- Παραγωγικά δουλεύουμε όλοι μας και παραγωγικά δούλευε ο κόσμος χρόνια τώρα.Το θέμα είναι που πάει η παραγωγή…
2)Είπα εγω για κοινωνικοπολιτικό σύστημα;;Εύκολο συμπέρασμα. Καμία σχέση με αυτό που ήθελα να πώ. Και το ξαναλέω δεν θα κάτσω να ακούσω αυτόν που με καταδικάζει.
αν υπηρχε κρατος,δε θα γινοταν αυτα τα πραγματα εξ’αρχης.δε θα χρειαζοταν να ειναι εκει για να “επιτρεψει” ή “αποτρεψει”…
οπως ειπες κ εσυ,ειναι ο τροπος και η γωνια που βλεπει ο καθενας τα πραγματα…Αν ανοιγαν το δικο σου κεφαλι ομως οι αστυνομικοι,ισως να τα βλεπες αλλιως τα πραγματα φιλε αυγουστη(και μη μου πεις οτι δεν κανω και δεν φταιω και δεν δινω δικαιωματα,γιατι πολλοι βρεθηκαν με ανοιχτο κεφαλι χωρις να κανουν τιποτα!)
Δεν νομίζω τα spread’s τους να έχουν πρόβλημα…
Μόνο εμείς, η Προτογαλία και η Ισπανία ακουγόμαστε…
Τι να πούμε τώρα??? Οτι ολόκληρη Γαλλία και Γερμανία έχουνε
300.000 - 400.000 δημοσίους υπαλλήλους, και εμείς έχουμε φτάσει αισίως
τους 1.200.000
Το καιρό που διορίζανε απο τα παράθυρα
ποιός είπε τίποτα…?? κανείς
ποιός κατέβηκε στο δρόμο ?? κανείς
Ολοι τουμπεκί
Που αν γινόντουσαν αυτά σε Γαλλία και Γερμανία, στις επομενες εκλογές,
αυτοί που τα κάνανε δεν θα βγαίνανε ούτε για δραγάτες…
Περιμένουμε όλοι να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο για να φωνάξουμε…
ΤΩΡΑ έχουμε αρχίσει να βγαίνουμε…
-----Ποιος είναι τώρα ο χαλαρός και ποιός πειθαρχιμένος ήθελα να ήξερα-------
Any way… ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΩΡΑ… τι προτείνετε???
Εγώ πρότεινα να ξαναπάμε στην δραχμή…Πιστεύω ότι με ένα προσεκτικό
σχεδιασμό εξόδου απο το Euro όλα θα πάνε καλά…
Εσεις τι προτείνετε??
Εδώ έχεις το δίκιο σου Μύδα.
Για τη δραχμή δεν ξέρω, δεν είμαι οικονομολόγος για να σου απαντήσω. Από αυτά που διαβάζω όμως στις εφημερίδες, μάλλον κακό κάνει αυτή τη στιγμή παρά καλό.
Δυο πολυ ομορφα κι ευστοχα συνθηματα…και δε νομιζω να μιλησω αλλο σε ετουτο το θεμα…δεν επιθυμω να θιξω κανεναν!
“Ο κοσμος δεν κερδιζεται με προσευχες…”
“Δραστε η σκαστε”
Ειδικά ως προς το δεύτερο υπάρχει ένα καλύτερο:
Χωρίς επαναστατική θεωρία δεν υπάρχει επαναστατική πράξη.
Κι αυτό το επιβεβαιώνουν οι τόσες και τόσες “δράσεις” που επιδεικνύουν τον εαυτό τους έντονα, είναι όμως στην ουσία τους κενές από απαντήσεις σε κάθε “γιατί” και σε κάθε “για τι”.
Ακόμα κι αν αφαιρέσεις το επίθετο "επαναστατική’ από το παραπάνω ρητό, το αποτέλεσμα μένει το ίδιο:
Είτε πρόκειται γι’ αγώνα είτε πρόκειται για “παραγωγική εργασία”, μόνο ο “λόγος” μπορεί να δώσει στη “δράση” συνειδητά χαρακτηριστικά και στόχο.
