Θέλω εδω και πολύ καιρό να συζητήσω για αυτο το θέμα ,αλλά για τον ενα η αλλον λόγο δεν το εκανα.
Λοιπόν πρόσφατα είχα ανεβάσει ενα βιντεο με τον Νίκο Βραχνά σε μια σελίδα που εχω με ρεμπέτικα και είχα γράψει Αυτοδίδακτος μουσικός , είχε μάθει μόνος του μπουζούκι
Στα σχόλια λοιπόν που εγιναν ,μερικοί ισχυρίστηκαν οτι δεν υπάρχει αυτοδίδακτος μουσικός.Δηλαδή αυτος ο ορος ειναι ακυρος.Για πολλούς λόγους.
Για μένα αυτοδίδακτος μουσικός σημαίνει ,κάποιος που ποτέ δεν εκανε θεωρία , μαθήματα , η του είχε δείξει κάποιος τους λαικούς δρόμους και τα λοιπά…,αλλά μόνος του με τα ακούσματα που εχει ,εκατσε , ιδρωσε ο ποπός του και εβγαλε το ενα η αλλο τραγούδι που του αρεσε ,η πήγε και ακόμα πάρα πέρα και εβγαλε και δικά του τραγούδια.
Δεν ανακάλυψε αυτός τις νότες ,αλλά σκάρωσε μελωδίες ,οσο το δυνατόν του επέτρεπε η δεξιοτεχνία του στο μπουζούκι πάνω .
Σίγουρα αυτά τα ακουσματα είναι μέσα σου και τα χορεύει και τα τραγουδά με τον σωστο ρυθμό απο μικρό παιδί.
Μπορούμε να λέμε οτι κάποιος είναι αυτοδίδακτος ,η οχι .;
Καλησπερα κυριε neapolioti
Εγω θα ηθελα να στο γυρισω αναποδα το θεμα:
Δεν ειμαστε ολοι “αυτοδιδακτοι” μουσικοι; Οπως σωστα προαναφερες η μουσικη που παιζουμε ειναι οι εμπειριες μας, τα ακουσματα μας, ο εσωτερικος μας ρυθμος…Ναι καποιοι πηγαινουν σε “δασκαλους” με την ελπιδα οτι ο δρομος θα ειναι πιο στρωτος, αλλα υπαρχει καποιος που εμαθε να παιζει με το “ζορι”; χωρις να εχει μερακι, υπομονη και να στρωσει τον “πωπο” κατω;
Νομιζω οτι απο την στιγμη που θα παιξεις την πρωτη σου νοτα σε ταξιμι, το πρωτο δικο σου γεμισμα εισαι αυτοδιδακτος
Κι εγώ πιστεύω ότι μπορούμε να λέμε οτι κάποιος είναι αυτοδίδακτος. Κατά τη γνώμη μου αυτοδίδακτος είναι κάποιος που έμαθε ένα όργανο (ή οτιδήποτε άλλο) χωρίς επίσημη διδασκαλία από δάσκαλο ή ωδείο στην περίπτωσή μας, βασιζόμενος σε προσωπική μελέτη, σε βιβλία, σε βίντεο και στην ακρόαση και μίμηση άλλων μουσικών.
Καλησπέρα σου,
Αυτό με το μεράκι που ανέφερες ,είναι μεγάλο θέμα φίλε μου.
Θα τολμήσω να πώ οτι ,αυτοί που εμαθαν μόνοι τους το οργανο με τον ενα η αλλο τρόπο ,παίζεται να εχουν περισσότερο μεράκι ,δεν γίνονται Τζούκ μπόξ ,και τα αισθάνονται καλύτερα τα τραγούδια που παίζουν.
