Ελληνικές μουσικές ιστορίες

Εδώ μπορούμε να δούμε μερικά πράγματα για το ρεμπέτικο τραγούδι αλλά και την Ελληνική μουσική πιο γενικά.

http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/mous_c/math/001-085.pdf

Φίλε Ζιλ, είναι καινούργιο αυτό το βιβλίο; Έχει καθιερωθεί για διδασκαλία μουσικής στο Γυμνάσιο;
Γιατί πρόπερσι που πήγαινε ο γυιός μου στην τρίτη Γυμνασίου αλλά και πέρυσι στην πρώτη Λυκείου διδάσκονταν το βιβλίο μουσικής της πρώτης Γυμνασίου που περιέχει γενικές γνώσεις για μουσική αλλά δεν έχει καμμία αναφορά στο λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι.

Από περιέργια έριξα μια διαγώνια ματιά στο βιβλίο. Άρτζι μπούρτζι και λουλάς! Πέρα από το ότι είναι τόσο ακατανόητο και στομφώδες που αγγίζει τα όρια της βλακείας (ΠΡΟΣΟΧΗ, ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΕ ΜΑΘΗΤΕΣ Γ’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ: “Στοχαστική μουσική: Βασικό στοιχείο της μουσικής αυτής είναι η έννοια της μάζας. H «ηχητική μάζα» του Ξενάκη είναι ένα είδος γαλαξία, ένα είδος νεφελώματος, που αποτελείται από πολλά και ποικίλα «στοιχεία» (επεισόδια ή ήχους), των οποίων η οργάνωση και η κίνηση έχουν σχέση με την πυκνότητα (πόσα «στοιχεία» ανά δευτερόλεπτο), με την τοποθέτησή τους ανά ύψος και με τον τρόπο σύνταξής τους (με ποια σειρά, δηλ. πυκνότητα-ύψος).”), ακολουθεί μονοπάτια επικίνδυνα σε ότι αφορά την κατεύθυνση που δίνει το μάθημα και τα μηνύματα που περνάει.
Για παράδειγμα, γιατί ακριβώς θα πρέπει να απασχολεί τον μαθητή του οποίου οικογένεια βγάζει-δε βγάζει τα έξοδα του μήνα, ότι “Σήμερα, με το διαρκώς αυξανόμενο κόστος των πνευματικών δικαιωμάτων στη μουσική δημιουργία, ένας μεγάλος αριθμός διαφημιστικών εταιρειών ανακαλύπτει ξανά το κατά παραγγελία τζινγκλ ως μια πιο συμφέρουσα οικονομικά προοπτική των διαφημιστικών τους αναγκών”; ή ακόμα, στο τέλος, περιγράφεται εργασία, όπου οι μαθητές πρέπει να φτιάξουν τη δική του ραδιοφωνική εκπομπή, και μεταξύ των άλλων να γίνει προγραμματισμός “διαφημιστικών σποτ”. Σε ποιά κατεύθυνση ακριβώς διαπαιδαγωγείται ο μαθητής έτσι;
Πάμε όμως στο κεφάλαιο για την ελληνική μουσική. Εκεί διαβάζουμε ότι ο ρεμπέτης πρόκειται για περιθωριακό τύπο, και κατά συνέπεια το ρεμπέτικο έχει άμεση σχέση με το περιθώριο, και κλείνει με το ανεκδιήγητο: “Μεγάλοι μουσικοί, όπως οι Μάνος Χατζιδάκις, Μίκης Θεοδωράκης και Νίκος Μαμαγκάκης, έγραψαν-με βάση το ρεμπέτικο τραγούδια, που δεν είχαν καμία σχέση με το περιθώριο και συνέβαλλαν με τον τρόπο αυτό στην απαλλαγή του ρεμπέτικου από την έννοια του περιθωριακού τραγουδιού και τη μουσική «νομιμοποίησή» του, πράγμα για το οποίο αν και πάσχιζαν από καιρό οι Μάρκος Βαμβακάρης, Απόστολος Χατζηχρήστος, Βασίλης Τσιτσάνης, Μανώλης Χιώτης κ.ά., δεν το είχαν κατορθώσει.
Άσε που κάνει επίκληση σε αυθεντίες (!) / ερευνητές (!!) του λαϊκού τραγουδιού Ηλία Πετρόπουλο, Λευτέρη Παπαδόπουλο.

Μεταφυσικές αναλύσεις, αποκομμένες από τις ιστορικές συνθήκες και τις αιτίες, αποσπασματικότητα, απλή ξερή παράθεση στοιχείων (τα περισσότερα από τα οποία είναι ατελή ή εντελώς λάθος), αυθαιρεσίες και βεβιασμένα συμπεράσματα, σχηματοποίηση.

Μιλάμε για μαύρο χάλι.

Μαλιστα…Αξεπεραστο βιβλιο για ενα παιδι 14-15 χρονων…Να τολμησω να πω ευτυχως που δεν δινουν καμια σημασια κ δεν το διαβαζουν,γιατι αυτο γινεται…Αν ειναι δυνατον!!!