Διαφορετικά, ο αγώνας γίνεται αυτοϊκανοποίηση κι εκτονωση, κι η “παραγωγική εργασία” γίνεται δουλεία.
Βέβαια εφόσον μέσα σε μιά νύχτα “ψηφίστηκε” η ανατροπή κατακτήσεων δεκαετιών και η θεσμοθέτηση ενός άμεσου και μακροχρόνιου βάρβαρου παρόντος και μέλλοντος, είναι φυσικό η συζήτηση να αποκτάει “πληθωρικά” χαρακτηριστικά. Δεν θα πάρει πολύ: η λεκτική αναστάτωση θα κατακαθίσει, κι η πρόκληση της επίπονης καθημερινής δράσης θα είναι ανοιχτή.
Δράση ναι, χωρίς όμως συζήτηση και θεωρητικό υπόβαθρο, κάθε δράση είναι καταδικασμένη να αποτύχει.
Γιατί και ο λόγος δράση είναι.
Συμφωνώ ότι οι προσευχές δεν είναι της ώρας
(Αγη έγραφα παράλληλα με σένα)
Συνηθως απο τη θεωρια παμε στην πραξη…το προβληματικο ειναι να μενουμε απλα και μονο στη θεωρια!
Το κατά Θεοδωράκη ευαγγέλιο Έλληνες…
http://m-epikaira.gr/2010/05
Κάποιες μου σκέψεις θα σας πω, που το μυαλό στοιχειώνουν,
για όλα μας τα κρίματα, που το παρόν πλακώνουν.
Κάναμε σφάλματα πολλά, δεν μάθαμε απ’τα λάθη,
το μεγαλύτερο σχολειό, αδιάφορα εχάθη.
Όλα περνούσαν από εδώ, γινόντουσαν μπροστά μας,
κι εμείς σχεδόν ατάραχοι, είχαμε τον χαβά μας.
Στο παρά πέντε τώρα πια, ακόμα διαφωνούμε,
έχει παγώσει η ζεστασιά, και άνθρωποι πενθούνε.
Θέλει ησυχία το μυαλό, δουλεύει υπερωρίες,
πρόκειται για το μέλλον μας, φαρμάκι οι αβαρίες
Δεν ξέρω τί’ναι το σωστό, το χρήμα είν’ μπαγάσας,
κι εμείς τέχνη εκάναμε, την λογική της “μάσας”.
Μα απ΄όλα το χειρότερο, είναι αυτή η μανία,
ν’αυτοκαταστρεφόμαστε, με κάθε ευκαιρία.
Μάλλον αρχαίο ερώτημα, αυτό θα παραμείνει,
τι κι αν ο κόσμος έφτασε, την μακρινή σελήνη
Από συντονιστή: Σαράντο, έχουμε συμφωνήσει τα στιχουργήματα να δημοσιεύονται στα μπλόγκ, εδώ είναι χώρος συζητήσεων μόνο. Σε παρακαλούμε να το μεταφέρεις.
Τόσα χρόνια έχει καλλιεργηθεί η λαμογιά και η φιλοσοφία «βολέψου και άσε τους άλλους να πάνε να γ…». Όχι από το 1981 άλλα από ιδρύσεως του νέου ελληνικού κράτους (το δημόσιο χρέος δημιουργήθηκε μαζί με το κράτος).
Η κυρίαρχη ιδεολογία όσο θυμάμαι τον εαυτό μου είναι να μπεις στο δημόσιο για να κάθεσαι (έρποντας και γλύφοντας και με βασικό προσόν τα κομματικά ένσημα), να κλέψεις την εφορία (και να λαδώσεις αν σε πάρουν χαμπάρι), να χτίσεις αυθαίρετο εξοχικό (και να λαδώσεις αν σε πιάσουν), να μάθεις να μην σέβεσαι τον ίδιο τον κόπο σου και να παίρνεις λεφτά για να πετάξεις τα φρούτα σου στη χωματερή, και σε κάθε ευκαιρία να κάνεις τον έξυπνο και να δείχνεις ότι όλους τους άλλους τους θεωρείς μ@λ@κες.
