Αιωνία η μνήμη
1 «Μου αρέσει»
Αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα νεοποντιακά τραγούδια στις ποντιακές κοινότητες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ο Τούρκος κεμεντζής Ekin Uzunlar το ηχογράφησε στα τουρκικά με τον τίτλε “Duy Sesimi”:
Ο Εkin έχει και στενές σχέσεις με Έλληνες λυράρηδες και τραγουδιστές, κάτι που φαίνεται σ’ αυτό το μουχαμπέτι με Έλληνες επισκέφτες στον Πόντο!
1 «Μου αρέσει»
Η διάθεση της ημέρας:
2 «Μου αρέσει»
Πολύ ωραία ερμηνεία. Είναι καλός ο Μυστακίδης σ’ αυτό το δύσκολο είδος:
Δεν είναι εύκολο να λες, σήμερα, «θα ‘ρθώ με το κουμπούρι μου και θα σε ξεφτιλίσω» χωρίς να ακούγεσαι ούτε ψεύτικος, ούτε βίαιος, ούτε αυτοϋπονομευτικός (ότι το γελοιοποιείς σκοπίμως) αλλά απλά, σεμνά, μόρτικα, με αξιοπρέπεια, και με σεβασμό στο τραγούδι.
1 «Μου αρέσει»
Ναι. Το τραγούδι είναι από μια περιοδεία που έκανε μέσα στο 2025, αλλά δυστυχώς δεν έκανε εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη.Τώρα που λίγο μεγάλωσαν τα παιδιά, λέω να αρχίσω έστω αραιά και που να βγαίνουμε και εμείς που έχουμε ξεχάσει πως είναι οι δρόμοι μετά τη δύση του ηλίου, χαχα.
Μεγάλο το δίκιο σου αδερφέ μου Βάγγο!
(Τα δίκια σου εντάξει, μεγάλα είναι. Τα παιδιά πόσο μεγάλα είναι; 
Και πάντως υπάρχουν και οι μπέιμπι σίτερ, οι καλοί αυτοί άνθρωποι: κλέφτρες θα γίνουν;)
1 «Μου αρέσει»
Δεν είναι και πολύ μεγάλα. Η κόρη είναι 10, αλλά μόνη της ζητάει να πηγαίνει αρκετές Παρασκευές σε κάποια γιαγιά να κοιμάται, γιατί τις κάνουν τα χατήρια. Η μάνα μου το άλλο πρωί θα την κατεβάσει στο κέντρο θα την κεράσει, κρέπες, βάφλες κλπ θα πάει να την ψωνίσει ρούχα, η πεθερά μου την αφήνει να κοιμάται ότι ώρα θέλει και κερνάει πίτσες. Ο μικρός είναι 3, αλλά ζηλεύει την αδελφή και ζητάει να πάει και αυτή σε κάποια γιαγιά. Πάντως την κόρη θα την έπαιρνα και μαζί μου αν δεν ήταν η κάπνα . Το πρώτο ττραγούδι που της έμαθα να τραγουδάει ήταν το Πέντε χρόνια διακσμένος. Από Θανάση Παπακωνσταντίνου τον Πινόκλη και τον Πεχλιβάνη και γενικά έχει ακούσματα από ρεμπέτικα και έντεχνα, οπότε θα ερχόταν να πάμε σε συναυλία. Παρόλο που τώρα με τις φίλες της ακούνε Κ-pop Στο δε αυτοκίνητο ακούω ράδιο μινόρε και τις αρέσουν κάποια τραγούδια. Είναι και στη χωροδία του σχολείου που η συνάδελφος κάθε χρόνο βάζει και έναν Μάρκο μέσα. Γενικά το παλεύω να έχει τέτοια ερεθίσματα και ακούσματα και ας ξέρω ότι σε αυτή την ηλικία θα ακούει ότι ακούνε οι φίλες της, αλλά ο σπόρος πέφτει και εμγαλώνοντας ίσως φυτρώσει. Λίγο μας τα χάλασε ένα ωδείο που απευθυνθήκαμε, αλλά όλα καλά:
Αυτό που μου αρέσει τον μπουζουξή σε αυτή την ηχογράφηση, είναι ότι κουνιέται όλο το κορμί του στον ρυθμό που παίζει. Φαίνεται ότι γουστάρει και ο ίδιος, νιώθει τον ρυθμό και τον απολαμβάνει. Και ναι κατεβάζω τα κρασάκια μου σήμερα και ακούω τις πενιές μου στο απόλυτο σκοτάδι και ησυχία στο σπίτι:
ευχαριστούμε Άνθιμε! ο Χιώτης παντα κάνει καλο στα αυτια μας..
