Τώρα τελευταία έχω κολλήσει πολύ με τζαζ και σκεφτόμουν να αγοράσω μια τίμια hollow body κιθάρα. Εχω και ρεμπετοκιθαρο το οποίο το λειτουργώ με διπλή κάψα που έχω φάει παράπονα για τον ήχο και έχω και ακουστική κιθάρα την οποία βαριέμαι, ωστόσο σκέφτηκα πως θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω και την hollow body για πρόγραμμα τύπου χορευτικό ρεμπέτικο παλιό λαϊκό. Δεν έχω δουλέψει ποτέ με τέτοιες κιθάρες, στη μπάντα είμαστε 2 μπουζούκια Κρουστος και ακορντεόν μαζί με εμένα κιθάρα, θα ταίριαζε για νυχτερινό μαγαζί πιστεύετε; Έχει δουλέψει κανένας με τέτοιου είδους κιθάρα σε αυτό το ρεπερτόριο;
Σε φωτογραφίες του Χιώτη και γενικότερα της εποχής που μόλις μπήκε ο ηλεκτρισμός στα πάλκα δεν φαίνονται τέτοιες κιθάρες; Επίσης οι δημοτικοί κιθαρίστες της στεριανής μουσικής νομίζω ότι έπαιζαν τέτοιες κιθάρες, ιδιαίτερα την εποχή που μπήκε ο ηλεκτρισμός αλλά πριν να εμφανιστεί η ovation και γενικότερα οι ηλεκτροακουστικές.
Αυτο παρατηρω κι εγω, πλεον ομως δεν βλεπω κανεναν να χρησιμοποιει για αυτο προβληματιζομαι.
Ιστορικά η ηλεκτρική ενίσχυση των οργάνων ήταν σημαντική εξέλιξη στα παραδοσιακά είδη μουσικής, και μεγάλη βοήθεια στους παίχτες που δεν έσπαγαν τα χέρια τους για να ακουστούν.
Κάποια είδη προσαρμόστηκαν με ωραίο τρόπο και αισθητική (πχ ηλεκτρικά μπλουζ) κάποια όχι (μπουζούκι με φεντερ τουίν και δημοτικά με φανκυ γκρουβες).
Πλέον λόγω ηχοληπτικων δυνατοτήτων δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη για εξηλεκτρισμό, αντίθετα ψάχνουμε τον φυσικό και αυθεντικό ήχο των ρεμπέτικων ή δημοτικών. Οπότε είναι στο χέρι σου αν θες να δώσεις έναν δικό σου ήχο. Εξάλλου ένα σκάφος είναι πάντα μια ωραία κιθάρα!
Χωρίς να είμαι ειδικός, δε θα εμπιστευόμουν το τι γινόταν μόλις πρωτοεμφανίστηκε μια νέα τεχνολογία που οι χρήστες της ακόμη την εξερευνούσαν.
Οι πρώτες ηλεκτρικές κιθάρες εμφανίστηκαν δεκ '30, το μπουζούκι μπήκε στην πρίζα γύρω στο '60 και κάπου εκεί έχουμε φωτό με ηλεκτρικές κιθάρες στα πάλκα και υποθέτω λίγο αργότερα στα πανηγύρια. Δεν έχω πρόχειρα στοιχεία τώρα, αλλά ήδη υπήρχε μια καθυστέρηση 2-3 δεκαετιών.
Ενώ αντίθετα τα μικρόφωνα στις ηχογραφήσεις (1926 αν δεν κάνω λάθος) αμέσως υιοθετήθηκαν από τις φωνογραφικές εταιρείες. Στα πάλκα νομίζω τέλη '40 άρχισαν να χρησιμοποιούνται στο κέντρο της σκηνής, για την τραγουδίστρια.
Εδώ φαίνεται ο Χιώτης με διάφορα όργανα, ανάμεσα στα οποία και μια ηλεκτροακουστική κιθάρα, η “Μαρία”, με τρύπες σχήματος f.
Να κάνω μια ερώτηση: Ιστορικά δεν έχει ενδιαφέρον να βρούμε τον λαϊκό ηλεκτρικό ήχο κάποιας εποχής, ακόμα και αν ακούγεται σκληρός με τα σημερινά γούστα; Αν ετσι έπαιζε πχ ο Χιώτης στο πατάρι, αυτό είναι αντικείμενο αξιο μελέτης;
1 «Μου αρέσει»
Αν έτσι έπαιζε ο Χιώτης μόλις ανακάλυψε τον ηλεκτρισμό (αλλά όχι ακόμη όλα του τα κόλπα, και τα έψαχνε) τότε δεν ξέρω…
Σίγουρα είναι ενδιαφέρον από μουσικής και κοινωνιολογικής άποψης, πιθανότατα να υπάρχει ήδη κάπου μια μελέτη, μια πτυχιακή, ένα άρθρο έστω.
Και σίγουρα έχει μελετηθεί αρκετά σε άλλες μουσικές όπου επήλθε αυτός ο εξηλεκτρισμός, πάνω κάτω την ίδια περίοδο.
