Ο μάγκας του Ψυρρή

Ο μάγκας του Ψυρρή:
Το stixoi.info αναφέρει σαν συνθέτη τον Τούντα, αλλά στο σίλαμπ και αλλού δεν αναγράφουν συνθέτη, γιατί;

Τον πρώτο στίχο, παρακαλώ!

Μάγκας είμαι απ’ του Ψυρρή
Που με τρέμουνε πολλοί (δις)
Κι όποιος μου κάνει τον κακό
την ??ισόβ?? τραβώ

Είμαι ένας μαγκας ξακουστός
κι από τον κόσμο ζηλευτός (δις)

Στο παιχνίδι σαν θα μπω
δεν μπορώ να σας το πω (δις)
Όλοι στρίβουν σαν με δουν
για να μη ρεζιλευτούν

Με ξέρουν πως δεν τους ψηφώ
γι’ αυτό μου κάμουν τον κουτό

-Να ζήσεις μάγκα!
-Ωχ, ωχ, πα!
-Γειά σου παπατζή μου!
-Γεια σου και συ???
-Ω, πω, πω…
-Ωχ…
-Γεια σου Αλ??
-Γεια σου μάγκα απ’ το Ψυρρή!

Τάκης Νικολάου (= Τέτος Δημητριάδης) 1931, Victor USA VI-58071, παραδοσιακό κατά Μανιάτη.

Κακοφώνιξ, νομίζω πως λέει:

"…κι όποιος μου κάνει το κακό
είν’ ισόβια κακός…

…με ξέρουν πως δεν τους ψηφώ,
γι αυτό μου κάνουν το κουτό.

  • Να ζήσεις μάγκα.
  • Γεια σου Μπάρμπα Τζίμη.
    -Γεια σου μάγκα απ’ του Ψυρρή…"

Ο Καλογερόπουλος στο λεξικό της ελληνικής μουσικής ανάμεσα στα τραγούδια που έγραψε ο κιθαρίστας και συνθέτης του ελαφρού Τυρταίος αναφέρει και το “Είμαι ο μάγκας του Ψυρρή”. Πρόκειται για το ίδιο τραγούδι ή για ελαφρό τραγούδι παρωδία του συγκεκριμένου;

Παπατζή πρέπει να λέει, ονομάζοντας τον ακκορντεονίστα .

Βρέθηκε στο Αρχείο Κουνάδη, “Είμαι μάγκας του Ψυρρή”, 2019, https://www.vmrebetiko.gr/item?id=9910
Πήρε έπαινο σε διαγωνισμό του 1933
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ COLUMBIA TO 1933 - rebetiko.sealabs.net
Σαν άκουσμα μου θυμίζει το Αλανάκι του Βιδάλη, που το γνώριζε ο Τυρταίος, το είχε διασκευάσει για κιθάρα (εκλεκτά τεμάχια τεύχος 14): στίχοι κάπως μάγκικοι, μουσική κάπως τροπική και ενορχήστρωση ελαφρού.

1 «Μου αρέσει»

Μάλιστα, μπράβο emc. Όση τροπικότητα όμως και να βγάζει η μουσικολογική ανάλυση, το κομμάτι είναι καραμπινάτο φοξ τροτ, τυπικό τραγούδι επιθεώρησης της εποχής και η όποια τροπικότητα πρέπει να θεωρηθεί τυχαία, θα έλεγα. Επίσης, εγώ δεν θα το έβλεπα ως «παρωδία», μάλλον ως προσπάθεια του συνθέτη να αρμέξει κι αυτός από την αγελάδα του ρεμπέτικου, που την κυνηγούσαν όλοι, έστω μέσω των στίχων αφού ξέρει ότι δεν τό ΄χει με τη μουσική…

Δεν το θυμάμαι το αλανάκι του Βιτάλη, εμένα κάπως μου θυμίζει το «θα πάρω δυό, ένα γέρο κι ένα νιό».

Ο Τυρταίος ήταν κυρίως συνθέτης ταγκό και φοξ, αν και στις διασκευές του για κιθάρα όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει :slight_smile:

Το αλανάκι, από την ομώνυμη οπερέττα του Ζάχου Θάνου, νομίζω ότι μουσικά έχει περισσότερο ενδιαφέρον με την αλλαγή ρυθμών, συρτός, καλαματιανός και χασαποσέρβικος (ο τελευταίος και στον ανάλογο δρόμο, νιαβέντ δεν είναι;). Εδώ η δισκογραφημένη εκδοχή με τον Βιδάλη.

Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι και όλα τα ξέρει.