Η συζήτηση αφορά την προσθήκη της λέξης “μπομπότα” στο Ρεμπέτικο Γλωσσάρι. Η Ελένη εξηγεί ότι η μπομπότα είναι ψωμί ή πίτα από καλαμποκάλευρο, σχετιζόμενη με δύσκολες εποχές όπως η Κατοχή, όπου ήταν τροφή φτωχών. Στη σύγχρονη εποχή, υπάρχει τάση προς προϊόντα καλαμποκάλευρου από άτομα με δυσανεξία στη γλουτένη. Η λέξη εμφανίζεται και στη μουσική. Ο pepe σημειώνει ότι για εκείνον δεν είναι άγνωστη, έχοντας διδαχθεί την έννοια στο σχολείο. Ο Άνθιμος τη βρίσκει πασίγνωστη και αμφισβητεί τη συνάφεια αναφοράς στη σημερινή εποχή. Ο Νίκος Πολίτης ενδιαφέρεται για το πόσο γνωστή είναι η λέξη στη νεολαία, ενώ ο pepe τονίζει ότι το γλωσσάρι απευθύνεται στους ενδιαφερόμενους ανεξαρτήτως ηλικίας.
μπομπότα : ψωμί ή πίτα που παρασκευάζεται από καλαμποκάλευρο.
Στο παρελθόν, είχε συνδυαστεί με δύσκολες εποχές, κυρίως την κατοχή, τότε που η μπομπότα αποτελούσε (ανάλογα με τη διαδικασία παρασκευής) το ψωμί ή την πίτα των φτωχών. Στη σύγχρονη εποχή, παρατηρείται εκ νέου μια τάση προς τα προϊόντα με καλαμποκάλευρο από όσους έχουν δυσανεξία στη γλουτένη και όχι μόνο.
Είναι σπάνια λέξη; Εγώ θυμάμαι να την προτομαθαίνω στο δημοτικό σε ιστορίες για την Κατοχή με την πείνα. Επίσης υπάρχει και στον Μπάρμπα Μπρίλιο, θέλω να πω θεωρείται αναμενόμενο να την καταλαβαίνουν παιδάκια.
Δεν τα μπορώ αυτά! Η μπομπότα είναι συνώνυμο της στέρησης και της φτωχής τροφής. Στην Κατοχή ο κόσμος έτρωγε επίσης χαρούπια, που τον κανονικό καιρό τα δίνουν στα ζώα, και για να παρηγοριούνται τα έλεγαν για πλάκα σοκολάτες. Και τώρα το χαρούπι έχει γίνει κουλτουροτρέντικο.
Στην Κατοχή έβγαλαν και συνταγές με φλούδες πατάτας. Απορώ πώς αυτές έχουν ξεφύγει από το ριβάιβαλ.
ZARAZ
(Κουνάβης Ευώδιος, ποιητής (εκ του προχείρου και εν πλήρει φορμαλισμώ))
3