Λούφα και παραλλαγή


(Σταυρακέλλης Γιώργος) #1

Γεια και χαρά σε όλα τα ηρωικά μέλη του Forum.Πολλά μπράβο για την εξαιρετική δουλειά και την νέα μορφή που με ξάφνιασε ευχάριστα.Αυτή την περίοδο υπηρετώ τη μαμά πατρίδα και είχα χαθεί για αρκετό καιρό και έχω χάσει πολλά επεισόδια.Σιγά σιγά θα επανέλθω στο κλίμα.Πολλά συνχαρητήρια και πάλι.Και εις ανώτερα


(Kostas(tm)) #2

Καλώς τονε.
Και καλός πολίτης.
Κολοκύθια με ρίγανη δηλαδή, αλλά ας ευχόμαστε… που ξέρεις;
Μπορεί να μην τα βρεις μπαστούνια εσύ.
Μπορεί να την κάνεις από κούπες.

(αλήθεια, πρέφα έμαθες στο στρατό;)


#3

:019:

σιγα μη μαθει πρεφα στο στρατο! Θα μουκανε μεγαλη εντυπωση.
Καλα ποτε υπηρετησες ρε Κωστα;


#4

Οταν υπηρέτησε ο ΚΚ, ξεκίναγαν την αναφορά με το:
“Λαμβάνω την τιμή να αναφέρω…”.
:019:


(Kostas(tm)) #5

Ευτυχώς!
Αμα χρειαστεί να γελάσουμε, μαζέψαμε αρκετούς χιουμορίστες εδώ χάμω.
:079: :079:

Ζηλεύετε ρε, διότι η παρ’ ημίν θητεία συνεδύαζε την εξάσκησιν εις τα Μάννλιχερ Σοενάγυερ και την σπουδήν εις την πρέφαν ταυτοχρόνως.


#6

Αστα ρε! Εγώ πήγα στα γεράματα, δηλαδή σχετικά πρόσφατα.
Οι πιο μάγκικες εκφράσεις που άκουσα από τους πιτσιρικάδες ήταν:

  1. “Κάνε μου το κονέ”, που σημαίνει “Φέρε με σ’ επαφή” και
  2. “Πολύ ρέκλα”, που σημαίνει “πολύ λούφα” (από το “καρέκλα”).
    Σκέτη απογοήτευση. Είχα έναν τζουρά μαζί μου, αλλά πού κέφι να παίξεις… Πεντέξι φορές τον έβγαλα απ’ τη θήκη τον τελευταίο μου μήνα στο στράτευμα, όταν βρήκα ένα νοσοκόμο μ’ ένα τετράχορδο, που το πιο σκληρό κομμάτι που έπαιζε ήταν το “Μάγισσες φέρτε βότανα” - εκτέλεση Μιχαλόπουλο. Να 'ναι καλά το παιδί!

(ΛΑΟΥΤΙΕΡΗΣ) #7

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ…ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΧΕΤΕ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!
ΧΑΡΑ ΣΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΑΣ!
ΜΑΚΡΑΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ site ΠΟΥ ΕΧΩ ΕΠΙΣΚΕΥΤΕΙ!
ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΕΤΣΙ!


(Ισαάκ) #8

ένα ξαδερφάκι που παρουσιάζεται σύντομα με ρώτησε τί να πάρει μαζί του, και το πρώτο που του’πα ήταν “τάβλι”.
Λόγω ειδικότητας (αεροπόρος-μετεωρολόγος στην Σαντορίνη… και μην ακούσω εξυπνάδες από τίποτα πεζούς διαβιβαστές κλπ λαμόγια) είχαμε τρελλά τουρνουά, και βέβαια τα πουλέν ήταν πάντα οι πυροσβέστες! Πρέφα δεν αξιωθήκαμε να μάθουμε ποτέ…:092:


#9

Εμ… έτσι είναι Ισαάκ μου! Η πρέφα θέλει μυαλό! Οχι μόνο …κώλο.
:090:


#10

υπηρέτησα Ναυτικό, στην αρχή τα είχα βάψει μαύρα. όλοι τραγουδαγαν γονίδη:079: :087: :112: και πέγκυ:mad: :112: :082: … Βραδυά του Ναύτη στο κέντρο εκπαίδευσης στον Πόρο με την απαράδεκτη ορχήστρα του ΠΝ σε όλα τα τελευταία σουξέ…χάλι μαύρο…
όμως, σε κάποια φάση, στη ΒΥ, πέτυχα ένα παληκάρι τριχορδά φανατικό και τακιμιάσαμε. Ε, δεν ξεχνώ ένα πρωινό στο θάλαμο πρίν την αναφορά που παιζοτραγουδάγαμε τη “Σύρα” του Μάρκου. Και τσουπ, ένας δυό ναυτάρες να γουστάρουν κάργα και να σιγομουρμουράνε…
αυτά —και μόνον αυτά— από το στρατό.:087:


#11

Αχ τα καημένα τα παιδιά, πήξανε στα “παραμεθώρια”…:019:

από 173 ΜΕΑΠ ξέρει κανείς?


