Ξεφτιλιστηκαμε εντελώς

Άλλα θέματα
1

Ήρθε ο καιρός να σας ανοίξω την καρδιά μου.

Πριν από δύο εβδομάδες μαζευτηκαμε μέσο κάποιου γνωστού μου, να πιούμε κανένα κρασάκι και να φέρει και ο καθένας το όργανο του. Να σημειώσω ότι εκτός από τον γνωστό μου δεν γνώριζα κανέναν άλλον.

Έτσι λοιπών πήρα το μηχανάκι, το μπουζούκακι, καλή διάθεση και βουρ. Αφού έφτασα, και έγιναν οι πρώτες συστάσεις, ηπιαμε και κάνα δυο κρασάκια ,είπαμε να πιάσουμε και τα όργανα. Εκεί λοιπών ξεκινάει το δράμα.

Έπαθα τέτοιο κοκομπλοκο που δεν μου έβγαινε ούτε μια σωστή νότα. Ενώ ήξερα αρκετά τραγούδια από αυτά που έπαιζαν τα παιδιά εγώ δεν μπόρεσα να παίξω ούτε ένα κομμάτι. Στο τέλος λέω……Βαγγέλη άσε το μπουζούκι και πιάσε το τραγούδι μπας γλυτώσουμε το ρεζίλικι.

Η αλήθεια είναι ότι στεναχωρέθηκα και απογοητευτικά πάρα πολύ. Αυτό που κάνω τώρα, μιας και δεν έχω κάποια παρέα για να παίζουμε μαζί, είναι να βάζω τα τραγούδια που γνωρίζω να παίζουν από το κινητό, και να προσπαθώ να ακολουθώ.

Έχετε καμία καλύτερη ιδέα για το τι θα βοηθούσε?

2

Καταρχήν δεν υπάρχει ξεφτίλα στην παρέα. Αν κάποιος σε κάνει να νοιώσεις έτσι, αυτός έχει το πρόβλημα.
Στην παρέα χρειάζεται μια οικειότητα με τούς ανθρώπους, αλλά και μια τριβή με το όργανο. Σε αυτή την περίπτωση δεν φαίνεται να υπήρχε τίποτα από τα δύο.
Καλά έκανες και έπιασες το τραγούδι, και γιατί μπόρεσες να συμμετέχεις στην παρέα αλλά και γιατί το τραγούδι είναι θεραπευτικό και χαλαρωτικό.
Επίσης η φωνή είναι το όργανο μας, και είναι θεμελιώδης για να περάσουμε την μουσική που ακούμε πρώτα μέσα μας και έπειτα στο μπουζούκι. Πέρα από αυτό, προσπάθησε να βρεις ένα κιθαρίστα να σε συνοδεύει, και γενικά να βρίσκεσαι τακτικά σε πιο στενό κύκλο με κάποια από τα μέλη της ευρύτερης παρέας. Έτσι, και θα δουλεύεις τα κομμάτια αλλά και θα νοιώθεις πιο άνετα όταν βρίσκεστε όλοι μαζί.
Το να παίζεις πάνω από τα κομμάτια στο δίσκο ή στο γιουτιουμπ δεν βοηθάει πάντα (ειδικά τους αρχάριους) γιατί μπορεί να είναι πολύ γρήγορο το παίξιμο ή άβολη η τονικότητα στην ηχογράφηση. Πρέπει όμως να ακούς συνέχεια τα τραγούδια που θέλεις να παίξεις και να τραγουδάς μαζί ώστε να τα έχεις πολύ καλά στα αυτιά σου (ο ρόλος της φωνής που λέγαμε προηγουμένως).
Και κάτι ακόμα, έχεις απόλυτα σωστό ρυθμό στα τραγούδια; Γιατί όταν παίζεις με άλλους, θέλει απόλυτο συντονισμό. Αυτό γίνεται κυρίως μέσω της πένας, έχουμε αρκετές σχετικές συζητήσεις στο φόρουμ.