Πάντως η αρχική ερώτηση ήταν:
Η αρχική απάντηση στην αρχική ερώτηση, είναι ότι το ζητούμενο πλέον είναι ο φυσικός ήχος. Αν μπορεί να την βγάλει με κάποια κατάλληλη διάταξη, έχει καλώς. Στα μαγαζιά σήμερα δεν εκτιμάται ο ηλεκτρικός ήχος, άσχετα αν πολλά μπουζούκια και κιθάρες καρφώνουν απευθείας στην κονσόλα και ακούγονται χάλια.
Σε ένα επόμενο στάδιο, μπορεί κάποια σχήματα να επιλέγουν έναν πιο ηλεκτρισμένο ήχο εν είδη διασκευής - το αποτέλεσμα επαφίεται στην αισθητική της κομπανίας. Όμως αυτό δεν είναι περιβάλλον ταβέρνας, είναι μουσική σκηνή.
Σίγουρα έχει ενδιαφέρον, και παίζουν και διάφοροι παράγοντες ρόλο, γεωγραφία, πολιτική κλπ. Π.χ. η φαρφίσα σαν ιταλικό όργανο πλήρως ηλεκτρονικό πρέπει να ήταν πιο ευκολη στη μεταφορά και φτηνή εισαγωγή στην Ελλάδα παρά το χάμμοντ που ήταν αμερικάνικο άρα ακριβό και ηλεκτρομηχανικό, άρα τεράστιο, βαρύ και δύσκολο στη μεταφορά. Γι αυτό και το χάμμοντ το υιοθετούν μόνο οι ροκάδες/μπλουζίστες και αρκετά αργά π.χ. Πελόμα Μποκιού, ενώ η φαρφίσα είναι η λύση σε δύο προβλήματα του ακκορντεόν, το βάρος του οργάνου που επιβαρύνει τον παίχτη, και η ενίσχυση.
Νομίζω και στις ηλεκτρικές κιθάρες και ενισχυτές θα ήταν πιο φτηνές οι ιταλικές, ο Χιώτης βέβαια είχε λεφτα σαν επιτυχημένος σολίστας, και θα έφερε όργανα που αγόρασε στην Αμερική.
1 «Μου αρέσει»
Και άλλη φωτογραφία του Χιώτη να παίζει Μανώλης Χιώτης: η Ευφυΐα! Ταχύτητα-Μελωδικότητα! και ο θαυμαστής.. Jimi Hendrix | Μπουζούκι Και Μπουζουξήδες.
Θυμάμαι πριν είκοσι χρόνια σε κάποιο κουτούκι του κέντρου με χάλια κρασί και ληγμένες κονσέρβες, είχε σκάσει σε αγγελία για δουλειά ένας κάγκουρας δυτικών προαστίων με λευκή στρατοκάστερ, κλασικό μπλε φωτάκι από πίσω, και ενισχυτάκι κάτω απο την καρέκλα. Δεν την πήρε τη δουλειά τελικά.
αν με Hollow body υπονοείτε τις “ημιακουστικές” με f άνοιγμα (jazz guitar), υπάρχουν αρκετές ηχογραφήσεις Αμερικής με τους Πόγγη, Ευγενικό, και άλλους. και ο Πέτσας εδώ στην Ελλαδα εχει μερικές ηχογραφήσεις.
δεν έχω κατι πρόχειρο αυτη τη στιγμή.
θα το εχω υπ’οψιν μου, να σημειώνω.
Αντε να μαζεύουμε και αυτές τις ηχογραφήσεις…
Ναι αυτες εννοω, που εχουν και πιο ζεστο ηχο απο μια σκετη ηλεκτρικη αλλα δεν ειναι και ρεμπετοκιθαρο προς θεου. Βασικα δεν μου αρεσει να χρησιμοποιησω μια απλη ακουστικη κιθαρα και με το ρεμπετοκιθαρο μου που οπως ειπα το λειτουργω με καψα μου κανουν θεμα για τον ηχο… Για αυτο και ειπα να χρησιμοποιω τετοια κιθαρα μιας και δε μιλαμε για κουτουκι αλλα νυχτερινο μαγαζι με ηχο.
πρεπει να ξεκαθαρίσουμε κατι εδω.
οπου έχουμε μαγνήτη η κάψα, ο ηχος προσδιορίζεται απο το μεσον μετατροπής.
πχ 1.μαγνήτης (ηλεκρικός ηχος απο την διαμόρφωση που προκαλούν οι παλλόμενες χορδες στο μαγνητικό πεδίο του ΜΑΓΝΗΤΗ)
2. κάψα ( transducer μετατροπέας των δονήσεων του οργάνου σε ηλεκτικο σήμα ).
ο πραγματικός ηχος ενος οργανου ειναι οτι ακουμε ,η ακουει ενα μικρόφωνο .
αυτο που λες εδω ,
[ και με το ρεμπετοκιθαρο μου που οπως ειπα το λειτουργω με καψα μου κανουν θεμα για τον ηχο…],
χρειαζεται ακριβέστερο προσδιορισμό. δηλαδή? ποιο ακριβως ειναι το πρόβλημα?