ΒΟΗΘΕΙΑ! Δεν μπορώ να παίξω μπουζουκι!

Παιδια γεια σας και παλι.
Ξερω ότι καποιοι ισως με αυτό που θα διαβασετε θα νομιζετε ότι σας κανω πλακα και σας δουλευω,αλλοι οτι το εχω χασει (το μυαλο μου) τελειως και αλλοι ισως το εχετε ζησει,ακουσει,δει και με βοηθήσετε.
Το θεμα εχει ως εξης.
Εδώ και 2 ημερες δεν μπορω να παιξω μπουζουκι.
Απλα δε μπορω.
Πιανω το οργανο και παιζω και στα 2 χερια σαν να το επιασα πρωτη φορα.Tα δαχτυλα μου δεν πανε με τιποτα.Σα να ειναι αδουλευτα απολυτως,οπως το ιδιο και ο καρπος μου στο δεξι.
Διευκρινιζω.Κυριολεκτώ,δεν υπερβαλω.
Δεν αναφέρομαι σε δυσκολες φρασεις που δεν ‘‘βγαινουν’’ κλπ.Δεν μπορω να κανω μια κλιμακα ρε ντο σι λα σολ φα μι ρε.
Ειμαι σαν ένα παιδακι 8 ετων που πιανει πρωτη φορα μπουζουκακι.Το εχω λιωσει στο παιξιμο(λεμε τωρα παιξιμο) για να ξεκολλησω,αλλα τιποτα…
Αυριο είναι Αποκριες,παιζω σε μαγαζι,οι αλλοι τρεις συνάδελφοι του σχηματος εχουν φριξει ηδη με αυτό που ακουσαν και ειδαν και δεν ξερω τι να κανω!
Ξερετε κατι,εχετε δει κατι στο internet ή οπου αλλου αντιστοιχο?
Βοηθεια! :112:

Μου έχει συμβεί πολλές φορές να μην μπορώ να παίξω όσο καλά μπορώ ή να μην παίζω καλά. Αυτό που λες το τίποτα, όχι, δεν μου έχει τύχει.
Πάντως θα σου γράψω κάποια πράγματα που με έχουν οδηγήσει σε τέτοιες φάσεις “αδιεξόδου” (πολλές φορές συμβαίνουν παραπάνω από ένα μαζί).

  1. Να έχω πρόσφατα αλλάξει κάτι στην τεχνική μου/στο παίξιμό μου. Κράτημα πένας, θέση οργάνου, τοποθέτηση δεξιού και αριστερού χεριού, κάθισμα, δωμάτιο…
  2. Να έχω αλλάξει όργανο
  3. Να παίζω ξαφνικά με μαγνήτη από εκεί που έπαιζα πάντα σκέτα
  4. Να μην ξέρω τι θέλω να παίξω (σημαντικό αυτό): πιάνω το όργανο και παίζω ατελείωτα ταξίμια, αλλά τελικά το βρίσκω ανούσιο, δεν μου αρέσουν αυτά που κάνω και δεν βγαίνει τίποτα καθαρό και τίποτα ωραίο
  5. Να προσπαθώ να παίξω πιο πολλά από όσα μπορώ και μου επιτρέπει το μυαλό μου: δεν μπορεί λόγου χάρη να θέλω να παίξω στο ύφος του Λάκη Ορφανίδη όταν οι νότες που μου επιτρέπει το μυαλό και τα χέρια μου να σκεφτώ είναι το 1/2…
  6. Προσπάθεια ταύτισης με το ύφος πολλούς και διαφορετικούς παίχτες: μου αρέσει ο Πάππος, μου αρέσει κι ο Σκούτας, μου αρέσει ο Μάρκος, μου αρέσει και ο Παούρης (λέμε τώρα…), τί είναι τελικά το μπουζούκι, πώς πρέπει να παίξω, τί νότες και στολίδια να βάλω…
  7. Συσσωρευμένη σωματική κούραση
  8. Κακή ψυχολογία
  9. Χαμηλή αυτοεκτίμηση