Εγώ δεν έχω πάει ποτέ σε δάσκαλο, αλλά έμαθα τους δρόμους και τις περισσότερες τεχνικές από το ίντερνετ…και εκεί που είχα μια κουβέντα με ένα φίλο μου και του λέω είμαι αυτοδίδακτος μου λέει “δεν είσαι αφού έμαθες από το ίντερνετ” και εκεί σκέφτηκα ότι όντως ίσως και να μην είμαι αλλά λόγω τεχνολογίας ο “δάσκαλος” πλέον είναι το ίντερνετ και τα βιντεάκια…ίσως θα ήταν σωστότερο κατά την ταπεινή μου άποψη να χρησιμοποιήσουμε τον όρο θεωρητικός(αναφέροντας κάποιον που διαβάζει παρτιτούρα κλπ) και μη θεωρητικός..με λίγα λόγια αν πας σε δάσκαλο δεν θεωρείσαι αυτοδίδακτος και αν όλα αυτά που θα σου έλεγε ο δάσκαλος τα δεις από διαφορετικούς δασκάλους σε βιντεάκια ξαφνικά γίνεσαι αυτοδίδακτος? Νομίζω δεν βγάζει νόημα…Επίσης αφού εφτασα σε ενα ικανοποιητικό επίπεδο στο μπουζούκι είχα την κρίση και καθαρά απο εμπειρία διορθώσα κάποια λάθη που έκανα και το παίξιμο μου βελτιώθηκε αρκετά άρα υποθέτω ότι μόνο σε αυτό το κομμάτι είμαι “αυτοδίδακτος” δηλαδή ένα 20-30%.
Ακούγεται αυστηρό αλλά πιστεύω ο όρος 100% αυτοδίδακτος (πράγμα αδύνατο στην σημερινή εποχή) σημαίνει ότι κάποιος δεν έχει δει ποτέ κάποιον άλλον να παίζει, έμαθε μόνος του τους δρόμους,κατάλαβε μόνος του ότι η πένα πρέπει να είναι πάνω κάτω και παράλληλα με τις χορδές για να βγαίνει πιο γλυκός ο ήχος, βρήκε μόνος του ότι μια χρωματική “πρέπει” να την παίξεις με τα δάχτυλα 1,2,3,4 και όχι όλη με ένα δάχτυλο κλπ κλπ…βέβαια δεν είναι κακό να χρησιμοποιούμε τον όρο για να συνεννοούμαστε αλλα 100% αυτοδίδακτος μουσικός κατά την δική μου προσέγγιση εν έτη 2026 είναι αδύνατο να υπάρξει.
Οταν διαβάζει κάποιος ενα βοηθητικό βιβλίο με τους κανόνες οδήγησης,και το μαθαινει απ εξω , εχει δει τον πατέτα του πως βάζει τις ταχύτητες,πως συμπεριφέρεται στον δρόμο ,και ετσι τελικά οδηγά τέλεια,δεν μπορεί να πεί οτι ειναι αυτοδίδακτος;;
Με πιάνεις;
Στην περίπτωση μας, δεν ζητάμε να βρούμε ποιός εφτιαξε το πεντάγραμμο ,ούτε ποιος εγραψε τις νότες.
Αυτά ειναι γραμμένα .
Το θέμα ειναι οτι δεν τον βοηθησε κανείς.
Πιανει καποιος χρώματα και ενα μουσαμά και με τον καιρο ζωγραφίζει παπάδες που λέμε.
Χωρις θεωρία χωρίς σχολές καλών τεχνών…
Καπου ειδε πως ανακατεύουν τα χρώματα ,κάπου εκανε την δική του εμπειρία…
Αυτοδίδακτος δεν είναι;;
Για την αλήθεια το θέμα ειναι λιγο δύσκολο…
Τι βλακείες είναι αυτές! Και τότε γιατί υπάρχει η λέξη;
Σε εποχές όπου τουλάχιστον ορισμένες μουσικές (τις πιο λαϊκές) κανείς δεν είχε σκεφτεί ούτε να τις διδάξει ούτε να τις διδαχτεί, οι μουσικοί παρ’ όλα αυτά κατονόμαζαν τους δασκάλους τους. «Ο Μπάτης είναι ο δάσκαλος όλων μας» - ο Μάρκος δεν το είχε πει αυτό; Δε σημαίνει ότι μόλις χτύπαγε το κουδούνι έμπαιναν όλοι στην τάξη και ο Μπάτης ανέβαινε στην έδρα, εξέταζε, δίδασκε, και πέντε λεπτά πριν χτυπήσει για έξω τούς έλεγε «για το επόμενο μάθημα πάρτε από δω μέχρι εκεί»!