8 «Μου αρέσει»
3

Αγαπητέ φίλε, να απαντήσω στην ιστορία σου με μιαν άλλη ιστορία:

Είμαι φιλόλογος σε σχολείο. Το σχολείο μας έχει δύο μουσικούς. Σήμερα κιόλας, μια ομάδα που είχαν οργανώσει αυτοί οι δύο παρουσίασε στο υπόλοιπο σχολείο μια σύντομη μουσική παράσταση: χορωδία, κάποια παιδιά σόλο τραγουδιστές, κάποια παιδιά που έπαιζαν όργανα, και οι ίδιοι οι δύο μουσικοί. Και ήταν πάρα πολύ καλό, πρέπει να πω. (Με το δεδομένο ότι δεν επρόκειτο για συναυλία επαγγελματιών με εισιτήριο, αίθουσα κλπ. που θα είχαμε προφανώς άλλες προσδοκίες.)

Στο τέλος λοιπόν, που πήγα κοντά για τα συγχαρητήρια, ο ένας εκ των δύο μουσικών μού λέει: δεν έπαιξα ούτε ένα τραγούδι σωστά!

Ο τύπος είναι μουσικός και στην εξωσχολική ζωή του. Παίζει σε διάφορα σχήματα, παίζει επαγγελματικά, παίζει αφιλοκερδώς, παίζει σε διάφορες ομάδες, όταν δεν παίζει είναι σε πρόβα, κι όταν δεν έχει καμία υποχρέωση παίζει στην παρέα. Εκτός των άλλων παίζει και σε ένα σωρό εκδηλώσεις του σχολείου (τελευταία φορά προχτές στην 25η!). Γενικά παίζει πάρα πολλή μουσική. Και είναι αναμφισβήτητα καλός. Τώρα στη συγκεκριμένη φάση ποιος ξέρει, μπορεί να μην τα είχε μελετήσει καλά, μπορεί να μην άκουγε όπως πρέπει, μπορεί να θόλωσε με τους πολλαπλούς ρόλους (και να παίζει, και να ψιλοδιευθύνει, και να είναι ο κόουτς της ομάδας, και να ελέγχει το κοινό στην αίθουσα, που ήταν μαθητές), πάντως τουλάχιστον σ’ ένα τραγούδι τον είχα ακούσει κι εγώ να είναι οφ.

Και δεν ήταν “ένας από την παρέα”, ήταν ο δάσκαλος της μουσικής! Αυτός που όλοι περιμένουν να είναι αλάνθαστος ως στοιχειώδη βάση για να γίνει οτιδήποτε.

Δε χαλάστηκε όμως. Γελώντας το είπε. Μάλλον, επειδή ακριβώς έχει πολύ μεγάλη παιχτική εμπειρία, ξέρει πόσο πολύ μέσα στη ζωή είναι αυτό το ενδεχόμενο. Εδώ παίζουν και χειρότερα ενδεχόμενα, π.χ. να τα παίξεις όλα άψογα αλλά να μη συγκινήσεις κανέναν. Που εδώ δε συνέβη, αντιθέτως η εκδήλωσε πέτυχε απολύτως να μας μεταδώσει ό,τι ήθελε η ομάδα να μας μεταδώσει.

Δεν εννοώ ότι, επειδή συμβαίνει και στους έμπειρους, θα το προσπεράσουμε αν συμβεί σ’ έναν καινούργιο. Πάντα τα λάθη είναι ειδοποιήσεις «πρόσεξε αυτό, πρόσεξε εκείνο, δεν το ‘χεις ακόμα κατακτήσει» (ίσως π.χ. τα σημεία που επισημαίνει ο @liga_rosa με την πένα, ίσως κάτι άλλο), και πρέπει να τις ακούσουμε αφού τις αποκωδικοποιήσουμε.

