H ομοιότητα των τεσσάρων πρώτων φθόγγων μεταξύ «τσομπανάκου» και «Θωμά» θυμίζει την πολυσυζητημένη περίπτωση του «Τη υπερμάχω» και του «Συννεφιασμένη Κυριακή». Περισσότερα εδώ.
Αγαπώ
αυτή τη μελωδία,
το παίζω συχνά τη νύχτα στη βεράντα μου
κάτω στην κοιλάδα προς τη θάλασσα
σε ένα πήλινο φλάουτο
“Χτες το βράδυ στου Καρίπη”
Και εδώ, επίσης, ακούω μια ομοιότητα, αλλά δεν είναι σημαντική.
![]()
σχετικά με τον “τσοπανάκο “(σημα της ΕΡΤ),
Την πληροφορία αυτή τη μεταφέρει και η Βίκη στο λινκ του #7.
Τι δουλειά είχε ο κλαριντζής με το φλάουτο; Το όργανο που ακούμε στο σήμα είναι πράγματι φλάουτο, και παίζει φλαουτίστας, ο Σπύρος Μάγγος ή Μάγκος (Άρτα 1886 – Αθήνα 1963) της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ωδείου των Αθηνών, της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (αντιγράφω από Βίκη).
Δε νομίζω ένας μουσικός τριών επιφανών ορχηστρών να πείμενε από τον Ρέλια να του βρει φλάουτο από το Μοναστηράκι. Κάτι άλλο εννοεί η μαρτυρία. Ίσως:
Τρέχω στο Μοναστηράκι και αγοράζω τα τροκάνια. Μετά βρίσκω το φλάουτο, δηλαδή τον φλαουτίστα (όλοι οι μουσικοί, λαϊκοί και κλασικοί, μιλούν έτσι: καλό όργανο = καλός οργανοπαίχτης). Το τονίζω (το κομμάτι, όχι το όργανο) στο Σολ, …κλπ.
Και όχι ότι βρήκε ο ίδιος ένα φλάουτο στο Μοναστηράκι για να παίξει το κομμάτι και να το δείξει στον φλαουτίστα.
Άλλη ερμηνεία που σκέφτομαι: να βρήκε μια φλογέρα (εκτός από τα κουδούνια) στο Μοναστηράκι, που για κάποιον λόγο την ονομάζει φλάουτο, και να έδειξε ο ίδιος το κομμάτι στον Μάγγο. Ένας κλαριντζής παίζει εύκολα φλογέρα, όχι όμως φλάουτο.
Στο άρθρο της Βικιπαίδειας, στην αναφορά στον Μάγγο, υπάρχει λινκ προς ένα άλλο άρθρο, Σπύρος Μάγγος, o φλαουτίστας του «Τσομπανάκου», όπου εκτός από αυτή την ιστορία παρατίθεται και μια άλλη εκδοχή για τη δημιουργία του Τσοπανάκου. Μένω με την αίσθηση ότι το πράγμα δεν έχει ξεκαθαρίσει πλήρως.