Καλησπέρα σάς. Εχω απαντήσει σε όλους στα mail που μου στείλατε σχεδόν αμέσως, αλλα κάνεις σας δεν τα ελαβε, κοιτάξτε στα spam ισως να ειναι εκεί! Σας γράφω και εδω λοιπόν ότι το λαούτο του Παναγή πωλήθηκε προχθές. Ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον σας ,τις πληροφορίες και τις προσφορές σας! Σας εύχομαι ότι καλύτερο, καλη συνέχεια!
Εύχομαι να πήγε σε καλά χέρια, που θα το αναπαλαιώσουν και θα το χαρούνε όπως του αξίζει!
Έργο τέχνης και ένα κομμάτι μουσικής ιστορίας. Έτσι από περιέργεια, μια και ο παππούς ήταν προυσαλής, και ο οργανοποιός μικρασιάτης, το λαούτο αυτό σαν κατασκευή είναι όργανο που παιζόταν και στη Μικρά Ασία πριν το 22; Ή ο Παναγής προσαρμόστηκε στην αγορά της Ελλάδας με την προσφυγιά;
Ο Χατζηπανταζής το αναφέρει, μάλιστα αναφέρεται και σμυρναίικη κομπανία με δύο λαούτα.
Φαίνεται πως ναι. Σήμερα το λαούτο δεν το πολυξέρουμε σαν μικρασιάτικο όργανο. Ίσως φταίει που είναι πολύ σπάνιο στις παλιές ηχογραφήσεις. Αλλά γιατί είναι σπάνιο; Ακόμη και σε δημοτικά και νησιώτικα και τέτοια, η παρουσία του στο γραμμόφωνο είναι πολύ μικρότερη από αυτήν που ξέρουμε ότι είχε στην πραγματικότητα. Για κάποιον λόγο, λίγοι λαουτιέρηδες γενικώς έχουν ηχογραφήσει (νομίζω πλην κρητικών που έχει κανονικά).
Ίσως πάλι να μην το πολυξέρουμε ως μικρασιάτικο λόγω του ουτιού, που, αντιθέτως, το ξέρουμε ως κατεξοχήν μικρασιάτικο όργανο.
Από την άλλη μεριά, ξέρουμε ότι σε πολλά νησιά το λαούτο πρωτοεμφανίστηκε μαζί με το βιολί, το δε βιολί πολύ συχνά προερχόταν από τη Σμύρνη ή την Πόλη (δηλαδή είτε βιολιτζήδες από Σμ/Κπ που έπαιζαν στα νησιά είτε νησιώτες που είχαν μάθει Σμ/Κπ). Ξέρουμε επίσης ότι σημαντικό μέρος του βιολατόρικου ρεπερτορίου των νησιών, που φυσικά παίζεται με βιολί-λαούτο (κυρίως συρτοί όπως ο Πολίτικος, ο Ποταμός κλπ. και πολλοί μπάλοι), προέρχεται από την Ανατολή. Το προϋπάρχον ντόπιο νησιώτικο μουσικό στρώμα, λύρες-τσαμπούνες-σουραύλια-ασυνόδευτα τραγούδια, είναι πολύ διαφορετικό.
Όλα αυτά είναι ενδείξεις για την παρουσία του λαούτου και στην Ανατολή. Απ’ ό,τι προχειροθυμάμαι χωρίς να έχω κάτι συγκεκριμένο στον νου μου, νομίζω ότι κατά καιρούς έχουμε συναντήσει και κάποιες αποδείξεις.
Εγώ πάλι, προσωπικά βεβαίως, έχω σχηματίσει από παλιά την εντύπωση ότι το ούτι ήταν άγνωστο στη Μικρά Ασία και ήρθε στα ελληνόφωνα πράγματα από την Πόλη, όπου βρέθηκε και εγκαταστάθηκε ως εισαγόμενο όργανο, πιθανώς από Αίγυπτο ή άλλες αραβικής επίδρασης περιοχές. Νομίζω ότι δεν ήταν διαδεδομένο στη μικρασιατική ενδοχώρα, παρά μόνο σε αστικά περιβάλλοντα όπως Πόλη και Σμύρνη. Κάτι ανάλογο δηλαδή με το πολίτικο λαούτο, κοινώς λάφτα, που και αυτό είχε παρεμφερή ιστορία.
Στην παλιά αγορά της Νέας Ιωνίας πάντως, οι παππούδες των σημερινών καταστηματαρχών γλεντούσαν και με ούτια. Στην Νέα Ιωνία εγκαταστάθηκαν πολλοί Σπαρταλήδες, από την Σπάρτη της Αττάλειας, όμως δεν γνωρίζω αν οι συγκεκριμένοι ουτιστες ήταν από εκεί.
Με τη στρατιωτική ήττα του 1878 και τη συνθήκη ειρήνης με τη Ρωσσία, οι Οθωμανοί χάνουν τον έλεγχο σημαντικό μέρος των Βαλκανίων (ανεξαρτησίες, αυτονομίες κλπ), και το κέντρο βάρους της αυτοκρατορίας τους μετακινείται προς την Ασία και τον αραβικό κόσμο. Οπότε σε πολιτικό και θρησκευτικό επίπεδο ξεσκονίζουν κάποιους θεσμούς του χαλιφάτου κλπ., και νομίζω ότι τότε μπαίνει και το ούτι στη μουσική της Κωνσταντινούπολης. Αν θυμάμαι καλά τη βιογραφία του Γιώργου Μπατζανού πρέπει να ήταν ο πρώτος που έμαθε ούτι αντί για λαούτο/λαύτα.