Εν ολίγοις σου προτείνω:
ξεκούραση του μυαλού και του σώματος. Άστο λίγο το όργανο και πήγαινε μια βόλτα.
Βρες αυτά που έχει να παίξεις αύριο σε κανονικές ανθρώπινες εκτελέσεις, βάλε να το παίξεις απάνω στον παίχτη. Π.χ. ο Ζαμπέτας βάζει τις μισές πενιές στολίδια από έναν σύγχρονο καλό δεξιοτέχνη μπουζουξή. Αν έχεις να παίξεις ένα τραγούδι του, βγάλτο από δική του εκτέλεση.
Παίξε με τον τρόπο σου και μην έχεις απαίτηση να πάρεις ρίσκο, παίξε όπως ξέρεις…
Μην πιείς αλκοόλ και χαλάρωσε

Για την ιστορία, ο Άκης Πάνου στην αυτοβιογραφία του Ζαμπέτα, όπου προλογίζει μεταξύ άλλων, αναφέρεται στην ηχογράφηση ενός τραογυδιού από το ΠΑΡΩΝ που τραγουδάει ο Μητσιάς, και λέει ότι δεν μπορούσε στο στούντιο να παίξει καθόλου -ότι εκείνη την εποχή δεν μπορούσε γενικά να παίξει- οπότε και σώθηκε από τον Ζαμπέτα που πέρναγε από την Κολούμπια για δική του ηχογράφηση κι έπαιξε το μέρος που ο Πάνου δεν μπορούσε και κέντησε και το υπόλοιπο τραγούδι…

(Ακούστε στο βίντεο πως περνάει από τον ήχο του Άκη Πάνου στον ήχο του Ζαμπέτα στο 8ο δευερόλεπτο http://www.youtube.com/watch?v=xBS8xD8GG7E&list=PL85C47F05B9291D8E)

Εισαι καλα αυτες τις μερες στην υγεια σου; αν εισαι πχ με πυρετο ή κρυωμενος ισως ειναι λογικο να εισαι λιγο “κομμενος”…

Φιλε Μπαμπη σε ευχαριστω.Αλλα πρεπει να σου πω οτι δεν εχω επιχειρησει τιποτα απο τα παραπανω.Παιζω με το ιδιο οργανο εδω και μηνες,στο ιδιο μαγαζι εδω και μηνες,με τους ιδιους μουσικους εδω και μηνες και φυσικα δεν πηγα να αλλαξω υφος.Απλα δεν ξεκινησα ποτε να παιζω.Απλα δεν γινεται εδω και 2 μερες…
ρε παιδια μηπως ειναι τιποτα νευρολογικο? ανησυχω…

Φίλε μου, πάρτο σαν πονοκέφαλο, κι ακολούθα τη συνταγή: “αν σε πονάει το κεφάλι σου πόνα το κι εσύ”.

Φιλε bourbou θα σε βοηθηση το ¨ΤΟΝΟΤΙΛ¨ να το ζητησης απο το φαρμακειο της γειτονια σου.Θα δεις πολυ γρηγορα αποτελεσμα,θα ρθεις στα καλα σου .Το ιδιο ειχα παθει παρομιο και εγω .

Φίλε bourbou, νομίζω ότι πρέπει πράγματι να πάς σε νευρολόγο. Αν, που είναι πιθανό, αυτή η κατάσταση εξαφανιστεί ξαφνικά αύριο το πρωί ακριβώς τόσο απότομα όσο ξεκίνησε, και πάλι να πάς στο νευρολόγο.

και οι ηθοποιοι παθαίνουν ‘σεντόνι’ πάνω στη σκηνή, ενώ δλδ. έχουν παίξει το ίδιο έργο δεκάδες φορές, όχι απλά ξεχνάνε κάποια λόγια, δε θυμούνται καθόλου το σενάριο. Σίγουρα είναι νευρο-ψυχολογικό και όταν με το καλό το ξεπεράσεις πες μας πώς συνέβη. Δεν ξέρω τραγούδι σχετικό με την έμπνευση και τη δημιουργία λαίκο, μου 'ρχεται όμως ένα του Δεληβορία με ‘κλεμμένη’ μελωδία του Τσιτσάνη: http://www.youtube.com/watch?v=_NEc7f6V8IE

Διαφέρει λίγο. Άλλο έγραψε ο άνθρωπος. Εδώ δεν μπορεί να παίξει, να βάλει τα δάχτυλα πάνω στο όργανο και να παίξει.
Αυτό που λες το παθαίνω με τρομαχτική συχνότητα. Ακόμα και στην διάρκεια του ίδιου του τραγουδιού απο κουπλέ σε κουπλέ… Σε διάρκεια μερών-εβδομάδας, δεν θυμάμαι ξέχασα την εισαγωγή απο ένα τραγούδι τελείως. Την έψαξα για να την παίξω… Για να μην πω τι συμβαίνει αν περάσει καιρός που έχω να παίξω.
Bourbou όλα να πάνε καλά!!!

