Καλησπέρα σε όλους τους μουσικόφιλους και καλώς σας βρήκα!
Αποφάσισα να ανοίξω μια συζήτηση εδώ, στο φόρουμ, για να ζητήσω τη γνώμη σας και τις γνώσεις σας σχετικά με αυτό που σκέφτομαι. Μου άρεσε πολύ από μικρός το μπουζούκι και είχα πάρει ένα φτηνό τότε στην ηλικία των 12 περίπου αλλά δυστυχώς δεν ασχολήθηκα πολύ εκτός από τα κλασσικά 4-5 τραγουδάκια από ομαδικό τμήμα χωρίς καμία θεωρία. Αποτέλεσμα ήταν να το παρατήσω φυσικά. Τώρα στα 43 μου θυμήθηκα να το ξαναπιάσω. Το παλιό μπουζούκι όπως ήταν φυσικό μετά από τόσα χρόνια αχρηστίας είχε τόσα προβλήματα που θα κόστιζε περισσότερο και από καινούριο η επισκευή του, oπότε πήρα ένα μαθητικό καινούριο. Έχω ξεκινήσει μόνος μου το διάβασμα (νότες, αξίες, κλίμακες) και κάποιες ασκήσεις από βίντεο κλπ. Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι αρκετά με τη θεωρία και ξέρω ότι πρέπει να πάω σε δάσκαλο αλλά σκεφτόμουν να πάω αφού καταφέρω να φτάσω σε ένα καλύτερο επίπεδο και με την θεωρία και με το όργανο. Δηλαδή να ξέρω πολύ καλά τις νότες και στο πεντάγραμμο (πάνω-κάτω) και στην ταστιέρα, να έχουν λυθεί λίγο τα δάχτυλα ώστε να παίζω λίγο πιο άνετα και να έχω αποκτήσει μια πρώτη επαφή με κλίμακες και συγχωρδίες ώστε όταν πάω να μπορέσω να τα κατανοήσω πλήρως σε αντίθεση με τώρα που όσο και να τα ακούω δεν μπορώ να τα καταλάβω. Και εδώ ερχόμαστε στις ερωτήσεις και τις γνώμες σας. Κάνω καλά που ξεκινώ μόνος μου ή είναι καλύτερο να αρχίσω με έναν δάσκαλο από την αρχή; Πως μπορώ να βάλω σε μία τάξη τα πράγματα στο μυαλό μου για το τι πρέπει να κάνω τώρα και τι αργότερα; Το youtube όσο βοηθητικό είναι, άλλο τόσο σε μπερδεύει. Πόση ώρα πρέπει να διαβάζω θεωρία και πόση να κάνω ασκήσεις;
Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις απαντήσεις και τις συμβουλές σας!
Το δάσκαλο το χρειάζεσαι κυρίως στην αρχή μιας πορείας. Θα σου δείξει από το πιο απλά πράγματα, όπως το πως να κρατάς σωστά το όργανο, πώς να κρατάς σωστά τη πένα, πώς να τοποθετείς σωστά τα δάκτυλα στη ταστιέρα, αλλά και πράγματα που τώρα σε δυσκολεύουν τόσο στη θεωρία, όσο και στη πράξη με τις κατάλληλες ασκήσεις για τη πένα, τα δάκτυλα, το ρυθμό κλπ.
Επομένως καλή η μελέτη μόνος σου, ο αλλά ο δάσκαλος θα σε κάνει να προοδεύσεις πιο γρήγορα και πιο σωστά.
