Μοναστηράκι: παλιά όργανα "μαϊμού"


#1

Χθες ήμανε στο Μοναστηράκι για τσάρκα στα παλαιοπωλεία βιβλίων.

Φεύγοντας, ξαφνικά βλέπω μπροστά μου σε ένα πάγκο παλιατζή ένα μπαγλαμά που έδειχνε πολύ παλιός, πολύ ταλαιπωρημένος…
Τον εξέτασα με προσοχή, έμοιαζε πολύ σε σιλουέτα με αυτούς τους μικροσκοπικούς “της φυλακής”, αλλά είχε 1)πλαστικά κλειδιά από παιδική κιθάρα 2)διακόσμηση από χαλκό στα τάστα. Όμως, θα μπορούσε αυτά κάλλιστα να είναι αποτέλεσμα μιας κακής επισκευής ή κάτι τέτοιο.

είπα στον εαυτό μου ότι θα ξαναγυρίσω σε λίγο να τον ξαναδώ, τόσο με έβαλε σε υποψίες ότι ίσως και να ήταν αυθεντικός.

Ευτυχώς, λίγο παρακάτω σε ένα άλλο παλιατζίδικο, λύθηκε το μυστήριο, αφού εκεί είδα 6 “παλιά” μπουζούκια και 3-4 “παλιούς” μπαγλαμάδες αντίστοιχης κοψιάς. Ούτε ριφιφί σε άγνωστο υπόγειο εργαστήριο του Σταθόπουλου να έκαναν δεν θα έβρισκαν τόσα!

Είναι εμφανές ότι οι τύποι μυρίστηκαν ότι κάποιοι ψάχνουν παλιά κ το ρίξανε στο… ψάρεμα. Προφανώς παίρνουν όργανα φθηνά ή φύρα και τα παλαιώνουν με μπογιές, λούστρα, τα χτυπάνε κτλ.

ΠΡΟΣΟΧΗ λοιπόν, ούτε ευρώ στους εξυπνάκηδες.


(Νίκος Σαρηγιάννης) #2

μπράβο σου μπάμπη που το αναφέρεις, φαντάζομαι ήδη θα έχουν βρει τα πρώτα θύματα. μακάρι από εδώ να πονηρευτεί κάποιος και να γλιτώσει.
επίσης προσοχή σε όσους πουλάνε παλιά όργανα κανιβαλισμένα, με πρόχειρα σκεπασμένες βλάβες. την ανεπίστρεπτη ζημιά την κάνουν οι κακές επισκευές (και από “γνώστες”), όχι ο χρόνος. άμα κάποιο σκεύρωμα “τσιμεντωθεί” σε λάθος θέση (πχ με αυτές τις καινούριες χοντρές ταστιέρες) , ή ένα όργανο πλακωθεί στο λούστρο χωρίς να επισκευαστεί, μετά η αναπαλαίωση είναι από ασύμφορη εως αδύνατη. τέτοιες τακτικές ακολουθεί συστηματικά ο καρανδρέας (και μάλιστα χτυπάει στις τιμές), επίσης στο χορδόφωνο έχουν γίνει σημαντικά λάθη σε επισκευές.


(Takisthedog) #3

αυτο ειναι πολυ μουφα…δηλαδη πουλανε φυκια για μεταξωτες κορδελες!που θα φτασει το μυαλο του ανθρωπου για χαρη του κερδους, ακομα και στο χωρο της μουσικης! ντροπη…


(Νίκος Πολίτης) #4

Το μυαλό τους, όμως, δεν το βλέπω να έχει φτάσει και πολύ μακρυά: φτιάχνουν “παραγωγή”, π.χ. 6 μπουζούκια και 4 μπαγλαμάδες, και τα βγάζουν όλα μαζί στη φόρα! Ο “σωστός” επιχειρηματίας φροντίζει, σε τέτοιες περιπτώσεις, να έχει μόνο ένα κομμάτι στον πάγκο, τα άλλα καβάτζα στην αποθήκη. Έτσι, πελάτες καταρτισμένοι και έξυπνοι όπως ο Μπάμπης δεν θα τα δουν όλα μαζεμένα, να καταλάβουν αμέσως τί γίνεται.