(Παραδοξολόγος) #12

Πως αρχίζει ρε μάγκες σήμερα η αναφορά;

Κανένας ΑΤ “Σφενδόνη”. Κανένας 83Δ; Κάποιος πιό “αρχαίος”;

“Στραβόγιαννα” ε “στραβόγιαννα”!

Το μεγάλο σουξέ της εποχής ήταν οι “Νταλίκες”, με τα φώτα νυσταγμένα και βαρειά, ταξιδεύουν … κ.λ.π.
Ταίριαζε κιόλας γιατί οι νταλίκες ήταν το βασικό μας μεταφoρικό μέσο (autostop).


#13

α, σε παρακαλω, μη μου προσβαλεις την ειδικοτητα!
Που να βρουνε χρονο οι πυροσβεστες να μαθουνε οτιδηποτε, ρε Ισαακ! Ειδικα στη Σαντορινη φανταζομαι το καλοκαιρι θα γινοτανε χαμος απο τα τσαρτερ. Αν κρινω δηλαδη απο την Καρπαθο που ειμουνα εγω …
Αντε τωρα, μιλανε και οι μετεωρολογοι!

Για την πρεφα, αν δεν μαθεις φοιτητης , βαψτα! Και ορεξη ναχεις , που να βρεις δυο διαθεσιμους !

Ξερει κανεις αν υπαρχει τιποτα πρεφα για PC?


#14

Ελα, δε θέλω τρίχες! Ανάμεσα σε Φαρμακονήσι, Ιμια και Ψέριμο βγάλαμε τη θητεία…


#15

Θα προτιμούσες Καρωτή Διδυμοτείχου μήπως?:slight_smile:


(Ισαάκ) #16

Σουξέ στην δική μου σειρά (Γ’93) ήταν το “Μου θυμίζεις τη μάνα μου” του Χρήστου Κυριαζή.

Πυροσβέστες φίλε σαπίζανε τρελλά και ήτανε όλη μέρα στο “φεύγα” και στο πλακωτό.

Διακριτικό ΥΓ: κύριε Άρη, με τέτοια μουτσούνα που έχεις βάλει σαν avatar…στη Ρω έπρεπε να σε στείλουν αγκαλιά με την κυρά:019:


#17

Προς Theos 1960:

Καρωτή Διδυμοτείχου: Έδρα του τάγματος μας (16 ΤΥΠ/ΛΕΜ).
Είχαμε ταϊσει ψωμάκι και γκοτζίλα όλη την μεραρχία, και όχι μόνο.


#18

Μη μου πείς ότι δεν σου έμεινε αξέχαστη η Καρωτή?
πέστους γιά τη λάσπη, τις αγελαδοκοπριές, το κουνούπι, την υγρασία και το κρύο και δεν θα σε πιστεύουν τα “τρυφερά πόδια”…!:019:


#19

ΚΟΥΙΖ: τι πρέπει να φοράει* ο σκοπός , Φλεβάρη μήνα στην Καρωτή, γερμανικό νούμερο, ώστε να κρυώνει υποφερτά?:089:
Οι πέντε πρώτοι που θα απαντήσουν σωστά κερδίζουν ένα μήνα χειμερινή μετεκπαίδευση στο προαναφερόμενο θ(φ)έρετρο!:110:

*Υ.Γ (εννοείται από στρατιωτικά ενδύματα)


(Μανώλης Κ.) #20

Φιλε theos και εγω εκει πηγα αρχικα μετα την Κορινθο το Νοεμβρη του 95 (Μετα με εστειλαν στην εξωτικη Καβυλη-Ορεστιαδας…).
Τελος παντων, στην υπερυψωμενη σκοπια δεξια απο τους κοιτωνες των “ανεπιθυμητων” για να την βγαλουμε καθαρη τη νυχτα γεμιζαμε τα αρβυλα με εφημεριδες ωστε οταν παταγαμε κατω στο πατωμα να περιοριζαμε καπως τη μεταδοση του κρυου στο σωμα. Περιτο να πω βεβαια για τα τρια+ παντελονια που φοραγε ο καθενας μας (σκελεα,πιτζαμα,φορμα,παραλλαγη).
Τετοιο κρυο δεν εχω ξαναπερασει στη ζωη μου παντως (και ελπιζω να μην το ξανασυναντησω ποτε…). Ποτε πηγες εσυ ?