Γειά χαρά σε όλους παιδιά,
Είμαι ο Δημήτρης και παρακολουθώ “σιωπηλά” το φόρουμ εδώ και καιρό οπότε ήρθε πια η ώρα να γνωριστούμε.
Παίζω τρίχορδο μπουζούκι για πολλά χρόνια και τα τελευταία δύο ψάχνομαι και στην κιθάρα μιας και έπεσε στα χέρια μου μια κλασική που μου τη δώρησε ένας φίλος.
Το ρεπερτόριο που παίζω είναι κυρίως προπολεμικά λαικά αλλά και μεταγενέστερα μέχρι το 50, καθώς και οτιδήποτε άλλο μου κεντρίσει το ενδιαφέρον και μπορώ να το παίξω.
Εν ολίγοις αυτά.
Καλώς βρεθήκαμε!
Καλώς όρισες και στα φανερά!
Η κιθάρα θα σε βοηθήσει πολύ στο μπουζούκι, και το αντίστροφο. Είναι πολύ βοηθητικό να έχεις περάσει και στην άλλη όχθη, από το σολιστικό στη συνοδεία. Εξάλλου, τώρα που έχεις κιθάρα μπορεί να εξερευνήσεις και τις σολιστικές δυνατότητες του οργάνου.
Σε ευχαριστώ Νίκο. Ναι η αρμονία-συνοδεία είναι άλλος κόσμος και όντας συνηθισμένος στο μελωδικό παίξιμο, που με τα χρόνια έχει γίνει αυτοματισμός, η λειτουργία της κιθάρας είναι σπαζοκεφαλιά για μένα. Συνέπεια στο χρόνο, τέμπο, εναρμόνιση καταναλώνουν τους εγκεφαλικούς πόρους σε οριακό για εμένα σημείο 
. Αλλά όταν ακουστεί το σωστό ακκόρντο στην κατάλληλη στιγμή ε αποζημιώνομαι…
Έχω παρατηρήσει πως έχοντας το ρόλο της κιθάρας γίνομαι περισσότερο ακροατής.
καλά πας
συνέχισε. θα εισαι χρήσιμος!
Πολύ ωραία παρατήρηση! Ο τεμπίστας είναι κάτι σαν πλειμεικερ, και καθορίζει το ύφος της κομπανίας περισσότερο κι από το σολίστα.
Ναι, συμφωνώ και στα δύο: και ότι ήταν ωραία η παρατήρηση του Μήτσου, και για τον ρόλο του συνοδού στη διαμόρφωση του ύφους.