Ως προς τα λόγια: μήπως είναι σατιρικού/επιθεωρησιακού πνεύματος; «Και απέχει παρασάγγας απ’ τ’ αγόρια ντιγκιντάν», τι συνδυασμός!! Δε νομίζω ότι λέγονται στα σοβαρά τέτοιες φράσεις.
Άσε που ακούω «σπαρασάγγας», και μάλιστα και τις δύο φορές. (Ή «και απέχεις παρασάγγας», αλλά το «απέχεις» δεν ταιριάζει.) Αυτή η μίξη από καθαρευουσιάνικα, σκόπιμα λάθη και μάγκικα είναι τυπική της σάτιρας προς τους μάγκες.