Παιδιά καλησπέρα! Απολογούμε για την αναμονή! Πράγματι, το όργανο “αναπνέει” καλύτερα κατα τη γνώμη μου. Πριν πάω φαντάρος, όπως είπα πιο πάνω, έτριψα με γυαλόχαρτο (πολύ ψιλό, για να μην χάσουμε πολύ πάχος απο το καπάκι) και έφυγε το χαρτί. Το καπάκι χωρίς το χαρτί, στα δικά μου μάτια έμοιαζε με κανονικό καπάκι 2 κομματιών, και όχι με OSB ή πλακάζ (έτσι λέμε το ξύλο που βάζουν στις γυψοσανίδες και πρόχειρες κατασκευές στην Κύπρο, δεν ξέρω πως το λέτε στην πατρίδα!) και χωρίς να έχω εμπειρία στη ξυλεία (αν και θα το ήθελα πολύ, και αυτό προσπαθώ) φαινόταν μια χαρά και κατι πολύ τυπικό, σίγουρα δεν ήταν κάτι σπουδαίο.
Το όργανο μετά καθαρίστηκε, με συμπιεσμένο αέρα και το πιστολάκι των μαλλιών για να φύγουν οι σκόνες, καθώς και με ενα ελάχιστα βρεγμένο πετσί για να έχουμε ήσηχο το κεφάλι μας.
Μετά απο το καθάρισμα, πέρασα ενα χέρι αραιωμένο βερνίκι που φαίρνει λίγο σε παντούκ.
Τώρα για τη φιγούρα, πήγα στον γειτονικό μάστορα, τον υπέροχο κ. Λεωνίδα Σπανό εδώ στο Δάλι, και μετά απο πολύ μεράκι μιλώντας για τα όργανα (σας συστήνω ανεπιφύλακτα να πάτε να τον δείτε αν έχετε την δυνατότητα, είναι φανταστικός και σαν άνθρωπος αλλά και σαν οργανοποιός) μου έδωσε μερικές συμβουλές για την φιγούρα.
Καταλήξαμε λοιπόν στην μέθοδο του “Transfer” (έτσι θα το πούμε πρόχειρα):
Πρώτα βρήσκουμε στο διαδύκτυο ένα σχέδιο που μας αρέσει, προτιμούμε να είναι μονόχρωμο (Monochrome / B&W).
Αφαιρούμε το background (αν υπάρχει) και το επεξεργαζόμαστε στο πρόγραμμα σχεδίασης της επιλογής μας (Εγώ προτιμώ το Illustrator, αλλά θα σας προτίνω να το δείτε απο…πειρατική οπτική γωνιά αν ενδιαφέρεστε…)
Μετα απο την επεξεργασία και όταν είμαστε χαρούμενοι με το σχέδιο, μπορούμε να προσθέσουμε το μαύρο περίγραμμα που θα είναι στην ουσία η πενεριά μας. Όταν έχουμε το σχέδιο έτοιμο, μπορούμε να το εκτυπώσουμε (σε ρυθμίσεις υψηλής ποιότητας πάντα) και να μετρήσουμε και να ξανα δοκιμάσουμε το μέγεθος και να ξανα τυπώσουμε αν δεν το πετύχαμε.
Μετά, κόβουμε την φιγούρα / πεναρία μας, και μπουρούμε να την τοποθετήσουμε στο καπάκι. Τώρα, παίρνουμε την κοινή άσπρη κόλλα κατασκευής, που δίνουμε στα παιδιά στο δημοτικό και νήπιο κλπ κλπ, γνωστή στην Κύπρο είναι η Foska. Αυτή η κόλλα έχει μια πολύ βοηθητική ιδιότητα. Όταν τοποθετήσουμε αυτή τη κόλλα πάνω απο το χαρτί με ένα πινέλο και την απλόσουμε, οποιοδήποτε σημείο του χαρτιού που δεν πήρε μελάνι, στεγνώνει διαφανές. Αυτό μας επιτρέπει να έχουμε πολύ έντεχνες φιγούρες, χωρίς να έχουμε τα εργαλία ή τις γνώσεις κατασκευής τους.
Tότε πάμε στο στάδιο του φινισιρματος.Το καπάκι δεν πήρε κάποιο βερνίκι, εκτός απο αυτό του παντούκ, το οποιό έχει ίδη προστατευτικές ιδιότητες. Το καπάκι ήρθε στο τελικό στάδιο όταν έγινε τρίψιμο με γυαλόχαρτο νερού 2000 (ΧΩΡΙΣ νερό, αυτό και αν είναι σημαντικό!!!) και φτάσαμε στο επιθημιτό finish. Μετά μπήκαν οι χορδές ο καβαλάρης η χορδιέρα κλπ και έτοιμο.
Η μέθοδος αυτή δεν είναι γνωστή, είναι μια εύκολη “λύση”, που για εμένα βοηθά στο να μην επηρεάσουμε το ξύλο του καπακιού. Επίσης, αντιλαμβάνομαι πως θα μου πείτε “Μα πήγες πίσω στο αρχικό στάδιο, με το χαρτί” Η κόλλα διαλύει το χαρτί, και αφήνει μόνο τη φιγούρα πάνω στο ξύλο σε πολύ λεπτό στρόμα. Θυμηθείτε λίγο αυτά τα κακόγουστα τατουάζ που παίρναμε μικροί απο τα πανυγύρια, αυτό ακριβώς γίνεται εδώ.
Όπως και να έχει, το όργανο αναπνέει, και ο ήχος είναι μακράν καλύτερος. Απολογούμε ξανά για την καθυστέρηση. Ελπίζω να απάντησα τα ερωτήματα, θα παραθέσω και φωτογραφίες απο το όργανο.
Α! Σας είπα πως το κάναμε και τρίχορδο;
