Η "βραχνάδα" του Μάρκου

Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί είναι έτσι η φωνή του Μάρκου και δεν είναι βραχνή;

Η εντύπωσή μου είναι ότι έχουν κοπεί τελείως τα πρίμα από την ηχογράφηση.

Μήπως δεν τραγπουδάει ο Μάρκος;;

Η φωνή μοιάζει με αυτόν που τραγουδάει στον δίσκο “Μάρκος Βαμβακάρης: Τα τελευταία χρόνια του Μάρκου, 1963-1969” τα τραγούδια “Η Γκρινιάρα” (14) και “Δυό Γυφτοπούλες” (15) που είναι και τα μόνα τραγούδια από όλα που κάνει ΜΠΑΜ ότι δεν είναι ο Μάρκος, αφού σε όλα τα άλλα είναι βραχνός καθαρά [εντός παρανθέσεων η αρίθμηση στο cd]. Κάπου λέει ότι είναι οι εκτελέσεις είναι με τον Μιχαλόπουλο.

Φωτη ο Μαρκος ειναι.Την ιδια φωνη εχει και στο τραγουδι 12 Μαυρη ζωη μικρουλα μουΑλλα και στο τραγουδι 18 Τα βασανα μου.
Συμφωνω οτι στα αλλα τραγουδια βραχνιαζει η φωνη του.Ισως οσο περναγε η ωρα βραχνιαζε ολο και πιο πολυ,η ισως,μερακλωσε και εκανε ενδιαμεσα κανα τσιγαρακι!!Ποιος ξερει??:089:

Υ.Π.Οποιος θελει το κομματιΚι αδιακοπα με τυραναςσε καλυτερη ποιοτητα ας μου γραψει!!!

Ναί Κώστα, εχεις δίκιο. Μέσα στο booklet του cd αφηγείται ο Σ. Βαμβακάρης:

“…Ζητάνε λοιπόν τότε από τον Μάρκο να γράψει τραγούδια αλλά δεν είχε πια κουράγιο να πάει να παίξει. Το ΜΑΥΡΗ ΖΩΗ ΜΙΚΡΟΥΛΑ ΜΟΥ, ΤΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑΡΑ, και τις ΔΥΟ ΓΥΦΤΟΠΟΥΛΕΣ, τα τραγουδάει με την αληθινή φωνή του, δεν μπορεί πια να βγάλει φωνή απ’ τα πνευμόνια μου. Είναι άρρωστος… Δοκίμαζε αλλά δεν μπορούσε πια να τραγουδήσει, είχε το άσθμα. Και δεν ήθελε το τραγούδι να το κόψει, να το ράψει και να κάνει πέντε ώρες να το πει. Ήθελε μια κι έξω που λένε…”

Και τώρα ερωτώ: Η χαρακτηριστική βραχνάδα ήταν ψεύτικη; Δηλαδη θέλω να πώ ήταν και λίγο επίτηδες;; Πώς μα τα λέει έτσι ο Στέλιος.

Πηγή:
Μάρκος Βαμβακάρης: Τα τελευταία χρόνια του Μάρκου, 1963-1969
© 2005 Mercury/ Universal Music S.A.
Mercury 06024 98754757

1 Like

Η βραχναδα του Μαρκου ειμαι σιγουρος οτι δεν ηταν ψευτικη!!!Αυτο το κανουν σημερα μερικοι που τραγουδανε ,για να κανουν τα τραγουδια τους δηθεν πιο μαγκικα!!!
Ισως πραγματικα ,επειδη ηταν μεγαλος σε ηλικια και αρρωστος οπως το λεει και ο Στελιος,τα πρωτα τραγουδια του δισκου να τα ηχογραφησε με την γνωστη του βραχνη φωνη ,και στα τραγουδια που αναφερομαστε να ηταν κουρασμενος,και να μη τα εβγαλε καλα!!!
Και οι ηχοληπτες με τα μεσα που διεθεταν την τοτε εποχη ,θελοντας να το καλυψουν ,να αλλαξαν τοσο την φωνη του,ωστε να αναρωτιωμαστε σημερα,αν ειναι ο Μαρκος η αν δεν ειναι!!!

