Για εμένα, πιο ενδιαφέρον από το οριζόντιο ή όχι μπουζούκι, είναι το αν το μπουζούκι στέκεται στο δεξί πόδι ή αν κάθεται στη μέση και στηρίζεται από το αριστερό πόδι (μιλάω για δεξιόχειρες βέβαια).
Σαν παραδείγματα από παλιούς παίχτες έχουμε βέβαια τον Τσιτσάνη και τον Παπαϊωάννου.
Από σύγχρονους έρχονται στο μυαλό ο Σκούτας, ο Στέλιος ο Παπαδόπουλος που ανέφερε και ο @icetelli , ο Τάσος ο Γιαννούσης.
Πάντα αναρωτιόμουν γιατί δεν ειναι πιο δημοφιλές κράτημα, παρόλο που το σχήμα του σκάφους προσφέρεται για αυτό και γενικά σε παλιές φωτογραφίες βλέπουμε οτι ήταν πιο συνηθισμένο.
Δεν νομίζω ότι είναι για λόγους δεξιοτεχνίας, καθώς έχω δει αρκετές φωτογραφίες του Μπέμπη να παίζει έτσι!
Το ζήτημα του ποδιού στήριξης το έχω ξαναακούσει και δει από τον Γιάννη Παπαβασιλείου, ο οποίος συχνά αναφέρει ότι το στήριγμα άμεσα στα δύο πόδια ενδείκνυται για πιο άνετο και ξεκούραστο παίξιμο. Βέβαια, δεδομένου του ότι αμφότεροι Παπαβασιλείου και Παπαϊωάννου είναι αρκετά ψηλοί, ίσως να μην τους εμποδίζει στο παίξιμο το να είναι το μανίκι πιο απομακρυσμένο λόγω της τοποθέτησης ανάμεσα στα δύο πόδια (και μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι το κράτημα αυτό δεν εμποδίζει τον Παπαβασιλείου από το να παίζει παπάδες!). Σημαντικό είναι βέβαια να επισημάνουμε ότι τόσο ο Παπαβασιλείου, αλλά και ο Σκούτας, κρατάνε το μπράτσο με κλίση προς τα πάνω, σε αντίθεση με παλαιότερους παίκτες.
“Άλλο ένα θέμα είναι η θέση του μπουζουκιού, που θα το βάλεις, που δεν το εξέτασε ούτε ο Θέμης Παπαβασιλείου παρόλο που τον παραδέχομαι τον Θέμη με τα μπούνια, πως να σου πω… (σ.σ. Θέμης Παπαβασιλείου, δάσκαλος μπουζουκιού, απλή συνωνυμία). Έχει βγάλει πένες βαρβάτες. Η θέση του μπουζουκιού, πως δηλαδή το κρατάς. Τους έχω ανακαλύψει είναι πέντε. Ο Μπέμπης, ο Παπαϊωάννου, ο Καλφόπουλος, ο Καραπατάκης και ο Χατζηχρήστος. Εδώ στη μέση ακριβώς όπως την κιθάρα, στη μέση (σ.σ. δείχνει τη θέση). Για δες εδώ (σ.σ. δείχνει πλάγια), εδώ πιάνεσαι ενώ στη μέση δεν πιάνεσαι. Γιατί είναι ξεκούραστη θέση κοίτα τη διαφορά. Η πένα μπορεί να παίζει δέκα ώρες χωρίς να κουραστείς. Παρακολούθησε το παίξιμο του Μπέμπη, που έχει κλασική παιδεία, εδώ στην κοιλιά ακουμπάει το όργανο. Ισιώνει η πλάτη και ακουμπάς πίσω, ενώ στην άλλη στάση δεν ακουμπάς πίσω, κατάλαβες;”
Είχα προσέξει και γω οτι ο Βλάχος στα πιο πολλά από τα βίντεο της τελευταίας 10ετίας παίζει στη μέση, ενώ σε παλιότερα τον βλέπεις με φουλ ψηλό υποπόδιο να το κρατάει στα δεξιά. Αλλά δεν ήξερα ότι το διαδίδει σαν σωστό κράτημα!
Εγώ πιστεύω οτι σε ενα βαθμό ειναι και θέμα στυλιστικό το ότι δεν βλέπεις πολλούς παίχτες να παίζουν έτσι. Όπως στην τζαζ και στη ροκ μουσική δεν συνηθίζεται η κιθάρα ανάμεσα στα πόδια, γιατί αυτή η θέση ειναι συνυφασμένη με την κλασσική μουσική. Έτσι και στο μπουζούκι για κάποιο λόγο ίσως έχει επικρατήσει η εικόνα με το μπουζούκι στη δεξιά πλευρά. Ίσως λόγω της εικόνας του ανατολίτη σαζίστα vs του δυτικού κλασσικού κιθαρίστα. Εικασίες…
Σε τελική ανάλυση πώς βολεύεται ο καθένας εξαρτάται από τις αναλογίες του σώματός του.
Δεν έχω παρατηρήσει πώς κρατάνε συνήθως το σάζι οι σαζίστες, θυμάμαι όμως πώς είχα διδαχτεί να το κρατάω όταν έκανα μάθημα (από δάσκαλο που ήταν κι εκείνος από δάσκαλο κ.ο.κ. καταλήγοντας στους δασκάλους από Τουρκία, όπου το πράγμα είναι συστηματικό κι έχει μπει στα ωδεία): γωνία 45 μοιρών, το ηχείο δεξιά από το δεξί πόδι, και να το στηρίζω με το μπράτσο του δεξιού χεριού (της πένας), ώστε το αριστερό να μη χρειάζεται να το στηρίζει, απλώς ν’ ανεβοκατεβαίνει την ταστιέρα.
Η γενική εικόνα, κυρίως δηλαδή η κλίση 45 μοιρών, είναι άκρες-μέσες παρόμοια με του κλασικού κιθαρίστα.
