Τον Δεκέμβριο 1932 εγκαινιάζεται το Άσυλον Τοξικομανών της Φιλανθρωπικής Εταιρίας στην Αγία Βαρβάρα στο Δαφνί. Δυο χρόνια αργότερα ο πρόεδρος της Φιλανθρωπικής (Π. Φωτόπουλος) περνάει μια νύχτα στο Άσυλο (ΒΡΑΔΥΝΗ 16/6/1944) όπου και καταγράφει κάποια τραγούδια (αδέσποτα και δεσποζόμενα) που λένε οι τρόφιμοι:
Πάμε, παιδιά, στη μάνα μας, στις δόλιες αδερφές μας
τις πίκρες να μας γιάνουνε, που πίνουν οι καρδιές μας
Σκρολάροντας προς τα πάνω του νήματος είδα ότι δεν είχα απαντήσει σε αυτές τις οιονεί «ενστάσεις» για το νήμα, που ξεκίνησε η Ελένη και ακολούθησαν τα άλλα δύο μέλη.
Έχοντας (5 χρόνια τώρα) αφιερώσει όλες μου τις δυνάμεις στην εξόρυξη του εν λόγω αθησαύριστου υλικού, αφενός, και όντας τεχνικά αδαής στα τέτοια, αφετέρου, αδυνατώ να ικανοποιήσω τα εν λόγω αιτήματα.
Τα διαβιβάζω, λοιπόν, στο τεχνικό επιτελείο του φόρουμ: αποτελεί μια πρόκληση πρώτης τάξεως για τους μαγκιόρους τεχνικούς μας, ώστε να διευκολυνθεί η ανάγνωση
Αν υποθέσουμε ότι κάπου στις «κρυφές» δυνατότητες της πλατφόρμας, που δεν έχουν ενεργοποιηθεί αλλά μπορούν να ενεργοποιηθούν, υπάρχει kαι η δυνατότητα να βάζει kανείς ετικέτες σε μηνύματα (προς το παρόν έχουμε μόνο ετικέτες για ολόκληρα νήματα), το πράγμα φαίνεται αρκετά απλό.
Αν όχι, έχω σκεφτεί έναν άλλο τρόπο: ένα ευρετήριο, όπως αυτό που έχω κάνει στους Τυποποιημένους μανέδες στην αρχή του νήματος. Πιάνει κάποιος και διαβάζει καμιά τριανταριά πρώτα μηνύματα, κρατώντας σημειώσεις για τη θεματική όπου κινείται το καθένα: μπουζούκια, ταμπουράδες, καφέ αμάν, κατά του αμανέ, υπέρ του αμανέ, χασισοποτεία, επώνυμοι μουσικοί κλπ. Αφού λοιπόν βρει ποιες οιονεί «ετικέτες» υπάρχουν, και τις βάλει σε μια λογική σειρά, τις γράφει με edit στο πρώτο μήνυμα, και σε καθεμία προσθέτει τους αριθμούς μηνυμάτων υπό μορφήν λινκ, π.χ.:
Αν από τα 30 και μετά εμφανιστούν και καινούργιες «ετικέτες», πολύ απλά τις προσθέτει στο κατάλληλο σημείο ανάμεσα στις υπόλοιπες. Kι όταν φτάσουμε στο τελευταίο μήνυμα, αρχίζουμε πλέον να προσθέτουμε και τα καινούργια μηνύματα.
Θέλει πολύ χρόνο. Δεν ξέρω ποιος έχει να τον διαθέσει. Εγώ όχι. Είναι όμως μια απλή, αποτελεσματική μέθοδος. Μπορεί να εφαρμοστεί και από πολλούς μαζί, που θα μπαίνουν όποτε έχουν καιρό ή διάθεση για να προχωρήσουν καμιά 20ριά μηνύματα, μέχρι που σταδιακά να φτάσουμε να είμαστε up to date.
Εντάξει, ξαναϋποδιπλασιάστηκα κι ήρθα στα λεφτά μου.
Άλλη λύση είναι να σπάσει το νήμα σε πολλά (πολλά όμως, δεκάδες) μικρότερα. Νομίζω ότι θέλει περισσότερη δουλειά (μπορεί και να πέφτω έξω όμως), και επίσης ότι στο διάστημα που οι αλλαγές θα είναι εν εξελίξει το αρχικό νήμα θα είναι λίγο προβληματικό, ενώ το άλλο με τον ευρετηριασμό μάς αφήνει να συνεχίζουμε κανονικά τη ζωή μας με το υπάρχον νήμα όπως τώρα.
Πρώιμη και μάλλον άγνωστη διάλεξη του Διονύση για το ρεμπέτικο! (ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 19/1/1963)
ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ.
Του κ. Δ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ, σήμερον την 7ην μ.μ. εις την αίθουσαν της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών, Φρ. Ρούσβελτ 46, με θέμα: «Ρεμπέτικο, η τελευταία ελληνική φωνή». Την διάλεξιν οργανώνει η «Φοιτητική Πνευματική Κίνησις»
Ο Σαββόπουλος, που τότε ζούσε στη Σαλονίκη, κατέβαινε τα καλοκαίρια στις Σπέτσες, όπου τραγουδούσε με την κιθάρα του σε δημοφιλή μπουάτ. Συνήθως καθόταν σε ένα μεγάλο άνοιγμα του φαρδυού τοίχου. Από εκεί έγινε γνωστός και πήρε τελικά την απόφαση να κατέβει στην Αθήνα. Τα περισσότερα κομμάτια που έλεγε ήταν του διεθνούς ρεπερτορίου της εποχής (Ντύλαν κ. ά.) αλλά και Ερωτόκριτος και άλλα «πρωτοποριακά» για την εποχή ντόπια, φυσικά και ρεμπέτικο.
Αν θυμάμαι σωστά από τα απομνημονεύματά του, τα οποία διάβαζα πριν από λίγο καιρό (και αν θυμόταν κι ο ίδιος σωστά όταν τα έγραφε, πράγμα που φαίνεται ότι γενικώς ελέγχεται…), αυτό στις Σπέτσες πρέπει να ήταν μία χρονιά.