Υ.Π.Πληροφοριακα μονο στα τραγουδια Ημουνα μαγκας μια φορακαι στο Τι μ ωφελουν οι Ανοιξεςμπουζουκι παιζει ο Γιαννης Μωραιτης!!!Θα τον ρωτησω και μπορει να μας δωσει πληροφοριες για εκεινες τις ηχογραφησεις!!!

Στα αποσπασματα που ακουγεται να μιλαει παντως (πχ σε αυτο που παιζει διαφορα ταξιμια και αναφερει και το γιο του καπου) δεν ακουγεται “βραχνος”.
Πολυ πιθανον να εβαζε το λεγομενο “γρεζι” στη φωνη οσο τραγουδουσε νεος και αργοτερα λογω ηλικιας, ασθενειας κλπ φυσιολογικα να μη μπορει να το βαλει πια.
Εξαλλου θα μου φαινοταν και λιγο περιεργο καποιος που δεν εχει καποιο προβλημα στο λαιμο του να μιλαει συνεχως στην καθημερινοτητα οπως ακουγεται ο μαρκος στις παλιες ηχογραφησεις…

1 Like

εγω νομιζω οτι στα τραγουδια που δεν ακουγετα μπασα η φωνη του απλως δεν ανεβαζει τον τονο μαλλον λογο προβληματος υγειας.

στο τραγουδι μαυρη ζωη μικρουλα φαινεται καθαρα οτι τραγουδαει σαν να μιλαει και οχι κανονικα.
ενταξει στο στουντιο ανεβασανε την ενταση και το εκαναν να ακουγεται δυνατα.

συμφωνω απολυτα!αλλωστε ο γιος του Στελιος εχει πει οτι ο Μαρκος ειχε παρομοια φωνη με την δικια του οταν μιλαγε,οχι βραχνη.

Δεν ξέρω τι συμβαίνει, με έχει απασχολέίσει κι εμένα στο παρελθόν (έχω κάνει και καυγά για το αν είναι ο Μάρκος ή όχι) αλλά επειδή μ’ αρέσει ιδιαίτερα λόγω σύνδεσης με συναισθήματα, όταν το ακούω… βάζω λίγο γρέζι στ’ αυτιά μου και όλα υπέροχα.

Πάντα είχα κι εγώ την απορία για το “βραχνό” τραγούδισμα του Μάρκου, εάν ήταν πεποιημένο ή όχι. Ιδίως μετά το άκουσμα τραγουδιών όπως το “Δυο γυφτοπούλες” το 1966.

Δύο μαρτυρίες:

“-Είχε κάποιο παρατσούκλι ο Μάρκος;
-Δομένικος: Τον φώναζαν Κοντραμπάσο, λόγω της βραχνής φωνής του. Βέβαια η κανονική φωνή του ήταν διαφορετική. Όταν τραγουδούσε έφτιαχνε τη φωνή του, σαν εγγαστρίμυθος.”


«Η φωνή του Μάρκου δεν είναι όπως τραγουδάει, βραχνά, είναι όπως κουβεντιάζουμε. Αν έχετε ακούσει την πλάκα που λέει, τα σαράντα του χρόνια, αυτή είναι η πραγματική του φωνή. Αλλά την άλλη φωνή την έκανε μηχανικά, όπως την έκανα κι εγώ, γιατί τόνε μιμήθηκα εγώ τον Μάρκο»
(Στ. Κηρομύτης, συνέντευξη στον Λ. Παπαδόπουλο το 1972, «Να συλληφθεί το ντουμάνι», 2004: σελ. 68)

3 Likes

Εάν επαληθεύεται λοιπόν ότι ο Μάρκος σε όλη τη δισκογραφική του ζωή τραγουδούσε βραχνά σαν εγγαστρίμυθος, χωρίς να είναι αυτή η φυσιολογική του φωνή, μπαίνουν ίσως υπό νέο φως εκείνοι οι διάλογοι που μας έχει διασώσει ο ίδιος όταν πήγε να δισκογραφήσει για πρώτη φορά:

«Αλλά ήτανε αυτή η φωνή που ζητάγανε αυτοί […]

-Όπως μας τα τραγουδάς έτσι εδώ, το ίδιο να μας τα βάλεις και στο μηχάνημα. Θα μπορέσεις;

-Άμα θέλετε έτσι. Με δίχως νάχω ιδέα τώρα ότι αυτό το πράμα είναι υπερπλούσιο για το νταραβέρι που θάκανα. Κι αυτοί βέβαια δεν με πονηρέψανε για να μην τους πάρω λεφτά.

