Υπάρχουν άραγε πολλοί συνθέτες που να έκαναν το λαό της χώρας τους να τραγουδά τους ποιητές του, στις χαρές και τις λύπες του?
Οχι.
Και αυτό είναι μέρος του μεγαλείου του.
Αυτός είναι ένας απ’ τους λόγους που μπήκε και θα μείνει στην ιστορία.
Η Μούσχουρη αντιθέτως, θα μείνει στην ιστορία ως ο μοναδικός άνθρωπος που δεν πήρε πρέφα τίποτα απ’ όλα αυτά.
Όντας μάλιστα εκ των ελαχίστων που έχουν τραγουδήσει Μίκη σε πρώτη εκτέλεση!
Δεν είναι τραγικό;
Σα να πήγε ταξίδι στο διάστημα και όταν γύρισε πίσω να ρωτάνε όλοι τι είδε και να λέει “Απαίσια ήταν… Σκέτη ερημιά!”.
Τα είπες όλα αδερφέ μου…:109:
Οχι.
Και αυτό είναι μέρος του μεγαλείου του.
Αυτός είναι ένας απ’ τους λόγους που μπήκε και θα μείνει στην ιστορία…[/quote]
και στις καρδιές μας… θα ήθελα να συμπληρώσω μόνο.
Κώστα, αυτήν ακριβώς την απάντηση ανέμενα!:089:
Ο Θεοδωράκης ειναι ένα από τα ιερα και τα όσια της φυλής μας.
Απορώ με τη Μούσχουρη που τόλμησε να ξεστομίσει τέτοιο λόγο εναντίον του,
όπως απορησα και για την υποστήριξή της σε αυτο το τοπικ!
Ας μην υπερβάλλουμε! Δεν τη στήριξε και κανείς ιδιαίτερα. Μάλλον ξέχεσμα τρώει εδώ μέσα…
Κανεις δεν αμφιβαλει για το μεγαλειο του Μικη.
Ομως αν το καλοσκευτουμε η Νανα την οποια δεν πολυσυμπαθω εχει καποιο δικιο.
Ας αναρωτηθουμε ποσα τραγουδια του Χατζηδακη και ποσα του Θεωδωρακη τραγουδαμε αυθορμητα.
Μπορει ας πουμε να τραγουδησει κανεις μονος του το γελαστο παιδί?
Ποιο τραγουδι του Μικη μοιαζει φρεσκο σημερα?
Εχουν ενα τονο υπερβολης και μεγαλειου τα τραγουδια του.
Αν καποιος θεωρησει οτι η Μουσχουρη ειναι μια καθως πρεπει του σαλονιου, τοτε και ο Θεοδωρακης δεν νωμιζω οτι ηταν γνησιος λαικος συνθετης οπως ο Ακης Πανου ασπουμε.
Μαλον και ο Θεοδωρακης του σαλονιου ειναι.
Εμενα προσωπικα ο επιταφειος δεν μου αρεσει ουτε με τον Μπιθικοτση.
Δεν τον θεωρω λαικο στοιχειο του πολιτισμου μας αυτο το δισκο.
Η κα Ν. Μούσχουρη άξια ερμηνεύτρια με εξ ίσου λαμπρή παρουσία στην Ευρώπη κάνει ένα σημαντικό ατόπημα, κατά τη γνώμη μου. Μπερδεύει τεχνηέντως το προφανές - κανένας δεν είναι ίδιος με τον άλλο - και τις προσωπικές της εμπειρίες, από τη συνεργασία της με τον Μ. Θεοδωράκη, προσπαθώντας να διατυπώσει αξιολογικά συμπεράσματα υπέρ του Μ. Χατζιδάκι. Ο Μ. Θεοδωράκης πράγματι απέχει, με το έργο του πάντα, από την “εσωτερική” τεχνοτροπία και συνολική κατεύθυνση του Χατζιδάκι. Εδώ θα πρέπει κανείς να δει με ειλικρίνια τα ιστορικά χαρακτηριστικά της εποχής των μεγάλων συνθέσεων προκειμένου να γίνει κατανοητή η στάση του ενός και του άλλου. Το γενικό δράμα ενός λαού βγαλμένου από ένα φονικό πόλεμο, από τη μία και το μερικό, προσωπικό δράμα του ατόμου που κλυδωνίζεται σαν φρόκαλο στον ανεμοστρόβιλο των παθών του (φτώχεια, έρωτας, απογοητεύσεις κ.ο.κ.) έγιναν οι πηγές έμπνευσης των δύο μεγάλων συνθετών. Εδώ δεν τίθεται κατά την άποψή μου θέμα αξιολόγησης ή σύγκρισης. Το έργο και των δύο υπήρξε πολύτιμο, συγκρότησε το όνειρο (προσωπικό και κοινωνικό) των ανθρώπων αυτής της χώρας, έδωσε περιεχόμενο στην αισθητική διάσταση της ζωής του ανθρώπου.