1 «Μου αρέσει»
και άλλο δώρο του Άνθιμου.
1 «Μου αρέσει»
1 «Μου αρέσει»
Απίστευτος βιρτουόζος τραγουδιστής:
Ακούω τώρα τον δίσκο, που τον είχα πολλά χρόνια να κάθεται και είχα σχεδόν ξεχάσει τι έχει. Είναι πολύ καλός όλος μαζί! https://www.discogs.com/release/11955132-Various-**Στα-μορφα-Τα-Καπηλειά-Δημώδη-Άσματα-Αρετσούς**-In-The-Lo
2 «Μου αρέσει»
LP. “Τα Ρεμπέτικα της Καραντίνας”.
δεν το ειχα ακούσει αλλη φορά.
μπράβο Κώστα!
Το «
Ρεμπέτικα στην Καραντίνα» είναι ένας διπλός ψηφιακός δίσκος του Κώστα Καλαφάτη, που κυκλοφόρησε το 2023 από την Zefxis music. Περιλαμβάνει 27 κλασικά ρεμπέτικα τραγούδια, ερμηνευμένα με το προσωπικό του στυλ, ηχογραφημένα κατά τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων, και είναι διαθέσιμο σε πλατφόρμες όπως το Spotify.
Βασικά Χαρακτηριστικά:
-
Καλλιτέχνης: Κώστας Καλαφάτης.
-
Κυκλοφορία: 2023 (Zefxis Music).
-
Περιεχόμενο: 27 τραγούδια (διπλό άλμπουμ).
-
Θεματολογία: Ρεμπέτικα τραγούδια που ηχογραφήθηκαν την περίοδο της καραντίνας.
Ο δίσκος αποτελεί μια καταγραφή της μουσικής δημιουργίας μέσα σε συνθήκες απομόνωσης, προσφέροντας μια επανεκτέλεση γνωστών λαϊκών επιτυχιών
1 «Μου αρέσει»
4 «Μου αρέσει»
Η εισαγωγή μου φαίνεται μαντολινίστικη, ή τετραχορδο-μπουζουξίστικη (Ζαμπέτας κλπ), έπαιζαν κι άλλοι κρητικοί έτσι; Μετά το ρυθμικό παίξιμο με τις καμπάνες είναι πιο χαρακτηριστικά κρητικό.
Ενδιαφέρουσα παρατήρηση!
Έτσι όπως παίζει στο κυρίως συρτό, έτσι ήταν και είναι το κλασικό κισαμίτικο παίξιμο. Μόνο που παραδοσιακά αυτό το παίξιμο συνόδευε το βιολί. Ο Κουτσουρέλης θεωρείται ο πρώτος που ανέβασε το λαούτο στο επίπεδο ενός σόλο οργάνου.
Υποθέτω πως αυτό σημαίνει ότι ήταν απλά καλύτερος από άλλους, κι ότι είχε την ιδέα να βγει μπροστά χωρίς βιολί και τα φόντα να υποστηρίξει την ιδέα του. Όχι όμως ότι εισήγαγε άλλο παίξιμο.
Αυτά που βάζει στην εισαγωγή είναι διαφορετικά. Αυτά μάλλον δεν ήταν τυπικά της εποχής και της περιοχής αλλά δικές του καινοτομίες. Αλλά δε νομίζω ότι χαρακτηρίζουν τη μουσική του στην ουσία τους, ότι π.χ. είχε περάσει τέτοια παιξίματα μέσα στα καθαυτού κομμάτια του πέρα από τις εισαγωγές, πόσο μάλλον να βγάλει κομμάτια που να στηρίζονται σε τέτοιες δομές (στη ματζόρε/μινόρε πολυφωνία) κι όχι απλώς να τις βάζουν σαν στολίδι.