-Έτσι θα τα βάλεις, μου λένε

-Έτσι θα τα βάλω»

(«Αυτοβιογραφία», σελ. 159)

Φαίνεται λοιπόν πως αυτό το «έτσι» ήταν το μάγκικο-βραχνό αλλά και πεποιημένο τραγούδισμα, που συνταίριαζε αρμονικότατα με τα μάγκικα/χασικλίδικα τραγούδια που τους πήγε για δισκογράφηση.

Άλλωστε, από πολύ παλαιότερα, αυτού περίπου του περιεχομένου τα τραγούδια τα αποκαλούσαν και «βραχνά», έχω την εντύπωση.

2 Likes

Νομίζω ότι είναι θέμα τεχνικής. Ο Μάρκος είχε μάθει να τραγουδάει με αυτό τον τρόπο από μικρός. Ειδικά στις χαμηλές νότες με αυτό τον τρόπο, κάνει αισθητή την παρουσία του. Το ίδιο έκανε και ο Κηρομύτης και σε ακόμα χαμηλότερες νότες. Πολλές φορές θυμίζουν τις λαρρυγοφωνές που κάναν οι Καραγκιοζοπαίχτες κυρίως για να ακούγονται χωρίς μικροφωνικές. Αυτό σταδιακά έγινε σήμα κατατεθέν τους μιας και δεν ήταν καθόλου εύκολο να τους μιμηθούν! Αν και προσπαθούσαν. Δεν ειναι μόνο το γρέζι είναι η “φωνή απ τα πνευμόνια” που έλεγε ο Στέλιος. Σε μεγάλη ηλικία ο Μάρκος, αφού δεν μπορούσε να αναπνεύσει σωστά λόγω “άζματος” τραγούδησε πιο μιλητά. Εξάλλου στο στούντιο ήταν… Προσωπικά μου αρέσει και αυτή η γλυκιά φωνή του πάντως.


(από 9.32)

Ρε παιδιά, βλέπετε εδώ τεχνητή βραχνάδα; Αυτή ήταν η φυσιολογική του φωνή. Γεράματα βέβαια, αλλά απαγγέλλοντας τα λόγια ενός τραγουδιού του μπροστά σε κάποιον με ένα μαγνητόφωνο, δεν νομίζω να ένιοωσε την ανάγκη να βγάλει εγγαστρίμυθη φωνή «γιατί αυτά θέλει ο κόσμος».

Μα δεν πρόκειται για την ομιλία ή για την απαγγελία, για το πώς είναι στο τραγούδισμα η φωνή του γίνεται λόγος.

Εκτός κι αν δεν τραγουδάει ο ίδιος π.χ. στο “Δυο γυφτοπούλες”…
Κάτι ξέρει πάντως για να μιλάει έτσι ο Δομένικος

Πραγματικά, με τίποτα δεν μπορώ να δεχτώ ότι αυτές τις γυφτοπούλες τις τραγουδάει ο Μάρκος. Δεν είναι το περίεργο και άγνωστο ηχόχρωμα της φωνής, είναι το ύφος που με τίποτα δεν θυμίζει Μάρκο.