Όσον αφορά την ώρα, στη θεωρία χρειάζεσαι τόσο χρόνο διάβασμα μέχρι που να τα καταλάβεις απόλυτα και στις ασκήσεις τόσο που η πένα και τα δάκτυλα να τις κάνουν άνετα. Και φυσικά συχνή επανάληψη (σχεδόν καθημερινά)
Όπως (πολύ σωστά!) ειπώθηκε ήδη, όταν φτάσεις να έχεις ικανοποιητικό επίπεδο και στην οργανοπαιξία και στη θεωρία, δεν θα σου χρειάζεται δάσκαλος. Βασική ερώτηση: Τη θεωρία (της μουσικής βέβαια, μία είναι η μουσική και μία η θεωρία της) τί τη χρειάζεσαι; Θα ασχοληθείς και με σύνθεση ή, ενδιαφέρεσαι να προχωρήσεις την έρευνα σχετικά με τη θεωρία;
Αν όχι, πράγμα που λογικά, μάλλον είναι η περίπτωσή σου, και αν απλά και μόνο βρίσκεις ευχαρίστηση στο να εξασκείσαι στη χρήση του οργάνου (και της φωνής σου ιδανικά, μαζί πάνε αυτά συνήθως) στοχεύοντας στην απόκτηση μιας τριβής ώστε να μπορείς να αισθάνεσαι χαρά παίζοντας και τραγουδώντας και βελτιώνοντας το επίπεδό σου σιγά σιγά, ξεκίνα! Μόνος σου, αν νομίζεις ότι θα τα καταφέρεις, ή (καλύτερα!) με δάσκαλο, αν έχεις την οικονομική δυνατότητα. Και να μη σου διαφεύγει κάτι που δεν είναι πολλοί αυτοί που το έχουν συνειδητοποιήσει: Εκατομμύρια μουσικών, παγκοσμίως, έχουν καταξιωθεί στο επάγγελμα χωρίς καν να ξέρουν να διαβάσουν μουσική.
Για να παίξεις μπουζούκι αυτό που χρειάζεται είναι να παίζεις. Σκαλίζεις, τι θα γίνει αν πατήσω εδώ, τι θα γίνει αν πατήσω εκεί, και σιγά σιγά το μαθαίνεις.
Θα μου πεις, να μην ξέρω τι νότα παίζω; Θα το μάθεις. Ακόμα και σε έμπειρο μπουζουξή, αν του δείξεις αιφνιδιαστικά ένα σημείο στην ταστιέρα μπορεί να μην είναι σε ετοιμότητα να σου πει αυτοστιγμεί τι νότα είναι, κι ας ξέρουμε ότι τις ξέρει τις νότες. Χωρίς ειδική εστιασμένη προσπάθεια, άνθρωπος που δε ζει μόνος του σ’ ένα ακατοίκητο νησί αλλά διαβάζει, ψάχνει στο ίντερνετ κλπ. φτάνει κάποια στιγμή πολύ σύντομα να αναγνωρίζει τις νότες.
Το ίδιο και με τους ρυθμούς, και με τους δρόμους: δεν υπάρχει περίπτωση να έχεις βγάλει δέκα κομμάτια χιτζάζ και να μην έχει πέσει στ’ αφτιά σου η πληροφορία ότι αυτά είναι χιτζάζ. Ή ότι αυτός ο ρυθμός ονομάζεται εννιά όγδοα (αν και υπάρχει μια διχογνωμία μεταξύ των 9/8 και των 9/4, αλλά αυτό δεν είναι της στιγμής).
Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι μάθαμε δρόμους. Για να μάθει κανείς δρόμους και κάθε άλλη θεωρητική γνώση θα διαβάσει διάφορα από τα σχετικά βιβλία και κείμενα που κυκλοφορούν, τα οποία σίγουρα θα εντοπίσεις αφού ψάχνεσαι. Θα εντοπίσεις επίσης και γνώμες για το καθένα. Το πόσο θα καταλάβεις εξαρτάται από το πόσο έχεις προχωρήσει στο παίξιμο τον καιρό που το διαβάζεις. Για να σχηματίσεις προσωπική γνώμη για το καθένα αλλά και να αξιολογήσεις τις γνώμες που ακούς από άλλους, επίσης είναι θέμα εμπειρίας που κερδίζεται βήμα βήμα.
Εκεί που μπορεί όντως να χρειαστείς δάσκαλο είναι:
Γενικά εγώ πιστεύω πολύ στο αυτοδίδακτο σύστημα. Όχι πως είναι περιττή η διδασκαλία, αλίμονο. Απλώς έχω την εντύπωση ότι, το πόσο απαραίτητη είναι, η εποχή μας συνηθίζει να το παραφουσκώνει λίγο. Χρήσιμη είναι, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι μονόδρομος.
Το θέμα είναι όπως γράφω και στη συζήτηση για το υλικό του Τζινέλλη, ότι το να ασχοληθείς τελείως μόνος σου, αυτοδίδακτα δηλαδή, χρειάζεται πολύ χρόνο που οι περισσότεροι δεν τον έχουμε. Δηλαδή αυτός ο χρόνος της αναζήτησης και του “ψαξίματος” στο στάδιο της ζωής του ενήλικα με υποχρεώσεις είναι πολυτέλεια.
