ΤΕΙ Ληξουρίου - Τμήμα κατασκευής μουσικών οργάνων: Ποιά κατάρα σε βαραίνει!

αυτα τα γνωρίζουν καλά, κάποια μέλη του Φόρουμ.
ας γράψουν δύό “αράδες” (πχ Μυστακίδης)

Η αλήθεια είναι ότι όταν πήρε πτυχίο ο γυιος μου,το τμήμα ήδη υπολειτουργούσε.Οι περισσότεροι φοιτητές,ήταν στο τμήμα τεχνολογίας ήχου και εικόνας.

1 «Μου αρέσει»

Αυτά τα “μεγαλεία” του τύπου “Κάθε χωριό και λύκειο, κάθε πόλη και Πανεπιστήμιο!” ήταν της μόδας κάποτε, το αν τα χρειαζόταν ο τόπος είναι άλλο θέμα…

Εδώ που τα λέμε, τα λύκεια στα χωριά χρειάζονται. Αν δεν υπάρχει, υποτίθεται ότι η λύση είναι ένα λύκειο κάθε μερικά χωριά, και λεωφορείο να πηγαινοφέρνει τους μαθητές. Αλλά υπάρχουν και τα απομονωμένα χωριά.

Στην Κάρπαθο, που έχω ιδία πείρα, η Όλυμπος μαζί με το Διαφάνι (κατά κάποιον τρόπο ορεινό και παραθαλάσσιο παράρτημα του ίδιου χωριού) επί πολλές δεκαετίες δε συνδέονταν με το υπόλοιπο νησί παρά με έναν χωματόδρομο της μιάμισης ώρας, ή διά θαλάσσης. Χωρίς λεωφορείο. Λύκειο δεν είχε. Για να πάει ένα παιδί Λύκειο, πολύ συχνά ολόκληρη η οικογένεια μετοικούσε στα Πηγάδια (τη χώρα) ή στη Ρόδο, με αποτέλεσμα φυσικά να αδειάζει και το Γυμνάσιο και τα δύο Δημοτικά από τα μικρότερα αδέρφια της ίδιας οικογένειας. Όταν δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα, απλώς σταματούσαν στο Γυμνάσιο.

Όταν διορίστηκα στο νησί (όχι στην Όλυμπο), το 2004, πρέπει να ήταν η πρώτη χρονιά που το Γυμνάσιο Ολύμπου έγινε Γυμνάσιο με Λυκειακές Τάξεις (που πρακτικά, για τους μαθητές, σημαίνει Γυμνάσιο συν Λύκειο). Η ζημιά είχε ήδη γίνει. Στην Α’ Λυκείου είχε ένα κανονικό παιδί ηλικίας Α’ Λυκείου, και 4-5 ενήλικες κοπέλες που δεν είχαν μπορέσει να πάνε Λύκειο ποτέ.

Ο δρόμος ασφαλτωστρώθηκε κάποια στιγμή μετά το 2010, δεν τον έχω δει, δεν έχω ξαναπάει έκτοτε, αλλά υποθέτω βέβαια ότι θα έχει πλέον και συγκοινωνίες.

Το προηγούμενο καθεστώς, με τον χωματόδρομο, κρατούσε από τη δεκαετία '70 (πιο πριν, μονοπάτι). Τότε, που τα παιδιά και γενικώς οι οικογένειες ήταν πιο σκληροτράχηλες, τα ανήλικα Ολυμπιτάκια μετοικούσαν μόνα τους για να τελειώσουν Λύκειο στην κάτω Κάρπαθο! Το '70, το '80 υπήρχαν κι άλλα χωριά στην Ελλάδα σε παρόμοια κατάσταση, αλλά είχαν κόσμο. Κι η Όλυμπος είχε. Φυσικά είχε πληθυσμιακή αιμορραγία από παλιά για λόγους άλλους, άσχετους από το Λύκειο. Αλλά από κάποια φάση και μετά η απουσία Λυκείου έδιωξε πάρα πολλούς από τους λίγους εναπομείναντες.

Τελικά έγιναν όλες οι δουλειές που έπρεπε, αλλά με σκανδαλώδη καθυστέρηση και με ανάποδη σειρά.