Το σύστημα ήταν πάντα διεφθαρμένο αλλά τόσο καιρό μας βόλευε και κάναμε την πάπια.
Και ξαφνικά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τις συνέπειες των επιλογών μας, και δεν έχουμε τα κότσια να παραδεχτούμε ότι φταίμε και εμείς αλλά μας φταίει μόνο το κακό κεφάλαιο και το ξεχαρβαλωμένο κράτος (τους ηγέτες του οποίου ψηφίζαμε τόσα χρόνια για να μας τακτοποιήσουν), μόνο που το κράτος τελικά είμαστε εμείς.
Τόσα χρόνια δεν έχει γίνει μια μαζική διαμαρτυρία ενάντια στη διαφθορά και την ασυδοσία που ταλαιπωρούν τη χώρα. Ακόμα και σήμερα η φασαρία γίνεται για το κομμένο δώρο, για τη μείωση των επιδομάτων, για να συνεχίσουν να μην φορολογούνται ενιαία τα εισοδήματα των μισθωτών στο δημόσιο, για να μπορούν ακόμα να βγαίνουν στη σύνταξη άνθρωποι στα 50. Βάζουμε στο κόλπο και τον ιδιωτικό τομέα μόνο και μόνο για να νομιμοποιήσουμε το δίκαιο των αιτημάτων μας (εκεί τα προβλήματα είναι πραγματικά σοβαρά αλλά δεν είναι του παρόντος να τα αναλύσουμε).
Κινητοποίηση με κύριο αίτημα να τιμωρηθούν οι ένοχοι για σπατάλες, καταχρήσεις και λοιπές παρανομίες δεν έχει γίνει ακόμα, και δε θα γίνει γιατί αν αρχίσει τέτοια διαδικασία θα πάρει η μπάλα και αρκετούς που τώρα διαμαρτύρονται.
Προσωπικά εγώ σε τέτοιες κινητοποιήσεις δε προτίθεμαι να συμμετέχω, δεν υπάρχει περίπτωση να στηρίξω την κυρούλα που διαμαρτύρεται γιατί θα πρέπει να δουλεύει (λέμε τώρα) σε κάποια δημόσια υπηρεσία μέχρι τα 60 της ενώ εγώ ξέρω ότι αν απολυθώ στα 45 θα μου είναι δύσκολο έως αδύνατο να βρω δουλειά για να συμπληρώσω τα ένσημά μου μέχρι τα 65 (ναι ναι 20 χρόνια ακόμα).
Αν ξεκινήσουμε τις κινητοποιήσεις με κύριο αίτημα την καταπολέμηση της διαφθοράς και της ατιμωρησίας τότε ναι είμαι μέσα.
Και για να φτάσουμε σʼ αυτό το σημείο πρέπει να ξεκινήσουμε όπως είπε ο Ισαάκ από τον ίδιο μας τον εαυτό τις αλλαγές, μόνο αν αλλάξουμε εμείς θα αλλάξει και ο κόσμος.
Ο Στέφανος που ξεκίνησε το θέμα είχε μια πρόταση να καταθέσει και την έκανε και πράξη, και πολύ καλά έκανε (δυστυχώς δεν κατάφερα να συμμετάσχω).
Η ευθύνη του καθενός για τους συμβιβασμούς του, την προσαρμογή στις κυρίαρχες “αξίες” κτλ, είναι υπαρκτή.
Παρ’ όλα αυτά δεν μπορεί να εξισωθεί η ευθύνη ενός που με “μέσο” και συχνά με αντάλλαγμα την ψήφο του, εξασφάλισε το αυτονόητο για την επιβίωση: μιά θέση εργασίας, με την ευθύνη αυτών που εμπορεύονται αυτό το αυτονόητο για να διαιωνίζεται το σύστημα που υπηρετούν και ο ρόλος τους σαν υπηρέτες του.