Μπορεί παιδιά να ήταν μια “ασυναίσθητη” τοποθέτηση φωνής.
Πάρτε ένα παράδειγμα: όταν κάποιος θέλει να τραγουδήσει σαν τον, με το συμπάθειο, Βοσκόπουλο, θα πρέπει να βάλει μπαμπάκια ή μανταλάκια στη μύτη και να βγάλει όλη του τη φωνή από εκεί, προσπαθώντας να πιάσει την αντίστοιχη “συχνότητα”. Έτσι προκύψανε πχ οι σπουδάιοι λαοικοί βάρδοι Αντύπας, Λεπά και άλλοι.
Πάτρε παράδειγμα τη σχολή Καζαντζίδης. Ας πούμε ότι υπήρξαν 1500 τραγουδιστές που τον μιμήθηκαν… και γκαρίζανε αααααααααααα σαν γαϊδούρια (με το συμπαθειο πάλι)
Ας πάρουμε παράδειγμα δεκάδες ρεμπέτες από κομπανίες, που μιμούνται στοιχεία από άλλους τραγουδιστές: άλλοι κάνουν τον βραχνό Μάρκο και Κερομύτη, άλλοι την παχιά φωνή του Παγιουμτζή, άλλοι τον Νταλγκα, άλλα κορίτσια τσαχπινίζουν σαν να πήδηξαν στον Περαία από καράβι του ΄22, ότι μπορέι ο καθένας, γι να πιάσει το ύφος.
Αν δεν το κάνει, πιο πιθανό είναι να φάινεται σαν να τραγουδάει ο … Πουλόπουλος, ή ο Μακεδόνας, ή η Χάρις Αλεξίου.
Η μουσική πράξη εμπεριέχει μίμηση, τοποθέτηση φωνής, ύφος και θεατρικότητα. Ό,τι ακούς και σ’ αρέσει, με κάποιον τρόπο θα το μιμηθείς. Και δεν σημαίνει ότι έτσι μιλάς.

Ο Μάρκος έβαλε στην τραγουδιστική φωνή του πρόσθετη μαγκιά (ως μουσικό στοιχείο), όπως είχε κάνει και ο Καραπιπέρης, και ο Παπαιωάννου στο “Ραντεβού”.

2 Likes

Πάντως, σκέπτομαι εκείνη την κρίσιμη στιγμή για την μετέπειτα καριέρα του Μάρκου, όταν τους πάει στην εταιρεία το πρώτο χασικλίδικο και του λένε “τραγούδα το, το τραγουδάς;” κι εκείνος λέει “ε, δεν τραγουδάω, δηλ. τραγουδάω αλλά μπα δεν είναι καλά κλπ”, “μα πέστο κλπ”. Εκεί ίσως να παίχτηκε κάτι κρίσιμο εκ μέρους του Μάρκου ως προς τη φωνή με την οποία θα το έλεγε, και ίσως αναλογιζόμενος και αντλώντας από τα ακούσματα των άλλων σε τεκέδες και στέκια, το πώς δηλαδή ψιλοτραγουδούσαν τα αδέσποτα δίστιχα, να του βγήκε αυτό το βραχνό στιλ.
Ε, την επόμενη στιγμή, μόλις τον άκουσαν και τους έκανε φαίνεται εμπορικό κλικ, τον “δέσμευσαν” να είναι σε μια κατεύθυνση η φωνή του, ώστε να αναλογεί στο μάγκικο ύφος που τους ενδιέφερε να λανσάρουν.
Υποθέσεις αυτές, αλλά παίζουν νομίζω.
Κι εγώ όταν πρωτάκουσα τα 3-4 αυτά τραγούδια με άλλη φωνή αλλά υπογραφή Μάρκος είπα αμάν, τι γίνεται εδώ;

Προσοχή δεν μιλάμε για τον αφηγητή, λέμε για το σημείο στο 9.32.
Τώρα είδα το σημειο που λετε κύριε Νίκο.

Έχει μια φυσική βραχνάδα φυσικά, πάντα είχε αλλά δεν νομίζω ότι αναφερόμαστε σε αυτή. Επίσης το μαγνητόφωνο σαφέστατα χάνει στροφές οπότε ακούγεται ελαφρώς χαμηλότερη συχνοτικά η φωνή του.

Επίσης όταν μιλάμε σε χαμηλές εντάσεις, συνήθως κατεβαίνει και η συχνότητα της φωνής. Το να βγάλεις αυτές τις συχνότητες σε εντάσεις χρειάζεται τεχνική. Η μία είναι των βαρύτονων της όπερας και η άλλη ειναι του Μάρκου!

Εδώ μιλάει ο Μάρκος. Πολύ εύκολα καταλαβαίνεις ότι είναι ο ίδιος που τραγουδάει τις γυφτοπούλες και τα άλλα τραγούδια.

2 Likes