Νομίζω ότι η αντιμετώπιση του ρεμπέτικου ως μουσειακού είδους του έδωσε πολλά από τα προβλήματα που έχουν άλλες μουσικές, δηλ δεν ασχολείται κανείς με σύγχρονη μοσυική που ανήκει στο είδος και ενίοτε είναι εξαιρετική, δεν ασχολείται κανείς με τον κεντρικό ρόλο του χορού στα ρεμπέτικα, δηλ ότι η μουσική φτιαχνίοταν για πλήρη σμμετοχή των ακροατών σε αυτή (και ξεχνάμε τί ρόλο είχαν οι τεκκέδες πριν γίνουν περιθώριο), και γενικά όπως έγινε με το έντεχνο, το παραδοσαικό κλπ φτάσαμε στην λυπηρή κατάσταση όπου
Α. το λεγόμενο λαϊκό, σκυλάδικο, σκυλάδικο της εθνικής κλπ να είναι εκεί που μπορεί κανείς να χορέψει, να βγάλει επιφωνήματα θαυμασμού, πόνου κλπ, έστω και ψεύτικα για την πλάκα του. Στο είδος συγκαταλέγονται και πολλές παραδοσιακές μπάντες από τη 10εταί του 1980 και μετά, τα λεγόμενα σκυλονησιώτικα, σκυλοκρητικά κλπ.
Β. όλα τα υπόλοιπα να θεωρούνται σοβαρή μουσική άρα δεν πρέπει να συμμετέχει το κοινό, και φτάσαμε όχι μόνο στο ρεμπέτικο αλλά και σε άλλα είδη πχ παραδοσιακή μουσική, να θεωρείται προσβολή στους καλλιτέχνες αν κάποιο τρώνε στο βάθος, ή αν κάποιοι σηκωθούν να χορέψουν. Κάποιοι καλλιτέχνες το απαγορεύουν κιόλας για να δείξουν πόσο ποιοτική είναι η μουσική τους.
Έτσι αφ’ ενός αν θες να εκφραστείς με καλή μουσική ζωντανά δεν γίνεται εκτός αν είσαι σε παρέα που παίζει μουσική, πρέπει να υποβληθείς στο μαρτύριο της κακής μουσικής ή στο μαρτύριο του υπερβολικού ήχου που κάνει κάθε μουσική κακή. Ή να υποβληθείς στο μαρτύριο της σιωπής και ακινησίας με την καλή μουσική, γιατί αλλιώς θα προσβάλεις τους μουσικούς. Στο μεταξύ χάνονται όχι μόνο λαϊκές τέχνες που πάνε με την καλή μουσική, αλλά και μια ολόκληρη κουλτούρα καλών τρόπων, πχ πότε μιλάμε και πότε όχι όταν παίζει η ορχήστρα, πότε τσουγκρίζουμε ποτήρια και πότε όχι όταν τραγουδάει κάποιος, πότε σηκωνόμαστε να χορέψουμε, με ποιόν τρόπο, με ποιά σειρά, ποιοι δίνουν άδεια, τί είναι ασχημοσύνη στο χορό και τί όχι.
Όλο αυτό έχει τεράστια ταξικότητα, δηλ ποια είδη περιφρονούμε και ποιά όχι, με τί θα ζήσουν οι μουσικοί σε ένα μαγαζί και γιατί, γιατί το λαϊκό θεωρείται διαφορετικό από το ρεμπέτικο, γιατί το ρεμπέτικο ρεπερτόριο σήμερα δεν περιλαμβάνει σύγχρονα κομμάτια που τεχνικά ανήκουν στο είδος, ποιος αποφασίζει το ρεπερτόριο του ρεμπέτικου και το πώς θα φτάσει στο κοινό, κλπ.