Αν το νοημα της λέξης αυτοδίδακτος το πάρουμε τόσο αυτιστικά ώστε να καταλαβαίνουμε κάποιον που γεννήθηκε σ’ ένα ακατοίκητο νησί με έναν κοκοφοίνικα και ένα μουσικό όργανο και έμαθε να παίζει χωρίς να έχει ακούσει ποτέ μουσική, τότε όντως δεν πολυσυμβαίνει. Αλλά δε σημαίνει αυτό. Σημαίνει περίπου αυτό που είπε ο Αντώνης:
Να θυμίσουμε ότι στο σχολείο, που υπάρχει δάσκαλος, υπάρχουν και βιβλία. Αλλά τα βιβλία δεν είναι ο δάσκαλος, τα βιβλία τα χρησιμοποιεί ο δάσκαλος (και ο μαθητής). Υπάρχουν και λυσάρια, αλλά ούτε αυτά είναι ο δάσκαλος. Υπάρχει και ο συμμαθητής που θα τον ρωτήσεις γιατί τα έχει καταλάβει καλύτερα, αλλά ούτε αυτός είναι ο δάσκαλος. Για κάποιους υπάρχουν και τα εξωσχολικά βιβλία ή άλλες πηγές, που τυχόν θα διαβάσει από καθαρά προσωπικό ενδιαφέρον, όχι για να τα πάει καλά στο μάθημα αλλά γιατί γουστάρει. Αλλά ούτε αυτά είναι ο δάσκαλος.
Αν λείψει ο δάσκαλος, και μείνουν όλα τα υπόλοιπα, τότε δεν έχεις δάσκαλο. Έχεις μια σειρά άλλα βοηθήματα και βοηθούς. Και τον εαυτό σου.
_____________________
Επιπλέον, υπάρχει και η περίπτωση του κυριολεκτικά αυτοδίδακτου, αυτουνού που βάζει τον εαυτό του απέναντι και του κάνει μάθημα. Πόσοι από σας δεν έχετε επινοήσει ασκήσεις για τον εαυτό σας στο όργανο; Αν αυτο δεν είναι αυτοδιδασκαλία, τότε τι είναι;
Αυτό τώρα είναι μια άλλη παράμετρος.
Προ δεκαετιών είχα βρεθεί σ’ έναν διάλογο που μου κακοφάνηκε τόσο ώστε τον θυμάμαι ακόμα. Μου λέει κάποιος, παίζεις σάζι; Ναι, παίζω σάζι. Ποιος σ’ έμαθε;
Τι ποιος μ’ έμαθε; Κανείς δε μου άνοιξε το μυαλό να ρίξει σάζι μέσα. Εγώ έμαθα. Ρώτα ποιος μου ‘δειξε, ποιος ήταν ο δάσκαλός μου, με ποιον έμαθα, σε ποιον κοντά έμαθα, και θα σου απαντήσω με καμάρι «ο Μπαραμπούτης». Αλλά μη μου στερείς το προσωπικό μου επίτευγμα ότι έμαθα, γιατί εγώ έμαθα, όχι ο δάσκαλος (αυτός είχε μάθει πιο μπροστά, όταν του έδειχνε ο δικός του δάσκαλος).
Δεν είμαι λοιπόν αυτοδίδακτος. Αλλά έπαιζα ήδη μπαγλαμά αυτοδίδακτος, και αργότερα έμαθα τσαμπούνα και λαούτο (και να γρατσουνάω υποτυπωδώς διάφορα άλλα όργανα) πάλι αυτοδίδακτος. Τα ‘χω πολύ διαχωρισμένα στο μυαλό μου. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.
Έτσι ήταν ο πατέρας μου στη ζωγραφική και στη μουσική (φυσαρμόνικα): απόφοιτος της Πέμπτης Δημοτικού, αδίδακτος και αυτοδίδακτος
Ιδίως στη ζωγραφική, που τον παρακολούθησα από κοντά, άρμεγε με τα μάτια του και ζωγράφιζε καταπληκτικά.
επειδή βλέπω οτι μπερδεύεστε λιγουλάκι, για να βοηθήσω στην έννοια “αυτοδίδακτος “.
ειναι αυτος που δεν πηγε σε δασκαλο, Ωδείο, σεμινάρια κτλ. επι πληρωμή.
βεβαια έχουν “κλέψει “ απο δω και απο ‘κει οτι δεν ήξεραν, ως να έρθει η ωρα να διδάξουν (δείξουν) σε αλλους αρχάριους δωρεάν η επι πληρωμή…