Κατά την γνώμη μου μπορεις να μάθεις μόνος ειδικά τώρα που υπάρχει το ίντερνετ αλλά θέλει προσοχή να μην μάθεις “λάθος" γιατί μετά θα είναι δύσκολο να ξεσυνηθίσεις…βλεπω πόλους στο youtube ναι μεν ξέρουν καλή θεωρία από δάσκαλο αλλά παιχτικα υστερούν και εκεί είναι όλο το νόημα…όσο καλά και να ξέρεις τις νοτες άμα παίζεις μονοπενια και δεν τονίζεις το τραγούδι εκεί που πρέπει η έχεις λάθος δαχτυλοθεσια το αποτέλεσμα θα είναι κακό..και το τρελό είναι ότι μερικοί από αυτούς παίζουν 10 χρόνια και δεν εξελίσσονται καθόλου γιατί παίζουν λάθος και έχουν το σκεπτικό αφού το παίζω το τραγούδι άρα ξερω…αφού θες λοιπόν να μαθεις μόνος σου θα σου πρότεινα για αρχή κάνε τις κλασικες ασκήσεις χρωματική στην ταστιερα πάνω κάτω και καλό είναι όταν παίζεις μια νότα να σκέφτεσαι ποια νότα είναι πχ μι και όχι δεύτερο ταστο για να μάθεις τις νοτες,επισης πάντα πάνω κάτω η πενα (εκτός από σπανιες περιπτώσεις) που θα δεις αργότερα και σωστό κράτημα της πένας οπωσδήποτε..η πένια είναι το 70% στο μπουζούκι..επίσης το να παίζεις πολύ χαμηλά τις ασκήσεις δεν βοηθάει Γιατι μετά πας να παίξεις ένα κομμάτι και ακούγεται ψοφιο από συνήθεια χαμηλής δυναμικής στην πένια και τέλος πάρτα ένα ένα πχ πρώτα σωστό κράτημα πένας μετά ασκήσεις δακτύλων, δαχτυλοθεσιας κλπ κλπ το να προσπαθείς να μάθεις πολλά πράγματα μαζί επειδή δεν μπορείς να συγκεντρωθείς συνήθως σε κάνει να μην αποδίδεις σε τίποτα από αυτά σωστα και να ξεκαθαρίσω επίσης ότι δεν είμαι δάσκαλος απλα λέω όσα έμαθα σαν αυτοδίδακτος και με τα χρόνια έχω διόρθωσει από τα λάθη μου αλλά σίγουρα αν πήγαινα σε δάσκαλο θα είχα γλυτώσει χρόνο.
Καλώς όρισες!
Αφού εχεις διάθεση και δυνατότητα να πας σε δάσκαλο, ξεκινά όσο νωρίτερα γίνεται. Θα αποφύγεις πολλές κακοτοπιές και θα γλιτώσεις τον υπερδιπλάσιο χρόνο και κόπο που χρειάζεται για να διορθώσεις λάθη που εγγράφονται βαθειά όταν πρωτομαθαίνεις κάτι.
Δεν διαφωνώ με τον Περικλή για την δυνατότητα και ικανότητα κάποιου να μάθει μέσα στην παρέα ή παρατηρώντας και συναναστρεφόμενος έμπειρους παίχτες. Έτσι μαθαίνουν οι λαϊκοί μουσικοί σε όλο το κόσμο, εδώ και άπειρες γενιές.
Οφείλω να προειδοποιήσω όμως, ότι η απλή ανάγνωση μεθόδων ή παρακολούθηση βίντεο στο γιουτιουμπ, χωρίς φηντμπακ αν παίζεις σωστά ή λάθος, συνήθως οδηγεί σε λάθος συνήθειες και παίξιμο. Όσο πιο έμπειρος είναι κάποιος, τόσο καλύτερα αξιολογεί και αξιοποιεί κάτι από μόνος του, όμως ο αρχάριος χρειάζεται ανθρώπους δίπλα του.
