Σε τι δρόμο είναι γραμμένο το "Γιοβάν Τσαούς"

γιοβάν-τσαούς

(system) #1

Καλημέρα απο Κάρυστο.Ρε παιδια μήπως ξέρει κανείς τι δρόμος είναι το ομωνυμο τραγούδι,[το μπουζούκι μου βαράω…κτλ].


(system) #2

Προσωπικά μου μοιάζει Χουζάμ(με την μικρή εμπειρία μου σε δρόμους κλπ…)χωρίς να είμαι και βέβαιος.
Στο “και αρχίστε τον χορό” πρέπει να γυρνάει σε Νιαβέντ.


(system) #3

Κάλλιω αργά παρά ποτέ…


(system) #4

Είδες όμως;Τσακάλι ο δικός σου(και πάντα μετριόφρων)
Τι να γίνει,ο Γιοβάν Τσαους είναι απ τους αγαπημένους μου(όπως φαντάζομαι και πολλών άλλων…)


(system) #5

ειδες αυτοι που ψαχνοντε στο forum τι αποτέλεσμα έχουν !!!


(system) #6

Ευχαριστω πάντος για την απάντηση.


(mando) #7

Καλησπέρα!
Κάθε φορά που ακούω το “Πέντε μάγκες στον Περαία” μαγεύομαι με τον παράξενο ρυθμό του. Σε τι ρυθμό είναι γραμμένο αυτό το υπέροχο τραγούδι;
Το πλέξιμο της αφήγησης είναι τέλεια κινηματογραφικό.


#8

είναι χασάπικο !


(Νίκος Πολίτης) #9

Όχι Μπάμπη, σαν τσιφτετέλι μου ακούγεται.


(ΔΗΜΗΤΡΗΣ_K) #10

O ρυθμός είναι swing, το χασάπικο που και αυτό είναι 4αρι όπως και το swing στέκει αλλά μάλον είναι αδόκιμος όρος… με πάσα επιφύλαξη…


(Νίκος Πολίτης) #11

Γρήγορο (κουλουριώτικο) χασάπικο είναι το κομμάτι, με έναν τονισμό που βεβαίως θυμίζει πολύ σουίγκ. Όσο για το προηγούμενο μήνυμά μου, μπερδεύτηκα: Η Μαντώ (καλώς ήρθες, Μαντώ!) άλλαξε τίτλο και εγώ νόμιζα πως ακόμα μιλάγαμε για «το μπουζούκι μου βαράω» και είπα, ο Μπάμπης κάνει πλάκα, οπότε πλάκα και εγώ!


(Ελένη) #12

Ας μιλήσει και η άσχετη της παρέας…

Χασάπικο μου μοιάζει.
Διατονικό μινόρε ή Πειραιώτικο.

(Περιμένω πάντα μια πιο έγκυρη γνώμη)


(zabe) #13

Ρε παιδιά κατά τη διάρκεια του κομματιού(Γιοβάν Τσαούς) παίζει καθόλου στις συνγχορδίες το ρε μινόρε; Νομίζω πως όχι. Οπότε πως γυρνάει σε Νιαβέντ; Θα μου πεις στο σημείο εκείνο με παίζει με λα, σι, ντο,σολ#, και φα δηλαδή πολύ σωστά, ένα ωραιότατο Νιαβέντ που εκείνη τη στιγμή παίρνει χρωματική τη ντο αντί για ντο# που συνήθως έχει ο Νιαβέντ. Το ρε μινόρε όμως που είναι? Ωέω?


#14

Το “Πέντε μάγκες στον Περαία” δεν είναι ούτε διατονικό μινόρε ούτε πειραιώτικο ούτε τίποτα.
Είναι “Γιγάντιο χασάπικο”…

ΥΓ. Οποιος έχει πάρει την τελευταία κασετίνα του Τσάρλι, έχει τη δυνατότητα να το ακούσει στον κανονικό του τόνο και στην κανονική του ταχύτητα, όπως δηλαδή το 'παιξε ο Τσαούς.


#15

Άρη δίνεις παραπάνω στοιχεία ? charlie howard ?
ευχαριστώ.


(zabe) #16

Να κάνω μια διόρθωση στον εαυτό μου ο Νιαβέντ αν δεν κάνω λάθος δεν έχει σι φυσική αλλά σι ύφεση οπότε ο δρόμος στον οποίο αλλάζει το κομμάτι μάλλον δεν είναι Νιαβέντ.


#17

Δες: http://www.klika.gr/cms/index.php?option=com_content&task=view&id=244&Itemid=70


#18

ευχαριστώ Άρη,
μάλλον πρέπει να διαβάσω τα τεύχη της κλίκας ολόκληρα…:084:


#19

νομίζω πως δεν είναι αλλαγή δρόμου. Μήπως πρόκειται για κάποιο μακάμ που εμπεριέχει τέτοια μελωδική συμπεριφορά ?
όπως και στο “χαρικλάκι”, που γίνεται σχεδόν το ίδιο πράγμα ?

θα το ψάξω λίγο… αν κάποιος έχει έτοιμη απάντηση ας το πεί.


(Μήτσος) #20

Αν και με αρκετή καθυστέρηση (μόλις πριν λίγες μέρες γνώρισα αυτό το forum), μπορώ να συμβάλω στο ότι το “γύρισμα” (αλλιώς φθορά) που συναντάται τόσο στο Γιοβάν Τσαούς όσο και στο Χαρικλάκι, λέγεται hisar ή αλλιώς σπάθη. Είναι συχνό φαινόμενο τόσο στο rast makam (π.χ. Άιντε Μανταλιώ και Μανταλένα, κ.ά.) όσο και στο nihavent, που έχει τότε ένα άκουσμα neveser. Απλά, η φθορά αυτή έχει χαρακτηριστικά το φθόγγο όπου γίνεται (το λα, huseyni) ο οποίος έλκει τον προηγούμενό του και τον επόμενό του που γίνονται αντίστοιχα: σολ δίεση (hisar εξού και το όνομα…) και σι ύφεση (acem). Έχει, βέβαια, καθοδική πορεία προς τη βάση του δρόμου.

Αυτά…