Άνθιμε, έκανα μία από τις συνηθισμένες μου εξερευνήσεις στο διαδύκτιο, και βρήκα αρκετές ενδείξεις ότι ο συνδυασμός του τουφατζή με τη φυλακή ή την φυλάκιση είναι μάλλον δόκιμος.
Ένα παράδειγμα από το “Μπουρδέλο” του Πετρόπουλου (σελίδα 101-102):
http://archive.eclass.uth.gr/eclass/modules/document/file.php/MHXD108/Το%20μπουρδέλο_Η.%20Πετρόπουλος.pdf
Άν ό άγαπητικός βρεθεί φυλακή, ή ερωμένη του εξακολουθεί τά εμβάσματα, άναμένουσα τήν έξοδο του. Έπ ’ αυτού, τό ρεμπέτικο τραγούδι μάς δίνει αρκετά στοιχεία:
άν είσαι αγάπη καί πονεϊς
έλα στήν τούφα νά μέ δεϊς…
έλα στά Παραπήγματα
μέ μιά καρότσα χρήματα…
έλα στά Παραπήγματα
και μή λυπάσαι χρήματα…
έλα στά Παραπήγματα
μ’ ένα ματσάκι δίφραγκα…
κι άπ’ τά σίδερα σά βγώ,
μάγκα, θά σού ξηγηθώ:
θέ νά ψήσω τή μικρούλα
νά στά κουβαλάει ούλα…
Η λέξη τούφα (φυλακή) εμφανίζεται επίσης σε τραγούδι του Παπάζογλου:
Η στενή σχέση ανάμεσα στο ουσιαστικό “η τούφα” και στο επίθετο “ο τουφατζής” είναι κατά την ταπεινή μου γνώμη αρκετά εμφανής.
Η λέξη “τούφα” έχει συζητηθεί και νωρίτερα στο φόρουμ, με αναφορές και στο παραπάνω τραγούδι:
Και αυτά μας λέει ο Γοογλης: