Βρε Ανθιμε μας έκοψες την συνταγή της κακαβιάς! Στο καλύτερο! Δεν έχεις τη συνέχεια;
Πω, ρε…μας έφαγε η κακαβιά 
https://digitallib.parliament.gr/main.asp?current=12588116
1 «Μου αρέσει»
Εμ μας έμεινε η όρεξη και τα ψάρια στο ψυγείο…
Και… Νεφέλη! Πρόσεξε! Όχι ξελέπισμα!
Μερσί για την υπόλοιπη συνταγή της κακαβιάς μα μάλλον άνθρακες ο θησαυρός!
Ακούς εκεί με τα λέπια!!!
Με θαλασσινό νερό ναι, γνωστό, καθώς πάνω στα καΐκια το πόσιμο νερό πολύτιμο μα είναι πιο νόστιμη με το θαλάσιο νερό!
Για να το λένε, σίγουρα κάτι ξέρουν! Κάποια γεύση θα ΄χουν και τα λέπια…
1 «Μου αρέσει»
Απαπαπαπα! Φαντάζεσαι να φτύνεις λέπια; Ιιιιιιιιιιιιιιιι!
1 «Μου αρέσει»
Οι ψαράδες, Νεφέλη μου, δεν είχαν τόσο εκλεπτυσμένα γούστα…
1 «Μου αρέσει»
Όχι θαλασσινό νερό ρε παιδιά, είναι λύσσα. Έχει 2-3 φορές περισσότερο αλάτι απ’ όσο είναι ανεκτό να βάλουμε σε φαί. Αυτό το κοινολεκτούμενο για την κακαβιά με θαλασσινό νερό δεν μπορεί, λογικά, παρά να σημαίνει ότι προσθέτουν ΚΑΙ θαλασσινό νερό.
Περικλή έχεις δίκιο.Το νερό είναι μισό μισό.
Συνταγή Κακαβιάς παραδοσιακή από την οικογένεια του πατέρα μου.
Σε γκαζοντενεκέ οι ψαράδες που ήταν στο ταξίδι,έβαζαν μισό νερό θαλάσσης,και μισό γλυκό νερό.Έβαζαν τα μικρά ψάρια ( μηδαμινής αξίας), ΑΚΑΘΆΡΙΣΤΑ από τα λέπια ,μόνο τα αντεράκια έβγαζαν και τα έβραζαν μέχρι να λιώσουν ΧΩΡΊΣ ΛΆΔΙ.Αφού τελείωνε ο βρασμός,έπαιρναν ένα δίκτυο,το δίπλωναν 5-6 φορές,έβαζαν τα λυωμένα ψαράκια , και τα έστιβαν στο υπόλοιπο ζουμί.Τοτε έριχναν λάδι και το ξαναέβαζαν να πάρει ακόμα μια βράση.Έβγαινε ένα πηχτό ζουμί όπου το σερβιραν βάζοντας ένα κρίθινο παξιμάδι, ( στα νησιά είχαν κριθάρι και όχι στάρι). Το ξινιζαν με αγουρίδα σταφυλιού γι’αυτό καλοκαίρι δεν υπήρχαν λεμόνια.Απλό φαΐ εξαιρετικής νοστιμιάς.Συνηθως δεν έτρωγαν κρέας ψαριού.Αν τύχαινε να μείνει κανένα μεγάλο απούλητο,το έβαζαν στον δεύτερο βρασμό, και τότε η κάθε μερίδα είχε και ένα κομμάτι ψάρι.
5 «Μου αρέσει»
Ωωωω! Πω! Τελικά αλιεύθη η ζητούμενη συνταγή της παραδοσιακής επί καϊκιού εκτελούμενης κακαβιάς! Κάτι ήξερε η μάνα μου ως νησιώτισσα, πως είχε μόνο ζουμί δηλ, μα μέχρι εκεί!
Αλήθεια, με τί τα έβραζαν; Υγραέριο δεν υπήρχε, το καμινέτο οινοπνεύματος δεν ζεσταίνει γκαζοντενεκέ… Γκαζιέρα βενζίνας είχαν, εκείνη την “τρομπαριστή”;
1 «Μου αρέσει»
Ναι Νικόλα μου,γκαζιέρα Πετρελαίου.Εκεινη η τρομπαριστή.
Όχι πετρελαίου (φωτιστικού βεβαίως, που θα χρειαζόταν φυτίλι και υπήρχε και τέτοια), βενζίνης. Το πετρέλαιο δεν σηκώνει τρομπάρισμα. Και λεγόταν “γκαζιέρα” γιατί όταν τρομπάριζες και τελικά άναβες, έβγαινε φλογίτσα σαν του γκαζιού, μπλέ, αλλά με μεγάλη πίεση, όχι όπως στο γκάζι ή το υγραέριο. Και είχαν συμβεί και καν’ να δυό εκρηξούλες…
Επιμένω.Πετρελαίου.Γκαζιερα όπου τρομπαριζες το πετρέλαιο και έκανε πίεση.οπου ο σωλήνας τροφοδοσίας του καυσίμου πριν φτάσει στο μπεκ περνούσε από την ζέστη της φλόγας , και έτσι γινόταν λεπτότερο και με μεγαλύτερη πίεση, και ναι η φλόγα ήταν μπλε στο ξεκίνημα της, και άσπρη επάνω.Ειχε μια στρόφιγγα, για το δυναμωμα ή το χαμήλωμα της φωτιάς.Ακομα στα καΐκια είχαν ένα καύσιμο Το οετρέλαιο.
Ακριβώς!
Υπήρχε για πολλά χρόνια στο σπίτι και ο πατέρας μου τηγάνιζε εκεί κάτι φοβερές γαρίδες Νο1
Βρήκα κάποιες φωτογραφίες!
Αυτά λέτε;
Screenshot_2025-07-26-17-50-03-951_com.facebook.katana-edit|305x500
Κι ένα βιντεάκι
2 «Μου αρέσει»
Εμείς είχαμε γκαζιέρα Πίτσος, όχι τύπου Πίτσος, με φυτίλι. Δεν βρωμούσε πετρέλαιο η κουζίνα, θα το θυμόμουν.