Και τι να πούμε για τα μικρά νησιά του ενός χωριού! Στην Ανάφη, ας πούμε, βλέπω ότι το Γυμνάσιο ιδρύθηκε το 1986, και οι Λυκειακές Τάξεις προστέθηκαν «αργότερα». Υποθέτω ότι μέχρι το αργότερα, οι οικογένειες με λυκειόπαιδα θα πήγαιναν στη Σαντορίνη, που φημίζεται για τα φτηνά της νοίκια…

1 «Μου αρέσει»

Ε, αν είναι έτσι, ας το αλλάξουμε σε «κάθε χωριό και κολυμβητήριο, κάθε πόλη και Παν/μιο», να κάνει η ρήση πιο σωστά τη δουλειά της… :sweat_smile:

Και της Ολύμπου, διαβάζω τώρα, το 1984, οι δε ΛΤ όχι 2004 που νόμιζα αλλά 2002. Μάλλον τότε, δεκ. '80, θα έγινε κανένα μεγάλο μπραφ και έγιναν τα πολλά Γυμνάσια στα μικρά μέρη. Επί Ανδρέα. Μέχρι τότε, δε βαριέσαι: ή αγρότες ήταν αυτοί οι άνθρωποι, οπότε σιγά μη θένε και Γυμνάσιο, ή στην ξενιτιά.

Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω το έργο (όπου δεν υπήρχε σχολείο, είναι πολύ σπουδαίο ότι έγινε), δεν έφτασε. Ήθελε κι άλλα.

Και τέλος πάντων, για να επανέλθω στο «κάθε πόλη και πανεπιστήμιο», αυτό δεν ξέρω πότε ήρθε, πάντως σαφώς αργότερα. Ήταν αναπόφευκτο να προκύψει ως ανάγκη - η παλιότερη κατάσταση, με πολύ μεγάλο τμήμα της κοινωνίας να απασχολείται σε δουλειές που δεν ήθελαν σπουδές (από αγρότες μέχρι εμπειροτέχνες ηλεκτρολόγοι / κομμωτές κλπ.) δε θα μπορούσε να συνεχίζεται σε μια χώρα όταν σ’ όλες τις άλλες γύρω ο κόσμος έχει γυρίσει σελίδα. Αλλά φυσικά, με τον τρόπο που έγινε, έφερε του κόσμου τις καταστροφές.

1 «Μου αρέσει»

Μου θύμισες τον παιδικό μου φίλο, τον Νίκο, που έκανε θαύματα -παιδαγωγικά και μη- στην Κάρπαθο…

Ήξερες τον Καλλίνικο πριν γίνει παπάς; !!

Πρέπει να ήταν όχι απλώς φωτισμένος δάσκαλος, κάτι παραπάνω. Ένας ήταν αυτός κι ένας, αργότερα, στον Φουρφουρά (που δεν τον σήκωσε το κλίμα και πήρε των ομματιών του και άνοιξε ιδιωτικό σε κάποιο άλλο μέρος.)

Ο παπαδάσκαλος Καλλίνικος λειτουργούσε το μονοθέσιο Δημοτικό των Πηλών (Πυλών), κι ενώ μιλάμε για εποχές που τα μονοθέσια και ολιγοθέσια σχολεία αποτελούσαν ήδη κραυγαλέο αναχρονισμό, εκείνος είχε καταφέρει να αποδείξει ότι με συγκεκριμένους τρόπους λειτουργίας μπορούν να είναι παιδαγωγικότερα. Τα παιδιά που μας έρχονταν στο Γυμνάσιο Απερίου από το Δημοτικό Πηλών ξεχώριζαν πάντοτε για τη συγκρότηση και τις αρχές τους.

Αυτά σαν δάσκαλος. Σαν παπάς δεν ξέρω τι έκανε…

Αξιοθαύμαστης δυναμικότητας προσωπικότητα.

Αν δεν κάνω κάνα χοντρό λάθος, θαρρώ πως είναι ο πρώτος που έβαλε υπολογιστές σε σχολείο

Σκέφτομαι αν είχαμε μερικούς σαν κι αυτόν σε κάθε κρίσιμο τομέα της νεοελληνικής ζωής…

Γνωστότατος στην Καρπάθικη παροικία στην Καλλίπολη εδώ στον Πειραιά και σε όσους, τέλος πάντων, συναναστρέφονται με Καρπάθιους, είτε τον έχουν γνωρίσει είτε όχι. Προσωπικά, γνωρίζω συγγενείς του από τις Π*λές ενώ η συχωρεμένη δασκάλα σύζυγός μου, νεώτερη από εκείνον, αναφερόταν πάντα με σεβασμό στο έργο και την προσωπικότητά του.

1 «Μου αρέσει»

Όπως με ενημέρωσε φίλος, η τελευταία χρονιά που πήρε φοιτητές το ΤΕΙ αυτό ήταν το 2018. Σήμερα, στο Ληξούρι υπάρχει αλλά μόνο στα χαρτιά, τμήμα Εθνικομουσικολογίας ενταγμένο στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.

1 «Μου αρέσει»