υ.γ: Βρε Μπάμπη, τιμές δεν ρώτησες;


#5

Νίκο καλησπέρα, δεν το έκανα, αφού τελικά ήταν μούφα…


(Petros Veneris) #6

Μήπως είναι κινέζικα? Εδώ μέχρι και τσολιαδάκια εισάγουν από Κίνα. (Όχι με σχιστά μάτια).


(Takisthedog) #7

παλι καλα που την πατανε μονοι τους! γιατι και απατεωνας και σωστος ‘‘επιχειρηματιας’’ και πανεξυπνος θα υπηρχε προβλημα


#8

Παίδες, ποτέ μπουζούκι ή μπαγλαμά από το Μοναστηράκι. Ούτε καν μαθητικά όργανα για αρχάριους.


#9

Εντάξει υπάρχουν και καλά μαγαζιά εκεί, θυμάμαι είχα δει ένα μισομπουζουκο στον πολυδωρου που ήταν όνειρο, είχε ένα καταπληκτικό προπολεμικο ήχο


(Νίκος Σαρηγιάννης) #10

καλά μαγαζιά δεν νομίζω, σίγουρα όχι το συγκεκριμένο. καλά όργανα δεν αποκλείεται να βρεθούν εκεί μέσα (ξέρω κι εγώ περιπτώσεις), αλλά γιατί να μην πάει κανείς σε κανονικό μουσικομάγαζο και όχι τουριστάδικο της αρπαχτής;


#11

Θα μου επιτρέψεις να διαφωνίσω. Φωνακλάδικα όργανα, μπορεί να βρεις. Όμως από ποιότητα σε ήχο και κατασκευή είναι σαν να αγοράζεις παπί από τα Alex Pak.Είναι τουριστικό μέρος. Περισσότερο κονομάνε από τους τουρίστες που θέλουν να αγοράσουν σουβενίρ. Αυτά τα όργανα στερούνται ποιότητας. Ταπεινή άποψη.


#12

Θα μου επιτρέψεις να διαφωνίσω. Φωνακλάδικα όργανα, μπορεί να βρεις. Όμως από ποιότητα σε ήχο και κατασκευή είναι σαν να αγοράζεις παπί από τα Alex Pak.Είναι τουριστικό μέρος. Περισσότερο κονομάνε από τους τουρίστες που θέλουν να αγοράσουν σουβενίρ. Αυτά τα όργανα στερούνται ποιότητας. Ταπεινή άποψη.[/QUOTE]

Οι ανθρώποι πουλάνε ούτια του Ραπακούσιου, κιθάρες του Τσόπελα, σαντούρια του Μαμάη (τους οποίους δεν τους λες και τουριστικούς οργανοποιούς) και μερικά από τα μπουζούκια του πατέρα Πολυδώρου είναι πολύ αξιοπρεπή. Και όταν πήγα να ακούσω μια χαρά εξυπηρετικοί και φιλικοί ήταν μαζί μου, χωρίς να με ξέρουν και χωρίς να τους ξέρω. Έπαιξα καμιά 10ριά όργανα για καμιά ώρα και κάτι και ότι ζητούσα μου το φερναν. Λίγο πιο κάτω στο Σαμουελιάν όμως, όταν ζήτησα να ακούσω μια κιθάρα του Νικολαΐδη και μια λαουτοκιθάρα του Κοπελιάδη που έχουν μες το μαγαζί, μόνο που δε με βρίσανε.


#13

Παιδιά η συζήτηση αφορά τα μαϊμού όργανα.
Τα της πιατσας του Μοναστηρακιου είναι λίγο πολύ γνωστά…