Έχουμε ξανακούσει ταξιμοειδείς εισαγωγές παιγμένες με τρόπο που δε θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε κανονικά κομμάτια, και που φέρουν εμφανείς εξωτερικές επιρροές: θυμάστε την εισαγωγή (με κιθάρα όμως) στο Μέσα στον πόνο είν’ η χαρά του Δερμιτζογιάννη; Αν αυτό εδώ θυμίζει Ζαμπέτα, σ’ εκείνο θαρρείς πως ακούς τον Χιώτη.
Υπήρχε επίσης, μεταγενέστερα (γύρω στο ‘70), εκείνος ο λαουτιέρης σ’ ένα χωριό της Εύβοιας, που τον κατέγραψε η Σαμίου. Εισαγωγές σε στυλ μικρού Ζώτου (δεν το ‘χει βρει τόσο όσο ο Ζώτος, αλλά προς τα κει το πάει), αλλά τα κυρίως κομμάτια σε πιο παραδοσιακό ύφος.
Από τους παλαιότερους λαουτιέρηδες που έχουν καταγραφεί ως εξέχοντες σολίστες ήταν κι ο Σιδέρης Ανδριανός. Έπαιζε ταξίμια σε εισαγωγές και σε αμανέδες, όταν μάλλον κανείς άλλος δεν το έκανε στο λαούτο. (Θα το έκαναν δηλαδή, αλλά εμείς αυτόν ξέρουμε.) Ολοκληρωμένα μακαμίστικα ταξίμια.
Φαίνεται πως οτιδήποτε είναι ελεύθερο ρυθμού ήταν πιο πρόσφορο έδαφος για να προσθέσουν οι λαουτιέρηδες καινοτόμα στοιχεία παιξίματος, ενώ στα έρρυθμα κομμάτια παρέμεναν πιο συντηρητικοί. Λαούτα που η ρυθμική τους συνοδεία να είναι κιθαροειδής (ματζόρε, μινόρε, άλλες πιο ειδικές συγχορδίες, πενιά μπάσο-καντίνια, μπασογραμμές κλπ.) μάλλον εμφανίστηκαν αργότερα.
ευκαιρία να το ακούσουμε.
1 «Μου αρέσει»
Μιλωντας για σολο και ταξιμοειδεις εισαγωγες το μυαλο παει στον σπουδαιο Μαρκογιαννακη
(Αν και οχι τοσο “4χορδιστικο” οπως του κουτσουρελη): youtube.com/watch?v=s_OflL84a8Q
1 «Μου αρέσει»
Η ΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑΓΚΟΥ
Όλοι ή σχεδόν όλοι γνωρίζουμε (κι όποιος την αγνοεί μπορεί να την γκουγκλάρει) την εξ εσπερίας ξενόφερτη, τη φράγκικη, την πασίγνωστη, την “φράση του Καμπρόν”, αλλά πολλοί λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν την “φράση του Γιάγκου”, τη δική μας, την ελληνική………………..
Δεν πρόκειται για ζήτημα πατριδογνωσίας: Πόσα και πόσα δεν υπομένει και σε τι λούμπα δεν βυθίζεται όλο και πιο βαθιά ο δόλιος ο λαός, γραικοί και φράγκοι, “χριστιανοί και τούρκοι” που έλεγε και ο Ρήγας ο Φεραίος, εγώ εσύ όλοι, με το να έχουμε στα χείλη του νου, στην άκρη της γλώσσας την “περίφημη φράση του Καμπρόν”, με το να την έχουμε στο τέλος-τέλος στα μούτρα μας, στον καθρέφτη μας κάθε πρωί που ξεκινάμε να εκτελέσουμε τις διαταγές, τη “φράση του Καμπρόν” σαν πεπρωμένο αντί να ξεφεύγουμε από τη “μοίρα” που μας καταδυναστεύει φέρνοντας για μια στιγμή στον νου τη φράση του Γιάγκου, την απαγορευμένη, την ανήθικη.
Μέρα που είναι, η σημερινή, ακούστε τη φράση του Γιάγκου στο 2:30.
2 «Μου αρέσει»
2 «Μου αρέσει»