🎵 Τι τραγούδι ακούμε... τώρα!


(koukidou) #25

(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) #26

Με αφορμή το νήμα όπου η @Thalia_Paleokastriti ρώτησε για το πώς παίζεται το Κουκλάκι, βάζω την εκτέλεση με τον Κώστα Καρύπη… Πραγματικά εξαιρετικό κομμάτι, με πολλές εναλλαγές που το κάνουν πολύ ενδιαφέρον μελωδικά. Ακούστε το! :slight_smile:


(Παντελής Παχίδης) #27

(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) #28

Ένα ακόμα όμορφο τραγούδι του Τούντα! Πάλι, παρατηρούμε τις ενδιαφέρουσες εναλλαγές που χαρακτηρίζουν πολλά από τα τραγούδια του. (όχι όμως στον βαθμό που το βλέπουμε στο Κουκλάκι).

Κρασοπίνω


Καλή εβδομάδα σε όλη την ρεμπέτικη παρέα με πολύ μουσική :slight_smile:


Κρασοπίνω - Τούντας: Σατιρικό ή ύμνος στο κρασί;
(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) διαχώρισε αυτό το νήμα #29

6 αναρτήσεις διαχωρίσθηκαν σε ένα νέο νήμα: Κρασοπίνω - Τούντας: Σατιρικό ή ύμνος στο κρασί;


(Χαράλαμπος) #32

Αυτό το ρεμπέτικο τραγούδι ακούω τώρα και τα τελευταία 20 χρόνια σχεδόν κάθε μέρα.
Και ποτέ δεν το βαριέμαι.

(ξέρω, η άχρηστη πληροφορία της ημέρας…)


(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) διαχώρισε αυτό το νήμα #36

2 αναρτήσεις διαχωρίσθηκαν σε ένα νέο νήμα: Εκπομπή για τον Μάρκο Βαμβακάρη - Νέαρχος Γεωργιάδης (ΡΙΚ)


(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) διαχώρισε αυτό το νήμα #37

2 αναρτήσεις συγχωνεύθηκαν σε ένα υπάρχον νήμα: Εκπομπή για τον Μάρκο Βαμβακάρη - Νέαρχος Γεωργιάδης (ΡΙΚ)


(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) #38

Σήμερα βραδάκι, θα βάλω το μοναδικό (που γνωρίζω τουλάχιστον) ορχηστρικό με όνομα…

Μη με πεισματώνεις

Σύνθεση: Μάρκος Βαμβακάρης


Κάπου άκουσα ότι έχει όνομα διότι προοριζόταν να γίνει τραγούδι (κανονικά με στίχους) αλλά τελικά ο Μάρκος δεν το δημοσίευσε ποτέ. Ξέρουμε κάτι γι’ αυτό; Ισχύει;


(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) διαχώρισε αυτό το νήμα #39

4 αναρτήσεις διαχωρίσθηκαν σε ένα νέο νήμα: Για σε μεθώ κάθε βραδιά - Σχολιασμός στίχων


Για σε μεθώ κάθε βραδιά - Σχολιασμός στίχων
(Κώστας Παναγιωτακόπουλος) #40

Κομματάρα του μεγάλου μας Μητσάκη…


(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) #41

Τραγούδι του 1940 που όπως γράφει είναι σύνθεση κάποιου Ι. Διαμαντόπουλου σε στίχους Γιώργου Πετροπουλέα.
Τραγουδούν ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Απόστολος Χατζηχρήστος, ενώ μπουζούκι παίζει ο Σπύρος Περιστέρης.

Μαρόκο

Καλή ακρόαση :slight_smile:


(Γιώργος Παναγιωτακόπουλος) #42

Το τραγούδι που ακούω πολύ συχνά τώρα τελευταία είναι “Ο Πινόκλης” - 1928. Στίχοι - μουσική Δημοσθένης Ζάττας και ερμηνεία Γιαννάκης Ιωαννίδης.