Όχι όμως και να σκεφτόμαστε ρεζιλίκια και τέτοια. Σε τελική ανάλυση ο σκοπός είναι η χαρά. Εμάς η εκδήλωση στο σχολείο μάς προσέφερε χαρά (εμένα τουλάχιστον), και ο συνάδελφος που έπαιζε κοινώνησε κι ο ίδιος από τη χαρά που μας πρόσφερε. Αν εσύ στην μπουζουκοβραδιά δεν πέρασες ωραία, κι έφταιγε αυτό, ε, νά τι πρέπει να προσέξεις: να μην τα παίρνεις τόσο κατάκαρδα!

4 «Μου αρέσει»
4

Πριν αρκετά χρόνια, όταν ήμουν φοιτητής, έπαιζα μαζί με ένα φίλο ο οποίος ήταν άριστος κιθαρίστας στα μάτια μου, και γω στον δεύτερο μήνα εκμάθησης.

Λαμβάνοντας αυτά τα δεδομένα δεν πίστευα ότι θα πάθαινα τέτοιο Μπλάκ άουτ. Το να βρεις κάποιον να σε συνοδεύσει δεν είναι και τόσο εύκολο .

Κατά την γνώμη μου και την ψυχοσύνθεση μου, θα πρέπει να ταιριάζουν αυτοί οι δυο , να έχουν κοινά ακούσματα, υπομονή, χρόνο, και άλλα. Δεν ξέρω…ίσως είμαι και εγώ λίγο υπερβολικός.

Πάντος αυτό που είπατε σχετικά με το παίξιμο σε συνδυασμό με το να ακούς το τραγούδι από κάποιο ραδιόφωνο πραγματικά με δυσκολεύει.

Προσπαθώ να τραγουδώ τα τραγούδια που παίζω αν και είναι λίγο δύσκολο, όταν τα παιδιά διαβάζουν για πανελλαδικές.

Ευχαριστώ για τις συμβουλές σας. Όλες οι προτάσεις δέκτες.

2 «Μου αρέσει»
5

Φίλε ανοίγεις μεγάλο θέμα. Ψυχολογικά πρέπει να μην το δείς σαν κάποιου είδους επίδειξη γνώσεων ή ικανοτήτων, δεν είναι ούτε εξετάσεις ωδείου, ούτε συναυλία. Παικτικά δες πώς μπορείς να συνεισφέρεις στο σύνολο. Αν οι εισαγωγές είναι πιο δύσκολες ίσως να παίζεις συγχορδίες στις εισαγωγές και να παίζεις μελωδία σε στροφή και ρεφραίν; Ή να παίζεις τις εισαγωγές μια οχτάβα κάτω στην πρώτη θέση αντί να ανεβαίνεις στα ψηλά τάστα και να υπάρχει κίνδυνος να χαθείς; Υπάρχει κάποιου είδους σημειογραφία που θα σε βοηθούσε, είτε παρτιτούρα/ταμπλατούρα, είτε στίχοι με συγχορδίες;

4 «Μου αρέσει»
6

Συμφωνώ απόλυτα με τα προλεγόμενα.

Και εγώ το έχω πάθει αυτό στα πρώτα παιξίματα με παρέες και μπορώ να πω ότι η λύση είναι η “ομοιπαθητική”, δηλαδή όσο μπορείς να εκτίθεσαι ώστε να φύγει το στρες.

Εκεί θα τεστάρεις και το κατά πόσο ξέρεις το κομμάτι που παίζεις είτε με συνοδεία κιθάρας είτε μόνος βάζοντας κανένα ακκορντάκι σποραδικά να γεμίζει ο ήχος.

Το παίξιμο “πάνω” στην ηχογράφιση θα βοηθήσει να πάρεις το “τέμπο” στο κομμάτι και σε παλιά ρεμπέτικα που καμιά φορά μετατοπίζονται κατά ένα ημιτόνιο να παίξεις σε περίεργες τονικότητες τύπου Ρε ύφεση Σολ δίεση ώστε να χαρτογραφίσεις την ταστιέρα και να μπορείς να τρασπορτάρεις όταν κάποιος τραγουδά σε άλλο τόνο.