ΑΝ τα δάχτυλα σου κουνάνε μια χαρά εκτός μπουζουκιού, (ας πουμε αν μας έγραψες τα μηνύματα εδώ και με το αριστερό χέρι) τότε μάλλον δεν είναι νευρολογικό. ΑΝ δεν είναι κάτι από αυτά που σου είπε ο babis τότε πρόσεξε κάτι από τα ακόλουθα

  1. Αν παίζεις το ίδιο πράμα που είναι δύσκολο επανελειμμένα, τότε την 7η-8η φορά κουράζονται οι μύες και δεν! Παράδειγμα: Οταν εγω μάθαινα την φλόγα του Χιώτη(και μεχρι σήμερα) μπορούσα να την παίξω 2,3,4 φορες συνεχόμενα και μετα αν πηγαινα να το ξαναπαίξω ενιωθα το χερι μου που πήγαινε να εκραγεί. Το ίδιο έπαθα και με τους δακτυλισμούς στο Σταλια σταλια (ημουν πιο μικρός

  2. Σιγουρέψου ότι το χέρι σου από τον ώμο και μέχρι την παλάμη, δεν πιέζεται σε κάποιο σημείο. Για παράδειγμα μην εχεις κάτι το οποίο να πιέζει τον ώμο προς τα κάτω(παρόμοιο με σχολική τσάντα ή ζώνη κιθάρας) . Να μην πιέζει κάτι τον καρπό σου ή το αντιβράγχιο. Αν ακόμα φοράς δαχτυλίδια, βγάλτα (αν και αυτό θα το έχεις ήδη σκεφτεί) (μπορει να πιεζονται νεύρα ή αγγεία και να μην έχει καλή νεύρωση ή αιμάτωση ο μυς ΑΡΑ και να μην λειτουργεί καλά)

  3. Σε συνέχεια του πιο πανω με νεύρωση-αιμάτωση του χεριού, εκτός από την πίεση στα διαφορα σημεία- να φροντίσεις να μην εχεις το χέρι σου συνέχεια σε ανάταση γιατί αυτό του στερεί αιμάτωση (αυτό συμβαίνει και σε ημιανάταση ορισμένες φορές)

  4. Δοκίμασε να εφαρμόσεις στο χέρι σου από τον ώμο ζεστό νερό (σε ανεκτά ορια) και να κάνεις μαλάξεις για κανένα τέταρτο (αν θες κάντο μέσα στο μπανιο ξερωγω)

Εύχομαι να σε βοήθησα!

Φίλε bourbou το θέμα είναι καθαρά ψυχολογικό. Είναι απίστευτο τί μπορεί να συμβεί σε ενάν άνθρωπο απο θέμα κακής ψυχολογίας - συναισθηματικής φόρτισης - απογοήτευσης - χαμηλής αυτοεκτίμησης. Μα θα μου πείς νιώθω μια χαρά, δεν υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο…Μέγα λάθος! Τα περισσότερα ψυχοσωματικά προβλήματα εμφανίζουν αυτό που λένε οι ψυχολόγοι “χρονοκαθυστέρηση”. Αυτό που μας συνέβει και μας πίεσε ή μας στεναχώρησε για μια περίοδο της ζωής μας πριν 2-3-4 μήνες, μπορεί να εμφανίζεται σήμερα με την οποιαδήποτε μορφή ψυχοσωματικού συμπτώματος - γιατί όχι και με τη μορφή που συμβαίνει σε σένα. Το έχω πάθει προσωπικά και δεν μου φαίνεται καθόλου περίεργο αυτό που μας λές. Πρίν μερικούς μήνες - για κάποιο συγκεκριμένο διάστημα - όχι μόνο δεν πήγαιναν τα δάχτυλα, όχι μόνο νόμιζα οτι κρατώ στα χέρια μου κάτι εντελώς ξένο, υπήρχαν στιγμές που ήθελα να το σπάσω στα δυο το όργανο…Η αιτία ήταν σαφώς αλλού…Μην αγχώνεσαι, προσπάθησε να “αποφορτιστείς” και μην το δίνεις σημασία…