Κατά περίεργη σύμπτωση είναι οι δεύτεροι αυτοί οι οποίοι τώρα καλούν τους πρώτους να “βάλουν τα κεφάλια μέσα”.
Δεν μπορεί επίσης να συγκριθεί η ευθύνη του αγρότη που προσαρμόζεται στην πολιτική της επιδοτούμενης ταφής των προϊόντων του, με την ευθύνη των κυβερνήσεων και της τότε ΕΟΚ (νυν ΕΕ) που χάραξαν αυτήν την πολιτική και την εφάρμοσαν μέχρι σήμερα, για να μας πούν τώρα “κατέβα να δεις τι έκανες”.
Ιδίως γι’ αυτό το πράδειγμα με τα αγροτικά προϊόντα, δεν νομίζω ότι έλειψαν οι κινητοποιήσεις. άλλο το ότι δεν διαφημίζονταν από την ΤιΒι που εκείνα τα χρόνια πρόβαλλε σποτάκια του είδους “είσαι στην ΕΟΚ μάθε για την ΕΟΚ”.
Ε μετά από τόσα χρόνια “μάθαμε για την ΕΟΚ”, ει μη τι άλλο: Τώρα ξέρουμε.
ΥΓ κατά τα λοιπά η επίκληση του “συνταξιούχου στα 50”, είναι αρκετά λίγη για να δικαιώσει τη θεσμοθέτηση της σύνταξης στον άλλο κόσμο (τον “εφικτότερο άλλο κόσμο” από οποιονδήποτε).
Όπως κι αυτά που κόβουν από αυτόν που παίρνει ένα συνολικό μισθό 3.000, δεν τα κόβουν για να τα δώσουν σ’ αυτόν που παίρνει 900. Για μιά απλή γενική λεηλασία του συνολικού εργατικού εισοδήμετος πρόκειται και για τίποτα άλλο.
Παρ’ όλα αυτά πάντοτε μού κάνει εντύπωση ο τρόπος που “σαν λαός” εντοπίζουμε την “αδικία” στο ότι ένας έχει μισθό 2000 ενώ ο άλλος (στην τελική ο γιός του, η κόρη του, ο αδεφός του) έχει 1000, στο ότι τον άλλο δεν τον απολύουν με συνοπτικές διαδικασίες όπως εμένα κλπ κλπ, και ταυτόχρονα καταπίνουμε αμάσητο το μέγεθος της μεγάλης και διαρκούς ληστείας που συμβαίνει από μιά χούφτα “ταμεία” σε βάρος ολόκληρου του λαού χωρίς διάκριση.
Μήπως είναι κι αυτός ο τρόπος σκέψης ένα μέρος των “αδυναμιών μας”, το οποίο τώρα “πληρώνουμε”;
Είδα χιλιάδες συμβασιούχους και εκπαιδευόμενους σε προγράμματα Stage (θέσεις που έμπαινες αποκλειστικά με μέσο) να διαμαρτύρονται γιατί δεν είναι δυνατό μετά από 5,6 ή και παραπάνω χρόνια δουλειάς χωρίς ουσιαστική ασφάλιση και με μισθό εξευτελιστικό να τους πετάνε στο δρόμο.
Η εύλογη απορία μου είναι τόσα χρόνια δεν έψαξαν να βρουν μια δουλειά με αξιοπρεπές μεροκάματο (γιατί με 500?) δε ζεις.
Οι πιθανές απαντήσεις που δίνω είναι ότι ή έχουν κι άλλα εισοδήματα (και δεν καίγονται να βρουν δουλειά με αξιοπρεπείς αποδοχές) ή απλά προτιμούν να ζουν με το αναξιοπρεπές μεροκάματο του συμβασιούχου. Και στις δύο περιπτώσεις για μένα προσωπικά είναι απλά παράσιτα.