Κει στον Πειραιά γεννήθηκα και τ’ όνομά μου ειν’ Τσόκλης
μα δω ξαναβαφτίστηκα και γίνηκα Πινόκλης

Κει στον Πειραιά καθόμουνα κει μες στο Πασαλιμάνι
μα στο Νιού Γιόρκι κάθομαι στο Μάντισον σε χάνι

Και ξέρτε ρε αρκαντάσηδες πώς μπερδεύτηκεν ο κόμπος
γιατί την ανακάλυψε αυτή τη γη ο Κολόμπος

Από το γλωσσάρι μας:
Πινόκλης (ο)
Ελληνοαμερικανική λέξη, παρατσούκλι για κάποιον που παίζει πολύ “Pinocle” (χαρτιά)

Η τελευταία στροφή έχει και ένα είδος προφητείας (γράφτηκε το 1928) ή τέλος πάντων κάποιο είδος άι-σιχτίρ ή εγώ την ερμηνεύω με αυτό τον τρόπο;


(Κώστας Παναγιωτακόπουλος) #43

τι κομματάρα ρε παιδιά…

(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) #44

Πραγματικά εξαιρετικό κομμάτι… Έχει έναν ρυθμό τρομερό!


(Νίκος Σαρηγιάννης) #45

και στιχάρες: “και στην καρδούλα σου καϋμό ποτέ σου να μη βάζεις”!


#46

Ένα τραγούδι που πρωτοάκουσα πριν 10 χρόνια περίπου σε κάποια εκπομπή του Άρη Νικολαϊδη στον 902. Είναι του 1958 και ανήκει ακριβώς στην κατηγορία αυτών που λέμε ότι είναι πια εκτός ρεμπέτικου. Αλλά δεν ξέρω πώς, το τραγούδι αυτό μου αρέσει πάρα πολύ “και βάζω την πλάκα συχνά”. Πολύ χαμηλά το πιάνει ο Γαβαλάς. Δύσκολο και να το μουρμουρίσω ακόμη.


Νομίζω ότι από εκείνη τη χρονιά (1958) ο Χιώτης -εκτός από το τετράχορδο- βάζει και τα ηλεκτρικά εφφέ στο παίξιμο και τις ηχογραφήσεις. Ο ήχος αυτός χρησιμοποιήθηκε δυο χρόνια αργότερα στον Επιτάφιο. Σε ορισμένα σημεία του, το τραγούδι αυτό σου φέρνει στο μυαλό Θεοδωράκη.

#47

Στην συγκέντρωση της 16/12 παίχτηκαν, εκτός των άλλων, και διάφορα του Μητσάκη όπως η Βαλεντίνα. Όταν ανέφερα ένα, του ιδίου διασκεδαστικού πνεύματος, οι αγαπητοί φίλοι όπως ο @admin, δήλωσαν άγνοια. Το βάζω εδώ.


(Στην μνήμη της θείας μου της Ιωάννας από την οποία το έμαθα σχεδόν σαράντα χρόνια πριν, σε οικογενειακά αποκριάτικα πάρτυ -χωρίς όργανα-στον Αρτεμώνα)

(Χρήστος Παναγιωτακόπουλος) #48

Πράγματι το πνεύμα είναι ίδιο… “Επιθεωρησιακού” χαρακτήρα! Και αυτό του Μητσάκη…


#49

Και συνεχίζω. Ένα τραγούδι από τα τέλη της δεκαετίας του 50 που άρεσε τον παππού μου (περίπου πενήντα χρονών όταν βγήκε ο δίσκος). Του το παιζαν και στα βιολιά.
Λέγεται ότι ο παππούς μου με την παρέα του, μπήκαν σε μια εκκλησιά στον Αρτεμώνα και το τραγούδησαν εκείνα τα χρόνια.


Λέω ότι τα στιχάκια που τον ταρακούνησαν ήταν αυτά:
Εγώ είμαι εργατόπαιδο μα έχω ψυχή μεγάλη,
είμαι παιδάκι του λαού της Παναγιάς και του Θεού και με ζεστή αγκάλη.