Ααχ, Ιωάννα, πόσο “στενοί κορσέδες” θα πρέπει νά’ταν για τα “μπούτια” τα ξύλινα θρανία…! Ευτυχώς δηλαδή που πριν μπω στην εφηβεία τα σχολεία γίνανε μικτά και χωρίς ποδίτσα!
Επανερχόμενος όμως, πού βρίσκει κανείς τη μελέτη του Κακριδή που αναφέρεις;
Ι. Θ. Κακριδής - “Οι Αρχαίοι Έλληνες στη Νεοελληνική Λαϊκή Παράδοση” (1978, Γ΄ Έκδοση 1989) Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1989
(δεν γνωρίζω αν υπάρχει και νεότερη έκδοση)
(Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/ην Ιωάννα 16 Μάρτιος, 2006)
Ιωάννα,πιπέρι!!!
Φτου να πάρει!
Αυτολογοκρίθηκε φαίνεται η Ιωάννα και έχασα την ευκαιρία να δω γιατί εγκαλείται ως πιπεράτη!
Ευχαριστώ, για την πληροφορία! Θα ψάξω να το βρω μόλις καταφέρω να ξεμυτίσω ες Ανοιξην!
Ιωάννα, για σένα βγήκε το αιδώς Αργεία.
Οχι Γιάννη, δεν αυτολογοκρίθηκα σε κάτι… Το πιπέρι τού Τάσου θα ήταν για τα παραπάνω ούτια κτλπ… ή από φόρα, λόγω οθωμανικής θεματολογίας ! (μπαχάρια κ.α.)
Κώστα ΤΜ, κι εδώ όχι !
Για μένα βγήκε το: “Αργ(ε)ία μήτηρ πάσης κακίας” !!! (βλέπε άλλα ποστ 
)
Οπως και το: “Προχτές είχαμε Αργ(ε)ία”…
έλα ,τώρα!!!
για τα ούτια κλπ κλπ ήταν.
τι φταίνε τα μπαχάρια τα καυμένα…
για την εμφάνιση του κ.Ζάχου στην απονομή βραβείου στα ΑΡΙΩΝ 2006,έγραψα σε άλλο θέμα.εκεί που λέει συναυλίες κλπ.
όποιος θέλει διαβάζει.
Παρουσίαση
Το βιβλίο αυτό γράφτηκε και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα γερμανικά πριν από λίγα χρόνια, με τίτλο “Die Alten Hellenen im neugriechischen Volksglauben” (Heimeran Verlag, Munchen 1966). Οι ιδιότυπες ωστόσο σχέσεις ανάμεσα στον αρχαίο και στον νέο ελληνικό κόσμο, όπως βρήκαν την έκφρασή τους στις λαϊκές μας παραδόσεις, σε χρόνια που το σχολείο δεν ασκούσε ακόμα σημαντική επίδραση, είναι θέμα που ενδιαφέρει πρώτα απ’ όλους εμάς τους Έλληνες αυτό εξηγεί την επιθυμία του συγγραφέα να το εκδώσει -με ελάχιστες αλλαγές- και στη γλώσσα μας. Μόνο έτσι, άλλωστε, έγινε δυνατό να κρατηθεί αυτούσιος ο λαϊκός λόγος, όπως βγήκε από το στόμα του απλοϊκού ανθρώπου, όλο δύναμη και παραστατικότητα. […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)