είσαι πιεσμένος φίλε …και μια στιγμή που έτυχε(όπως τυχαίνει σε πολλούς ) σε κόμπλαρε.Αν δεν πονάς ηρέμησε ,κανε κατι άλλο,πιές το κάτι της σου και ξαναπιάστο με σιγουριά και βάρα ενα ταξιμι.μην ανησυχείς ρε μπουρμπού το μπουζούκι δεν το ξεχνάς ποτέ:088:

φίλε μου δυστυχώς δεν μπορώ να σε βοηθήσω ουσιαστικά, μιας δεν μου έχει τύχει ακόμα κάτι τέτοιο, ούτε και σε γνωρίζω προσωπικά για να μιλήσω για πίεση ή για κάποιο ιατρικό πρόβλημα.
πάντως η χαλάρωση και η ψυχραιμία σίγουρα βοηθάνε, όποια και να είναι η αιτία. εύχομαι να πάνε όλα καλά απόψε και να μη σου ξανασυμβεί.

Η κραυγή αγωνίας “ΒΟΉΘΕΙΑ” φίλε μας μάλλον γίνεται προς φίλους κι όχι προς ειδικούς όπου μάλλον πρέπει να στραφείς.
Σαν φίλος μέσω του forum κι από όσα έγραψαν πιο πριν λέω πως σε πολλούς αν όχι όλους έχουν συμβεί παρόμοια περιστατικά ποικίλης έκτασης. Το θέμα έχει να κάνει με σένα όχι το όργανο. Τα δάχτυλα έχουν μνήμη.
Χαλάρωση μ’ όποιο τρόπο νομίζεις ( ένα χαλαρωτικό μασάζ θα το έκανα) κι αν δεν στρώσεις σε ειδικό για ανασυγκρότηση. Εύχομαι να είναι μικρό κι εφήμερο. Καλές πενιές.

Παιδια σας ευχαριστω…διαβασα προσεκτικα ολες τις αποψεις…μαλλον εχει ψυχολογικη βαρυτητα το θεμα φανταζομαι(;)…οι περισσοτεροι περιγραφετε κατι παρομοιο ισως σε μικροτερη εκταση απο οτι το εχω παθει εγω…θα δω τι θα κανω…θα προσπαθησω να ξεκουραστω(αν και για αποψε δυσκολο το βλεπω οσο και για αυριο επισης…) και να απομακρυνθω λιγο απο το οργανο γιατι οσο το προσπαθω να παιξω και το βλεπω αδυνατο μαλλον χειροτερα το κανω…

Τουλάχιστον έβγαλες άκρη τι θα κάνεις προσωρινά με την δουλειά?

πηγαινε σε ενα γιατρο, μην το αφηνεις, ισα ισα που επειδη ειναι θεμα μιας πολυ εξειδικευμενης δραστηριοτητας που απαιτει δεξιοτεχνια, αν ειναι κατι νευρολογικο ισως να μπορεις να το αντιλήφθεις πιο νωρις απότι θα μπορουσες σε άλλη περιπτωση. Δηλαδη: πχ αν εχεις διαταραχη ισορροπίας πιο γρηγορα θα το καταλάβεις αν εισαι ακροβάτης παρά αν παίζεις τάβλι. Και πάλι μπορεί να μην ειναι τίποτα! Και το εύχομαι!

Δοκίμασε πρώτα αυτά που λέει ο Babis και μετά ό,τι δηποτε άλλο

Και εγώ νομίζω ότι καλύτερα να πας σε κάποιον εξειδικευμένο γιατρό… Αλλά δεν χρειάζεται να επιβαρυνθείς με παραπάνω ανούσιο άγχος… Χαλάρωσε άκου λίγη μουσική και άσε για λίγο το όργανο στην άκρη μεχρι να δεις τι παίζει…

Φίλε bourbou,είμαι καινούργιος στο Forum και θα ήθελα να μάθω τι απέγινε με το πρόβλημά σου.