφει το ίδιο καλά και τη δυσκολία στην κατασκευή και την επισκευή του :

«Νάταν το βιολί πουλί
θα το παίζανε (φτιάχνανε) πολλοί !».:019:


(Τάσος Θεοδωράκης) #4

Alk, πολλοί βιολιστές (ειδικά οι κλασικοί) έχουν άποψη για τα πάντα, ξέρουν να αλλάζουν μπάρες, να αλλάζουν τρίχες στα δοξάρια, να ρυθμίζουν καβαλάρηδες και ψυχές, να αξιολογούν βιολιά……

Ας κρατήσουμε το τελευταίο που είπες :088:, μπας και το καταλάβει κανείς :mad:

Βιολιτζήδες και βιολονίστες λοιπόν σταματήστε να μαστορεύετε τα βιολιά σας και πάρτε τα σε κάποιον που θα φροντίσει να διασώσει τις ακουστικές τους ιδιότητες και την χρηματική τους αξία.


(theodoropoulos) #5

καλα ρε παιδια,με απλη λογικη…ειναι δυνατον να κατσεις να ξεκολλησεις το ΚΑΠΑΚΙ για να βγαλεις την ψυχη???
μαλλον αυτουνου που το φτιαξε θα βγει πρωτα…ελεος…να μας κοβει και λιγο το ρημαδι…


(Νίκος Φρονιμόπουλος) #6

Μιά και τόφερε η κουβέντα.
Πολύ παλιό βιολί, που η τύχη του τόφερε να παίζει γιά χρόνια σε πανηγύρια.

Στις δυό πρώτες φωτογραφίες φαίνεται εσωτερικά η κατάσταση κυρίως του καπακιού του.
Το όργανο είχε υποστεί πολλά σπασίματα και δύο, το λιγότερο επισκευές :
Η πρώτη από κάποιο γνώστη, η δεύτερη από άσχετο. Το καπάκι είχε εσωτερικά κολλημένα πάνω από 75 κομματάκια καπλαμά και 20 τακάκια από έλατο! Αφαιρέθηκαν όλα, έγιναν από την αρχή οι περισσότερες κολλήσεις, επανήλθε στο σωστό πάχος (με προσθήκη) η μπορντούρα του, μπήκε καινούργια μπάρα και κουρδίστηκε.

Στις άλλες δύο φωτογραφίες, φαίνεται το όργανο πριν κλείσει και μετά τα ρετούς στο βερνίκι του, πρίν τοποθετηθούν καβαλάρης και χορδές.

Σήμερα το όργανο παίζει στα χέρια νεαρού ταλαντούχου (κλασσικού) βιολίστα, με όμορφο, λαμπερό και ζεστό ήχο. Ευτύχημα ήταν ότι δεν είχαν πειραχτεί καθόλου σχεδόν τα αρχικά πάχη του καπακιού και της πλάτης!


#7

Εκθαμβωτική η δουλειά σας.Ξέρετε μήπως περισσότερα για τον κατασκευαστή; Η πλάτη απο οτι βλέπω είναι σε καλή κατάσταση. Αυτό καλό και για την αξία του.Είμαι σίγουρος οτι ο ιδιοκτήτης του είναι πολύ ευχαριστημένος.
Πρίν λίγα χρόνια έπαιζα μια Gasparo da Salo βιόλα (Breschia) απο το 1580 ιδιοκτησία της Royal Academy of Music.Το καπάκι της ήταν σε παρόμοια κατάσταση με αυτό που δείχνετε.Μάλιστα είχε κατασκευαστεί για κάποιο περίεργο λόγο σε 4 κομμάτια.Αρχικά ηταν τεράστια (μήκος πλάτης πάνω απο 44 εκ) αλλα κάποιος γάλλος μάστορας την μείωσε στα 41.6. Ο ήχος δεν ήταν ο μεγαλύτερος που έχω ακούσει σε βιόλα αλλα είχε μια βελούδινη ποιότητα που απο τότε δεν έχω ξανασυναντήσει σε άλλο όργανο. Το χρησιμοποίησα για 2 χρόνια και μετά έπρεπε να το επιστρέψω και να γυρίσω στο δικό μου.


(Νίκος Φρονιμόπουλος) #8

Δυστυχώς, το όργανο δεν είχε ετικέττα.

Το μπράτσο είχε αλλαχτεί, ενώ ο κοχλίας ήταν ο αρχικός του, κάτι που πιθανώς παραπέμπει σε κατασκευή baroque. Το ξύλο επίσης, φαινόταν ιδιαίτερα παλαιό.

Η πλάτη ήταν σχεδόν απείραχτη, εκτός από μιά - όχι και τόσο καλή - προσθήκη ενίσχυσης σπασίματος στην περιοχή της ψυχής. Την άφησα, μειώνοντας απλά το υπερβολικό της πάχος, γιά να μην κάνω περισσότερο κακό παρά καλό αντικαθιστώντας την.


#9

Aυτή και μόνο η κουβέντα σας είναι μεγάλη απόδειξη του οτι υπηρετειτε την τέχνη σας με μεγάλη αφοσίωση και ταπεινότητα. Χαίρομαι που σας έχω γνωρίσει έστω και διαδυκτιακά.