Παιδιά σας ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ για τις γνώμες και τις συμβουλές σας. Μου έχετε δώσει άπειρη τροφή για σκέψη. Σκέφτομαι για το ξεκίνημα να αγοράσω κάποια διαδικτυακά μαθήματα και να εξασκηθώ με αυτα όσο μπορώ και βλέπουμε. Η αλήθεια είναι όπως είπε και ο nikos_politis δεν πρόκειται να ασχοληθώ με συνθέσεις ή να εμβαθύνω πολύ στη θεωρία. Απλά θεωρώ ότι αν ξέρω και ένα κομμάτι θεωρίας θα είναι πιο εύκολη η εκμάθηση και η πρακτική χρήση του οργάνου. Όπως και να έχει σας ευχαριστώ και πάλι όλους για το ενδιαφέρον σας. Εις το επανιδείν λοιπόν.
Καλησπέρα σας! Επιτρέψτε μου να καταθέσω κι εγώ την εμπειρία μου.Θα πρέπει να πω αρχικά ότι παίζω κιθάρα από μικρός, κατά βάση ρυθμική,χωρίς να κάνω σόλα κτλ. Ποτέ δεν έμαθα νότες και θεωρία.
Έχω ένα μήνα που έχω ξεκινήσει μόνος μου συστηματικά και μαθαίνω μπουζούκι. Κάνω καθημερινά ασκήσεις του κ Γονατά του κ Ζερλεντε και της κ. Κωστελη καθώς και τραγούδια, όλα από YouTube τζάμπα.
Με βάση την εμπειρία μου και το επίπεδο σας, θεωρώ ότι, εφόσον έχετε την οικονομική ικανότητα, πρέπει να απευθυνθείτε σε έναν δάσκαλο. Υπάρχουν εξαιρετικά βίντεο,πολύ καλές ασκήσεις αλλά είναι ένας αχταρμας και θα απογοητευτειτε γρήγορα αν δεν επιλέξετε σωστά.
Edit: Χμ… Βλέπω ότι θέλει λίγο συντονιστικό συγύρισμα το νήμα. Μια πολύ μεγάλη σειρά μηνυμάτων ασχολείται με άλλα θέματα που προέκυψαν από τυχαία αφορμή. Αλλά πάντως δεν παύει να παρουσιάζει και γνώμες για διάφορα εκπ/κά βίντεο.
Γύρω στα 13 θέλησα να μάθω μπαγλαμά, δεδομένου ότι δυνατότητα για δάσκαλο δεν υπήρχε πήρα ένα μπαγλαμά και ένα βιβιο “μέθοδος για μπαγλαμά και τρίχορδο μουζούκι” (ή κάπως έτσι) του Δημ. Κούτη. Έμαθα να διαβάζω τα βασικά από νότες και αξίες. Μετά βρηκα ταμπλατούρες για μπουζούκι και περνούσα τα τραγούδια σολιστικά όπως όπως. Στα 20 πήρα το πρώτο τρίχορδο καλλιέργησα και το αυτί και προχωρούσα σιγά σιγά.
Από τεχνική όμως δεν..Έλειπε η καθαρή πενιά και ζοριζόμουν στα δύσκολα μέρη.
Πολύ αργότερα όταν έφτιαξαν κάπως τα οικονομικά πήρα ένα καλύτερο όργανο και ψάχτηκα για δάσκαλο. Είχα δει τον Βαγγέλη Τρίγκα σε μια εκπομπή πως κάνει μαθήματα, μου άρεσε και η προσέγγιση που είχε στο όργανο και ξεκίνησα εξ’ αποστάσεως μαθήματα.
Έκανα 5 μαθήματα με τον δικό μου ρυθμό και ο άνθρωπος με ξεκλείδωσε στην τεχνική. Αν υπήρχε δυνατότητα θα συνέχιζα αλλά μετά ξεκίνησε ο οικογενειακός βίος οπότε έχει μετατεθεί για το μέλλον.
Συνοπτικά αν είχα ξεκινήσει με εκείνον σίγουρα θα είχα προοδεύσει πολύ πιο γρηγορα και σωστά πάντα. Θα έλεγα δοκίμασε δάσκαλους μέχρι να βρεις κάποιον που σου ταιριάζει, διότι ο τρόπος πχ του Βαγγέλη μπορεί να μην ταιριάζει σε όλους, να μάθεις το χειρισμό και να πάρεις εφόδια.
Ο κάθε ένας είναι ξεχωριστός, έχω δει παιδιά να παίζουν παπάδες και να προοδεύουν εκθετικά δίχως δάσκαλο, εγώ δεν μπόρεσα :).
