Έχω δει στο “Αϊβαλιώτικο ζεϊμπέκικο” σε εκτέλεση Μ. Καραπιπέρη και στο “Ροδίτικο ζεϊμπέκικο” σε εκτέλεση Παναγιώτη Τσόρου, και τα 2 νομίζω ηχογραφήθηκαν το 1929 τον στίχο “Έχεις ελιές σαμιώτικες και νοστιμάδες χιώτικες”, μήπως ξέρει κανείς σχετικές πληροφορίες για αυτόν τον στίχο όπως ποιός τον δημιούργησε κλπ.
Το 99% πιθανότερο, κανένας. Δημώδες δίστιχο. Οι ελιές πάντα θεωρούνταν ελυστικό στοιχείο στην ομορφιά ενός προσώπου, τόσο οι αληθινές όσο και οι ψεύτικες (οι “γραμμένες”), και εξυμνούνται σε πολλά τέτοια δίστιχα:
Τα μαλλιά σου κι η ελιά σου
μ’ έφεραν στη γειτονιά σου (αγκαλιά σου)
Έχεις ελιά στο μάγουλο
βαμμένη με το κάρβουνο
Τρεις ελιές και μια γραμμένη
την καρδιά μου 'χεις καμένη
Σαμιώτισσα με τις ελιές και με τα μαύρα μάτια…
Και μερικές φορές ο ανώνυμος λαϊκός στιχουργός αφήνει και μια ασάφεια, σαν να λογοπαίζει με τις κανονικές ελιές (αυτές που κάνουν το λάδι).
Δεν το ήξερα, το βρίσκω τώρα:
Τα λόγια θέλουν λίγη προσπάθεια για να βγουν…
1 «Μου αρέσει»