Δεν καταπίνω τίποτα αμάσητο, ξέρω πολύ καλύτερα σαν εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα ποιος είναι ο κύριος υπεύθυνος για την κατάσταση, αλλά τη ζωή μου προσπαθώ να την κερδίσω μόνος μου και όσο γίνεται πιο αξιοπρεπώς χωρίς να θάψω κανένα και χωρίς να φιλήσω κατουρημένες ποδιές για να βολευτώ. Κάθε μέρα προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου παραμένοντας πάνω απʼ όλα άνθρωπος (και έχω αποδεχτεί και το αντίστοιχο κόστος).
Την αδικία την αντιμετωπίζω με ένα και μόνο τρόπο ο οποίος είναι ξεκάθαρος και στο προηγούμενο μήνυμα. Δεν ανέχομαι και δεν υποστηρίζω σε καμία περίπτωση αυτούς που με τη στάση ζωής τους μου δείχνουν ξεκάθαρα ότι με περνάνε για μ@λ@κα.
Για τα όσα γράφεις παρακάτω δεν έχω δικαίωμα “να μου πέφτει λόγος”.
Για αυτά όμως, έχω την εντύπωση, ότι υπάρχει μια ορισμένη άγνοια για το πώς ζει και πώς τα βγάζει πέρα πολύς μα πάρα πολύς κόσμος.
Με τα 500 ευρώ πραγματικά δε ζεις, και είναι πραγματικά πολύς, πάρα πολύς ο κόσμος που δε ζει: απλώς συντηρείται και επιβιώνει. Που ζει στην κοινωνία της ανεργίας 11%, που αναγκάζεται να αναβάλλει τη δημιουργία οικογένειας, που αν έχει παιδιά βρίσκεται στα πρόθυρα της απελπισίας, που αναγκάζεται να τρέφεται με την πενιχρή σύνταξη των γονιών του, η οποία κι αυτή περικόπτεται.
Αυτός είναι ο κόσμος που περιγράφεις με τον τρόπο σου και τόσο απαξιωτικά.
Πλην όμως “παράσιτα” είναι εκείνοι που θεσμοθέτησαν αυτή τη μορφή εκμετάλλευσης, που επέβαλαν ωμούς εκβιασμούς σε χιλιάδες ανθρώπους για ένα κομμάτι ψωμί στην κυριολεξία, που τους στέρησαν 5 και 6 χρόνια κοινωνικής ασφάλισης και στο τέλος τους πέταξαν στο δρόμο αρχίζοντας από αυτούς τον περιορισμό της “σπατάλης” με το χυδαίο πρόσχημα ότι τους “απελευθερώνουν από την ομηρία”.
Όσο για το “ρουσφέτι” κτλ, μην ανησυχείς, η γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, των ολιγόμηνων συμβάσεων κλπ θα το κρατήσει ψηλά στην κλίμακα των εθνικών “αξιών”.
Και δεν είναι οι εργαζόμενοι αυτοί που το “θεσμοθετούν”…
Ό,τι και να λέμε, όλα αυτά συμβαίνουν για να θησαυρίζει μια χούφτα “αφεντικών” κι όχι γιατί οι απλοί άνθρωποι είναι μέσα τους χαλασμένοι.
Ειλικρινά δεν θέλω να κάνω τον “μάντη”, αλλά δεν χρειάζεται να είναι “μάντης” κανείς για να καταλάβει ότι ο κοινωνικός κατήφορος στον οποίο μας οδηγεί αυτή “φούχτα” δεν πρόκειται να 'έχει πάτο αν δεν τους σταματήσουμε και δεν αντιστρέψουμε την πορεία που μας επιβάλλουν.
Δεν πιστεύω ότι έχω κάτι άλλο να πω εδώ.
μετά από 5-6 χρόνια (και περισσότερα γίνονται συνήθως) ένας εργαζόμενος με σύμβαση stage και ξέρω ποια άλλη ελαστική μορφή απασχόλησης, ΔΕΝ καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες?? εύλογη η διαμαρτυρία τους
Να ψάξουν να βρουν δουλειά με αξιοπρεπές μεροκάματο… ποιές είναι αυτές οι δουλειές? δε νομίζω ότι είναι πολλές, ακόμα και οι οικοδομές υπο-λειτουργούν
αλλά αυτή ακριβώς τη λογική θέλουν να βάλουν μες στους εργαζόμενους, τη διάσπαση σε δημόσιους-ιδιωτικούς-μερικώς απασχολούμενους κτλ υπαλλήλους… λες και το πως τα βολεύει ο α ή ο β υπάλληλος προκάλεσε το πρόβλημα. Η πηγή είναι άλλη πολύ πιο βαθειά, μην αρχίσουμε να λέμε τώρα περί αντιφάσεων του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής κτλ, τα είπαν άλλοι πριν.