Όταν λέμε παίζουμε μουσική μην ξεχνάμε πως το ρήμα παίζω δηλώνει ευχαρίστηση δεν υπάρχει λόγος να πιεζόμαστε!

4 «Μου αρέσει»
7

Καλά, μην τρελαθούμε! Αν ο άλλος αρχίσει να τραγουδάει μόνος του και τύχει να πάσει σε Ρε ύφεση, δε θα ψάξουμε να τον βρούμε, θα του δώσουμε το Ρε να μας βρει αυτός. Να σου πει (από πριν) δεν μπορώ από ρε, πάμε από μι, αυτό μάλιστα. Χρήσιμο είναι να ασκηθούμε να κάνουμε αυτό το τρανσπόρτο επιτόπου. Αλλά όχι και σε κάθε πιθανή και απίθανη τονικότητα, μόνο στις ρεαλιστικές.

4 «Μου αρέσει»
8

Η τον διώχνουμε από την παρέα…. χαχαχαχα

Φυσικά πλάκα κάνω.

9

Άσε και το άλλο που θυμήθηκα: αν το λάθος δεν το κάνεις εσύ ή εγώ ή ο ένας ή ο άλλος, αλλά μουσικοί πολύ πιο σπουδαίοι από εμάς; Και όχι στην παρέα αλλά στην ηχογράφηση που θα στέκει στους αιώνες;

1 «Μου αρέσει»
10

Δεν ξέρω αν εχει φτάσει Ελλάδα αυτό το βίτσιο: Σε πολλές χωρες της δυτικής ευρώπης, σταθμοί και άλλοι χώροι αποκτούν ξεχαρβαλωμένα πιάνα για να τα παίξουν οι περαστικοί και να τους χαρούνε οσοι βρίσκονται εκει. Παρατηρώ οτι οι περισσότεροι που κάθονται σε αυτό το έρμο το πιάνο άντε να ξέρουν 3 μέτρα απο την ταινία Αμελί ή κάνα τέτοιο σουξεδάκι. Πολλοί δεν φτάνουν καν μέχρι εκεί. Κάθε φορά που ακούω ένα απο αυτά τα πιάνα είναι σα να το ρίχνουνε απο τις σκάλες, όχι σα να το παίζει άνθρωπος. Συμπεραίνω λοιπόν το εξής: Σπάνια μερακλής πιανίστας, ένας που νοιάζεται πραγματικά για τη μουσική του, να καθήσει να παίξει σε περαστικούς που πιθανών να αδιαφορούν. Οπότε καταλήγω στο ότι όσοι νοιάζονται και αισθάνονται αυτή την ευθύνη που μας περιγράφει ο Βαγγέλης, μάλλον τα πάνε καλά. :slightly_smiling_face:

11

Έχω δει πολλά βιντεάκια μ’ αυτά τα πιάνα, όπου περαστικοί παίζουν συγκεκριμένα μπούγκι-γούγκι (είναι ολόκληρο κεφάλαιο στο ΥΤ αυτά τα βιντεάκια). Στα βιντεάκια συνήθως είναι επαγγελματίες σε σκηνοθετημένες δήθεν τυχαίες σκηνές, αλλά συχνά μπαίνουν μέσα και πραγματικοί τυχαίοι περαστικοί, παίζουν μαζί (δύο ή και περισσότεροι) στο ίδιο πιάνο, και το γλεντάνε, και εξίσου και πολλοί από τους υπόλοιπους περαστικούς που κάθονται και ακούνε.

Άρα, πρώτον, δεν είναι πάντα ξεχαρβαλωμένα τα πιάνα. Δεύτερον, έχει και κόσμο που το κάνουν (και) για τον ακροατή, είτε πρόκειται για πραγματική προσφορά είτε απλώς για φιγούρα.