Τώρα αν δικαιούμε να ψηλαφήσω το ερώτημα “ποιος ομιλεί” θα περίμενα μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση από την κα Μούσχουρη. Δεν μπορεί να παραβλέπει π.χ. τη δική της καλλιτεχνική στάση μέσα σε όλη αυτή την κοσμογονία, η οποία καταγράφηκε ως μια πολύ μικρή περέμβαση - σχεδόν ανεπαίσθητη μελαγχολία - περιφερόμενη μεταξύ Ελλάδας και (κυρίως) Γαλλίας, πιθανόν επειδή η Ελλάδα πληγώνει χωρίς όμως ποτέ κανένας να δείξει τις πληγές του ή σάμπως η Γαλλία δεν πληγώνει. Και τι σύμπτωση όλοι οι “πληγωμένοι” αυτού του τόπου να καταφεύγουν στην Γαλλία για θεραπεία από τον Τρικούπη, το Βενιζέλο μέχρι και τον Καραμανλή. Εγώ δεν αυτοεξορίστηκα, πικραμένος που η χούντα μου επέβαλε περιορισμό κατ’ οίκον με μόνη διέξοδο μια βόλτα από του Ζώναρς μέχρι την Αίγλη του Ζαππείου! Ούτε ο πρωθυπουργός της χώρας Αλ. Κορυζής, αυτοεξορίστηκε, όταν η Ελλάδα παραδόθηκε στα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής, όπως άλλοι “πατέρες” της Δημοκρατίας, παρά άνοιξε το συρτάρι του γραφείου και με το περίστροφό του φύτεψε μια σφαίρα στο κεφάλι του. Ήταν οι εποχές που η Ιστορία είχε ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ…
Δεν λέω όλα χρειάζονται και η κα Μούσχουρη και οι κοι Παπαστεφάνου, Πετρίδης και Κωστάλας αλλά ας γνωρίζουμε όμως ο καθένας τα όριά του. Η Δανάη και οι υπόλοιποι εκφραστές (συνθέτες και ερμηνευτές) της εποχής της αταξινόμητης πλήξης είναι πράγματι ένα φαινόμενο προς ιστορική διερεύνηση και γιατί όχι και παρουσίαση. Όπως και οι επίγονοι αυτών όμως το πραγματικό τραγούδι, αυτό που περιέχει τον ανερμήνευτο όρο “αληθινή έμπνευση” είναι άλλο πράγμα, έχει άλλα χαρακτηριστικά και γνωρίσματα. Είναι αυτό που έκανε την κόρη μου μετά από μία μαθητική βραδυά στην … Γαρμπή, να αποζητήσει γαι το τέλος το “Ταξίμι” όπου τραγούδησαν όλες μαζί ξανά αυτό που τραγουδούσε ο πατέρας τους, στα χρόνια τους, αυτό που θα τραγουδάνε τα παιδιά τους …“όποια και νάσαι ότι και νάσαι κάνε με απόψε συντροφιά” … “ο Γιάννης ο φονιάς παιδί μιας πατρινιάς”… “φεγγάρι μάγια μούκανες” … Τραγούδια και μουσικές μιας αιώνιας εφηβίας.
…Έτσι για να ξέρουμε τι ακούμε και τι λέμε, ενίοτε!
Τυχαία ψάχνοντας εντώπισα το συγκεκριμένο θέμα και μου έκανε εντύπωση η συγκεκριμένη τοποθέτηση. Καλά πέρα από το πόσο υποτιμητική είναι, όχι για τον ίδιο τον Μίκη (προσωπικώς αδιαφορώ αρκετά) αλλά για το έργο του. Και η άποψη της Μούσκουρη αλλά και εδώ του φίλου. Θα ήθελα να επισημάνω για ακόμα μία φορά ότι το έργο του Θεοδωράκη ήταν είναι και θα παραμείνει διαχρονικό. Όχι μόνο τραγούδια σαν το γελαστό παιδί τραγουδιούνται και θα συνεχίσουν να τραγουδιούνται και να μεγαλώνουν και να γαλουχούν γενιές και γενιές ελλήνων. Αλλά πείτε μου: Μπορεί να γραφτεί τραγούδι σαν τη Δραπετσώνα ή Βρέχει στη φτωχογειτονιά; Πόσες φορές το έχετε πετύχει να παίζεται σε μαγαζί και να μην το τραγουδάνε όλοι.
Και αυτό το πράγμα χωρίς να θέλω να τον υποτιμήσω, ο Χατζιδάκις δεν το κατάφερε.
Κι αν ο Μίκης είναι του σαλονιού, το έργο του είναι πέρα για πέρα περιουσία του λαού μας. Άσχετα τι κάνει ο ίδιος ή τι θα έκανε.
Βασικά βαρέθηκα να τα διαβάσω όλα, απλά ντροπή στην Μούσχουρη (που πάντα είχε ένα υπεράνω,και ποτέ δε θέλησε να πλησιάσει τον λαό) που την ίδια ώρα που βγαίνει και χαριεντίζεται με τον Ρουβά(γριά γυναίκα!) και τον στηρίζει λέει σαν καλλιτέχνη, κάνει τέτοιες δηλώσεις για τον Θοδωράκη.