φιλικα
Απο προσωπική εμπειρία, έχοντας αλλάξει τα τελευταία χρόνια τέσσερις διαφορετικούς εργοδότες και δύο εντελώς άσχετους τομείς εργασίας και δύο πόλεις (παραιτήθηκα και ενδιάμεσα έμενα άνεργος ετυχώς για μικρά σχετικά διαστήματα) πιστεύω ότι δουλειά βρίσκεις όσο είσαι σχετικά νέος.
Αυτό έχει αλλάξει ριζικά μόνο την τελευταία χρονιά που τα πράγματα είναι τραγικά στην αγορά εργασίας.
Την ίδια περίοδο γνώριζα πολύ κόσμο (φίλους, γνωστούς, παλιούς συμφοιτητές) που ήθελαν ή να ξεκινήσουν τη δουλειά κατευθείαν ως διευθυντές (γιατί βλέπεις είχαν σχετικό πτυχίο) ή κυνηγούσαν τις προκηρύξεις του δημοσίου για 8μηνες συμβάσεις με σκοπό κάποια στιγμή να γίνουν μόνιμοι. Κατά τα άλλα με θεωρούσαν τυχερό που είχα βρει δουλειά με καλές παροχές, αλλά δεν συζητούσαν την πιθανότητα να κάνουν το ίδιο.
Ξέρω πολύ καλά πως επιβιώνει μια μεγάλη μερίδα του κόσμου με μισθούς πείνας, αλλά προτιμώ ένα πενιχρό αλλά αξιοπρεπή (όχι ποσοτικά) μισθό στον ιδιωτικό τομέα (που ξέρω πολύ καλά ότι μου πίνουν την υπεραξία με το μπουρί της σόμπας) από ένα αντίστοιχο μισθό συμβασιούχου στο δημόσιο που τον έχω κερδίσει με μέσο.
Τουλάχιστον στην πρώτη περίπτωση ξέρω πολύ καλά που είμαι και τι κάνω και ποιος μου φταίει και δεν συμβάλλω στην υπονόμευση της οικονομίας της χώρας και του μέλλοντος όχι μόνο των δικών μου παιδιών, αλλά και των υπόλοιπων συνανθρώπων μου, έχοντας μάλιστα φιλήσει κατουρημένες ποδιές για να το πετύχω.
Φίλε βορειοανατολικέ 1200000 δημόσιοι υπάλληλοι αποκλείεται να καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε μια χώρα στο μέγεθος της Ελλάδας.
για το πλήθος των συμβασιούχων μίλησα. Και ότι υπάρχουν λανθασμένες αντιλήψεις και λογική του βολέματος, ισχύει όπως λες, αλλά ας βρούμε γιατί διαμορφώθηκε αυτή η … παιδεία
στέφανε, σου χρωστάω μια απάντηση για το αρχικό-αρχικό θέμα της συζήτησης. συγγνώμη για την καθυστέρηση. κάτι ανάλογο (μάζωξη μουσικών στα προπύλαια) είχε γίνει και τον δεκέμβρη (του 2008 ντε!). δεν είχα πάει, αλλά από ό,τι θυμάμαι είχε μαζευτεί αρκετός κόσμος με όργανα μέχρι που τους κυνηγήσαν οι μπάτσοι. δεν μου πάει να παίζω μουσική αυτές τις ώρες, κατεβαίνουμε στους δρόμους με άλλους όρους… ούτε στη δουλειά μας κάνει καρδιά για κέφι, ούτε στην πρόβα… κάθομαι σπίτι και βγάζω κομμάτια όπως “φτώχεια καταραμένη” του χατζηχρήστου, ή τους αλογόκριτους στίχους του μάρκου (δεκ. 1943) -πηγή: sealabs.