12

Αν είναι δυνατόν! Ο μεν Περιστέρης, αν τους έκανε κάποιο νόημα θα ήταν όχι «τρέχτε» αλλά «κρατηθείτε», αφού είναι πασίγνωστο και το έχουμε πολύ συχνά σχολιάσει, ότι ναι, έτρεχαν και τους ξέφευγε το κομμάτι… Όσο για το κατά πόσον θα μπει σωστά ή όχι ο Μάρκος, έεε! Πενήντα μετρονόμους είχε φαγωμένους και μέσ’ στο μυαλό του ο φουκαράς, για να μην πώ περισσότερους…

13

όταν έγραφα πριν χρόνια αυτό το κείμενο, είχα στο μυαλό μου το κομμάτι “Χατζηχρήστος (Ήρθαμε να γλεντήσουμε)” όπου, μετά το ταξίμι, μόλις μπαίνει η εισαγωγή, μοιάζει σαν να ακούγεται μια φωνή που κάποιος να θέλει να “επιβάλλει” ένα σωστό τέμπο, σαν να έχουν μπει με τάση να καθυστερήσουνε.

εδώ είχα στο μυαλό μου αν θα μπει να τραγουδήσει, όχι τέμπο… αλλά δεν θυμάμαι ποιό τραγούδι είχα στο μυαλό… θα το ψάξω

14

Ε, εντάξει! Αν ήταν να μπει, θα έμπαινε, αν όχι, όχι! Αλλά λανθασμένα δεν θα έμπαινε βεβαίως!

15

Δεν έχει σημασία εδώ αυτό. Μπορεί να έχει εκεί, στη συζήτηση που παρέπεμψα. Αυτό που μας ενδιαφέρει εδώ, και γι’ αυτό την παρέπεμψα, είναι ότι κι οι μεγάλοι κάνουν λάθη, και μάλιστα και στις ηχογραφήσεις. Φαντάζομαι στο λάιβ θα έκαναν περισσότερα, και στην παρέα ακόμη περισσότερα. Αλλά πάντα μεγάλοι ήταν.

(Τον αντρειωμένο μην τον κλαις όσο κι αν ξαστοχήσει:
κι αν ξαστοχήσει μια και δυο, πάλι αντρειωμένος είναι!)

Τι θα γίνει αν εκεί που παίζουμε στην παρέα ανοίξω το στόμα μου να πω τον στίχο και ξαφνικά δεν τον θυμάμαι, και τον πω λάθος ή πω άλλον στίχο ή μείνω με το στόμα ανοιχτό και άφωνο; Απολύτως τίποτα, εκτός ίσως από το να πέσουν μερικά χαμόγελα και ματιές κατανόησης.

Ε, το ίδιο και με τις πενιές.

Βέβαια στις παρέες τυχαίνει καμιά φορά και κάποιος που θέλει να τραγουδάει όλα τα τραγούδια,τ’ αγαπάει τόσο ώστε τα γαϊδουροφωνάζει όλα με πάθος, αλλά δεν ξέρει κανένα και λέει μόνο την αρχή του κάθε ρεφρέν. (*) Αυτό άμα παραγίνει μπορεί να είναι λίγο ενοχλητικό ακόμη και στο πλαίσιο της παρέας. Ή θα περιμένουμε να μαζευτεί από μόνος του, ή θα ψάξουμε να βρούμε έναν κόσμιο και γλυκό τρόπο να τον μαζέψουμε, ή θα τον ανεχτούμε.

Και πάλι, το ίδιο ισχύει και με τις πενιές.

____________________________________________

[(*) Ή και ακόμα χειρότερα: επειδή ξέρει μόνο την αρχή, μόλις πει όσα ξέρει γυρίζει μόνος του σε άλλο τραγούδι. Μη μου πείτε ότι δεν το ‘χετε ζήσει!]

1 «Μου αρέσει»
16

Πάνω σε αυτό που λες έκανε ένα βίντεο ο Θοδωρής Τζινέλλης

1 «Μου αρέσει»
17

Ναι σήμερα το έβλεπα.