“Ματσάκια πεντοχίλιαρα θέλεις να την περάσεις, που σου’ ρχεται να τρελλαθείς και τα βουνά να πιάσεις.
Γίνεσαι κλέφτης και φονιάς, γίνεσ’ απατεώνας, γιατί έτσι μας κατήντησε ο εικοστός αιώνας.
Σου φεύγει το πατούμενο και πας να βάλεις σόλα, και ο τσαγγάρης σου ζητά να σου τα πάρει όλα.
Στο ράφτη θέλεις να ντυθείς σου φεύγει το κεφάλι, δε φτάνει εκατομμύριο να ράψεις το τσουβάλι.
Σαν κόλαση έγινε σωστή η σημερινή η πιάτσα, όπου σταθείς και όπου βρεθείς πρέπει να τα 'χεις μάτσα.”
Γεγονός είναι ότι το ίδιο το κράτος
μας έχει μετατρέψει σε ένα μάτσο τεμπέλιδες…
Παιδεία…Ανοιξε την πόρτα στα πανεπιστήμια…(πολλοί μπαίνουν - βγαίνουν νύχτα)
Αντε παιδιά… Ολοι επιστήμονες…
(Δεν λέω βέβαια υπάρχουν και αυτοί που αξίζουν)
και μετά???
Ποιος θα πάρει την τσάπα να δουλέψει στα κτήματα του πατέρα του??
–> Οχι βέβαια εμείς… είμαστε τώρα πτυχιούχοι (εμεις θα είμαστε σε γραφείο…)
Ποιος Θα πάει στην οικοδομή να δουλέψει???
–> Οχι βέβαια εμείς… είμαστε τώρα πτυχιούχοι (εμεις θα είμαστε σε γραφείο…)
Ποιος θα δουλέψει γκαρσόνι??
–> Οχι βέβαια εμείς… είμαστε τώρα πτυχιούχοι (εμεις θα είμαστε σε γραφείο…)
Ποιος θα δουλέψει υδραυλικός??
–> Οχι βέβαια εμείς… είμαστε τώρα πτυχιούχοι (εμεις θα είμαστε σε γραφείο…)
και πάει λέγοντας…
Τώρα μάλιστα μαθαίνω ότι ετοιμάζεται να καταργήση και την βάση του 10 για την εισαγωγή στα
πανεπιστήμια…
Και φυσικά πάλι…δεν μιλάει κανείς
Παντα θελω να πιστευω και να ευχομαι τα καλυτερα για τους νεους ανθρωπους …
Μεγαλωσα σε ασχημο κλιμα , με μια μονο λεξη θα το περιγραψω , “δουλοπρεπεια” …
Εαν ομως δε γεννηθεις δουλος , πως μπορει να σε φτιαξει ενα συστημα ? ΟΧΙ ΠΟΤΕ !
Υπηρξα και θα ειμαι το δαχτυλοδειχτουμενο κακο προβατο μεσα στα “σόγια” , αδιαφορω …
Εσεις ολοι , σα νεοι ανθρωποι , γαλουχηστε τα βλασταρια σας υγειως , ωστε καποια
στιγμη να `ναι περηφανα για τους γονιους τους !
Επι τελους ας κανουμε ολοι ενα βημα σταθερο , μια υστατη προσπαθεια να ξεφυγουμε !
Οι παλιες γενιες στην πλειοψηφια τους εκαναν και κανουν ακομα κακο στα νιατα …
Ισως οχι ολοι , αλλα οι περισσοτεροι , σας το δηλωνω υπευθυνα , διοτι εκει ανηκω …
Φυλαξτε τις ζωες σας μακρια απο δουλοπρεπεις συμπεριφορες και “βολεματα” …
Ειμαστε “πατριδα” , “γροθια” , “συνολο” και οχι εαυτουληδες , επιτελους αδελφια , ΟΧΙ !